โลกแห่งมังกร

ข้อมูลเบื้องต้น

เรื่องนี้เทพมารก็ส่งไปอีกราย แต่ส่งแบบไปช่วยโลกเลยนะ แบบมีเป้าหมายชัดเจนที่ไม่ใช่เรื่องผู้ชาย!

“ยินดีที่ได้พบกัน เดี๊ยนไม่ได้มีอะไรให้ชายหนุ่มแบบเธอทำมากนัก แต่ช่วยปกป้องโลกหน่อยสิ”เทพมารพูดออกมาทันทีที่เจอดวงวิญญาณที่เธอมองแล้วว่าเหมาะสม เดิมทีเธอไม่ค่อยอยากจะรับเรื่องจากพวกพระเจ้าที่ต้องการยืมพลังของเธอไปปกป้องโลกที่พวกนั้นดูแลเองไม่ได้ แต่ในกรณีนี้จะเป็นกรณีพิเศษที่คนมาขอคือพระผู้สร้างเพราะงั้นเทพมารเลยต้องรีบดึงเข้าประเด็นในทันที

“ให้ไปช่วยโลก? อารมณ์เหมือนผู้กล้าในการ์ตูนหรือนิยายแนวไปต่างโลกน่ะเหรอครับ แล้วคุณเป็นใครครับ?”ดวงวิญญาณชายหนุ่มตรงหน้าเอ่ยออกมาพร้อมกับคำถามที่มากมาย

เริ่มต้น

“เทพมาร! เทพมาร! ช่วยฉันหน่อย ช่วยฉันด้วย!!!”เสียงกรีดร้องของพระเจ้าโลกY-1001ดังขึ้นด้วยความร้อนรน

“นี่หล่อนหยุด อย่าเข้ามาใกล้เดี๊ยนนะยัยชะนีกอลิล่า!”เทพมารที่เห็นพระเจ้าโลกอื่นมาเยือนในพื้นที่ของตนเองก็รีบเบะปากพลางเอานิ้วชี้สั่งให้พระเจ้าตรงหน้าหยุด ซึ่งพระเจ้าก็หยุด หยุดแบบไม่มีอะไรมากั้นเพราะถ้าไม่หยุดมีหวังโดนไล่ตะเพิดแน่นอน

“เธอช่วยฉันหน่อยแต้มบุญฉันไม่พอจะส่งคนไปแทนที่แล้ว!”พระเจ้าโลกY-1001กำลังประสบปัญหาใหญ่ เพราะตนเป็นพระเจ้าที่ไม่ค่อยเปิดตัวในฐานะพระเจ้า และโลกนั้นก็มีคนนับถือพระเจ้าไม่เยอะนักทำให้เธอได้แต้มบุญน้อย

“ยัยพระเจ้าสมองกล้ามดีแต่สร้างโลกให้อันตราย เพราะหล่อนเป็นแบบนี้ไงโลกของหล่อนถึงมีแต่ช่องโหว่เต็มไปหมด ไปๆเดี๋ยวเดี๊ยนจะคัดคนแล้วส่งไปให้เอง เพราะพระผู้สร้างแจ้งเรื่องนี้ให้เดี๊ยนทราบแล้ว”เทพมารถอนหายใจออกมาด้วยความเหนื่อยหน่ายกับพระเจ้าอ่อนหัด พระเจ้าที่ไม่ค่อยมีความสามารถในการดูแลโลกของตนเองจนเกิดช่องโหว่และเสี่ยงต่อการทำให้โลกแตก

“อ๊ะ พระผู้สร้างทราบแล้วเหรอ ตายแล้ว ฉันตายแน่ๆเลย กรี๊ดดดดด”พระเจ้าโลกY-1001ที่รู้ว่าความลับที่ตัวเองพยายามปกปิดไว้ไหลไปถึงหูตัวตนที่ใหญ่ที่สุดก็กรีดร้องแล้ววิ่งหายไปจากพื้นที่ของเทพมารในทันที

เทพมารได้รับคำขอจากคนที่มีพระคุณกับตัวเองก็ทำได้เพียงยอมรับคำขอนั้น เทพมารได้แต่เดินไปนั่งเลือกดวงวิญญาณที่เหมาะสมกับโลกY-1001 พอเธอเลือกได้เธอก็อัญเชิญดวงวิญญาณดวงนั้นขึ้นมาทันที

“ยินดีที่ได้พบกัน เดี๊ยนไม่ได้มีอะไรให้ชายหนุ่มแบบเธอทำมากนัก แต่ช่วยปกป้องโลกหน่อยสิ”เทพมารพูดออกมาทันทีที่เจอดวงวิญญาณที่เธอมองแล้วว่าเหมาะสม เดิมทีเธอไม่ค่อยอยากจะรับเรื่องจากพวกพระเจ้าที่ต้องการยืมพลังของเธอไปปกป้องโลกที่พวกนั้นดูแลเองไม่ได้ แต่ในกรณีนี้จะเป็นกรณีพิเศษที่คนมาขอคือพระผู้สร้างเพราะงั้นเทพมารเลยต้องรีบดึงเข้าประเด็นในทันที

“ให้ไปช่วยโลก? อารมณ์เหมือนผู้กล้าในการ์ตูนหรือนิยายแนวไปต่างโลกน่ะเหรอครับ แล้วคุณเป็นใครครับ?”ดวงวิญญาณชายหนุ่มตรงหน้าเอ่ยออกมาพร้อมกับคำถามที่มากมาย

“เดี๊ยนนี่เสียมารยาทจริงๆ เดี๊ยนคือเทพมาร ตัวตนที่อยู่กึ่งกลางระหว่างเทพและมารผู้เป็นเอกเทศของโลก และจะเป็นคนที่ส่งเธอไปยังโลกอีกใบฮ๊า”เทพมารเอ่ยแนะนำตัว แต่แนะนำตัวธรรมดามันน้อยไป เธอเล่นแผ่ขนนกออกมาเหมือนนกยูงรำแพนหางไปเลยแบบปังๆ

“เอ่อ…ครับ ผมตายแล้วใช่ไหมครับ จริงๆก่อนหน้านี้เหมือนลอยไปลอยมาในที่ไหนสักแห่งเลย”ดวงวิญญาณชายหนุ่มเห็นการแนะนำตัวที่เกินความคาดหมายก็ทำตัวไม่ถูกและทำได้แค่เปลี่ยนไปเป็นเรื่องอื่นแทน

“ใช่ ตายแล้วและรอการตัดสินจากบุญบาปที่เธอทำมา แต่เดี๊ยนดึงมาก่อนเพราะอยากให้ไปช่วยปกป้องโลกหน่อย เธอเป็นโปรเกมเมอร์แนวเกมเอาชีวิตรอดเพราะงั้นเดี๊ยนเชื่อว่าเธอจะต้องทำได้แน่นอน”ในครั้งนี้เทพมารเลือกคนที่มีความเหมาะสมเป็นหลักและเอาความชอบส่วนตัวเป็นรอง

