‘Number One นับหนึ่งถึงมื้อแม่’ อีกครั้งที่เกาหลีประสบความสำเร็จ ใช้หนังปั้นเมนูอาหารให้ดังทั่วโลก
สัปดาห์นี้มีหนังเกาหลีที่น่าสนใจกำลังเข้าฉายในโรงภาพยนตร์คือ เรื่อง Number One นับหนึ่งถึงมื้อแม่กำกับโดย คิม แทยง (Kim TaeYong) ภาพยนตร์ดราม่า แฟนตาซี เล่าเรื่องชีวิตและความสัมพันธ์ของครอบครัวที่มีแม่กับลูกชาย
โดย ชเว อูชิก (Choi WooShik) พระเอกหนุ่มอารมณ์ดีมารับบทเป็น ‘ฮามิน’ ลูกชายที่มองเห็นตัวเลขปริศนา และตัวเลขนั้นจะลดลงทุกครั้งที่ได้กินอาหารฝีมือแม่ เมื่อเลขลดลงจนถึง 0 นั่นเท่ากับว่าแม่จะต้องตาย ซึ่งผู้ที่มารับบทเป็นแม่คือ จาง ฮเยจิน (Jang HyeJin) ความพิเศษคือนี่เป็นเรื่องที่ 2 แล้วที่ทั้งคู่เล่นเป็นแม่ลูกกัน หลังจากเรื่องParasite(2019) หรือชนชั้นปรสิตที่สร้างชื่อเสียงไปทั่วโลก
หลักใหญ่ใจความของหนังส่งสารถึงคนดูว่า ‘คุณกินข้าวครั้งสุดท้ายกับแม่เมื่อไร’ และ ‘เราเหลือเวลากินข้าวฝีมือแม่ได้อีกกี่ครั้ง’ ในขณะที่แม่แก่ลงทุกวัน หรืออาจมีเหตุไม่คาดคิดเกิดขึ้น จำนวนครั้งที่จะได้ใช้ร่วมกันบนโต๊ะอาหารย่อมลดน้อยลงไปทุกที
นอกจากความสัมพันธ์ในครอบครัวที่ถูกเล่าผ่านมื้ออาหาร นัยแฝงที่มองข้ามไปไม่ได้คือ ภารกิจของหนังที่ต้องการแนะนำ K-Food หรือเมนูอาหารเกาหลีสู่สายตาชาวโลก
เมนูที่เรื่อง Number One นับหนึ่งถึงมื้อแม่พาไปรู้จักคือ ‘ซุปเนื้อหัวไชเท้า’ และเป็นสูตรของจังหวัดคยองซังใต้ ที่ตั้งของมหานครปูซานโดยซุปเนื้อหัวไชเท้าทั่วไปในภูมิภาคอื่นของเกาหลีจะเป็นน้ำซุปใส อาจใช้เนื้อหมูหรือเนื้อวัวก็ได้ แต่สำหรับจังหวัดคยองซังใต้ สีน้ำซุปจะเป็นสีแดงโดดเด่น เพราะปรุงรสด้วยพริกป่นและน้ำปลา
ตามเนื้อหาของหนัง ซุปเนื้อหัวไชเท้าสูตรคยองซังใต้เป็นเมนูประจำบ้านของฮามิน และเป็นอาหารฝีมือแม่ที่เขาอยากให้อยู่ในมื้อสุดท้ายของชีวิต หากซูมดูโปสเตอร์ก็จะเห็นถ้วยซุปนี้อยู่บนโต๊ะอาหารในโปสเตอร์ด้วย และนอกจากเมนูจากหนังเรื่องนี้ ลองนับดูเล่นๆ ว่า มีอาหารเกาหลีกี่เมนูที่คนไทยรู้จักผ่านหนังหรือซีรีส์เกาหลี หลายคนรู้จักซุปกิมจิเต้าหู้อ่อน จากเรื่อง Itaewon Class(2020)และได้รู้ว่าไก่ทอดสไตล์เกาหลีต้องทอดทีเดียวทั้งตัวจากภาพยนตร์Extreme Job (2019) ทั้งนี้ยังได้เห็นเมนูหมูสามชั้นย่างห่อด้วยผักกาด ต๊อกบกกี บิบิมบับ จาจังมยอน จัมปง และอีกมากมาย
