โปรดอัพเดตเบราว์เซอร์

เบราว์เซอร์ที่คุณใช้เป็นเวอร์ชันเก่าซึ่งไม่สามารถใช้บริการของเราได้ เราขอแนะนำให้อัพเดตเบราว์เซอร์เพื่อการใช้งานที่ดีที่สุด

เจียมใจ นามปากกานี้ได้มาเพราะมูเตลู!

Dek-D.com

เผยแพร่ 16 ก.ค. 2565 เวลา 07.46 น. • DEK-D.com
จะเป็นยังไงเมือคนโลกส่วนตัวสูง ต้องเปลี่ยนสายงานกะทันหันมาเป็นนักเขียน

สวัสดีค่ะชาวเด็กดีทุกคนวันนี้พี่ข้าวปุ้นขอพาทุกคนมารู้จักกับ“เจียมใจ”เจ้าของนิยายสุดฮิตอย่างเรื่อง เมียนำโชคที่ปังจนนักอ่านถึงกับเรียกร้องขอให้เอาตัวละครจากนิยายเรื่องนี้มาเขียนเป็นซีรีส์ต่อเนื่องกันไปเลย

ต้องขอเล่าก่อนว่านิยายสร้างชื่อของนักเขียนเจ้าของนามปากกา เจียมใจเป็นแนวความสัมพันธ์สามีภรรยา ซึ่งนับว่าเป็นพล็อตที่ฮอตฮิตทุกยุคทุกสมัย เขียนกี่ครั้งก็ปัง เรียกกระแสคนอ่านได้แบบไม่มีตก เชื่อว่านักอ่านคนไหนที่เป็นคอนิยายแนวนี้ จะต้องเคยผ่านตาซีรีส์ดวงใจนารีของเจียมใจกันมาบ้างแล้วแน่ๆ (พี่ข้าวปุ้นก็อ่านเหมือนกันนะ)

และล่าสุด เจียมใจเพิ่งจะออกผลงานใหม่สดๆ ร้อนๆ กับนิยายชื่อน่ารัก“คลื่นแสงดาว”ซึ่งนิยายเรื่องนี้แตกต่างไปจากผลงานเรื่องก่อนๆ ของเธอค่ะ โดยเนื้อเรื่องจะเน้นไปในเรื่องของการมูฟออนจากความรักครั้งเก่า และเจ้าตัวก็บอกด้วยว่า แรงบันดาลใจที่ทำให้สร้างพล็อตเรื่องออกมาได้น่าสนใจขนาดนี้ เกิดจากการฟังเพลงนั่นเอง! (นักเขียนต้องมีแรงบันดาลใจในทุกจังหวะของชีวิตสินะ)

เอาล่ะค่ะ อย่ารอช้ากันอยู่เลย เราไปพูดคุยทำความรู้จักกับเจียมใจกันดีกว่า แล้วจะได้รู้ว่าถึงแม้นามปากกาจะได้มาจากมูเตลูก็จริง! แต่ฝีมือในการเขียน และความพยายามของเธอเนี่ย มาแบบตั้งใจนะคะ ไม่ได้มากับดวงแต่อย่างใด

เจียมใจ

ชื่อนามปากกาที่ได้มาเพราะความมูเตลู!

สวัสดีค่ะเจียมใจ แสนซนคนงาม (ว้าย! บอกอายุมาก 555) เป็นนักเขียนฝึกหัดคนหนึ่งค่ะ ฝึกและหัดสำหรับทุก ๆ งานที่เริ่มเขียน และคงจะฝึกหัดไปตลอดชีวิต

ถ้าถามเรื่องนามปากกา ก็ตอบตรงๆ เลยค่ะ เล่าแล้วไม่เชื่ออย่าลบหลู่นะคะ คือใจไม่รู้จะใช้นามปากกาอะไรดี คิดมากี่สิบชื่อก็ซ้ำ เลยเปิดเว็บวิเคราะห์ชื่อ ทำนายดวง แล้วใส่มั่ว ๆ กี่ชื่อ ๆ ก็ไม่ดี แล้วชื่อนี้ก็ผุดขึ้นมา พอลองวิเคราะห์ เอ้า! ดีเฉย ดีมากก็จัดไปดิค้าบบ นี่แหละค่ะที่มาของเจียมใจ บอกแล้วไม่เชื่ออย่าลบหลู่ 555