“ครับ แต่ถ้าจะให้ไปตัวเปล่าผมเองก็ไม่ไหวนะครับ”ดวงวิญญาณไม่อิดออด เอาเข้าจริงเขาเองก็อยากลองไปต่างโลกแล้วโชว์เทพดูบ้างเหมือนกัน

“แน่นอน เดี๊ยนคือเทพมารนะ งานนี้เดี๊ยนจะให้สิ่งที่ดีที่สุดกับเธออยู่แล้ว เอาเป็นระบบเกมที่เธอคุ้นชิน ระบบที่ดีๆหน่อย ร่างกายที่แข็งแรง และพลังโกงๆสัก2-3อย่าง ว่าแต่อยากได้พลังอะไรไหม?”เทพมารยิ้มพึงพอใจเพราะเหมือนว่างานนี้เธอจะคุยกับดวงวิญญาณได้ง่ายเพราะดวงวิญญาณสามารถยอมรับได้กับสิ่งที่เกิดขึ้น

“ผมอยากทราบก่อนครับว่าโลกที่ไปอยู่เป็นโลกแบบไหน?”ดวงวิญญาณหนุ่มกล่าวถามข้อมูลที่ต้องการรับรู้ก่อน

เทพมารพยักหน้าก่อนจะเปิดม้วนกระดาษอ่านความเป็นมาของโลกY-1001 แล้วส่งม้วนกระดาษที่อ่านแล้วให้กับดวงวิญญาณได้อ่านเอง เพราะถ้าจะอธิบายมันก็ยาว

ด้วยความที่โลกY-1001นั้นเป็นโลกที่ประหลาดมากๆ โลกนี้มีมังการโผล่ออกมาจากระบบเกมที่มีชื่อว่า โลกแห่งมังกร เกมโลกแห่งมังกรเป็นเกมที่เต็มไปด้วยมังกรมากมายหลากหลายสายพันธุ์ และให้ผู้เล่นรับบทเป็นเหมือนนักล่ามังกรที่สามารถมีมังกรคู่หูเอาไปใช้สู้กับมังกรในเกมที่เป็นเกมโลกเปิดกว้างที่จะไปไหนมาไหนก็ได้ และนอกจากนั้นในเกมก็ยังมีดันเจี้ยนมังกรที่เป็นเหมือนแหล่งขุมทรัพย์มหาศาลอีกด้วย

แต่เรื่องมันดันเกิดขึ้นเมื่อเกมมันดันผสานกับโลกแห่งความเป็นจริงแบบกึ่งหนึ่ง โดยกึ่งหนึ่งที่ว่าก็คือมีมังกรออกมาสู่โลกความเป็นจริง และพื้นที่ในเกมก็กลายเป็นพื้นที่เหมือนโลกจริงๆ มังกรที่ออกมาเป็นจำนวนมากทำให้เหล่ามนุษย์แตกตื่น โลกมนุษย์ถูกรุกรานด้วยมังกร โชคดีที่มนุษย์รับรู้ไวในเรื่องวิธีการจัดการแบบเฉพาะหน้า

มนุษย์รับรู้วิธีการกำจัดมังกรโดยการเข้าไปในเกมแล้วจัดการมังกรเหล่านั้น มังกรที่บุกเข้าไปในโลกจริงและได้ถูกกำจัดในเกมนั้นก็จะหายไปจากทั้ง 2 โลกเหมือนๆกัน ราวกับว่าโลกในเกมกับโลกแห่งความเป็นจริงมันผสานกันอยู่ เพียงแต่ว่ามนุษย์นั้นไม่ได้มีค่าพลังเทียบเท่าในเกมหากอยู่ในโลกจริง ดังนั้นมนุษย์เลยจะต้องเข้าไปจัดการมังกรในเกม

“โลกนี้มันไม่แปลกไปหน่อยเหรอครับ?”ดวงวิญญาณเอ่ยถามด้วยใบหน้าเหนื่อยอ่อน

“ก็ถ้ามันเป็นโลกที่ปกติเดี๊ยนก็คงไม่ส่งเธอไปหรอกจ้า”เทพมารกลอกตาไปมา เพราะมันเป็นเรื่องราวที่น่าเหนื่อยใจมากสำหรับเทพมารที่ต้องมาแก้ไขปัญหานี้

“แล้วหนทางการแก้ไขคืออะไรเหรอครับ? ผมยังไม่รู้จะช่วยโลกนี้ยังไงเลย เพราะโลกไม่ได้มีจอมมารแต่มีแค่มังกรเท่านั้น และไม่รู้เหตุผลว่าอะไรที่ทำให้โลกจริงผสานกับโลกในเกมแบบนี้”ดวงวิญญาณไม่รู้จะช่วยโลกนี้ได้อย่างไร เพราะมันต่างจากเกมทั่วไป มันไม่ใช่เกมที่เล่นแล้วจบแต่เป็นเกมโลกเปิดที่สามารถทำอะไรได้เรื่อยๆ

“ขอแค่ทำให้มนุษย์ที่นั่นแข็งแกร่งขึ้นพอจะดูแลตัวเองกันได้ในระดับหนึ่งก็พอ”เทพมารก็รู้ว่าหนทางในการจัดการระยะยาวนั้นยังไม่มี แต่อย่างน้อยๆก็ต้องทำให้มนุษย์ที่นั่นอยู่ด้วยตัวเองได้ก็น่าจะพอแล้ว

“ถ้าแค่นั้นพลังที่ผมจะขอหลักๆก็คือ…”ดวงวิญญาณเอ่ยคำขอทั้งหลายโดยมีการปรึกษากับเทพมารไปด้วย

เมื่อเรื่องทุกอย่างถูกจัดเตรียมเป็นที่เรียบร้อยดวงวิญญาณก็โดนส่งไปยังโลกY-1001ในทันที โดยการส่งตัวในครั้งนี้คือการเกิดใหม่แบบสร้างร่างขึ้นมาให้เลย

“อ่า นี่คือโลกที่ว่าสินะ”ดวงวิญญาณที่ถูกส่งมามองภาพตรงหน้าที่เป็นเพดานห้องโล่งๆที่แทบไม่มีอะไรเลย มีแค่เฟอร์นิเจอร์ให้ได้ใช้แบบไม่ลำบาก

[สวัสดีค่ะมาสเตอร์ กรุณาระบุชื่อที่จะใช้ในโลกนี้ และชื่อของระบบเพื่อเริ่มการทำงานของระบบแบบสมบูรณ์ค่ะ]เสียงระบบดังขึ้นพร้อมกับหน้าต่างของระบบที่ขึ้นข้อความมา

“ชื่อหรอ จากที่ดูที่นี่ไม่มีคนชื่อสไตล์ไทยเลย เพราะฉะนั้นต้องไม่ตั้งให้มันแปลกสำหรับโลกนี้ ชื่อปาจิน โมรัน ส่วนระบบชื่อพริกแล้วกัน ฉันคิดถึงของแซ่บๆ”สำหรับคนในโลกนี้ที่มีชื่อที่ไม่มีแนวไทยๆเลย คนที่อยู่รอดในโลกมันเหลือไม่มากแล้วทำให้มนุษย์มารวมตัวกันเพื่อความอยู่รอดเป็นหลัก