เมนูเหล่านี้ทั้งสอดแทรกอยู่ในภาพยนตร์ ทั้งถูกนำเสนอผ่านรายการวาไรตีตลกและรายการอาหารอยู่เสมอ เกาหลีไม่ได้ทำแค่ถ่ายภาพอาหารให้คนเห็นแล้วน้ำลายสอ เพราะในทุกๆ สื่อจะมีใครสักคนหนึ่งคอยบอก ‘วิธีการกินที่ถูกต้อง’ ตลอดจนกรรมวิธีการทำ อย่างในเรื่อง Number One นับหนึ่งถึงมื้อแม่จะเห็นว่าควรหั่นเนื้อกับหัวไชเท้าอย่างไร หรือซีนในหนังที่ไม่ยอมกินหมูย่าง หากไม่มีใบงาเป็นเครื่องเคียง หรือแม้กระทั่งทำให้คนเข้าใจว่า เมนูอะไรบ้างที่เหมาะจะจับคู่โซจู สะท้อนว่าคนเกาหลีจริงจังกับการกินอาหารทุกมื้อให้อร่อยที่สุด
สิ่งที่เห็นได้ชัดคือ เกาหลีพยายามเผยแพร่วัฒนธรรมการกิน และแน่นอนว่าเป็นซอฟต์พาวเวอร์ที่เกาหลีผลักดันได้สำเร็จ เพราะมีคนมากมายหลากหลายเชื้อชาติเดินทางไปเยือนประเทศนี้ เพื่อไปชิมอาหารต้นตำรับ
ย้อนกลับไปก่อนหน้านี้ ครั้งหนึ่งคนทั้งเกาหลีและต่างชาตินิยมไปท่องเที่ยวเกาะนามิ จังหวัดคังวอน ซึ่งเป็นสถานที่ถ่ายทำซีรีส์เรื่อง Winter Sonata (2002) จนกระทั่งได้สร้างรูปปั้นพระเอกนางเอกของเรื่องไว้ที่นี่เพื่อเป็นจุดถ่ายรูป อย่างไรก็ตามปัจจุบันเกาหลีไม่ได้โปรโมตเพียงสถานที่ท่องเที่ยวตามรอยซีรีส์ แต่ยังชูเมนูอาหารเข้าไปกระตุ้นเศรษฐกิจท้องถิ่น เช่น เรื่อง When the Camellia Blooms (2019) ถ่ายทำที่เมืองโพฮัง จังหวัดคยองซังเหนือ นอกจากจะไปถ่ายรูปเช็กอินที่บันไดตามซีนในซีรีส์แล้ว คนยังตามรอยไปลองชิมเมนูปูดองซีอิ๊ว ของขึ้นชื่อของโพฮังอีกด้วย
โมเดลนี้อาจสร้างการรับรู้เกี่ยวกับอาหารเกาหลี ให้เป็นที่รู้จักทั่วโลกไม่ต่างจากอาหารอิตาเลียน เรื่องไวน์ ชีส หรือเส้นพาสตา ซึ่งตอนนี้ก็พอจะมองเห็นว่า ร้านอาหารเกาหลีแทรกซึมแทบทุกมุมโลก
อาหารเป็นหัวใจสำคัญของการท่องเที่ยวอยู่แล้ว ซึ่งเกาหลีกำลังทำให้คนต่างชาติเข้าใจว่า หากไปเยือนจังหวัดนี้ต้องกินอะไร มีเมนูอะไรที่หากินได้เฉพาะในท้องถิ่น เป็นรสชาติเฉพาะของแต่ละพื้นที่ แต่มากไปกว่าเรื่องอาหารคือ การที่เกาหลีปลูกฝังเมล็ดพันธุ์ผ่านสื่อบันเทิงให้คนดูได้ลงลึกไปเรียนรู้ในระดับวัฒนธรรม ตลอดจนรากประวัติศาสตร์ท้องถิ่น
และเชื่อว่าอีกไม่นานนี้จะได้เห็นตามรอย Number One นับหนึ่งถึงมื้อแม่ เดินทางไปยังปูซาน เพื่อลองชิมซุปเนื้อหัวไชเท้าสูตรคยองซังใต้ ไม่ว่าจะเป็นคนไทย ต่างชาติ หรือแม้กระทั่งคนเกาหลีในภูมิภาคอื่นก็ตาม
อ้างอิง:
- https://v.daum.net/v/1SWQ2pWAyd?f=p