คลาสของฉันคือยมทูตแห่งความตาย

ข้อมูลเบื้องต้น

เตือน

นิยายเรื่องนี้เป็นแนวแอ็คชั่น ต่อสู้ เก็บเลเวลเป็นส่วนใหญ่ อย่าคาดหวังว่าจะมีฉากซึ่งกินใจหรือหวานโรแมนติกถ้าไม่อยากอ่านแนวนี้ละก็ให้ปิดนิยายเรื่องนี้ไปซะยังจะดีกว่า เพราะนิยายเรื่องนี้แต่งเพื่อเอามันและสนองความเบียวเท่านั้น

โลกได้ถูกรับเลือกให้เข้าร่วมเกมแห่งการทำลายล้าง ภายในเกมนั้นทุกอย่างเหมือนกับเกม RPG อย่างหนึ่ง มีเลเวล ระดับและอื่นๆ อีกมากมาย รวมถึงสัตว์ประหลาด มอนสเตอร์ในตำนาน เพื่อปกป้องโลกจากการทำลายล้างผู้ถูกเลือกจากโลกต้องต่อสู้เพื่อเอาชนะหรือปราบปรามผู้ถูกเลือกจากต่างโลกหนึ่งให้ได้ ไม่งั้นพวกเขาเองที่จะเป็นฝ่ายถูกทำลาย

เซโน่ชายหนุ่มอายุ 19 ย่าง 20 ปี ตั้งแต่เด็กเขาเป็นป่วยเป็นโรคชนิดหนึ่งที่ชื่อว่า จูนิเบียว เขาเป็นพวกคลั่งยมทูตแห่งความตาย เพราะสำหรับเขายมทูตนั้นเป็นตัวแทนสำหรับความแข็งแกร่งและพลังอำนาจ

ไม่มีสิ่งใดหลีกหนีความตายได้ แม้กระทั่งเทพ! ดังนั้นยมทูตที่มีหน้าที่รับวิญญาณของคนตายจึงไม่ต่างจากสิ่งที่ทรงพลังที่สุดในความคิดของเขา

เซโน่เขามีความฝันว่าอยากจะแข็งแกร่งที่สุดในโลก

เขาได้ออกกำลังกายจนมีร่างกายแข็งแกร่งเป็นอย่างมากเหนือกว่าคนในวัยเดียวกันไปมากโข แต่ถึงอย่างนั้นเขาจะมีความแข็งแกร่งมากขนาดนี้ก็ไม่อาจต่อสู้กับอาวุธสมัยใหม่ได้

เขาพยายามมากขึ้นและมากขึ้น แต่นั้นไม่ใช่เรื่องง่ายร่างกายของมนุษย์นั้นมีขีดจำกัด

ไม่อาจก้าวข้ามขีดจำกัดที่ธรรมชาติกำหนดมาให้

กระทั่งเขาเห็นข้อความหน้าจอที่ปรากฎตรงหน้าของเขา เซโน่ที่ซึ่งเบียวและศึกษาหรืออ่านอะไรคล้ายๆ แบบนี้มากเขาไม่ลังเลที่จะกด ใช่ ทันที

นั้นกลายเป็นจุดเปลี่ยนที่ทำให้เขาสัมผัสถึงโลกที่แตกต่างไปจากเดิม

ความฝันว่าอยากจะแข็งแกร่งที่สุดในโลกให้เหมือนกับยมทูตที่สามารถเก็บเกี่ยวได้แม้กระทั่งวิญญาณของทวยเทพ จึงเข้าใกล้ความเป็นจริงมากขึ้นเรื่อยๆ

ตอนที่ 1 เกมแห่งความตาย(รีไรท์)

วันอันแสนสงบและธรรมาวันหนึ่งที่เหมือนกับทุกวัน แต่อยู่ๆ เบื้องหน้าของทุกคนพลันปรากฎหน้าต่างที่เหมือนกับเกมทุกประการพร้อมกับข้อความจำนวนหนึ่งภายในนั้น

[โลกได้รับเลือกให้เข้าร่วมเกมแห่งการทำลายล้าง]

[คุณได้รับเลือกให้กลายเป็นผู้กล้าของโลกเพื่อเข้าร่วมเกมแห่งการทำลายล้าง]

[คุณจะยอมรับการเป็นผู้กล้าหรือไม่]