[รับทราบค่ะ ทำการเปิดระบบเป็นที่เรียบร้อยแล้วค่ะ ตอนนี้พริกขออนุญาตเปิดการทำงานของเกมโลกแห่งมังกรนะคะ เริ่มจากให้มาสเตอร์สวมแว่นตาที่อยู่ข้างๆเตียงก่อนเลยค่ะ เพื่อที่จะได้เริ่มการทำการสร้างตัวละครค่ะ]ระบบทำการแนะนำให้ปาจินเริ่มเข้าสู่เกมในทันที เพราะโลกในตอนนี้ไม่ใช่โลกที่จะอยู่ได้หากไร้ซึ่งพลัง

“โอเค ถ้างั้นเข้าเกมกันก่อนดีกว่า”ปาจินพยักหน้าด้วยใบหน้ารับรู้ก่อนจะเอาแว่นมาสวมหัวแล้วยิ้มบางๆ

ปาจินกำลังอยากจะเข้าไปสนุกในเกมอยู่พอดี ต่อให้รู้ว่าโลกนี้มันจะไม่ได้สนุกไปกับเกมแบบที่ปาจินคาดหวังแต่สำหรับปาจินแล้วเขาค่อนข้างตื่นเต้นเพราะไม่ได้เล่นเกมมานาน

ทันทีที่สวมแว่นระบบก็เข้าไปด้วยและทำการส่งตัวให้ปาจินเข้าไปในเกมได้อย่างปลอดภัย เนื่องจากไม่ใช่ทุกคนที่จะเข้าไปในเกมนี้ได้ในช่วงหลังจากที่มันผสานกับโลกจริงแล้ว

คนที่เข้าไปในเกมโลกแห่งมังกรได้ ถ้าไม่ใช่คนที่มีแอ็กเคานต์เกมอยู่ก่อนแล้วล่ะก็ คนที่เข้าไปทีหลังจะต้องเสี่ยงดวงว่าจะเข้าเกมได้ไหม เพราะเกมจะคัดเลือกให้แค่บางคนเท่านั้นที่จะสามารถเข้าไปได้ และการคัดเลือกนั้นก็ยังไม่รู้ว่ามีข้อกำหนดอะไรบ้าง

เมื่อเข้ามาอยู่ในเกมสิ่งแรกที่ปาจินเห็นก็คือหน้าต่างสร้างตัวละครที่มีมาทำไมก็ไม่รู้เพราะระบบเกมมันไม่ให้เขาเปลี่ยนอะไรที่เป็นรูปร่างหน้าตาหรือสีผมสีตาได้เลยแม้แต่ส่วนเดียว

“หน้าตาเราเป็นแบบนี้เหรอเนี่ย ไม่ต่างจากโลกก่อนเลยแฮะ”ปาจินมองหน้าของตัวเองก่อนจะยักไหล่

ใบหน้าของปาจินเป็นเด็กที่เรียกว่าต่อให้ติดเกมแต่ก็ใส่ใจหน้าตาตัวเอง เส้นผมตรงยาวถูกตัดเป็นทรงวูฟคัด ดวงตาที่ดูเฉี่ยวทำให้ดูเข้ากับใบหน้าและทรงผมพอดี ส่วนเรื่องรูปร่างแน่นอนว่าปาจินไม่ได้หุ่นดีขนาดมีกล้ามแน่น แต่เขาก็พอจะเป็นคนที่ใส่ใจสุขภาพอยู่บ้างเลยไม่ได้อ้วนท้วนหรือผอมแห้งจนเกินไป

“นี่คือเสื้อผ้าในตอนนี้เหรอ ชุดนอนเนี่ยนะ”ปาจินมองชุดที่ตัวละครสวมอยู่ มันคือชุดนอนแบบชุดนอนจริงๆ เสื้อยืดกางเกงบอลคือชุดที่ปาจินสวมอยู่ตอนนี้

[มาสเตอร์คะ เดี๋ยวมาสเตอร์เปิดช่องเก็บของในตัวนะคะ ในนั้นจะมีไข่มังกรใบแรกอยู่ ให้มาสเตอร์กดฟักมันออกมาเป็นคู่หูตัวแรกค่ะ]พริกแนะนำเจ้านายของตัวเอง เพราะปาจินเข้าเกมมาแบบไม่ได้รับคำแนะนำใดๆจากคนด้านนอกเลย

ปาจินพยักหน้ารับก่อนจะทำตามอย่างว่าง่าย ปาจินเรียกไข่มังกรออกมาจากช่องเก็บของที่ดูเหมือนเริ่มต้นทุกคนจะมีกันคนละใบอยู่แล้ว ตัวของไข่ก็มีขนาดประมาณ 1 คนโอบ สีสันของไข่ใบที่อยู่ตรงหน้าของปาจินตอนนี้คือสีเขียว แซมม่วงผสมชมพูและมีประกายวิ๊งๆอยู่ด้วย

{ท่านจะฟักไข่ใช่หรือไม่}

{ใช่} {ไม่}

ปาจินไม่รีรอที่จะกดปุ่มไปที่คำว่าใช่ เพราะตอนนี้สิ่งที่ต้องทำก็มีเพียงแค่กดตอบรับและให้ไข่ตรงหน้าฟักออกมาเท่านั้น

แกรก แกรก แกรก…

ไข่มังกร

ไข่มังกรใบใหญ่ที่ค่อยๆแตกเป็นรอยร้าวและเริ่มเกิดการเปลี่ยนแปลง ตัวของมันเริ่มสั่นไหวจากช้าๆค่อยๆเร็วขึ้น และในที่สุดตัวของเปลือกไข่ที่อยู่ด้านนอกก็สลายหายไป

อ๊ายยยยย

{คุณได้รับ มังกรละกุเลยทุย}

“หะ!”ปาจินมองมังกรสีม่วงเกล็ดสะท้อนแสงแบบมีประกายเพชรเด่นสะดุดตา ในขณะเดียวกันมังกรตัวนี้ก็ดันดูออกเลยว่าเป็นมังกรที่เทพมารส่งมา เพราะนอกจากมังกรตัวนี้จะสีม่วงแล้ว มังกรตัวนี้ยังมีขนตาที่ยาวเกินกว่าขนตาปกติ และในขณะเดียวกันมันก็มีผมที่คล้ายวิกแบบทรงคุณป้าตีกระบังลมสีรุ้งขึ้นมาอีกด้วย

{มังกรละกุเลยทุย LV.1}

พลังชีวิต: 777/777

เพิ่มค่าสถานะของผู้ครอบครอง:ทุกค่า+999

ธาตุ:???

