เมื่อดาราสาวเกิดใหม่มาเป็นภรรยาที่ถูกหย่าของคุณหมอในยุค80 (พร้อมระบบสมุนไพรหมอเทวดา)
ข้อมูลเบื้องต้น
#เมื่อดาราสาวเกิดใหม่มาเป็นภรรยาที่ถูกหย่าของคุณหมอ ในยุค 80 (พร้อมระบบสมุนไพรหมอเทวดา)
คำโปรย
เพื่อรักษาชีวิตน้อย ๆ ของเธอเอาไว้'ถังมี่' ซุป’ตาร์สาวจากยุคปัจจุบันที่ตายแล้วเกิดใหม่มาอยู่ในร่างของตัวประกอบที่มีชื่อเดียวตน จึงต้องทำทุกอย่างให้สามีได้ลงเอยกับสตรีอันเป็นที่รักนางเอกในนิยายเรื่องนี้ เพื่อที่เธอจะได้ไม่ถูกฆ่า และก็ปลดปล่อยตนเองเป็นอิสระเสียที
แต่แผนการของเธอกลับต้องสะดุด เมื่อสามีที่เคยเย็นชา เริ่มสังเกตเห็นถึงความผิดปกติจากภรรยา เธอพยายามผลักไส เขากลับยิ่งพยายามเข้าหา
ในเมื่อไล่ไม่ไปก็คงเหลือทางรอดเดียวแล้ว วางยาปลุกเซ็กซ์มันเสียเลย แต่พระเจ้าทำไมคนที่ถูกยาต้องเป็นฉัน นอกจากจะเสียสมุนไพรล้ำค่า ยังต้องมาเสียตัวให้กับสามีหมอหมาอีกด้วย ชีวิตคนเรามันซวยซ้ำซวยซ้อนได้สักกี่หน
แนะนำเรื่อง
หกดาราสาวยอดนิยมแห่งปี เข้าร่วมรายการส่งเสริมอนุรักษ์วัฒนธรรมดั้งเดิมที่หมู่บ้านโบราณ แต่ระหว่างถ่ายทำรายการเกิดแผ่นดินไหวทำให้บ้านโบราณถล่มผ่านไปเจ็ดวันจึงค้นหาร่างที่ไร้ลมหายใจ สร้างความเสียใจให้เหล่าแฟนคลับเป็นอย่างมาก โดยที่ไม่มีใครรู้เลยว่า แท้จริงแล้วหญิงสาวทั้งหกได้ตกเข้าสู่ห้วงเวลาย้อนไปในโลกขนานยุคสาธารณรัฐจีน 80
ดาราคนอื่นจะเป็นอย่างไร ถังมี่ก็ไม่อาจรู้ รู้แต่ว่าเธอช่างโชคร้ายเหลือเกิน ตายแล้วเกิดใหม่ยังพอทน แต่ตายแล้วเกิดมาเป็นตัวประกอบนั้นพอเลย ตัวประกอบที่ต้องตายเพราะไปแยกคู่รักออกจากกัน ในเมื่อรู้ว่าต้องตายในตอนจบ แล้วเธอจะโง่ไปแยกเขาทำไม ใครอยากรักใครก็รักไป ส่วนฉันคนนี้จะหาเงิน
“ระบบแลกคะแนนเปิดโซนสมุนไพรล้ำค่า”
“แจ้งโฮส คะแนนไม่พอให้แลก โฮสสามารถทำกิจกรรมอาหารอร่อยลวงใจสามี หากคุณสามีชมว่าอร่อยจะได้คะแนน 20 แต้ม”
แนะนำตัวละคร
หลี่อี้หมิง หัวหน้าแพทย์ทหารกองพันที่ 1
นิสัยเด็ดขาด มีความรับผิดชอบ หลังพี่ชายตายก็ดูแลครอบครัวพี่สะใภ้และหลานชายเหมือนลูกของตนเอง และยังมีหนี้หัวใจกับอดีตคู่หมั้น ถึงแม้ว่าจะไม่ได้อยู่ด้วยกัน เขาก็จะดูและเธอเหมือนพี่ชาย ทว่าภรรยาที่ได้มาอย่างไม่เต็มใจกลับขัดขวางทุกวิถีทาง
"อย่าลืมนะว่า ทำไมพวกเราถึงต้องแต่งงานกัน ถังมี่หากไม่ใช่เพราะเธอวางยาผม มีหรือผมจะแต่งกับผู้หญิงจิตใจชั่วร้ายเหมือนเธอ"
ถังมี่ภรรยาของหลี่อี้หมิง ชอบแต่งตัวจัดจ้าน เห็นแก่ตัวปากร้าย ขี้หึงหึงแม้กระทั่งหมูตัวเมีย ทว่าถังมี่เวอร์ชันอยากแต่จะยกผัวขยะเปียกให้กับแม่ดอกบัวขาว และแม่ดอกหน้าวัว
" หล่อเหลือเกินพ่อเอ๊ย หมูหมาตบตีกันแย่งไม่ไหวแล้ว แต่โทษทีฉันเป็นคนย่ะ ไม่ขอแย่งด้วยหรอก บายยยย"
'แจ้งโฮสหลี่อี้หมิงถูกนางเอกแย่งตัวไปได้หักคะแนนห้าคะแนน แต่หากโฮสสามารถทำให้พระเอกกลับบ้านจะได้คะแนนเพิ่มอีกสิบคะแนน'
"โอ๊ยให้ตายเถอะ ฉันต้องไปแย่งขยะเปียกชิ้นนั้นกลับมาจริงหรือ ระบบฉันไม่ทำได้ไหม"
'แจ้งโฮส ไม่ได้!!'