[ไม่/ใช่]

เพียงแค่ข้อความจำนวนหนึ่งไม่สั้นไม่ยาวจนเกินไป แต่กลับสามารถอธิบายใจความสำคัญได้จนหมด

บางคนมีสีหน้าไม่เข้าใจ บางคนหัวเราะราวกับมันเป็นเรื่องตลก บางคนถึงกลับไม่สนใจข้อความเหล่านั้นและก้มหน้าทำงานของตัวเองต่อไป

ภายในฟิตเนสแห่งหนึ่ง

ชายหนุ่มผู้มีผมสีดำราวกับอีกา นัยน์ตาคมกริบเหมือนใบมีดแต่ขอบตากลับดำอย่างน่าประหลาดใจ ราวกับอดหลับอดนอนมาหลายวัน

เขามีใบหน้าที่เรียกได้ว่าดูดี อาจไม่ได้หล่อถึงขั้นเป็นนายแบบหรือเป็นที่นิยมอันดับต้นๆ แต่เป็นใบหน้าที่เมื่อมองครั้งหนึ่งก็ไม่อาจละสายตาได้โดยง่าย

ชายหนุ่มคนนั้นกำลังวิ่งอยู่บนลู่วิ่ง เหงื่อไหลออกตามร่างกายปกคลุมเสื้อกล้ามออกกำลังของเขาจนเปือกโซก

กล้ามทุกส่วนเป็นมัดๆ ไม่ใหญ่หรือเล็กจนเกินไปของเขาสวยงามราวกับถูกเกะสลักโดยชั่งฝีมือจึงมองเห็นได้ชัดเจน

ลมหายใจของเขาสม่ำเสมอ ดูไม่เหนื่อยแม้แต่น้อย

ชายหนุ่มคนนี้ย่อมไม่ใช่ใครนอกจาก เซโน่ เขามาออกกำลังกายช่วงบ่ายเหมือนกับทุกวัน ทำให้ร่างกายของตัวเองแข็งแกร่งมากยิ่งขึ้นจนเหนือกว่าใคร เพื่อความไล่ตามความฝันของตัวเอง

ไม่นานนักเขาก็หยุดวิ่งและนั่งพักชั่วคราว หยิบขวดน้ำส่วนตัวขึ้นมาดื่ม

“อึก อึก” หยดน้ำบางส่วนไหลออกจากปากของเขา

สาวหลายคนในฟิตเนสต่างกลืนน้ำลายราวกับกระหายในบางอย่างเมื่อมองเซโน่ดื่มน้ำ

เซโน่ดื่มน้ำในขวดไปมากกว่าครึ่งก่อนที่เขาจะวางลง

ขณะนั้นเองตรงหน้าของเซโน่พลันปรากฎหน้าต่างอันหนึ่งขึ้นมา พร้อมกับข้อความจำนวนหนึ่ง

เซโน่มองดูหน้าต่างตรงหน้าด้วยความสนใจ เขาไม่มีท่าทีตื่นตระหนก กลับกันภายในใจเขากลับตื่นเต้นอย่างแปลกประหลาดเมื่อมองดูหน้าต่างแปลกๆ ตรงหน้า

เขาหันมองโดยรอบ ซึ่งเขาเองก็เห็นหลายคนในฟิตเนสแห่งนี้กำลังมองดูบางสิ่งเบื้องหน้าตัวเองด้วยความตกใจ ตัวเซโน่ไม่เห็นหน้าต่างของคนอื่น แต่เขามั่นใจว่าไม่ใช่เขาคนเดียวที่เห็นหน้าต่างนี้แน่นอน

เซโน่คาดเดาได้บางส่วน “หรือว่านี้จะเป็น!” สื่อออนไลน์สมัยนี้มีเรื่องแบบนี้อยู่ทั่วเต็มไปหมด ซึ่งตัวเซโน่เองก็อ่านพวกมันอยู่มากเช่นกันเพื่อศึกษาว่าจะมีทางให้เขาแข็งแกร่งขึ้นหรือไม่

ซึ่งหนึ่งในนั้นคือสิ่งที่เรียกว่าระบบ มันเป็นอะไรที่แปลกประหลาดมาก อยู่ๆ มันก็ปรากฎออกมาอย่างไม่มีปี่มีขลุ่ยในสื่อออนไลน์หลายๆ เรื่องที่เขาอ่านเจอ