มังกรที่เกิดมาเพื่อดูแลและสนับสนุนผู้ใช้เป็นหลัก มีนิสัยรักสวยรักงามและรักผู้ชาย ไม่ค่อยมีใครพบเห็นเพราะปกติมันชอบซ่อนตัวเพื่อส่องมังกรเพศผู้อยู่เงียบๆ

ทักษะ:

เสียงเชียร์ของมังกร อย่าอ่อม ๆ ๆ : เพิ่มพลังโจมตีและความเร็วของเป้าหมายขึ้น 10% (ปลดล็อกLV.1)

มังกรตรวจจับ ฉันคือนาตาชา : ตรวจจับศัตรูที่อยู่ในระยะ 500 เมตรรอบตัว (ปลดล็อกLv.1)

“ดูท่ามังกรตัวแรกจะไม่ใช่มังกรที่เอาไปใช้สู้ได้สินะ แต่ช่างเถอะ”ปาจินมองดูตัวของมังกรตัวสีม่วงที่อยู่ข้างๆตัวเอง เขาเดาเลยว่ามันเป็นมังกรที่ไม่ใช่สายต่อสู้ ดังนั้นเขาคงไม่สามารถเอามันไปสู้กับมังกรตัวอื่นในตอนนี้ได้

{กรุณาตั้งชื่อมังกรของคุณ}

{กรุณาตั้งชื่อมังกรของคุณ}

{กรุณาตั้งชื่อมังกรของคุณ}

พอปาจินมองไปที่มังกรมันก็ขึ้นข้อความให้เขาตั้งชื่อขึ้นมาแบบต่อเนื่อง เด้งจนทำให้ปาจินต้องรีบตั้งชื่อให้กับมัน

“ชื่อบลูเบอร์รี่แล้วกัน”ปาจินเห็นสีมังกรตัวข้างๆแล้วคิดถึงผลบลูเบอร์รีขึ้นมา เพราะมันไม่ใช่ม่วงแต่ก็ไม่ได้น้ำเงินเข้มขนาดนั้น

อ๊ายย อ๊ายยย

มังกรละกุเลยทุยดูชื่นชอบในชื่อนั้นก่อนที่มันซึ่งเป็นมังกรขนาดเล็กตัวประมาณเด็ก 1 ขวบจะบินวนไปวนมารอบๆตัวของปาจินพร้อมกับส่งเสียงร้องออกมา

[มาสเตอร์สามารถไปเก็บเลเวลตัวเองและตามหาไข่มังกรอีกใบได้แล้วค่ะ]พริกเอ่ยขึ้นมาเพื่อบอกให้ปาจินสามารถออกไปผจญภัยได้แล้ว

“ประเด็นก็คือตอนเข้ามาฉันก็อยู่ที่นี่ ตอนนี้ตัวฉันที่นอนอยู่บนเตียงจะไม่เป็นอันตรายเหรอ?”ปาจินค่อนข้างเป็นกังวล เพราะโลกนี้มันเชื่อมกับโลกเกมแล้ว เวลาในโลกนี้เท่ากับเวลาของโลกจริงด้านนอก เพราะงั้นปาจินเลยกลัวว่าถ้ามีมังกรบุกมาร่างกายเขาจะเป็นอันตราย

[ไม่ต้องกลัวค่ะมาสเตอร์ ร่างกายด้านนอกได้หายไปแล้วค่ะ เมื่อเข้ามาในเกมโลกแห่งมังกรร่างกายที่อยู่ในโลกจริงของมาสเตอร์จะหายไปและร่างที่ใช้อยู่ก็ไม่ต่างจากร่างจริงๆเลยค่ะ ถ้าตายในร่างนี้ก็ตายเหมือนกัน อีกทั้งร่างนี้ก็มีความหิวและความเหนื่อยล้าเหมือนกัน ความต่างของโลกในเกมกับโลกจริงด้านนอกมีเพียงแค่คนด้านนอกจะไม่เห็นเราและเราจะไม่เห็นพวกเขาค่ะ]พริกช่วยอธิบายให้ปาจินเข้าใจง่ายขึ้น เมื่อโลกแห่งนี้มีความเปลี่ยนแปลงไปมาก เกมที่ควรเป็นเกมก็ไม่ใช่แค่เกมอีกต่อไป เพราะตอนนี้มันกลายเป็นเหมือนโลกอีกใบที่คัดคนที่จะอยู่บนโลกนี้ได้ก็เท่านั้น

“แบบนี้ฉันก็ไม่จำเป็นต้องออกเกมเลยน่ะสิ”ปาจินกล่าวก่อนจะตาวาวเพราะแบบนี้เขาก็อาจจะใช้ชีวิตได้ง่ายขึ้น

[เกมก็ยังเป็นเกมค่ะ มันใช้คลื่นสมองในการทำงาน ดังนั้นมาสเตอร์สามารถเล่นเกมได้มากสุดแค่ 7 วันเท่านั้นค่ะ หลังจากเล่นติดต่อกัน 7 วันจะต้องพักประมาณ 2 ชั่วโมงถึงจะเข้ามาในเกมได้ใหม่ค่ะ]คำพูดของพริกทำเอาปาจินคอตก แต่ก็เข้าใจได้ว่ามันควรเป็นแบบนั้น ไม่อย่างนั้นมนุษย์ด้านนอกคงแยกกับมนุษย์ที่เข้ามาในเกมได้ไปแล้ว

“เอาเป็นว่าตอนนี้ออกไปจากห้องนี้ก่อนแล้วกัน”ปาจินตัดสินใจออกจากห้องของตัวเองไปก่อนเพื่ออย่างน้อยก็จะได้เริ่มโลกจริงๆเสียที

ปาจินเดินออกมาจากห้องเขาก็พบว่าสถานที่ที่ตัวเขาอยู่นั้นเป็นเหมือนบ้านหลังเล็กๆที่ตั้งโดดๆอยู่ในพื้นที่ที่ใกล้กับป่าเอามากๆ จุดนี้มันไม่น่าจะมีบ้านมาตั้งได้เลยแม้แต่น้อยแต่เพราะเป็นจุดที่เทพมารส่งมาดังนั้นมันย่อมไม่ใช่จุดเกิดแบบปกติทั่วๆไป

“งั้นเราก็ต้องเพิ่มเลเวลก่อน เห็นว่าเจ้าบลูเบอร์รี่มันเพิ่มค่าสถานะให้ฉันได้นี่ใช่ไหม งั้นตอนนี้ขอดูสเตตัสของตัวเองก่อนแล้วกัน”ปาจินแม้ในสถานการณ์ที่ดูจะเข้าใจยากแต่เขาก็ยังตั้งสติกับตัวเองแล้วค่อยๆทำไปทีละอย่าง

{ผู้เล่น:ปาจิน}

HP 10,090 /10,090

Stamina 10,990/10,990

อายุ : 20ปี

เพศ : ชาย

ค่าสถานะ :

พลังโจมตี 10+(999)

พลังป้องกัน 10+(999)

ความเร็ว 10+(999)

ความแข็งแรง 100+(999)

พลังกาย 10+(999)

ความแม่นยำ 10+(999)

เสน่ห์ 10+(999)

โชคลาภ 1+(999)

“ค่าพลังโกงสุดๆเลยสินะ พริกค่าพลังของคนในโลกนี้สูงเท่านี้ไหม?”ปาจินเอ่ยถามเพราะมันดูเหมือนเป็นการโกงเกมอยู่นิดๆกับการได้บลูเบอร์รี่มาเป็นมังกรตัวแรก