ก่อนจะมาเป็นนักเขียน

ก็เคยทำงานเป็นพนักงานบริษัทมาก่อน

เมื่อก่อนทำงานบริษัทค่ะ ทำมาหลายบริษัทบิ๊ก ๆ แล้วเป็นคนบ้างาน บ้าแบบเจ้านายรัก เพราะโสด จะให้ทำงานถึงตีหนึ่งตีสองนอนสองชั่วโมงตีห้าตื่นมาทำต่อก็บ่ยั่น (อย่าคิดใจบาปนะคะงานจริง ๆ 555) จนได้เลื่อนตำแหน่งขึ้นสูง แบบเหลืออีกสองตำแหน่งก็เจ้าของแล้วอะค่ะ นี่ก็ทำงานถวายชีวิตมาก จนวันหนึ่งพ่อโทร.มาถามว่า

“ทำงานอะไร ทำไมไม่ได้รับโทรศัพท์พ่อ ย่า อา ๆ เลย ทุกคนเป็นห่วงมาก” แบบตอนนั้นเองเพิ่งนึกได้ว่านี่ฉันบ้างานปานนี้เลยเหรอ พ่อบอกมาอีกว่า “ถ้าทำงานหนักขนาดนั้น กลับมาอยู่บ้านเถอะ ลูกคนเดียวพ่อเลี้ยงได้”

ตาย ๆ อายุไม่น้อยแล้ว ให้พ่อเลี้ยงได้รึ เก็บไปคิดหนักค่ะ แต่ด้วยเป็นคนชอบอ่านหนังสือมาตั้งแต่เด็ก ๆ และหลัง ๆ มาก็เน้นอ่านนิยายออนไลน์ มีเพื่อนเป็นนักเขียนก็หลายคน เลยคิดว่ามันน่าลอง เพื่อนบอกน่าลองก็ลองสิคะ ลองแล้วติดใจ ตัดสินใจลาออกจากงานท่ามกลางความอึ้งและงุนงงของทุกคนเลยค่ะ ตอนนี้เลยเขียนงานอย่างเดียว

พอลาออกก็ได้เขียนจริงจัง จากแต่ก่อนได้เขียนมั่ง ไม่ได้เขียนมั่ง พอได้เขียนยาว ๆ มันเลยแบบ ได้คิดได้ค้นคว้า ได้สร้างตัวละคร สร้างเรื่องราว ลงเว็บได้อ่านฟีดแบกนักอ่าน เพื่อน ๆ ก็แนะนำนั่นนี่ สนุกกว่าที่คิดไว้มาก เลยติดใจค่ะ

นักเขียนคืออาชีพที่ใช่..ต้องเล่าก่อนว่าเจียมใจเป็นคนโลกส่วนตัวสูงมากกกก ตอนทำงานบริษัทเพื่อนก็ไม่ค่อยคบหรอกค่ะ ก๊ากกก เพราะเอาแต่ทำงาน มองทุกสิ่งรอบตัวเป็นเรื่องไร้สาระ ทำงานจนบางทีไม่ออกไปกินข้าวกลางวันกับเพื่อน ไม่ไปช้อปปิงตอนเย็นกับคนอื่น อะไร ๆ ก็งาน จนโดนเขม่นบ่อย ๆ พอมาเขียนนิยาย จนใคร ๆ ก็เรียกว่านักเขียน มันกลายเป็นว่า นักอ่านเขาไม่สนหรอกว่าเราเป็นใครอะไรยังไง เขาสนแค่ว่าออกมางานมาไว ๆ รออยู่นะ รอเรื่องต่อไปนะ เมื่อไหร่เรื่องใหม่จะมา (ทวงกันเก๊งเก่ง 555) มันเลยเหมือนเป็นจุดพอใจ เราบ้างาน คนอ่านก็บ้าอ่าน เหมาะสมกันเนาะ 5555