ซึ่งถ้าตัวละครในสื่อออนไลน์พวกนั้นได้ระบบมา พวกนั้นจะแข็งแกร่งราวกับเป็นคนละคน

เซโน่คาดหวังว่าจะมีอะไรแบบนี้เกิดขึ้นกับเขาบ้าง

กระทั่งหน้าต่างตรงหน้าเขาปรากฎ เซโน่รู้ทันทีว่านี้คืออะไร

[คุณจะยอมรับการเป็นผู้กล้าหรือไม่]

[ไม่/ใช่]

ดังนั้นเขาจึงไม่ลังเลที่จะกดคำว่าใช่ทันที

เมื่อเซโน่กดคำว่า ใช่ จากนั้นแสงประหลาดเริ่มปกคลุมเขาทันที เซโน่ไม่ได้ประหลาดใจหรือตกใจแม้แต่น้อย เขาเพียงนั่งนิ่งอยู่เฉยๆ

เฝ้ารอคอยว่าจะมีอะไรเปลี่ยนไปหรือไม่

ภายในฟิตเนสหลายคนตกใจที่อยู่ๆ เซโน่ถูกแสงปกคลุมและหายไป

ไม่นานก็มีอีกหลายคนที่เป็นลักษณะเหมือนกับเซโน่ หายไปในอากาศภายใต้แสงสว่างนั้น

บางคนตระหนักถึงบางสิ่ง บางคนตกใจกลัวและบางคนกลับสงบอย่างแปลกประหลาด

ในวันนี้เอง ข่าวการหายตัวไปอย่างปริศนาของผู้คนนับพันล้านคนดังกระฉ่อนไปทั่วโลก

………..

ภายพื้นที่พิเศษอันเต็มไปด้วยสีขาวบริสุทธิ์ เซโน่ปรากฎตัวภายในนี้อย่างช้าๆ

เซโน่หันมองดูโดยรอบเขาพบเพียงสีขาวอันไร้ที่สิ้นสุด ตรงหน้าของเขาคือกระจกบานหนึ่ง

“แล้วฉันต้องทำยังไงต่อ?”

เซโน่มองดูตัวเองในกระจก ตัวเขาในกระจกไม่ได้ขยับตามเขาที่เขาขยับมันนิ่งเฉยไม่ต่างจากรูปภาพ ถ้าไม่ติดว่าเซโน่ลองสัมผัสมันและเป็นกระจกของจริง เขาอาจคิดว่ามันเป็นรูปภาพจริงๆ

ขณะนั้นเองหน้าต่างแปลกประหลาดโผล่ขึ้นตรงหน้าเขาอีกครั้ง

[กรุณาปรับแต่งตัวละครของคุณ]

“เข้าใจล่ะ เหมือนกับการสร้างตัวละครสินะ” เซโน่พลันเข้าใจทันที

ก่อนจะเริ่มปรับแต่งตัวละครของตัวเอง เซโน่ไม่ได้เปลี่ยนอะไรมากนัก เขาเปลี่ยนสีดวงตาของเขาเป็นสีแดงให้เหมือนกับยมทูตแห่งความตายมากขึ้น

จากนั้นเขาก็ปรับส่วนสูงของเขาเป็น 185 เซนติเมตรจากเดิมเขาสูง 180 เซนติเมตร

เมื่อปรับจนเสร็จแล้วเขาก็ถอยออกมาจากกระจกก้าวหนึ่ง พร้อมกับหน้าต่างขึ้นตรงหน้าเขาอีกครั้ง

[คุณยืนยันการสร้างตัวละครคุณหรือไม่]

[เมื่อยืนยันแล้วไม่อาจเปลี่ยนแปลกตัวละครของคุณได้อีกจนกว่าจะได้รับไอเทมเปลี่ยนแปลกตัวละคร]

[ยืนยัน/ไม่ยืนยัน]

เซโน่ไม่ลังเลและกดยืนยันทันที

แต่หลังจากเขากดมันไม่มีอะไรเกิดขึ้น “ระบบผิดพลาดรึไงกัน?”