[ไม่มีมังกรตัวไหนเพิ่มค่าพลังของเจ้าของได้มากกว่ามังกรที่มาสเตอร์ได้แล้วค่ะ มังกรทั่วไปโดยเฉลี่ยแล้วจะบวกค่าพลังใดพลังหนึ่งเป็นหลัก และบวกมากสุดไม่ถึง 10 หน่วยค่ะ ดังนั้นผู้เล่นส่วนใหญ่จึงมักจะเลี้ยงมังกรไว้หลายตัวเพื่อเพิ่มค่าสถานะของตนเองค่ะ]

“เกมนี้ไม่มีข้อจำกัดในการเลี้ยงมังกรด้วยนี่นา แต่เหมือนจะต้องคอยหาอาหารให้มังกรให้พอแทน”ปาจินพยักหน้าเล็กน้อยแล้วพากันเดินออกไปที่ป่า เขาเดินตามทางไปไม่นานก็เจอกับสิ่งที่เขาต้องการ

{ตรวจพบดันเจี้ยนมังกรแงวเซา}

ปาจินยิ้มกว้างด้วยสัญชาตญาณที่เล่นเกมรอดชีวิตมามากมายปาจินรู้ว่าจุดที่จะมีอะไรแบบนี้มักอยู่ในมุมที่ลับตาคน ดังนั้นปาจินเลยคอยสอดส่องอยู่ตลอดไม่ให้พลาดสักจุด และจุดที่เขาพบดันเจี้ยนก็คือบนต้นไม้สูงที่มีเถาวัลย์หนาและแก่ให้สามารถปีนขึ้นไปได้

“เอาล่ะ ไปฟาร์มเลเวลกันเถอะเจ้าบลูเบอร์รี่”ปาจินกล่าวพร้อมกับปีนขึ้นไปบนต้นไม้แล้วกระโดดเข้าดันเจี้ยนไปพร้อมๆกันกับมังกรเด็กของตนเองในทันที

ตุบ

ทันทีที่ปาจินเข้ามาพื้นที่ด้านในก็เปลี่ยนไป มันไม่ใช่พุ่มไม้แต่กลายเป็นพื้นที่ถูกปกคลุมด้วยหินแผ่นใหญ่และตามร่องยังมีต้นไม้ต้นหญ้าขึ้นมาแซมๆอีกด้วย นอกจากพื้นที่ดูเป็นเหมือนการโดนธรรมชาติคัดสรรแล้วนอกเหนือจากนั้นก็ไม่มีอะไรที่เหมือนธรรมชาติอีกเลย เพราะถ้าเงยหน้าขึ้นไปจะเห็นว่าแผ่นหินจำนวนมากมันลอยอยู่กลางอากาศได้อย่างน่าอัศจรรย์แถมไม่มีทีท่าว่าจะตกลงมาเลยแม้แต่น้อย

แฟ่ววววว

“โอ๊ะ ขอบคุณสำหรับการต้อนรับแต่พอดียังไม่ต้องการน่ะ!”ปาจินเคลื่อนตัวหลบสิ่งมีชีวิตที่พุ่งมาหาตัวเองโดยไม่ลืมคว้าเจ้าบลูเบอร์รี่ที่เชื่องช้าให้หนีตามมาด้วย

ปาจินหลบหนีสิ่งมีชีวิตที่พุ่งลงมาจากฟ้าได้สำเร็จ สิ่งมีชีวิตนั้นมีขนาดลำตัวที่ยาวมาก หน้าตาของมันเหมือนแมวและมีกรงเล็บคล้ายสัตว์ที่มีอุ้งตีน ในขณะเดียวกันลำตัวของมันกลับยาวแถมเป็นเกล็ดเหมือนงูซึ่งที่ตลกเลยคือมันดันมีปีกที่ด้านหลังเป็นปีกน้อยๆอยู่ด้วย

“มีหลายสีเหมือนแมวสินะ ตัวนี้คงเทียบได้กับแมวไทยสามสี เพราะมีทั้งสีส้ม,น้ำตาลและขาว”ปาจินไม่ได้ดูตกใจเลย เพราะเขาเป็นพวกบ้าเลือดร้อนในเกมอยู่แล้ว แม้จะรู้ว่าตายก็ตายจริงๆแต่ปาจินก็เล่นเกมแนวนี้มาตลอด เขาเล่นเกมแนวที่เอาชีวิตรอดที่ตายครั้งเดียวก็คือตายเลยมาเยอะมากจนถึงขั้นเป็นเซียนเลยทีเดียว

{มังกรแงวเซา LV7}

HP:14,020/14,020

ปาจินเห็นเลือดแล้วก็พยักหน้าด้วยความเข้าใจได้ มังกรนี้มีเลเวลถึงแค่เลเวล 7 มันสูงกว่าบลูเบอร์รี่ของเขามาก ขนาดบลูเบอร์รี่ยังมีเลือด 700 กว่าๆตัวมังกรตรงหน้าก็สมควรแล้วกับเลือดระดับนี้

แฟ่วววว

มังกรตรงหน้าเตรียมจะพุ่งใส่ปาจินอีกครั้งแต่มันไม่ได้พุ่งตรงๆใส่เขาแต่มันกระโดดขึ้นไปยืนบนแท่นหินที่ลอยไปมาบนอากาศและเตรียมจะกระโดดลงมาโจมตีปาจินเหมือนเดิม

“การโจมตีจากด้านบนโดยใช้แรงโน้มถ่วงเป็นหลัก มันมีความสามารถทางกายที่สูงเคลื่อนไหวได้เร็วและกระโดดได้สูงมาก การโจมตีต้องอาศัยจังหวะเข้าสู้สินะ”ปาจินวิเคราะห์ออกมาพร้อมกับมองสิ่งรอบๆตัว เขาไม่ประมาทเลยสักนิด แม้จะไม่กลัวตายแต่เขาต้องรอบคอบเอาไว้ก่อน

ตูม!

มังกรแงวเซากระโดดลงมาอีกครั้ง ในรอบนี้ปาจินก็ยังหลบได้แต่เขาไม่ได้หลบออกไปไกลแต่เลือกจะลองสวนกลับด้วยการพุ่งเข้าไปเตะดูบ้าง

ผัวะ!

Critical Hit

14,020!!!

แฟ่วววววววววววววววววววว

“ฮะ?”ปาจินอึ้งจนพูดไม่ออก เขาไม่คิดว่ามันจะเป็นแบบนี้มาก่อนเพราะเขาเพียงแค่ลองเตะออกไป มันก็ตายคาเท้าเขาเลย ตายด้วยลูกเตะเพียงครั้งเดียว

ตื่อ ดือ ดึ้ง!