นิยายเรื่องนี้เป็นหนึ่งในเซต #การเกิดใหม่ของดาราตัวแม่
1. เมื่อดาราสาวเกิดใหม่เป็นสาวใบ้ทวงแค้นหย่าสามียุค80 ️---> ฮูหยินซี (วางจำหน่ายนแล้ว) ตามลิงก์มาค่ะ
https://www.readawrite.com/a/1191019a374777475ea1855a0d008735
2. เมื่อดาราสาวเกิดใหม่มาเป็นตัวประกอบตกอับในยุค80 ️---> ฝออ้าย (วางจำหน่ายแล้ว) ตามลิงก์มาค่ะ
https://dekd.co/w/n/2640800
3. มื่อดาวราสาวสุดแซ่บเกิดใหม่ในยุค 80 ---> Project X …. ตามลิงก์มาจ้า
https://dekd.co/w/n/2641273
4.. เมื่อดาราสาวตัวแม่เกิดใหม่เป็นเจ้าสาวจำเลยรักร้าย ในยุค80 ️---> Faang Faang …. เร็วๆ นี้
5. เมื่อดาราสาวเกิดใหม่มาเป็นภรรยาที่ถูกหย่าของคุณหมอ ในยุค 80 (พร้อมระบบสมุนไพรหมอเทวดา) ️---> ต้ายวี (เรื่องนี้จ้า)
6. เมื่อดาราสาวเกิดใหม่มาเป็นภรรยาของนายทหาร ในยุค 80 พร้อมระบบเพาะปลูก ---> ชงเมิ่ง ️ตามลิงก์มาจ้า
https://dekd.co/w/n/2640526
ปล. นิยายเรื่องนี้สถานะอยู่ระหว่างแต่งค่ะ ตอนนี้ไรต์ยังติดงานเซ็ต #เกิดใหม่เปลี่ยนชะตา ที่กำลังจะมีอีบุ๊กในต้นเดือนหน้า ดังนั้นเรื่อง #เมื่อดาราสาวเกิดใหม่มาเป็นภรรยาที่ถูกหย่าของคุณหมอ ในยุค 80 (พร้อมระบบสมุนไพรหมอเทวดา) จึงจะมีอีบุ๊กหลังจากที่ไรต์จบเซ็ตเกิดใหม่ก่อนนะคะ
ไรต์ขออนุญาตทำความเข้าใจเรื่องการติดเหรียญในนิยายก่อนนะคะ เนื่องจากช่วงนี้อยู่ในช่วงแต่งนิยาย (ต้นฉบับยังไม่สมบูรณ์) ดังนั้นไรต์จะทำการติดเหรียญดังนี้ ติดเหรียญล่วงหน้า ในราคา 3 เหรียญ (1 บาท) ไปจนจบ ปลดล๊อกอ่านฟรีทุกวัน วันละ 1 ตอน (ตอนละ 2 วัน) ไปจนจบ ติดถาวร ในราคา 6 เหรียญ (3 บาท) สุดท้ายไรต์ขอร้องอย่าดราม่ากับราคารายตอนนิยายของไรต์ หรือ ยกไปเทียบกับนิยายคนอื่นเลยนะคะ
ตอนที่ บทนำ
ตอนที่ บทนำ
“อื้อ…”
เสียงแหบพร่าร้องครางออกมาอย่างเจ็บปวด ร่างกายปวดร้าวจนแทบจะขยับตัวไม่ได้ ถังมี่พยายามลืมตาขึ้น แต่ก็สู้กับอาการปวดหนึบจากลำตัว และศีรษะที่เหมือนมีรัดเกล้าบีบรัดจนแทบปริไม่ได้
ใช่แล้วเธอเพิ่งจะถูกบ้านโบราณล้มทับนี่นา เป็นธรรมที่ต้องเจ็บปวด ไม่ตายก็บุญแล้ว หญิงสาวนอนหลับตานิ่ง ๆ รอให้หมอและพยาบาลมาตรวจอาการ ทว่าในใจก็กำลังคิดเพื่อนซุปตาร์อีกห้าคน ไม่รู้ว่าป่านนี้จะเป็นอย่างไรบ้าง
“มะ..แม่ครับ..ทะ..ทำไมอาสะใภ้ถึงไม่ยอมตื่น ผะ..ผมว่าพวกเราไปตามอาอี้หมิง มะ..มามาดูเถอะครับ ยาง…ยัง..ไงอาอี้หมิงก็เป็นหมอ” เสียงเด็กน้อยบอกคนเป็นด้วยความหวาดกลัว ทว่าคำตอบที่เด็กได้รับกลับเป็นฝ่ามือ
เพี๊ยะ!
“แกโง่หรือเปล่า จะไปตามทำไม ปล่อยให้มันตายก็ดีแล้ว ถ้ามันตายอี้หมิงก็จะเป็นพ่อแก ฉันก็จะได้เป็นภรรยาหัวหน้าหมอทหาร”
“ตะ..แต่ว่า…อา..อาสะใภ้กับอาอี้หมิงเป็นสามีภรรยากัน”
เพี๊ยะ! เพี๊ยะ! เพี๊ยะ!
“อา..อา..อะไรของแก ไอ้ลูกชั่วฉันบอกให้หุบปาก อย่าเห็นว่าแกออกไปตามใครมาช่วยนั่งชั่วนี่นะ ถ้าแกไม่เชื่อฟังคนที่จะตายก็ต้องเป็นแก”
โอ๊ย!..ทำไมในโรงพยาบาลถึงปล่อยให้ญาติคนไข้มาตบตีกันเสียงดังขนาดนี้ หมอ พยาบาล รปภ.ไปไหนกันหมด หรือว่าผู้จัดการพาฉันมาส่งโรงพยาบาลรัฐกัน ถึงได้เสียงดังขนาดนี้
ในขณะที่ถังมี่กำลังบ่นอยู่ในใจเป็นแสนล้านคำ ใบหน้าก็รู้เหมือนมีอะไรบางอย่างมาลูบคล้ำ ไอ้โรคจิตที่ไหนมาแตะอั๋งดาราอย่างฉัน เธอข่มความเจ็บปวดลืมตาขึ้นมา แต่แล้วภาพตรงหน้าก็ทำให้เธอตกใจจนลืมด่า
ไอ้โรคจิตที่ว่าคือเด็กชายตัวน้อยเหรอนี่!
