โจทย์ผู้นำรัฐบาลชุดใหม่

“รัฐบาลอิ๊งค์”ตกอยู่ในสถานการณ์ไร้ประสิทธิภาพและไร้เสถียรภาพ โดยเฉพาะเมื่อเผชิญมรสุมใหญ่ระดับโลกหลายลูก ถึงกับไปไม่เป็น ประเทศไทยตกอยู่ในสภาพ “Leadership Crisis”

ยิ่งผลสำรวจนิด้าโพลออกมาถึงความไว้วางใจต่อภาคส่วนต่างๆว่าจะสามารถป้องกันผลประโยชน์ของชาติได้จากกรณีความขัดแย้งระหว่างไทยกัมพูชา ปรากฏว่า ไว้วางใจ “กองทัพมากถึง 62.52%” ค่อนข้างไว้วางใจ 23.74% สรุปสังคมไว้วางใจ “กองทัพ”สูงปรี้ดถึง 86.26%

ต่างราวฟ้ากับเหว ไว้วางใจรัฐบาลไทยเพียง 11.99% ค่อนข้างไว้วางใจ 18.85% สรุปไว้วางใจ “รัฐบาลอิ๊งค์” แค่30.84% และไม่ค่อยไว้วางใจ รวมกับไม่ไว้วางใจเลยสูงถึง69.08%

การเมืองไทยตกอยู่ในโซนอันตรายทันที บนกระแสชาตินิยมสูงมาก โดยเฉพาะคีย์แมสเสจ “ไทยนี้รักสงบ แต่ถึงรบไม่ขลาด” ผลนิด้าโพลขนานรับสูงมากถึง 69.39% ค่อนข้างสนับสนุน 19.24% รวม 88.63%

ปรากฏการณ์เช่นนี้การปรับครม.ไม่ใช่ทางออกของประเทศ การเมืองเข้าสู่โหมดการเดดล็อก“เปลี่ยนแปลงรัฐบาล”ชุดใหม่ เป็นคนใน คือ นายกรัฐมนตรีตามบัญชีรายชือของแต่ละพรรค หรือ คนนอก ใช้กลไกรัฐธรรมนูญ ตามมาตรา 5 ล้วนขึ้นอยู่กับสถานการณ์ของประเทศ

คนในราศีจับมากที่สุดขอยกให้“เสี่ยหนู”นายอนุทิน ชาญวีรกูล รองนายกฯ และ รมว.มหาดไทย หัวหน้าพรรคภูมิใจไทย ลูกล่อลูกชนเขาตากรรมการ

ขณะที่คนนอกสปอตไลต์ส่องที่ “บิ๊กอ๊อบ”พล.อ.ทรงวิทย์ หนุนภักดี ผบ.ทหารสูงสุด มีบทบาทโดดเด่นมายาวนาน

ล่าสุดที่ประชุมสภาความมั่นคงแห่งชาติ (สมช.) แต่งตั้งให้เป็นประธานคณะกรรมการอำนวยการขับเคลื่อนการป้องกันและแก้ไขปัญหาภัยคุกคามที่ส่งผลกระทบต่อความมั่นคงในพื้นที่ชายแดนกับประเทศเพื่อนบ้าน (ปชด.)

รัฐบาลชุดใหม่ที่กำลังจะเข้ากุมชะตากรรมประเทศในยุควิกฤติทุกด้าน ต้องกล้าหาญรื้อโครงสร้างประเทศทุกมิติ เพื่อพลิกฟื้นบ้านเมือง

ขออนุญาตนำไอเดียของระดับนักคิดคนหนึ่ง ฝากไปถึงว่าที่ “รัฐบาลชุดใหม่” โดยขึ้นต้นด้วยการเตือนสติทุกฝ่ายในสังคมว่า “แม่น้ำเปลี่ยนทิศ…แต่เรายังพายเรือในอ่าง” ประเทศไทยในวันที่แม่น้ำเปลี่ยนทิศ แต่เรายังนั่งรอน้ำไหลกลับมาเหมือนเดิม เรามีทุกอย่าง ยกเว้นการปรับตัว