{มังกรละกุเลยทุย LV.2}

{มังกรละกุเลยทุย LV.3}

“ว้าว เหมือนว่าเจ้าหนูจะเลเวลอัพแล้วแฮะ แต่ไม่มีสกิลใหม่ สงสัยต้องปลดล็อกที่เลเวล 5 ตามสูตรเกมพื้นฐานแหงๆ”ปาจินพยักหน้ารับรู้ก่อนจะเดินไปดูซากของมังกรที่เขาจัดการไป แต่ยังไม่ทันได้เดินไปไหนตัวของปาจินก็ต้องรีบคว้าเจ้าบลูเบอร์รี่แล้ววิ่งหนี

แฟ่ว แฟ่ว แฟ่ว…

กองทัพมังกรแงวเซามันกระโดดลงมาเป็นทีม ในขณะเดียวกันพวกมันก็แผลงฤทธิ์ออกมามากกว่าการกระโดด เพราะมันกำลังพ่นพิษออกมาในรูปแบบที่น่าเกลียดมากๆ พวกมันพ่นออกมาเหมือนกับกำลังอ้วกออกมามากกว่า

“มันพ่นพิษได้แบบนี้ก็แย่น่ะสิ จะเป็นมังกร งูหรือแมวก็เอาสักอย่างไม่ได้หรือไง!”ปาจินวิ่งไปวิ่งมาเพื่อหลบพิษพวกมัน เขาใช้จังหวะนี้ลองกระโดดขึ้นไปเหยียบหิน ซึ่งเขาก็ได้รับรู้ว่ามันสามารถเหยียบได้และไม่รีรอที่จะวิ่งกระโดดไปตามหินต่างๆ

ปาจินได้รับรู้ว่าศักยภาพในเกมมันสูงมากจริงๆ เขาสามารถกระโดดขึ้นสูงได้แล้ววิ่งพุ่งไปพุ่งมาได้แบบที่ไม่สามารถทำในโลกปกติได้แน่นอน ซึ่งมันถือเป็นโชคดีของปาจินอย่างหนึ่งเลยคือการที่เขาสามารถปรบตัวได้ไวขนาดนี้เป็นเพราะพรที่เขาขอมาจากเทพมาร พรปรับตัวได้ไวคือพรที่ดีที่สุดในโลกที่เขาไม่คุ้นเคย การที่ต้องเจอสถานการณ์ที่ทำตัวไม่ถูกพรนี้ช่วยทำให้ปาจินยังคงเป็นปาจินเอาไว้ได้

“เอาล่ะ มาเริ่มเก็บเวลให้กับบลูเบอร์รี่แบบจริงจังกันดีกว่า”ปาจินยิ้มออกมาพร้อมกับมองเหล่ามังกรแมวเซาที่เตรียมจะกระโดดขึ้นตามเขามา

มังกรโจมตี?

ปาจินมองเหล่ามังกรแงวเซาที่กระโดดขึ้นมาตามเขาที่อยู่ด้านบน ตัวของมันพยายามจะไล่ฆ่าปาจินแต่ปาจินนั้นก็กำลังตั้งใจรอจังหวะนี้อยู่เหมือนกัน

“อาหารอันโอชะเลยสินะ บลูเบอร์รี่ขอเสียงเชียร์หน่อย!”ปาจินกำหมัดแน่นก่อนจะสั่งให้มังกรคู่หูทำหน้าที่ของตัวเอง

อ๊ายยยยยย

บลูเบอร์รี่คำรามออกมาเต็มเสียง ด้วยเสียงคำรามนั้นทำให้ปาจินมีเรี่ยวแรงเพิ่มขึ้นอย่างเห็นได้ชัด พอเป็นแบบนี้ปาจินก็ไม่รีรอที่จะดีดตัวพุ่งใส่มังกรแงวเซาตัวแรกที่กระโดดขึ้นมาก่อน

ผัวะ

Critical Hit

“กะแล้วว่าดวงขนาดนี้ยังไงก็ต้องคริแน่ๆ”ปาจินมองร่างของมังกรแงวเซาที่ค่อยๆตกลงไปตายคาที่ด้วยการต่อยแค่ครั้งเดียว

แฟ่วววว

ผัวะ ปึก ปัก ผัวะ ตูม!

ปาจินกระโดดไปมาโดยใช้ความแข็งแกร่งของตัวเองเป็นอาวุธและไล่ต่อยตีพวกมังกรแงวเซาแบบรอจังหวะเหมาะๆ เพราะต่อให้ปาจินจะโจมตีแรงแค่ไหนแต่เขาก็ยังไม่อยากโดนโจมตีกลับอยู่ดี

ปาจินใช้เวลาหลายชั่วโมงในการเคลียร์ดันเจี้ยนมาจนถึงห้องบอส ที่เขามั่นใจว่านี่คือห้องบอสก็เพราะตรงหน้าของปาจินมีเจ้ามังกรแงวเซาที่ขนาดใหญ่กว่าตัวที่เคยเจอ

{ราชามังกรแงวเซา LV.19}

HP:102,020 /102,020

“เลือดเป็นแสนเลยเหรอเนี่ย”ปาจินเห็นตัวเลขเลือดของมังกรตรงหน้าแล้วก็ได้แต่ยืนลูบคางของตัวเอง เจ้ามังกรนั่นตัวใหญ่ก็เรื่องหนึ่งแต่สิ่งที่ปาจินสงสัยคือสมรภูมิรบในครั้งนี้ที่ต่างออกไป

พื้นที่ในตอนนี้ไม่ได้มีแท่นหินลอยไปลอยมาอยู่บนอากาศเหมือนก่อนหน้านี้แล้ว พื้นที่ในตอนนี้เต็มไปด้วยทรายและหินที่เคลื่อนไหวได้ลำบากกว่าด้านนอกเพราะพื้นมันไม่ได้สม่ำเสมอเท่าก่อนหน้านี้แถมการเหยียบบนทรายก็ทำให้แรงส่งนั้นน้อยลงไปมาก

จริงๆถ้ามันมีแค่นั้นปาจินก็พอจะมองข้ามได้ แต่สิ่งที่ทำให้ปาจินต้องมายืนวิเคราะห์แบบนี้ก็เพราะมีจุดที่เขายังคงสงสัยอยู่นั่นก็คือก่อนหน้านี้ดันเจี้ยนมันสว่างมาก มากพอที่ทำให้เขาเห็นตัวมังกรแงวเซาได้ชัดเจน แต่ตอนนี้สภาพแวดล้อมกลับเหมือนตอนกลางคืนที่ยากต่อการมองเห็นและมีอากาศที่เย็นกว่าด้วย

“มังกรแงวเซาสีส้มกลืนไปกับทรายได้ดีเลยทีเดียว ต้องระวังเรื่องการถูกซุ่มโจมตีด้วยเพราะเหมือนนิสัยของมังกรชนิดนี้คือชอบการซุ่มโจมตี”ปาจินวิเคราะห์จากมังกรแงวเซาก่อนหน้านี้ที่เจอมาหลายตัว พวกมันมีนิสัยนี้กันหมดคือชอบลอบกัด ถ้าปาจินไม่ล่อมันออกมาก็ยากที่มันจะเข้ามาโจมตีก่อนแบบตรงๆ

อ๊าย อ๊าย

บลูเบอร์รี่บินมาหาปาจินก่อนจะส่งเสียงร้องออกมาพร้อมกับชี้ไปที่กล่องสมบัติสีทองที่ล่อตาล่อใจ ซึ่งบลูเบอร์รี่เป็นมังกรรักสวยรักงามและรักเงินมากถึงได้ตรวจจับเจอได้ในทันทีที่เข้ามาในพื้นที่บอสแบบนี้

“กล่องของรางวัล เหมือนว่าจะเป็นรางวัลถ้าเราจัดการเจ้านี่ได้สำเร็จสินะ”ปาจินพยักหน้าหงึกหงักก่อนจะถอนหายใจออกมาเบาๆ

ปาจินปรับอารมณ์เล็กน้อยให้ตัวเองจริงจังมากขึ้นก่อนเริ่มการต่อสู้ เมื่อพร้อมปาจินก็หันไปพยักหน้าให้กับบลูเบอร์รี่เล็กน้อย

อ๊ายยยยยยยยยย!