“ขะ..ขอโทษครับ ผมทำให้อาสะใภ้ตื่นหรือเปล่า อะ..อาสะใภ้ยะ..ยังไม่..ตะ..ตายใช่ไหมครับ” ตาย!..อาสะใภ้ที่ไหนตาย
ฉันเป็นลูกคนเดียวนะ ไม่มีอาสะใภ้ อาเขยที่ไหนทั้งนั้น ถังมี่หลับตาลงตั้งสติ ก่อนจะลืมตาอีกครั้ง
ฉับพลันภาพทุกอย่างก็ยังคงเหมือนเดิม หญิงสาวรีบหันไปมองรอบ ๆ ก่อนจะภาพว่า สภาพที่อยู่อาศัยมันช่างวินเทจอะไรขนาดนี้
“อะ..อาสะใภ้..ปะ..เป็นอา..ไรหรือเปล่าครับ” เด็กติดอ่างคนนี้เป็นใคร แต่เมื่อกำลังจะอ้าปากพูด ความทรงจำบางอย่างก็แทรกเข้ามากลางสมอง
ถังมี่ยกมือขึ้นกุมหัวตนเองเอาไว้ เธอส่งเสียงร้องออกมา พร้อมกับร่างกายที่ล้มลงไปนอนกับพื้น
ถังมี่ตายแล้ว! โอ๊ยฉันตายไปแล้วจริงหรือนี่ ตายไปแล้วยังพอทน แต่มาเกิดใหม่เป็นตัวประกอบในบทละครน้ำเน่านั้นพอเลย จะบ้าหรือไงเมียหลวงดันถูกกำหนดให้ตัวประกอบที่แสนชั่ว ถูกแม่นางเอกแย่งผัวไม่พอ ยังถูกพี่สะใภ้หม้ายของสามีรังแก แล้วแบบนี้จะไม่ให้เจ็บแค้นได้ยังไง
ที่เมียหลวงลวงสังหารฉันสนับสนุนเต็มที่ ก็ใครใช้ให้แม่ดอกบัวขาวดันมาชอบผัวของหล่อนกันเล่า แต่เรื่องนั้นก็ช่างมันก่อน เพราะตอนนี้ข้อความที่ลอยตรงหน้าเธอนี่คืออะไร บทสรุปของความรัก ถังมี่วางแผนให้อู๋ชิงซวงพี่สะใภ้ของพระเอก ไปฆ่าหวังไป่ลู่นางเอกของเรื่อง สุดท้ายหลี่อี้หมิงรู้เรื่องจึงฆ่าถังมี่ตายด้วยน้ำมือตนเอง
โอ๊ยไอ้ชั่ว! มีเมียน้อยไม่พอ ยังฆ่าเมียหลวง ลาก่อนจ้า ใครอยากได้ก็เอาไป ไอ้ขยะเปียกชิ้นนี้ถังมี่ขอบาย
#####################
เปิดเรื่องใหม่แล้วจ้า เรื่องนี้จะโกงหน่อย เพราะนางเอกมีระบบช่วยเหลือ
ปล.เรื่องนี้ไรต์ด้นสดไปก่อนในช่วงแรกนะคะ เพราะว่าไรต์ยังมีปั่นสต๊อกอีบุ๊กของอีกเซ็ต แต่เรื่องนั้นยังไม่เปิดให้อ่านค่ะ รอปั่นจบจะมาเปิดเรื่องน๊าาา อ่านซุป'ตาร์ถังมี่ไปก่อน รับรองซาหนุก อิอิ
เพื่อเป็นกำลังใจไรต์ ฝากเก็บเข้าชั้น กดหัวใจ และกดติดตามด้วยนะคะ
นิยายเรื่องนี้เป็นหนึ่งในเซต #การเกิดใหม่ของดาราตัวแม่
1. เมื่อดาราสาวเกิดใหม่เป็นสาวใบ้ทวงแค้นหย่าสามียุค80 ️---> ฮูหยินซี (วางจำหน่ายนแล้ว) ตามลิงก์มาค่ะ
https://www.readawrite.com/a/1191019a374777475ea1855a0d008735
2. เมื่อดาราสาวเกิดใหม่มาเป็นตัวประกอบตกอับในยุค80 ️---> ฝออ้าย (วางจำหน่ายแล้ว) ตามลิงก์มาค่ะ
https://www.readawrite.com/a/61f0f2f6647ad441751ebe770361d498?fbclid=IwY2xjawMZSY5leHRuA2FlbQIxMABicmlkETFSbFJYbzlaV2U1b1NVRHNlAR4tP1BekI3Ak9H_74fDmlzGxN0Tfmch8jO-clzJYk9kLmnHcXOsDZh4WKEHpA_aem_DeRUYFEKWphJ3W3ODokiAg
3. มื่อดาวราสาวสุดแซ่บเกิดใหม่ในยุค 80 ---> Project X …. เร็วๆ นี้
4.. เมื่อดาราสาวตัวแม่เกิดใหม่เป็นเจ้าสาวจำเลยรักร้าย ในยุค80 ️---> Faang Faang …. เร็วๆ นี้
5. เมื่อดาราสาวเกิดใหม่มาเป็นภรรยาที่ถูกหย่าของคุณหมอ ในยุค 80 (พร้อมระบบสมุนไพรหมอเทวดา) ️---> ต้ายวี (เรื่องนี้จ้า)
6. เมื่อดาราสาวเกิดใหม่มาเป็นภรรยาของนายทหาร ในยุค 80 พร้อมระบบเพาะปลูก ---> ️ตามลิงก์มาจ้า
https://www.readawrite.com/a/229d5b3cf2c09a6225ec78a34d1203af
ตอนที่ 2 ระบบมิติหมอสมุนไพร
ตอนที่ 2 ระบบมิติหมอสมุนไพร
