รู้เลยว่าสู้มาก! แม็ค รชต เล่าอาการป่วยมะเร็ง สู้จนวินาทีสุดท้าย

วันที่ 23 กุมภาพันธ์ 2569 เพจ KRP Entertainment แจ้งข่าวการเสียชีวิตของ แม็ค รชต ไตรโลกวิชัย หลังต่อสู้กับโรคมะเร็งจิสต์ (GIST) หรือมะเร็งเนื้อเยื่ออ่อนในระบบทางเดินอาหาร ซึ่งเป็นมะเร็งชนิดที่พบได้ไม่บ่อย สร้างความโศกเศร้าให้กับคนในวงการบันเทิงและผู้ที่ติดตามอย่างมาก

เมื่อย้อนดูความเคลื่อนไหวในเฟซบุ๊ก PT Mcky ของ แม็ค รชต พบว่าโพสต์ล่าสุดลงไว้เมื่อวันที่ 18 กุมภาพันธ์ 2569 ระบุว่า… ใครซื้อน้ำแข็งบดให้กินจะดีใจมาก โดยมีคนใกล้ชิดและชาวเน็ตเข้าไปแสดงความอาลัยในช่องคอมเมนต์จำนวนมาก

ก่อนหน้านั้น เมื่อวันที่ 31 ธันวาคม 2568 เจ้าตัวได้เขียนรีวิวชีวิตตลอดปี 2568 ซึ่งกล่าวถึงเรื่องสุขภาพด้วย ระบุว่า… คิดอยู่นานว่าควรรีวิวตัวเองปีนี้มั้ย เพราะใครจะอยากรู้ชีวิตตูฟะ แต่เผื่อมีใครเจออะไรหนักๆ มาเหมือนกัน อย่างน้อย คุณไม่ได้สู้คนเดียวนะ

ปีนี้เริ่มต้นปีที่ค่อนข้างสดใสเลย

-การงาน กำลังมั่นคงพอประมาณและคิดสเตปที่จะก้าวหน้าต่อ รวมถึงวางแผนอนาคต

-ความรัก ไม่ตื่นเต้นอะไร และค่อนข้างมั่นคง แบบค่อยเป็นค่อยไป ซึ่งผมอยากได้แบบนี้

-เริ่มมีเงินเหลือเก็บ

-ปัญหาของครอบครัวเริ่มแก้ได้ทีละจุด อาจจะยังไม่ดี แต่เห็นแสงที่ปลายอุโมง

-สุขภาพ แข็งแรงที่สุด มีกังวลแค่เรื่องความเสื่อมของไต

จนกระทั่ง การกลับมาเป็นมะเร็งรอบ 2 ซึ่งเตรียมใจไว้ประมาณนึงว่าวันนึงจะมาถึง และไม่เคยประมาท ยังหาหมอสม่ำเสมอทุก 3 เดือน กินยาพุ่งเป้าตรงเวลา ไม่เคยขาดแม้แต่วันเดียวตลอด 12 ปี แล้วก็เตรียมข้อมูลคร่าวๆ แล้วว่า ถ้ากลับมาเป็นซ้ำสเต็ปต่อไปน่าจะต้องทำอะไรหรือเตรียมตัวยังไง ซึ่งก็ได้ทำตามนั้นเต็มที่ สิ่งที่คาดการพลาดคือ การกลับมารอบนี้ ทุกอย่างแย่กว่าที่คิดมาก ต้องเปลี่ยนแผนทุกอย่างในชีวิต ไซด์เอฟเฟคยา และ อาการของตัวมะเร็งเองรุนแรงกว่าที่คาดมาก เพราะหากเราจะยังอยู่ในเกณฑ์ที่คุณภาพชีวิตดี การกินได้ นอนได้ ออกกำลังกายอย่างเหมาะสม สภาพจิตใจที่ดีมีส่วนมากในการจะต่อสู้ ปรากฎว่า ไซด์เอฟเฟคยา ทำให้ร่างกายซ่อมและเสริมสร้างความแข็งแรงไม่ได้เลย เรียกว่าถอยหลังไปประมาณ 80 - 90% ของที่เคยทำได้ แถมอ้วกทุกวัน กินได้ทีละ 4 - 5 คำ/มื้อ กินผัก ผลไม้ ไขมัน เนื้อแดง น้ำ ไม่ได้ กินรสจัดไม่ได้ยิ่งไม่ขาดสารอาหาร ตัวยาพุ่งเป้าทำหน้าที่แข่งขันกับ tyrosine kinase ลำบากมาก การนอนแย่ ไม่เคยหลับสนิทได้ยาว นอนราบไม่ได้ บวมน้ำและมี ascites อีก ยากลำบากมาก

กว่าจะผ่านแต่ละวันแต่ละเดือน สู้มาก เป็นปีที่นอกจากเข้ารพ.บ่อยแล้ว ยังโทรไปปรึกษานักจิตฯบ่อยมาก เพราะคนที่ป่วยเรื้อรังแบบนี้สภาพจิตใจอาจจะแย่ลงเมื่อไหร่ก็ได้ ซึ่งสังเกตได้ว่าตัวเองเซนซิทีฟกับทุกเรื่องมากขึ้น และไม่สนใจกิจวัตที่้คยทำหลายอย่างเลย ไม่รู้ไปท็อกซิกใส่ใครบ้างมั้ย ถ้าเผลอทำ ขอโทษ และขอบคุณนะ ที่ทุกคนที่สนิทยังไม่เคยทิ้งไปไหน ถ้าไม่มี แฟน เพื่อน ที่บ้าน คงจะแย่กว่านี้มาก ผมสัญญาว่าผมจะสู้ที่สุดเท่าที่ทำได้

ใครที่เจอปัญหาอะไรหนักๆในชีวิตมา คุณไม่ได้สู้คนเดียวบนโลกนี้ เป็นกำลังใจให้ทุกคนนะ แล้วก็สุดท้ายละ ปีหน้าใจดีกับผมหน่อยนะ แล้วก็รักแฟนที่สุดเลย ขอบคุณที่อยู่ด้วยกันมาตลอด ขอโทดที่ทั้งปีต้องใช้ชีวิตแบบคนป่วยๆ กับผม

เรียบเรียงโดย มุมข่าว