ช่วงเริ่มต้นของการเปลี่ยนแปลง

เรามีความกังวลนิดหน่อย กลัวจะว่างงานแต่คือตอนตัดสินใจ เราไม่ใช่เด็ก ๆ เลือดร้อนแล้ว ส่วนหนึ่งมีเงินสำรอง และรู้ว่าถ้าเขียนนิยายไม่รุ่ง ทำอย่างอื่นได้อีกหลายอย่างค่ะ

อุปสรรคในช่วงเริ่มต้น ตรงที่ไม่รู้จะเริ่มยังไง ไม่รู้ว่าจะเขียนพล็อตแบบไหนดี ปรึกษาเพื่อน เพื่อนก็บอกว่า ง่าย ๆ เอาพล็อตตลาดก่อน ถามเพื่อนว่าอะไรคือพล็อตตลาด เพื่อนก็บอกดูกระแสที่ขายดี ๆ เช่นช่วงนี้ (ช่วงนั้น) นิยายที่มีคำว่า สามี ภรรยา เมีย หรือ ท้อง หย่า หนีอะไรพวกนี้กำลังมาแรง ก็ลองดูสิ เลยเป็นที่มาของ เมียสุดปรารถนา เมียนำโชค ดวงเมียใหญ่ เมียเหนือดวง ก๊ากกก เมียมาเต็มมากค่ะ อยากขายดีไงงง 5555

ข้อคิดที่ได้จากการเป็นนักเขียน.. ได้เยอะมาก ๆ ค่ะ หลายอย่าง แต่อย่างหนึ่งที่เด่นชัดคือ งานมีคุณค่าทุกแนว เพราะมันคืออรรถรสที่วัดคุณค่ากันไม่ได้คนที่จ่ายเงินซื้อคือเขาต้องการความสุขในแนวทางนั้น สนุกของเขา อาจไม่สนุกของเรา แต่ไม่ว่ายังไง…มันก็เกิดความสุขเหมือนกัน เพราะงั้น ให้คุณค่างานตัวเองเทา ๆ กับที่ให้คุณค่างานคนอื่น

ย้อนรอยซีรีส์ดวงใจนารี

กับความปังแบบเหนือความคาดหมาย

ตอนแรกนั้นเจียมใจไม่คิดทำซีรีส์เพราะคิดว่าตัวเองไม่น่าไหวขนาดนั้น แต่ก็วางตัวละคร ‘พี่ใหญ่’ ไว้เป็นพระเอกเรื่องถัดไป แบบที่ไม่ใช่ซีรีส์ ทว่าพอ ‘เมียนำโชค’ วางขายกระแสเรียกร้องก็กลับมาแบบล้นหลามว่าอยากได้ พี่ใหญ่ กับ พี่โต (ที่เป็นตัวร้ายในเรื่องเมียนำโชค) ให้เป็นพระเอกอีกสองเรื่อง พี่ใหญ่ไม่เป็นปัญหา เพราะคิดไว้แล้ว แต่ภัคภณคนเลวนี่สิ ย๊ากกกยาก กระนั้นคนอ่านก็ยังเชียร์ให้คนเลวได้เป็นพระเอก คิดอยู่นานเหมือนกันค่ะ ปรึกษาเพื่อน ๆ ท่ามกลางเสียงเชียร์ของนักอ่านที่มาทุกช่องทาง สุดท้ายเลย เอาวะ ซีรีส์ก็ซีรีส์!!!