หลังจัดการความทรงจำของร่างเดิมได้แล้ว ถังมี่ก็ลุกขึ้นจากเตียงนอน เตียงไม้เนื้อแข็งหากเทียบกับยุคปัจจุบันก็จะดูวินเทจเป็นอย่างมาก แต่หากยุค 80 นี้ มันก็ดูใหม่เป็นของใหม่ จะว่าไปก็สมฐานะของหัวหน้าหมอทหารอย่างสามีเจ้าของร่างเดิมนั่นแหละ
เธอเดินวนดูรอบห้อง รูปผู้นำแผ่นใหญ่ติดหราบนผนังห้อง ย้ำเตือนให้แน่ชัดว่า นี่คือปี 1980 อย่างแท้จริง ให้ตายเถอะ เธอทะลุมิติมาแล้วจริง ๆ
"นะ…น้าสะสะใภ้" ในขณะที่ถังมี่กำลังยื่นมือไปจับผ้าม่านหน้าต่าง ลวดพิมพ์นิยมสีแดงลายดอกช่อเล็ก ๆ ดูเหมือนในซีรี่ส์ก็จะมีแบบนี้ตลอด
แต่ช่างหัวผ้าม่านก่อน เพราะตอนนี้สายตาของเธอ กำลังมองไปที่เด็กชายตัวน้อย หัวโตพุงโลที่ยืนหลบมุมตัวสั่น
“นะ..น้าสะใภ้ ปะ..ปะเป็นผี หรือปะ เป็นคนครับ” เด็กคนนี้ใครกัน อ้อใช่จากหน้าต่างข้อความที่ขึ้นมาบนอากาศ
เด็กคนนี้ชื่อหลี่ตงหยาง ลูกชายเพียงคนเดียวของหลี่อี้ฝาน มีแม่ชื่ออู๋ชิงซวง หรือก็คือแม่หม้ายผัวตาย ที่หวังเคลมน้องผัวตนเอง เนื้อหาในนิยายได้เขียนเอาไว้ว่า
อู๋ชิงซวงเป็นศัตรูหัวใจหมายเลขสองรองจากนางเอกหวังไป่ลู่อดีตคู่หมั้นของหลี่อี้หมิงพระเอกของเรื่อง และแม่เด็กคนนี้ก็คือสาเหตุหลัก ๆ ที่ทำให้ถังมี่ถูกฆ่าตาย ทว่าเด็กคนนี้กลับน่าสงสารเหลือเกิน ประเมินจากสายตา เด็กน้อยคนนี้เป็นโรคขาดสารอาหารอย่างรุนแรง แต่เพราะอะไรหลี่อี้หมิงถึงไม่รู้
“สวัสดีเสี่ยวตงหยางใช่หรือเปล่าจ๊ะ” ดูเหมือนคำพูดของเธอจะดูโง่ไปสักหน่อย เพราะตอนนี้เด็กน้อยมีสีหน้าตกใจจนดวงตาเบิกโพลง
“เอ่อ..คือว่าน้าปวดหัวมาก ความจำก็สับสนนิดหน่อย เสี่ยวตงหยางไม่ต้องกลัวนะ น้าไม่ทำอะไรหรอก และน้าก็ไม่ใช่ผีด้วย ยังไม่ตายไม่เชื่อมาจับดู”
“ตะ..แต่..เมื่อ..เมื่อกี้..นะน้าไม่หายใจ”
“มีที่ไหนกันเสี่ยวตงหยางดูผิดแล้วจ้ะ” เด็กน้อยยังคงมีสีหน้าหวาดหวั่น นั่นเพราะเมื่อก่อนเจ้าของร่างเดิมไม่ชอบอู๋ชิงซวง ก็เลยพานมาลงลูกไปด้วย น่าสงสารก็แต่เด็กตนนี้
หากจะว่าไปแล้ว ก็มีเพียงหลี่อี้หมิงที่รักหลี่ตงหยาง สายเลือดที่เหลืออยู่เพียงคนเดียวของพี่ชายด้วยใจจริง ทว่างานในหน่วยแพทย์ของกองพันกับเยอะมาก จนบางครั้งไม่มีเวลาดูแล อีกอย่างหลี่อี้หมิงเองก็เหนื่อยกายเหนือยใจจนแทบไม่กลับมาพักที่บ้านพักทหารหลังนี้
แต่ก่อนที่จะทันได้หลอกล่อเด็กน้อยให้หายกลัว เธอก็ได้เสียงร้องจากท้องของเด็กชายเสียก่อน หลี่ตงหยางดูเขินอายเป็นอย่างมาก เขารีบวิ่งออกไปนอกห้อง คงจะไปหาอะไรกิน
ถังมี่ส่ายหัวพลางยิ้มแห้ง ๆ ไม่ได้สนใจอีก เธอเดินสำรวจในห้องอีกรอบ แต่เมื่อเดินผ่านกระจกบานหนึ่ง ปลายหางตาคล้ายเห็นตัวประหลาดอยู่ในนั้น หญิงสาวรีบก้าวขาถอยหลังกลับมา ค่อย ๆ กลั้นใจหันหน้าไปมอง แต่แล้วภาพในกระจกก็ทำให้เธอกรีดร้องลั่นบ้าน
“กรี๊ด!…”
“นะ..น้าซาสะใภ้ เป็นอาอาไรครับ” มีเพียงเสี่ยวตงหยางที่วิ่งกลับเข้ามาด้วยสีหน้าตกอกตกใจ
“มะ..ไม่มีอะไรจ๊ะ น้าตกใจหนูน่ะ” หนูประหลาดในคณะงิ้วด้วย ให้ตายถังมี่ เธอไม่สนิทกับเครื่องสำอางเหรอ ทำไมถึงแต่งหน้าเหมือนนกแก้วนกขุนทองขนาดนี้ เปลือกตาบนสีฟ้า เปลือกตาชั้นล่างสีม่วง แก้มสีชมพูแป๊ด ปากสีแดงเหมือนเลือด คิ้วบางเหมือนพยาธิเส้นด้าย นี่มันหน้าคนจริงหรือเปล่า!