เสียงคำรามของบลูเบอร์รี่นอกจากปลุกให้มังกรแงวเซารู้ตัวแล้วมันยังเป็นการเพิ่มพลังให้กับปาจินอีกด้วย การเพิ่มพลังนี้ทำให้ปาจินสามารถเคลื่อนไหวได้เร็วขึ้นและไปประจันหน้ากับราชามังกรแงวเซาได้แบบไม่ให้มันได้ตั้งตัว

ผัวะ!

Critical Hit

-9999!!!

ปาจินมองเลขดาเมจที่ขึ้นมา ด้วยตัวเลขนี้ทำให้ปาจินรับรู้พลังโจมตีด้วยหมัดของตนเองในปัจจุบัน ความรุนแรงของมันมากพอแล้วที่จะทำให้ปาจินพึงพอใจในสิ่งที่ตนเองทำได้ในตอนนี้

หวืดดดดดดดด

แฟ่วววววววววววว

ราชามังกรเหวี่ยงหางยาวๆของมันใส่ปาจินแต่ปาจินสามารถหลบได้ทันด้วยการกระโดด ในช่วงที่ปาจินลอยอยู่กลางอากาศเจ้าราชามังกรแมวเซาก็ไม่ได้ปล่อยให้ปาจินหนีไปได้ มันหันมาคำรามและพ่นพิษใส่ปาจิน

อ๊ะ อ๊ะ อ๊ายยยยย

เสียงร้องของบลูเบอร์รี่ดังขึ้นพร้อมกับม่านพลังที่ขึ้นมาตรงหน้าของปาจินพอดี ม่านพลังนั้นทำให้การโจมตีพิษของราชามังกรเเงวเซาพลาดเป้าไปไม่โดนตัวของปาจิน ซึ่งนี่เป็นสกิลที่บลูเบอร์รี่ได้มาตอนเลเวลขึ้นถึงเลเวล 5

สกิล-การหลบเลี่ยงที่ดีที่สุด บ้งมากแม่!: ทำให้การโจมตีของเป้าหมายพลาดเป้า 100% (LV.5)

“หึ หึ เสร็จฉันล่ะไอ้มังกรลูกผสม!”ปาจินหัวเราะออกมาด้วยความสะใจก่อนจะดีดตัวและรัวหมัดใส่ราชามังกรแงวเซาไป 2 หมัดแต่ในหมัดที่ 3 มันกลับถอยหนีไปได้ก่อนไม่งั้นมันน่าจะเจ็บหนักกว่านี้

ผัวะ ผัวะ ฟุบ

Critical Hit

-9999!!!

Critical Hit

-9999!!!

“เหลือเลือดไม่เท่าไหร่แล้วนี่นา”ปาจินมองเลือดที่อยู่บนหัวของราชามังกรแงวเซา ที่แค่การโจมตีของเค้า 3 ครั้งก็ลดลงไปได้เยอะแล้ว

{ราชามังกรแงวเซา LV.19}

HP:72,023 /102,020

แฟ่ววววววววววว ฟุบ ฟุบ ฟุบ

ราชามังกรแงวเซาไม่คิดจะออมแรงอีกต่อไป มันวิ่งวนไปมาจนทรายตลบบดบังวิสัยทัศน์ของปาจิน ในขณะเดียวกันตัวของมันยังสามารถรับรู้ได้ถึงตัวของปาจินเพราะมันมีหนวดแมวที่ตรวจจับสิ่งรอบตัวได้อยู่

“อย่าคิดว่าตัวเองจะสามารถตรวจจับได้คนเดียวสิ บลูเบอร์รี่!”แม้ปาจินจะไม่มีพลังในการตรวจจับแต่บลูเบอร์รี่นั้นมี เพราะงั้นเขาเลยให้บลูเบอร์รี่ชี้เป้าให้กับตนเอง

อ๊ายยยยย อ๊ายยย

[ทิศ 7 นาฬิกาค่ะ]พริกแปลภาษาให้อย่างรวดเร็ว เป็นการทำงานเป็นทีมที่ดีเอามากๆ

“สวยเลย!”ปาจินเหวี่ยงเท้าเต็มข้อออกไปแบบไม่ยั้งแรง

ผัวะ!

แฟ่ววววววววววววววววว

Critical Hit

-19,998!!!

การโจมตีด้วยเท้านั้นเหมือนจะแรงกว่าการโจมตีด้วยหมัดถึงเท่าตัว นั่นทำให้ปาจินพอใจมากกับความเสียหายที่ทำได้ เพราะนอกจากมันจะแรงแล้วมันยังทำให้ราชามังกรแงวเซาเซด้วยความมึนจากการโดนเตะหัวได้อีกด้วย

“ทักษะการเคลื่อนไหวฉันดีขนาดนี้เพราะงั้นท่าที่ใช้ในเกมอื่นๆที่เป็นพวกวรยุทธ์ฉันก็น่าจะทำได้ใช่ไหมนะ?”ปาจินครุ่นคิดก่อนจะมองไปที่กระสอบทรายที่มีนามว่าราชามังกรแงวเซาด้วยสายตาอันร้อนแรง

ราชามังกรแงวเซาที่โดนปาจินเตะอัดไปจนมึนก็เริ่มกลัวปาจินขึ้นมา มันมองไปที่ปาจินก่อนจะมองไปรอบๆตัวเพื่อเตรียมจะหนี เพราะถ้าหากมันไม่หนีมีหวังมันต้องตายจริงๆแน่

แฟ่ววววว

“จะหนีไปไหน ลอยขึ้นฟ้าไปเลยให้สมกับเป็นมังกรไง!”ปาจินดีดตัวไปตัดหน้าของมังกรแงวเซาที่กำลังจะหนีแบบไม่เกรงกลัว เขาทำการย่อตัวลงเล็กน้อยก่อนจะดีดตัวขึ้นพร้อมกับปล่อยหมัดเสยคางมันไปเต็มๆ

ผัวะ!

ร่างของราชามังกรแงวเซาลอยขึ้นไปบนฟ้าตามแรงส่งที่ปาจินตั้งใจให้มันลอยขึ้นไป พอมันลอยในระดับที่เหมาะสมแล้วปาจินก็กระโดดตามขึ้นไปก่อนจะรัวหมัดโจมตีมันกลางอากาศและตบท้ายด้วยการเหวี่ยงเท้าตอกส้นใส่หัวของราชามังกรแงวเซาให้มันตกลงมากระแทกหินแบบเต็มๆ

Combo Critical Hit x 11

-119,988!!!