“เฮ้ระบบ ยังอยู่ไหมเนี่ยหรือว่าตอนนี้ฉันกำลังฝันกันนะ” เซโน่สงสัยในตัวเอง

ทว่าวินาทีต่อมาหน้าต่างใหม่ปรากฏขึ้นตรงหน้าของเขา

[กรุณาตั้งชื่อตัวละครของคุณ]

“อ้า ในที่สุดก็มา นึกว่าระบบผิดพลาดไปแล้วซะอีก” เซโน่ปาดเหงื่อ

เขาเฝ้ารออะไรแบบนี้มานานแล้ว เพื่อที่ระบบอย่างว่าจะทำให้เขาแข็งแกร่งขึ้นให้ได้เหมือนกับยมทูต

ถ้ามันหายไปเขาคงเสียใจแย่ แต่ที่เขาไม่รู้ว่าระบบได้ให้เวลาในการสร้างและปรับแต่งตัวละครเยอะมาก

แต่เซโน่ดันปรับตัวละครในไม่กี่วินาทีทำให้ระบบที่ตั้งค่าไว้ไม่ตอบสนอง

“ตั้งชื่องั้นเหรอ? แน่นอนอยู่แล้วว่าต้องเป็น ริปเปอร์(ยมทูต)” เซโน่ไม่ลังเลที่จะตั้งชื่อดังกล่าว

เขาชื่นชอบยมทูตมาแต่ไหนแต่ไรแล้ว จะให้ใช้ชื่ออื่นได้ยังไง

เมื่อตั้งชื่อเสร็จเป็นที่เรียบแล้ว แสงสว่างเริ่มปกคลุมเขาอีกครั้ง ครั้งนี้เขาหลับตาลงเพราะมันสว่างเป็นอย่างมาก

กระทั่งเซโน่ลืมตาขึ้นอีกครั้งเขาก็ปรากฎอยู่ภายในห้องสี่เหลี่ยมแห่งหนึ่ง ทุกอย่างล้วนขาวโพลนไปต่างจากห้องสร้างตัวละครแม้แต่น้อยทว่ามีสิ่งหนึ่งที่แตกต่างออกไปคือ ตรงหน้าเซโน่ตอนนี้มีร่างมนุษย์ผอมแห้งอยู่หลายสิบร่าง

นอกจากเขาและร่างผอมแห่งนี้ ไม่มีอะไรอยู่เลย นอกจากกำแพงสีเหลืองอ่อนที่คั่นตัวเขากับร่างผอมแห้งเหล่านั้น

“ที่นี้ที่ไ่หน” เซโน่พึมพำมออกมา

วินาทีต่อมาเสียงหนึ่งพลันตอบกลับ พร้อมกับหน้าต่างระบบขึ้นมาอีกครั้ง ทว่าครั้งนี้มีหน้าต่างของคนอื่นอยู่ด้วย

ซึ่งทั้งหมดล้วนแต่ อยู่ในห้องสีขาวคล้ายกับเขาและมีร่างผอมแห้งเหมือนกันอีก

[สถานที่แห่งนี้คือบททดสอบเพื่อคัดสรรเหล่าผู้ถูกเลือกที่แข็งแกร่งที่สุด]

[ผู้เล่นสามารถตรวจสอบหน้าต่างสถานะต่างๆ ได้ด้วยการพูด เช่น “สเตตัส” หน้าต่างสเตตัสจะปรากฏขึ้น “ช่องเก็บของ” หน้าต่างช่องเก็บของเองก็เช่นกัน]

[ผู้เล่นจะมีเวลาในการปรับตัว 10 นาทีจากนั้นการทดสอบจะเริ่มขึ้น]

[ห้ามให้มีการประท่วงหรือทำอะไรโง่ๆ อีก ไม่งั้นผลลัพธ์จะมีเพียงแต่ความตาย]

ขณะเดียวกัน ณ สถานที่อื่น

คนที่ตอบรับคำเชิญเหมือนกับเซโน่ มองดูและอ่านข้อความตรงหน้าด้วยอารมณ์หลากหลาย

“บททดสอบ? ฉันแค่ลองกดเล่นๆ ฉันไม่อยากเข้าร่วมสักหน่อย พาฉันออกไปเดี๋ยวนี้” มีคนหนึ่งตะโกนออกมาด้วยความไม่พอใจ