“เสี่ยวตงหยางไปกินอาหารมาแล้วเหรอ ทำไมเร็วจัง”
“ผะ..ผมกะกินน้ำระ…รองท้องครับ มะ.มะมื้ออาหารต้องรอ”
“กินน้ำรองท้อง”
“โอ๊ยหิวยังต้องรออะไรอีก เสี่ยวตงหยางรอน้าสะใภ้สักครู่ เดี๋ยวน้าสะใภ้ทำอาหารให้กิน ของรองท้องที่แท้จริงไม่ใช่น้ำ” อย่างไรเธอก็ต้องทำลายความมั่นคงของใบหน้าเสียก่อน ไม่ไหวจะออกไปพบเจอผู้คนด้วยสภาพนางเอกงิ้วแบบนี้ไม่ได้
นอกจากไม่สวยแล้วงผิวยังจะเสียอีกด้วย ให้ตายเถอะ ถังมี่ปวดเฮด
หลี่ตงหยางอ้าปากคล้ายจะพูดอะไร แต่ก็หุบปากลง เพราะตอนนี้ถังลี่เข้าไปจัดการล้างหน้าตนเอง จนไม่เหลือเครื่องสำอางแม้แต่น้อย ครั้นมองตนเองในกระจก เธอก็ยิ้มออกมาอย่างพอใจ
อายุยังน้อยจะแต่งหน้าเหมือนแม่เล้าไปทำไม มันต้องเปลือยหน้าทางลิปมันบาง ๆ แบบนี้ถึงจะสวยสมวัย ยังดีนะที่ผิวหน้ายังไม่หยาบกร้าน ไม่อย่างนั้นเสียดายขอแย่
“เอาล่ะเด็กน้อยไปกินรองท้องกัน”
เสี่ยวตงหยางมองแผ่นหลังน้าสะใภ้ที่เดินออกไปอย่างสงสัย แต่นอกเหนือจากความสงสัย เด็กน้อยก็คล้ายจะแปลกตาไปบ้าง แต่กลับนึกไม่ออกว่าแปลกตรงไหน
ถังมี่เดินเข้ามาในห้องครัว เธอเหลียวมองทุกซอกทุกมุมก็ไม่เห็นว่าจะมีอะไรที่พอจะทำอาหารได้เลย นอกจากข้าวสารในไหที่ใกล้จะหมด และผักกาดขาวเหี่ยวๆ สองสามต้น หญิงสาวกอดอก สอดสายตาไปทั่ว แต่แล้วในหัวกลับมีข้อความบางอย่างขึ้นมา
“ยินดีต้อนรับเข้าสู่ระบบมิติสมุนไพรหมอเทวดา ผูกมัดกับผู้ใช้งานถังมี่ ต่อจากนี้ไประบบขอเรียกว่าโฮส”
ข้อความนั้นปรากฏขึ้นพร้อมกับเสียงคล้ายเสียงเอไอในความคิดของเธอ ถังมี่ขมวดคิ้วก่อนจะยกมือขึ้นกุมขมับ
“อะไรกันเนี่ย ระบบอะไร”
‘ปลดล๊อคระบบ ยืนยันการใช้งาน’
เสียงไร้ที่มาดังขึ้นก่อนที่เบื้องหน้าจะปรากฏหน้าจอโปร่งใส ตัวอักษรสีฟ้า รอให้กดยืนยัน สวรรค์!! นี่มันระบบติดตัว ที่มักมีในนิยายข้ามมิติใช่หรือไม่
“ยืนยันการใช้งาน” ในเมื่อมีระบบการโกง ทำไมจะไม่ใช่ล่ะ ในชาติก่อน เธอก็เล่นซีรี่ส์เกี่ยวกับระบบมาแล้ว ไม่มีอะไรยากหรอก
แต่ทว่าเมื่อเจ้าระบบสมองกล เริ่มพูดต่อไป อะไรที่คิดว่าง่าย ก็ไม่ง่ายแล้วแม่จ๋า ทำไมในซี่รี่ส์ที่เธอเล่นมันมีคะแนนให้แลกของ แต่นี่ไม่เห็นมีหน้าต่างของให้เลย
‘พลังงานปัจจุบัน 100/100 ใช้สำหรับการเข้าไปในมิติและปลูกสมุนไพรคะแนนประสบการณ์ปัจจุบัน 0 สกิลปัจจุบัน ไม่มี”
“โอ๊ย..งง! อะไรคือพลังงานปัจจุบัน อะไรคือคะแนนประสบการณ์ มีแบบแลกของมาเลยได้ไหม”
‘จะแลกของได้ก็ต่อเมื่อโฮสทำภารกิจทำเร็ว เพื่อเป็นการเข้าใจง่าย ๆ ระบบขออนุญาตอธิบายให้ฟังง่าย ๆ ก่อนการใช้งาน’
เจ้าระบบสมองกลเอไอเริ่มอธิบายอย่างช้า ๆ ว่า
‘เริ่มต้นใช้งานระบบมิติสมุนไพรหมอเทวดา โฮสมีพลังงานสำหรับเข้ามิติ 100 เต็ม และทุกครั้งที่โฮสเข้าสู่มิติ พลังงานจะถูกหักออกไป หากพลังงานเหลือศูนย์ โฮสจะไม่สามารถเข้ามิติได้อีก แต่ไม่ต้องกังวล โฮสสามารถทำภารกิจเพื่อฟื้นฟูพลังงานได้’
ถังมี่กวาดสายตาอ่านข้อความที่ปรากฏในความคิดอย่างละเอียด คะแนนประสบการณ์และสกิล ซึ่งเป็นสิ่งที่เธอไม่คุ้นเคย แต่คำอธิบายที่ตามมาทำให้เธอเริ่มเข้าใจขึ้นมา