“ว้าวสำเร็จจริงๆด้วย มันขึ้นเป็นคอมโบเลย”ปาจินดีใจมากที่เขาคิดถูก การโจมตีแบบต่อเนื่องก่อให้เกิดคอมโบและสร้างความเสียหายให้แบบรวบทีเดียวในตอนท้ายเลย

อ๊าย อ๊ะ อ๊ายยย

บลูเบอร์รี่เมื่อเห็นว่าไม่มีตัวเฝ้าสมบัติแล้วก็ดีใจแล้วรีบบินไปตรงที่มีกล่องสมบัติสีทองในทันที ในขณะเดียวกันปาจินก็มานั่งฟังเสียงแจ้งเตือนว่าเจ้าบลูเบอร์รี่นั้นเลเวลอัพขึ้นมาเท่าไหร่แล้ว ซึ่งตอนนี้เลเวลเลื่อนมาถึงเลเวลที่ 10 พอดีหลังจากที่จัดการเจ้าราชามังกรแงวเซาไปได้

“ไหนขอดูหน่อยว่าบลูเบอร์รี่มีสกิลอะไรมาเพิ่มอีกนะ”ปาจินตื่นเต้นกับสกิลของบลูเบอร์รี่มาก เพราะมันเป็นสกิลที่โคตรโกง โกงในชนิดที่ว่าต่อให้ไม่ใช่สกิลต่อสู้แต่ก็เป็นที่ต้องการของทุกๆคนแน่นอน

สกิล- ยมเว่อร์ ยมจัง ยมจุง: ลดความสามารถทั้งหมดของคู่ต่อสู้ลง15% (LV.10)

“สกิลดีบัพนี่เอง จำเป็นอยู่เหมือนกันนะ”ปาจินคิดว่าการดีบัพเป้าหมายก็เป็นสกิลสำคัญ เพราะมันจะทำให้เป้าหมายอ่อนแอลงและจัดการได้ง่ายขึ้น

เมื่อตรวจสอบสกิลของบลูเบอร์รี่เสร็จปาจินก็เดินไปหาเจ้ามังกรที่ต่อให้เลเวลสูงขึ้นแต่ตัวก็ไม่โตขึ้นเลยอย่างบลูเบอร์รี่ ที่ตอนนี้กำลังรอให้ปาจินไปเปิดกล่องสมบัติอยู่

“ปกติกล่องสมบัติมันยังไว้วางใจไม่ได้ ก่อนอื่นต้องตรวจสอบก่อนว่าใต้กล่องสมบัติไม่ได้มีกลไกซ่อนอยู่ แล้วก็ต้องเช็กจากตัวล็อกด้วยว่าเป็นกล่องปกติ”ปาจินพูดพร้อมกับกวาดเอาทรายที่อยู่ใต้กล่องออก เมื่อเช็กแล้วว่าไม่มีกลไกอยู่ด้านล่างก็หันมาส่องตรงรูแม่กุญแจแล้วพยักหน้าด้วยความพึงพอใจ

ดูเหมือนว่าเกมนี้ยังคงปราณีผู้เล่นอยู่มากเพราะไม่ต้องถึงขั้นระแวงกล่องรางวัลขนาดนั้น แถมตัวกล่องยังสามารถเปิดได้เลยโดยไม่ได้มีอะไรมาล็อกไว้อีกด้วย

แกรก

ปาจินเปิดกล่องของรางวัลตรงหน้าเพื่อดูของที่ตัวเองได้ ซึ่งด้านในมีของอยู่แค่ 2 อย่าง แต่มีแค่ 1 อย่างที่ทำให้ปาจินพอจะยิ้มออกมาได้

{อาวุธไม้ตกแงว}

อาวุธที่ทำจากกระดูกสันหลังของราชามังกรแงวเซายุคแรก มันเป็นไม้ตกแงวที่แข็งแรงทนทานและเหวี่ยงตัวล่อได้ตามใจนึก

เพิ่มค่าพลังโจมตี+7,พลังป้องกัน+7 (เพิ่มเมื่อถือติดตัวอยู่เท่านั้น)

ความสามารถ:

ล่อเป้า-ทำให้เป้าหมายไปยังจุดที่เหวี่ยงตัวล่อไป(ตัวสายจะยาวตามความต้องการของผู้ใช้)

ยั่วยุ – ทำให้เป้าหมายสนใจเพียงตัวล่อเป้าเท่านั้น

“เป็นอาวุธที่ดีนะเนี่ย อย่างน้อยๆก็ทำให้เปลี่ยนเป้าหมายไปชั่วคราวได้”ปาจินพึงพอใจกับอาวุธที่ได้รับ

ตัวอาวุธเหมือนไม้ตกแมวที่ขนาดเรียกได้ว่าเป็นคันเบ็ดน่าจะดีกว่า ตัวของไม้นั้นยาวถึงเมตรครึ่ง และตัวสายที่มีตัวล่ออย่างหน้ามังกรแงวเซาแบบมินินั้นยาวพอๆกับตัวไม้เลยทีเดียว

อ๊ายยยย

บลูเบอร์รี่ที่ไม่เห็นของสวยงามก็คอตกก่อนจะถอนหายใจแล้วมองมาที่ปาจินที่ดูสนใจอาวุธในมือเสียเหลือเกิน

“ไว้เดี๋ยวเราผจญภัยมากขึ้นก็คงได้เจอของสวยๆงามๆนั่นแหละ อย่าเพิ่งท้อนะบลูเบอร์รี”ปาจินเอ่ยปลอบเจ้ามังกรคู่หูของตัวเองที่ผิดหวังกับสิ่งที่เห็น

อ๊ายยย

บลูเบอร์รี่ส่งเสียงร้องตอบรับออกมาก่อนจะเอามือไปแตะที่กล่องเพื่อให้ปาจินรีบเอาของอีกชิ้นออกมาเก็บไว้ได้แล้ว

{บัตรเชิญเข้าสู่โลกแห่งมังกร}

ใช้เชิญคนภายนอกเข้าสู่โลกแห่งมังกรได้อย่างปลอดภัย (ใช้ได้ครั้งเดียว)

“สิ่งนี้คงเป็นของที่ใครบางคนต้องการแน่ๆแหละ แต่ไม่ใช่ฉัน”ปาจินยักไหล่ก่อนจะเก็บมันเข้าไปในช่องเก็บของแล้วเดินไปจัดการซากมังกรแงวเซา เพราะพวกนี้พริกบอกแล้วว่ามันเอาไปขายได้แถมเนื้อมังกรแงวเซาก็มีคุณค่าทางสารอาหารด้วยสามารถทานได้ถ้าปรุงสุกแล้ว ปาจินเลยเสียเวลาไปพักใหญ่ๆในการจัดการกับซากมังกรขนาดใหญ่ตรงหน้า

อ่านต่อนิยายเรื่องนี้