เสียงตอบรับที่คาดไม่ถึงจากแฟนนักอ่านเป็นความรู้สึกที่เหนือความคาดหมายแบบมาก ๆ เพราะมันเป็นการประเดิมของเจียมใจแบบไม่เคยมีแฟนคลับมาก่อนแต่กระแสตอบรับทำเอาอึ้ง อึ้งแบบอึ้งจริง ๆ น้ำตาไหลเลย เพราะก่อนหน้านั้นคิดว่าเราคงสู้นักเขียนที่มีแฟนคลับไม่ได้แล้วแน่ ๆ แต่ไม่เป็นไรแค่ขายได้สัก สิบยี่สิบโหลก็คือดีใจแล้วสำหรับการเริ่มต้น ต้องขอบคุณนักอ่านมากจริง ๆ ที่เปิดใจกว้างมาก ๆ ให้เจียมใจได้เข้าไปมีที่ยืน ขอบคุณที่สุดเลยค่ะ

แพลนนิยายซีรีส์เซ็ตถัดไปทีแรกไม่มีค่ะ เข็ดมากกับซีรีส์ มันต้องทำงานค่อนข้างหนัก ทั้งไทม์ไลน์ของเรื่อง ทั้งตัวละครที่เยอะและโยงกันมั่วไปหมด แต่…นักอ่านน่ารักอะ ยุเก่ง ทวงเก่งด้วย 555 เจียมใจก็บ้ายุด้วยสิ เลยต้องยอมตามใจกันบ้าง แพลนต่อไปคือ น้อง ๆ ทั้งสามคนจากซีรีส์ทั้งสามเรื่องค่ะ แพ้คำนักอ่านที่บอกว่า “รักครอบครัวอัศววงศ์ธรรม แบบไม่อยากให้สิ้นสุดจักรวาลนี้” โธ่ ทำซะใจบางก็ต้องไปต่อไหมล่ะคะ อิอิ

นิยายเรื่องใหม่ล่าสุด

“คลื่นแสงดาว” กับเรื่องราวของการมูฟออน

คลื่นแสงดาวเป็นเรื่องราวของผู้หญิงคนหนึ่งที่โดนแฟนนอกใจไปมีคนอื่น แต่ผ่านมาสองปีแล้วเธอก็ยังลืมเขาไม่ได้ แม้จะมีผู้ชายหลายคนมาจีบมาชอบ หรือแม้กระทั่งมีผู้ชายแสนดีคนหนึ่งคอยดูแลใกล้ ๆ ก็ยังติดกับรักครั้งเก่า แต่พอวันหนึ่งเกิดความผิดพลาดในชีวิต ทำให้ต้องระหกระเหเร่ร่อนไปอยู่ต่างจังหวัด เธอกลับได้พบใครบางคนที่ทำให้มูฟออนได้ง่ายดาย และได้เรียนรู้สิ่งใหม่ ๆ ในชีวิตไปพร้อมกับความรักครั้งใหม่ที่สดใส…กว่าครั้งเก่า

แรงบันดาลใจที่ได้มาจากการฟังเพลง จุดที่คิดเรื่องนี้ขึ้นมาคือตอนวิ่งออกกำลังกายบนลู่วิ่งแล้วฟังเพลงไปด้วย มีเพลงหนึ่งพูดถึงการมูฟออน เลยคิดต่อเล่น ๆ ว่า เออ คนเราทำไมบางทีแม่งเศร้าได้นานหลายปีจังวะ ทำไมเลิกรักคนนั้นไม่ได้สักที แต่พอได้เจอใครบางคนทำไมโกออนได้อย่างไวเลยนะ เลยคิดว่า เออ ถ้าเจอคนที่ใช่ อดีตหรืออนาคตก็ไม่ทันได้มองแล้วละ ขอตัวมูฟออนก่อนละกัน 555 ประกอบกับก่อนหน้านั้นน้องนุ่น (Achirahh) ไปเที่ยวภูเก็ตแล้วส่งรูปนั่งริมทะเลเหงา ๆ มาให้ดู ใจเลยแซวน้องไปว่า “ทะเลกลางคืนนั่งคนเดียวมันจะเหงา แต่ถ้ามีใครสักคนนั่งข้างเรามันจะโรแมนติกนะ หาผู้ดี ๆ สักคนสิคะซิส” ไดอะล็อกนี้เลยกลายเป็นหัวใจหลักของคลื่นแสงดาวค่ะ