‘ส่วนคะแนนประสบการณ์นั้นมาจากภารกิจที่ทำสำเร็จ’ เสียงของระบบอธิบายต่อ
‘ยิ่งภารกิจมีความยากและท้าทายมากเท่าไหร่ คะแนนที่จะได้รับก็ยิ่งสูงเท่านั้น คะแนนเหล่านี้เปรียบเสมือนก้าวแรกที่จะนำโฮสไปสู่การพัฒนาที่สูงขึ้น’
ถังมี่พยักหน้าเล็กน้อย เธอพอจะนึกภาพออกว่าคะแนนเหล่านี้คือสิ่งที่บ่งบอกถึงความสามารถของเธอที่เพิ่มขึ้น ส่วนสกิลนั้นระบบอธิบายว่า
เปรียบเสมือนความสามารถพิเศษที่ซ่อนอยู่ ซึ่งจะค่อยๆ ปรากฏขึ้นเมื่อคะแนนประสบการณ์ของโฮสถึงเกณฑ์ที่กำหนด
หญิงสาวจินตนาการถึงความสามารถต่างๆ ที่เธออาจจะได้รับในอนาคต เช่น สกิลในการจำแนกสมุนไพรหายาก หรือสกิลในการปรุงยาที่ซับซ้อน มันเหมือนกับเกมที่เธอเคยเล่นในยุคปัจจุบันนั้นเอง
“หมายถึงฉันต้องเก็บเลเวล เหมือนในเกมใช่ไหม”
‘โฮสเข้าใจถูกต้องแล้ว’
เธอเหลือบมองไปที่วัตถุดิบในครัวอีกครั้ง ก่อนจะหันมามองจอสีฟ้าตรงหน้า
“ตอนนี้ฉันต้องการเข้าไปดูมิติของฉันจะทำยังไง”
ทันใดนั้น หน้าต่างระบบโปร่งใสก็ปรากฏขึ้นตรงหน้าเธอ มีแผนผังของมิติที่ว่างเปล่าปรากฏอยู่ และที่มุมล่างมีปุ่มที่เขียนว่า ‘เข้าสู่มิติ’ และ ‘คลังสมุนไพร’
ถังมี่ลังเลอยู่ครู่หนึ่ง ก่อนจะนึกถึงเด็กชายตัวผอมพุงโตที่เธอเพิ่งเจอ
“ถ้าเป็นสมุนไพร บางทีฉันอาจจะช่วยเขาได้ นำสมุนไพรมาปรุงอาหาร” เธอตัดสินใจลองกดปุ่มคลังสมุนไพร
ในหัวปรากฏที่ดินแปลงหนึ่ง มีบ้านหลังเล็กอยู่ตรงกลาง เธอกดเข้าไปในบ้าน ก่อนที่ดวงตาเธอจะเบิกกว้างขึ้น เข้าใจแล้ว
มิตินี้ก็คือที่ดินของปู่เธอในชาตินั่นเอง และบ้านนี่ก็เป็นบ้านที่ปู่เธออาศัยอยู่ เธอรีบเลื่อนไปดูในบ้าน กดห้องเก็บสมุนไพร ภาพสมุนไพรหายากมากมายเต็มไปหมด หากแต่เธอเลือกหยิบออกมากลับติดตัวอักษรสีแดง คะแนนประสบการณ์ยังไม่สามารถใช้ได้
“เอาของที่ใช้ได้ออกมา” เอาเถอะเอาของที่กินได้ในขณะนี้ออกมาก่อนก็แล้วกัน ส่วนเรื่องประสบการณ์อะไรนี่ก็เอาไว้ก่อน ปู่เธอเป็นศาสตราจารย์หมอสมุนไพรของจีน ยังต้องกลัวไม่มีของดี ๆ ให้ใช้อีกเหรอ
###################
มาแล้วจ้าาาา มาพร้อมกับมิติพิศวง ในเมื่อมีระบบโกง ทำไมมี่มี่จะไม่ใช้ล่ะเนาะ แต่ระบบในความคิดของมี่มี่กับความเป็นจริงต่างกันโดยสิ้นเชิง มาลุ้นกันค่ะว่าภารกิจที่ดาราสาวจะได้ทำ คืออะไรกันน๊าา
ปล.ทุกคนนี่คือนิยายระบบมิติแรกแลกของไรต์ ผิดพลาดตรงไหน แนะนำเข้ามาได้นะคะ ตอนนี้ลงด้นสดไปวันละตอนก่อนจ้า
ฝากนิยายเพื่อน ๆ ในเซ็ตด้วยน๊าาา
ตอนที่ 2 เด็กน้อยที่น่าสงสาร
ตอนที่ 2 เด็กน้อยที่น่าสงสาร
‘ภารกิจแรก รักษาโรคขาดสารอาหารให้กับหลี่ตงหยาง รางวัลภารกิจ พลังงาน 50 หน่วย, คะแนนประสบการณ์ 100 หน่วย และสกิลขั้นพื้นฐาน การปรุงยาบำรุง’
ถังมี่มองหน้าจอสีฟ้า ในมิติหากเธอไม่ได้เข้าไปทั้งตัวก็จะไม่เสียพลังงาน และหากเธอทำภารกิจนี้สำเร็จ เธอก็จะได้คะแนนประสบการณ์เพื่อเปิดโซนสวนสมุนไพร สำหรับหยิบยาสมุนไพรหายากออกมาใช้
“รับภารกิจ” หญิงสาวมองหาสมุนไพรขั้นพื้นฐานที่จะทำให้กระเพาะน้อย ๆ นั่นอุ่นก่อน การรักษาคงต้องค่อยเป็นค่อยไป