ทว่าเมื่อเขาพูดจบเขาก็ระเบิดกลายเป็นเศษเนื้อทันที คนอื่นที่เห็นภาพเหตุการณ์ทั้งหมดผ่านหน้าจอระบบต่างหวาดกลัวในใจทันที

“ตาย? ตายไปแล้ว!” ระบบไม่ได้ล้อเล่น มันบอกจะฆ่าก็ฆ่า

หลายคนกลืนน้ำลายความสะงดสะยอง ภาพนั้นยังคงติดตา

ไม่มีใครกล้าหาเรื่องอีกต่อไป

“อืม ไม่ว่าในสื่อออนไลน์หรือในโลกความเป็นจริงก็มักจะมีพวกแบบนี้เสมอสินะ” เซโน่ส่ายหน้า

เขาดูไม่ได้ตกใจกับการที่คนระเบิดกลายเป็นกองเลือดต่อหน้าต่อตาเลย

จากนั้นเขาก็ลองทำตามที่ระบบบอก “สเตตัส” เมื่อเขาพูดจบหน้าต่างใหม่ก็โผล่ขึ้นตรงหน้าเขา

หน้าต่างสเตตัส

ชื่อ : เซโน่ นามแฝง : ริปเปอร์

แรงค์ : ผู้เริ่มต้น

เลเวล : 1 ค่าประสบการณ์ : 0%/100%

คลาส : ไม่มี

ลักษณะเฉพาะตัว : จูนิเบียว

ฉายา : ไม่มี

สเตตัสพื้นฐาน

-ค่าความแข็งแกร่ง : 5

-ค่าความทนทาน : 5

-ค่าความเร็ว : 4

-ค่าความชำนาญ : 3

-ค่าสติปัญญา : 3

สเตตัสพิเศษ(สามารถเพิ่มได้ด้วยวิธีพิเศษเท่านั้น)

-ค่าโชค : 10

-ค่าสเน่ห์ : 4

แต้มอัพเกรดสเตตัสคงเหลือ : 0

ทองคงเหลือ : 0

“นี้คือค่าสถานะของฉันงั้นเหรอ? ขนาดออกกำลังกายมากขนาดนั้นระบบยังให้ค่าความแข็งแกร่งกับความทนทานของฉันแค่ 5 เท่านั้นเอง” เซโน่แอบตกใจ ขนาดเขาทุ่มเวลาส่วนใหญ่ในการออกกำลังกายมากมายแต่ระบบกลับให้คะแนนเขาแค่นี้ นั้นทำให้เขารู้ว่าร่างกายของมนุษย์นั้นอ่อนแอมากแค่ไหน

จากนั้นเขาก็ลองศึกษาค่าสถานะแต่ละอย่าง

ความแข็งแกร่ง หมายถึงพละกำลังของของแต่ละคน

อย่างเช่นคนทั่วไปที่ไม่ได้ออกกำลังกายพวกเขาก็จะมี ความแข็งแกร่ง อยู่ที่ไม่ 1 ก็ 2 ส่วนคนที่อออกกำลังกายก็จะมีค่าสเตัสมากขึ้นหน่อย

ความทนทาน หมายถึงความทนทานของร่างกาย ในทางเดียวกับค่า ความแข็งแกร่ง ขึ้นอยู่กับว่าคนนั้นออกกำลังกายและมีความทนทานของกล้าเนื้อมากแค่ไหน

ความว่องไว มีความหมายหลายด้าน ทั้งความว่องไวและความคล่องแคล่วของร่างกาม ความว่องไวของประสาทสัมผัสและการตอบสนองและรวมไปถึงความไวของการร่ายเวทย์

ความชำนาญ หมายถึงความชำนาญในด้านต่างๆ ไม่จำกัดอยู่แค่การใช้อาวุธ กระทั่งการตีเหล็กหรือเย็บผ้าก็ต้องใช้ค่าความชำนาญ ความชำนาญ ยังหมายถึงความแม่นยำได้เช่นกัน ความแม่นยำในการทำสิ่งต่างรวมไปถึงความแม่นยำในการยิงธนูก็ต้องใช้ค่าความชำนาญ