แรงบันดาลใจของคาแรคเตอร์ ‘อาฟ้า’เริ่มจากแรงบันดาลใจที่ตอบไปข้อข้างบน เลยคิดต่อว่าคนแบบไหนที่เหมาะจะทำให้ใครสักคนมูฟออนได้ พอดีกับเฟซบุ๊กแจ้งเตือนความทรงจำว่าครบปีเรื่อง ‘คืนพร่ำรัก’ ขึ้นมา พระเอกเรื่องนั้นเป็นคุณอาเหมือนกัน นักอ่านเลยบอกว่าอยากได้พระเอกอบอุ่นแต่ร้อนผ่าวแบบอาเขตต์สักคน ใจเลยเห็นด้วยว่าเออ พระเอกลุคคุณอา อบอุ่น ใจดี เป็นผู้ใหญ่ ใช้เหตุผล และแซ่บ น่าจะเป็นใครสักคนที่ช่วยทำให้ทะเลหายเหงาได้ ทำให้นางเอกพร้อมจะมูฟออนและโกออนได้แบบไม่ทันรู้ตัวรู้ใจ อาฟ้าขาก็เลยถือกำเนิดเกิดขึ้นมาค่ะ อิอิ

‘นักอ่านคือเรา เราคือนักอ่าน เรารักคนแบบไหน ไม่ชอบคนแบบไหน นักอ่านก็คงไม่ต่างกัน’นี่คือสิ่งที่คิดเสมอ เราไม่ชอบคนที่พูดไม่ดีกับเรา นักอ่านก็คงแบบนั้น เราอยากได้คนอบอุ่นใจดี นักอ่านก็คงแบบนั้น ฯลฯ จริงอยู่ว่าคนเรารสนิยมต่างกัน ไทป์ต่างกัน เพราะงั้นเราจะเขียนให้ถูกใจคนทุกไทป์ไม่ได้ สิ่งที่ต้องเลือกคือให้ตรงไทป์เราเป็นลำดับแรก แล้วสร้างตัวละครตัวนั้นขึ้นมาให้มีเสน่ห์ สำหรับเจียมใจ ‘เสน่ห์’ คือมีความเรียลครึ่งหนึ่งความฟุ้งฝันครึ่งหนึ่งในตัวละครตัวนั้นค่ะ

ฉากประทับใจที่ทำให้เจียมใจไม่อยากมูฟออนฉากปิดจ็อบค่ะ…ตอนนางร้ายเอ่ยเรียกชื่อพระเอกที่เคยใช้เรียกกันแบบส่วนตัว แล้วมันทำให้นางเอกถึงกับอึ้ง กลั้นน้ำตา คนเขียนก็กลั้นน้ำตาไปด้วย…เขียนฉากนี้เพราะอยากปลดล็อกทัศนคติเดิม ๆ ที่หลายคนมักยึดติดกับอดีต การได้รับรู้เรื่องบนเตียงของคนรัก มันเจ็บ แต่เราต้องไม่ลืมว่ามันผ่านไปแล้ว มันแค่อดีตที่เป็นเรื่องธรรมดา แต่ถึงกระนั้นการโดนขุดขึ้นมาแบบจัง ๆ มันก็จุกเหมือนกัน เพราะงั้นฉากนี้ใจต้องพาตัวละครทุกตัวข้ามผ่านความเจ็บไปให้ได้ด้วยทัศนคติที่ต้องแข็งแกร่งอย่างมาก และถือว่าเป็นฉากพีคของเรื่อง เพราะตลอดมาค่อนข้างฟีลกู๊ดและพระนางจัดการอุปสรรคได้ง่ายดาย…ถ้าอยากรู้ว่าทุกคนก้าวผ่านไปยังไงก็ต้องอ่านคลื่นแสงดาวแล้วละค่ะ (กรี๊ด ขายของ)