หน้าต่างคลั่งสมุนไพรปรากฏขึ้นแทนที่ด้วย คำสั่งภารกิจ เธอกดเลื่อน ๆ ดูสมุนไพรอะไรบ้างที่พอจะทำอาหารให้กับเด็กน้อยกินได้บ้าง ครั้นเมื่อเห็นขิงแห้งจำนวนหนึ่ง เธอก็ยกยิ้มออกมา
ขิงช่วยขับลม และแก้อาหารท้องอืดได้ดี ดูจากท้องโต ๆ ของเด็กน้อยคงจะเต็มไปด้วยแก๊ส เธอกดเลือกขิงออกมาจำนวนหนึ่ง แต่มีแค่ขิงไม่เพียงพอ เธอกดเลือกหน้าต่างอาหารขั้นพื้นฐาน ทว่าของเหล่านั้นยังไม่มีในช่องมิติ
“เห็นทีฉันคงต้องยอมเสียคะแนนพลังงานเข้าไปในมิติสักรอบแล้ว” หญิงสาวเดินกลับไปในห้องนอน
หลี่ตงหยางเห็นน้าสะใภ้ออกจากครัวมือเปล่า เขาก็ไม่ได้ผิดหวัง เพราะที่ผ่านมาน้าสะใภ้ก็ไม่เคยให้อะไรเขากินเลย ดังนั้นเด็กชายจึงก้มหน้าอย่างยอมรับความเป็นจริว
“ตงหยางมานี่เร็ว น้าสะใภ้จำได้ว่าในห้องมีของกินที่น้าเก็บเอาไว้ เธอเอาไปกินรองท้องก่อน น้าจะรีบทำอาหารให้กิน”
ตอนแรกหลี่ตงหยางก็ไม่กล้าที่จะตามเข้าไป แต่เมื่อถูกกุมมือเขาก็เดินตามไปอย่างหวาดระแวง ในตู้เก็บของมีอาหารอยู่จริง ๆ ด้วย ถังมี่หยิบลูกอมกระต่ายขาวออกมาหนึ่งกำมือ และเมล็ดทานตะวันคั่ว ที่เจ้าของร่างเดิมไปแย่งมาจากหลี่อี้หมิง ของนี่คงเป็นแม่นางเอกหวังไป่ลู่ทำมาให้
“เอานี่ไปนั่งกินรอ แต่อย่ากินเยอะเดี๋ยวกินข้าวไม่ได้ น้าเข้าห้องน้ำสักครู่” เพราะไม่รู้ว่าการที่เธอเข้าไปในมิติจะถูกคนอื่นพบเห็นหรือไม่
ดังนั้นเพื่อความปลอดภัย เธอจึงแสร้งว่าเข้าห้องน้ำเสียเลย ถังมี่เดินเกาหัวอยู่หน้าโถส้วม
“แล้วฉันจะเข้าไปในมิติได้อย่างไร ระบบ”
‘โฮสแค่คิดว่าเข้าสู่มิติ ก็สามารถเข้าไปได้ทันที’
เสียงระบบตอบกลับมาในความคิดของเธอ ถังมี่ไม่ลังเลอีกต่อไป เธอหลับตาลงแล้วจินตนาการถึงห้องสมุนไพรสีเขียวชอุ่มที่เธอเห็นในห้วงสามมิติกลางอากาศ
“เข้าสู่มิติ”
สายลมวูบหนึ่งพัดกลิ่นอายสมุนไพรจาง ๆ ลอยเข้าจมูก ถังมี่ลืมตาขึ้นมา ก็พลันเห็นว่ารอบ ๆ ตัวเธอ ไม่ใช่โถส้วมแล้ว แต่เป็นที่ดินขนาดใหญ่ เธอมองไปรอบ ๆ บางพื้นที่มีตัวอักษรสีแดง ที่บ่งบอกสถานะ นั่นหมายความว่า หากเธอเก็บคะแนนประสบการณ์ได้ไม่มาก ก็ไม่สามารถเปิดโซนเหล่านั้นได้
“โถ่โซนที่ใช้ได้จริงแค่นี้เอง ในบ่อน้ำน่าจะมีปลากระมัง” เธอมองไปรอบ ๆ ก่อนจะเห็นเบ็ดตกปลาแบบฝรั่งวางเอาไว้ ใบหน้าของเธอแสดงความดีใจออกมา
“ลองดูก็แล้วกัน” หญิงสาวเหวี่ยงเบ็ดออกไป แม้จะไม่มีเหยื่อปลา แต่ทว่าในห้องมิตินี้ก็คงจะไม่ได้อยากอะไร เพราะเหมือนโซนนี้ก็เป็นที่เธอสามารถจับต้องได้
‘แจ้งโฮสน้ำในสระ เป็นน้ำบริสุทธิ์’
ถังมี่ขมวดคิ้วด้วยความสงสัย เธอจุ่มนิ้วลงไปในน้ำที่ใสจนเห็นก้นบ่อที่สะอาดสะอ้าน ไม่มีความเย็นเฉียบหรือความร้อนแผดเผา แต่ให้ความรู้สึกสดชื่นอย่างน่าประหลาด หญิงสาวตักน้ำขึ้นมาจิบหนึ่งคำ รสชาติหวานละมุนยิ่งกว่าน้ำแร่เทือกเขาแอลในยุคปัจจุบัน
“น้ำบริสุทธิ์จริง ๆ ” เธอรำพึงเบาๆ พลางนึกถึงสรรพคุณของมันในนิยายที่เคยอ่าน
“ถ้าเป็นน้ำบริสุทธิ์แบบในนิยาย มันน่าจะช่วยรักษาอาการขาดสารอาหารของเสี่ยวตงหยางได้” ความคิดนี้ทำให้หัวใจของเธอพองโตด้วยความหวัง เธอรีบตักน้ำใส่ขวดที่ปรากฏอยู่ในมือ และเก็บเอาไว้ในกระเป๋ากางเกง