สติปัญญา หมายถึงความเข้าใจในศาตสร์ของเวทมนตร์ ไม่ได้หมายถึงสติปัญญาจริง ยิ่งมีค่า สติปัญญา มากเท่าไหร่การศึกษาเวทมนตร์ก็จะยิ่งเป็นเรื่องง่าย แถมค่า สติปัญญา ยังส่งผลถึงความรุนแรงของเวทย์ด้วย

โชค ความหมายตรงตัว โชค ยิ่งมีค่านี้มากเท่าไหร่การเปิดกล่องหรือไอเทมที่ได้รับยิ่งมีระดับสูงมากขึ้น

สเน่ห์ นั้นคือค่าที่แสดงให้เห็นถึงสเน่ห์ของแต่ละคน มันจะมีประสิทธิภาพอย่างมากกับเพศตรงข้าม

เมื่อศึกษาจนเข้าใจแล้วเซโน่พลันสูดหายใจเฮือกใหญ่

นี้สิที่เขาใฝ่ฝันมาตลอด ระบบที่ช่วยให้เขาแข็งแกร่งขึ้น ยิ่งไปกว่านั้นยังมีเวทมนตร์อีกด้วย

ทำให้เซโน่ยิ่งตื่นเต้นขึ้นไปอีก “แบบนี้ความหวังการเป็นคนที่แข็งแกร่งสุดก็ไม่ใช่แค่ความฝันอีกต่อไปแล้ว” เขาหัวเราะในลำคอ ใบหน้าเต็มเปี่ยมไปด้วยความตื่นเต้น

จากนั้นเขาก็อ่านสิ่งสุดท้าย ลักษณะเฉพาะของเขาเอง “จูนิเบียว”

ประเภท : ลักษณะเฉพาะ

เอฟเฟค : ตัวผู้ครอบครองลักษณะเฉพาะนี้จะไม่ตื่นตระหนกได้โดยง่าย กลับกันจะตื่นเต้นมากยิ่งขึ้นแทนเมื่อพบกับเหตุการณ์ที่ไม่เคยพบเจอมาก่อน ยิ่งตัวผู้ครอบครองลักษณะเฉพาะนี้มีความตื่นเต้นมากเท่าไหร่ จะได้รับบัพค่าสถานะทั้งหมดเพิ่มขึ้น 100% บัพจะคงอยู่จนกว่าผู้ครองครองลักษณะเฉพาะจะหายตื่นเต้น

“ฮ่า ฉันรู้แล้วว่าทำไมฉันถึงไม่เคยตื่นตระหนกหรือตกใจกลัวอะไรง่ายๆ ตั้งแต่เด็ก เพราะลักษณะเฉพาะนี้เองสินะ แต่ลักษณะเฉพาะนี้มันเหมาะกับฉันมา อย่างกับมันสร้างขึ้นมาเพื่อฉันโดยเฉพาะ”

เซโน่ไม่อายเลยแม้จะถูกเรียกว่า จูนิเบียว เพราะความชอบของเขานั้นเป็นที่หนึ่งในใจเขาเสมอ ต่อให้ใครดูถูกเขาแค่ไหนเขาก็ไม่สนใจ แถมยุคนี้ไม่มีใครมาว่าอะไรแบบนี้กันอีกแล้ว

มีหลายคนด้วยซ้ำที่กลายเป็นจูนิเบียวไปโดยไม่รู้ตัว

เซโน่กำหมัดแน่น เขารู้สึกตื่นเน้นมากทำให้ตอนนี้ร่างกายเขาแข็งแกร่งขึ้นจากผลของลักษณะเฉพาะ

ไม่นานสิบนาทีก็ผ่านไป

หลายคนยังคงหาทางออกจากที่นี้ แต่ระบบไม่มีการล็อคเอาท์

[บททดสอบเริ่มต้น]

“ไม่นะ ฉันไม่อยากตาย”

ขณะเดียวกันหน้าต่างใหม่ปรากฎขึ้นตรงหน้าของทุกคนทันที

[คุณได้รับเควสหลัก บททดสอบของเหล่าผู้ถูกเลือก]

ระดับ : E

รายละเอียด : สังหารสิ่งมีชีวิต 20 ตัว

รางวัล : อุปกรณ์เริ่มต้น 1 ชิ้น ค่าประสบการณ์ 50%

ตอนที่ 2 สังหารสิ่งมีชีวิต(รีไรท์)