ข้อความสุดท้ายที่อยากฝากถึงชาวเด็กดี

ฝากขอบคุณชาวเด็กดีที่วันนั้น ‘แบน’ เรื่องเมียสุดปรารถนา เพราะฉาก NC ผิดกฎ 5555 ขอบคุณจริง ๆ ไม่ได้ล้อเล่น มันทำให้เรียนรู้ว่าทุกจังหวะของชีวิตมันมีที่มาที่ไป แม้แต่การทำผิดกฎ ก็สามารถทำให้เราได้มุมมองกลับมา และการโดนแบนคราวนั้นก็ทำให้ใจได้มองว่า ทำไมใจถึงใส่ฉาก NC เกินระดับที่กฎห้ามไว้ว่าได้แค่ระดับไหน เพราะเธอไม่มั่นใจฝีมือตัวเองหรือเปล่า? เพราะเธอด้อยค่าคนอ่านด้วยการคิดว่า NC มันทำให้ปังหรือเปล่า?

แต่ถึงอย่างนั้นก็นอยด์ไปนานเหมือนกันค่ะกว่าจะลุกขึ้นมาฮึดได้ และเป็นการฮึดที่บอกตัวเองว่า ‘ฉันจะเขียนเมียนำโชคโดยไม่มี NC เลยแม้แต่ฉากเดียวขณะลงเว็บเด็กดี อยากรู้เหมือนกันว่านิยายรักล้วน ๆ จะทำให้ฉันปังได้ไหม’

ผลที่ออกมาก็คือ…เมียนำโชคขึ้นอันดับหนึ่งของรวมทุกหมวด ขึ้นอันดับหนึ่งนิยายสีขาว…

อยากขอบคุณชาวเด็กดีที่เมื่อผิดก็ตักเตือน แต่เมื่อถูกก็พร้อมให้โอกาส ให้ที่ยืน…คุณคือก้าวแรกและก้าวสำคัญของเจียมใจค่ะ

. . . . . . . . . . . . .

เป็นยังไงกันบ้างคะทุกคน หลังจากได้อ่านเรื่องราวของเจียมใจ เรียกได้ว่ามีทั้งเรื่องราวที่ชวนให้รู้สึกอึ้งกับการต้องพบเจอกับความเปลี่ยนแปลงโดยไม่ทันตั้งตัว ทั้งอุปสรรคที่นักเขียนมือใหม่อย่างเจียมใจต้องพบเจอ กว่าจะมาประสบความสำเร็จได้อย่างทุกวันนี้

ยังไงก็ตาม พี่ข้าวปุ้นก็ขอฝากให้เรื่องราวของเจียมใจเป็นดั่งแรงบันดาลใจ รวมถึงกำลังใจให้กับนักเขียนมือใหม่ทุกๆ ท่าน ที่อาจจะกำลังประสบพบเจอกับอุปสรรคเดียวกันอยู่ หรือกำลังรู้สึกท้อจนคิดอยากจะล้มเลิกความตั้งใจ ให้ทุกคนยังก้าวต่อไปได้ในเส้นทางที่เราเลือกเดิน

สุดท้ายก่อนจากกันพี่ข้าวปุ้นก็อยากจะฝากผลงานเรื่องล่าสุดของเจียมใจ ซึ่งก็คือนิยายเรื่อง “คลื่นแสงดาว” ไว้ในอ้อมอกอ้อมใจของแฟนนิยายทุกท่านด้วยนะค้าา สนใจไปอ่านไปตำกันได้เลยค่ะ

เริ่มเขียนนิยาย

ผลงานเรื่องอื่นๆ ของ เจียมใจ

  • เมียนำโชค
  • เมียเหนือดวง
  • ดวงเมียใหญ่

พี่ข้าวปุ้น

ดูข่าวต้นฉบับ
Loading...
Loading...
Loading...
Loading...
Loading...
Loading...
Loading...
Loading...
Loading...
Loading...
Loading...
Loading...
Loading...
Loading...
Loading...
Loading...
Loading...
Loading...
Loading...
Loading...
Loading...
Loading...
Loading...
Loading...
Loading...
Loading...
Loading...
Loading...
Loading...
Loading...
Loading...
Loading...
Loading...
Loading...
Loading...
Loading...
Loading...
Loading...
Loading...
Loading...
Loading...