• การท่องเที่ยวไทย น้ำเสียจากต้นน้ำ คนเที่ยวจากปลายน้ำ ประเทศที่เคยเป็นแลนด์ออฟสมายล์ กลายเป็นแลนด์ออฟสแกมเมอร์ เรายังขาย “วัฒนธรรม” แบบเอาของเก่ามารีรัน รำไทย ชุดไทย ขนมไทย แต่วัฒนธรรมใหม่ที่โลกชื่นชม เช่น ความโปร่งใส ความปลอดภัย ความสะอาด เราไม่มีให้
• ตลาดหุ้นไทย ปลายทางแม่น้ำที่ไม่มีคนตกปลา ตลาดหุ้นไทยกลายเป็นตลาดร้าง คนเดินตลาดหาย เหลือแต่เสียงป่าวประกาศของบริษัทที่พยายามทำตัวให้มีเสน่ห์ เพราะเราไม่มีอะไรใหม่ ไม่มีเรื่องเล่าใหม่ ไม่มีนโยบายใหม่ มีแต่นักการเมืองหน้าเก่า
• โครงสร้างประชากร สังคมสูงวัยในประเทศที่ยังคิดเหมือนเด็ก ครัวเรือนหนี้ล้น คนแก่ไม่มีเงินเกษียณ เด็กไม่มีเงินเริ่มต้น วัยกลางคนกำลังติดหนี้เพราะ “แพลตฟอร์มพนัน”
• พ่อค้าคนกลาง แพลตฟอร์มต่างชาติในคราบแม่น้ำ วันนี้จะขายของออนไลน์ โฆษณา ดูหนัง ฟังเพลง เรียกรถ ต้องขึ้นเรือแพลตฟอร์มต่างชาติ ประเทศไทยเป็นประเทศที่ สร้างอะไรเองไม่ได้ แต่ต้องจ่ายทุกสิ่งให้คนอื่น คนไทยกลายเป็นลูกจ้างบนแพลตฟอร์มต่างชาติ
• สิ่งที่ยังเหมือนเดิม คือสิ่งที่ไม่ควรเหมือนเดิม คอร์รัปชันยังคงมั่นคงเหมือนแม่น้ำสายเก่า

นักการเมืองยังใช้กลยุทธ์ “ซื้อเสียง” ด้วยเงินภาษีที่เราไม่รู้ว่าไปอยู่ไหน กฎหมายคือกระดาษเปื้อนหมึกที่ไม่มีคนกล้าฉีกเราชินกับการ “ยอมแพ้” จนลืมว่าเคยฝันจะเปลี่ยนแปลงอะไรไหม

แม่น้ำใหม่ของไทยคือ ‘คาสิโน’ แม่น้ำสายการพนัน เมื่อเศรษฐกิจพัง…สิ่งที่รัฐเสนอกลับไม่ใช่นวัตกรรม ไม่ใช่การศึกษา แต่คือ “คาสิโน” ความหวังปลอมที่ห่อด้วยแสงไฟ กาสิโนอาจทำเงินให้รัฐ แต่จะทำลายชีวิตประชาชนหลายล้านคน

• ศาสนา แม่น้ำสายศรัทธาที่กลายเป็นบึงธุรกิจ เข้าวัดเพื่อหาความสงบ แล้วต้องเจอ QR Code รับเงินบริจาคตรงทางเข้า หลวงพ่อบางรูปพูดธรรมะสั้น ๆ แต่ยอดวิวหลักล้าน แต่พระนักวิชาการที่พูดเรื่องสติ ความไม่ยึดมั่น กลับไม่มีสปอนเซอร์ เรากำลังเปลี่ยนศรัทธาให้กลายเป็นตลาด
• การศึกษาไทย โรงเรียนคือแม่น้ำที่ไหลย้อนศตวรรษ พอจบออกมาโลกเปลี่ยนทุกวัน แต่เด็กไทย พร้อมจะเข้าสอบ มากกว่าพร้อมจะใช้ชีวิต การศึกษาที่ควรเป็นแม่น้ำหล่อเลี้ยงประเทศ กลับกลายเป็นเขื่อนที่ปิดกั้นศักยภาพทั้งชาติ
• วัฒนธรรมร่วมสมัย น้ำเชี่ยวที่ไม่มีใครหางเสือ เด็ก ๆ เติบโตมากับค่านิยม สวย รวย เปย์เก่ง คนกลายเป็นแบรนด์ที่ต้องขายตัวตนให้ได้ยอดวิว วัฒนธรรมร่วมสมัยกลายเป็นการทำทุกอย่างเพื่อความดัง วัฒนธรรมคือการ “เสพ” ไม่ใช่การ “เข้าใจ” นี่คือยุคที่การเต้นเพลง “ตื๊ดๆ” ใน TikTok ได้เสียงปรบมือมากกว่าการพูดเรื่องสิทธิเสรีภาพ

บทสรุปจากแม่น้ำสายวิกฤต เมื่อแม่น้ำเปลี่ยนทิศทุกสาย ทั้งเศรษฐกิจ ศาสนา การศึกษา และวัฒนธรรม แล้วเรายังยืนอยู่ที่จุดเดิม โดยหวังว่าน้ำจะไหลกลับ เราคือคนที่แพ้ตั้งแต่ยังไม่ได้ลุกเดิน

ทั้งที่ประเทศไทยไม่ขาดทรัพยากร ไม่ขาดโอกาส แต่ขาดความกล้ายอมรับความจริง

ขาด “ผู้นำที่เห็นน้ำกำลังเหือด แต่ยังไม่วาดภาพแม่น้ำใหม่”

แม่น้ำที่เปลี่ยนทิศ คือสัญญาณให้เราหยุดหลอกตัวเอง เพราะถ้ายังพายเรือในอ่าง แล้วรอน้ำมาสุดท้ายเราก็จะตายคาที่ ฉะนั้นถ้าอยากรอดในวันที่น้ำเปลี่ยน ต้องกล้าสร้างคลองใหม่ กล้าเดินเท้า

ที่สำคัญต้องยอมรับว่า ประเทศไทยกำลังจมน้ำ(ตาย)

#มะม่วง แปดริ้ว