รออีกครู่หนึ่งปลาตัวใหญ่ก็ติดเบ็ดขึ้นมาแล้ว
“ว้าวปลาตัวใหญ่มาก”
‘สระน้ำบริสุทธิ์แห่งนี้ สามารถใช้ประโยชน์ได้หลายอย่าง รดต้นไม้ก็เติบโตและให้ผลผลิตที่ดีที่สุด รักษาอาการบาดเจ็บได้ และยังบำรุงร่างกาย’ ข้อความในหัวแจ้งเตือนมาอีกครั้ง
“สวรรค์ถังมี่ชอบระบบขี้โกงนี้ที่สุด”
‘แจ้งโฮสแต่สามารถใช้ได้เพียงวันละสามครั้ง หากโฮสจะนำออกไปใช้เพียงพูดออกมา แต่อย่าลืมเวลาทุกอย่างต้องหักด้วยคะแนนประสบการณ์ โฮสเข้ามิติครั้งแรก หักลบคะแนนพลังงาน 20 คะแนน เหลือ 80 คะแนน และการนำของออกไปครั้งนี้เหมาราวเป็นหนึ่งครั้ง หัก สามสิบคะแนนประสบการณ์อีก คะแนน ดังนันโฮสมีคะแนนติดลบ 20 คะแนนรอหัก’ ให้ตายงกชะมัด หักไปถึงยี่สิบคะแนนไม่พอ ยังจะมีติดลบอีก ระบบเฮ็งซวยยย
แต่ไม่เป็นได้ปลามาแล้ว ไหน ๆ การเอาของออกไป ต้องเสีย 20 คะแนน เช่นนั้นก็หอบมันไปเยอะ ๆ เธอมองหาผักที่พอจะไปทำปลานึ่ง ก็เห็นแปลงผักกาดหญิงสาวไม่รอช้ารีบดึงออกมาสองหัว จากนั้นก็มองหาผลไม้อีกอย่าง ครั้นได้ครบก็รีบออกจากมิติ
ตอนที่ออกมาจากห้องหลี่ตงหยางมองน้าสะใภ้ที่ถือทั้งปลา ทั้งผักผลไม้ออกมาด้วยความตกตะลึง ห้องน้ำบ้านเขามีปลาตั้งแต่เมื่อไรกัน วันหลังต้องเข้าไปค้นหาดูบ้าง
“เสี่ยวตงหยางมาเร็วเข้า มาช่วยน้าล้างผัก วันนี้เราจะทำปลานึ่งขิ่งอ่อนกัน”
“ดะ..ดะ..ได้ครับ”
‘ระบบมีวิธีแก้อาการติดอ่างของตงหยางไหม’ เธอกลอกตาขึ้นเอ่ยถามขึ้นอย่างไม่นึกเป็นจริง
‘แจ้งโฮสติดอ่างไม่ใช่โรคทางร่างกาย แต่เป็นเพราะสภาพจิตใจ น้ำบริสุทธิ์ที่โฮสนำมาสามารถดื่มเพื่อได้’
“แล้วจะหายติดอ่างไหม”
‘แจ้งโฮสไม่หาย’ ถังมี่ถลึงตาใส่หน้าต่างสีฟ้า ไม่หายแล้วจะพูดขึ้นมาทำมะเขืออะไร
‘แต่หากโฮสรักษาโรคขาดสารอาหารได้ ระได้บบรางวัลพิเศษ เป็นสมุนไพรบำรุงจิตใจ สมุนไพรนี้สามารถช่วยฟื้นฟูร่างกายและจิตได้ในระดับ อีกส่วนหนึ่งต้องมาจากตัวโฮสเอง’
“นะ..นะน้าซาซาสะใภ้ ผมล้างเสร็จละละแล้วครับ” เฮ้อเหนื่อย
“เสี่ยวตงหยางเด็กดี น้าก็ทำปลาเสร็จแล้ว มาจ้ะเรามาช่วยกันทำปลานึ่งสมุนไพรกัน” หลี่ตงหยางกลัวน้าสะใภ้อยู่แล้ว เธอใช้ให้ทำจึงไม่กล้าขัด
ทว่าเมื่อได้มาทำอาหารด้วยกัน เด็กน้อยก็รู้สึกดีใจอย่างประหลาด น้าสะใภ้สอนเขาทุกขั้นตอน
“หมักปลากับน้ำปรุงเสร็จแล้ว เราก็เอาผักกาดมารองบนทีหม้อแบบนี้ เสร็จหรือยัง”
“ซาซาซา”
“โอเคเสร็จแล้ว” รอให้เด็กน้อยพูดจบ วันนี้คงไม่ได้กิน
“เสร็จแล้วก็วางปลาลงไป มาน้ายกเองตั้งไฟไว้ รอให้สุกเราก็จะได้กินกันแล้ว” ถังมี่โน้มตัวลงมา ใช้มือบีบแก้มตอบ ๆ ของเด็กชาย
หลี่ตงหน้าตัวแข็งทื่อขึ้นมา ตอนแรกคิดว่าน้าสะใภ้จะตบอีกแล้ว แต่กลับไม่เป็นแบบนั้น
“ตงหยางทำแก้มแดงถึงแดงล่ะ ไปโดนอะไรมา”
“มะ…มะมะไม่มีอาอาไรครับ” เด็กน้อยหลุบตาลง มือกำเสื้อเก่า ๆ ที่ใส่อยู่
แต่แล้วเธอก็นึกขึ้นได้ เสียงที่เธอได้ยินตอนที่ยังไม่ฟื้น คงเป็นเสียงที่เด็กน้อยถูกตบ โถ่เอ๊ยทำไมคนที่นี่ถึงใจร้ายจังนะ
“ไม่เป็นไร น้าชอบตงหยางที่สุด น้าจะดีกับเธอ