ระดับ : E

รายละเอียด : สังหารสิ่งมีชีวิต 20 ตัว

รางวัล : อุปกรณ์เริ่มต้น 1 ชิ้น ค่าประสบการณ์ 50%

ขณะนั้นเองพลันมีเสียงหนึ่งดังขึ้นมาพร้อมกับหน้าต่างระบบขึ้นตรงหน้าเขา

วินาทีเดียวกันกำแพงสีเหลืองอ่อนตรงหน้าพลันหายไปเช่นกัน

“งั้นก็ให้ฉันฆ่าพวกนี้สินะ…” เซโน่มองดูหน้าต่างเควสตรงหน้าสลับกับร่างผอมแห้งที่ค่อยๆ คืบเข้าหาเขา

ถ้าเป็นคนอื่นคงวิตกที่เห็นว่า “ฆ่า” แต่เซโน่กลับไม่เลยเขายังคงสงบเหมือนเดิม

เควสบอกให้พวกเขา “ฆ่า” แสดงว่าพวกเขาจะต้องฆ่าสิ่งชีวิตเพื่อเอาตัวรอด

[บททดสอบคัดเลือก เริ่มต้น!]

โดยไม่สนใจว่าคนที่เลือกกดมานั้นพร้อมหรือไม่ เสียงนั้นทำการเริ่มบททดสอบทันที

เมื่อเสียงนั้นหายไป วินาทีต่อมาร่างผอมแห้งคล้ายกับมนุษย์เหล่านั้นพลันเคลื่อนไหวโจมตีทันที แต่ละคนถือมีดสั้นสีขาวดูแล้วเหมือนจะไม่ได้ทำจากโลหะ แต่ทำจากกระดูกมากกว่า

“ตาย!” แต่ละคนพุ่งตรงเข้าหาเซโน่พร้อมกับมีดในมือ คล้ายกับพวกเสียสติ

ด้านเซโน่เขาไม่รอให้อีกฝ่ายทำร้ายตัวเองหรอก เขาตอบโตกลับทันทีโดยการชกหมัดขวาตรงเข้าใบหน้าของร่างผอมแห้งดังกล่าว ชัดร่างนั้นกระเด็นไปไกล พร้อมกับการแจ้งเตือนหนึ่งดังนั้น

[คุณสังหารมนุษย์อ่อนแอ ได้รับค่าประสบการณ์ 5%]

“มนุษย์?” เซโน่แอบตกใจที่ร่างผอมแห้งทั้งหมดตรงหน้าเขานี้เป็นมนุษย์เหมือนกับเขา ทั้งที่ภายนอกไม่ต่างจากปีศาจผอมแห้ง หนังติดกระดูก ผิวซีดขาว ดูแล้วไม่เหมือนมนุษย์สักนิด

ทว่าการส่งร่างมนุษย์ผอมแห้งปลิวไปในหมัดเดียว เหมือนจะทำให้มนุษย์ผอมแห้งคนอื่นๆ กลัวเขาเช่นกันและไม่ได้เข้ามาโจมตีทันที

เซโน่ใช้ช่วงเวลานี้หยิบมีดในมือของร่างผอมแห้งที่เขาพึ่งฆ่าไปขึ้นมาดู

ประเภท : อาวุธ

ระดับ : ทั่วไป

เมื่อสวมใส่ได้รับ : - ค่าความแข็งแกร่ง +1

- ค่าความว่องไว +1

เอฟเฟคเพิ่มเติม : ไม่มี

ความคงทน : 9/10

เงื่อนไขการใช้งาน : ระดับผู้เริ่มต้นเลเวล 1 ขึ้นไป

รายละเอียด : มีดกระดูกแสนอ่อนแอ ไม่เหมาะสำหรับการสู้เลยสักนิด

“ของทั่วไประดับต่ำสุดสินะ แต่อย่างน้อยก็ดีกว่าหมัดเปล่า” เซโน่ลองควงมีดในมือ

เขาเคยฝึกใช้มีดมาอยู่บ้างเพื่อป้องกันตัว แถมการศึกษาศาสตร์การต่อสู้ไว้ก็เป็นอีกหนึ่งวิธีทำให้เขากลายเป็นคนที่แข็งแกร่งสุดได้ ดังนั้นตลอดเวลาหลายสิบปีมานี้เขาฝึกศาสตร์การใช้อาวุธหลายประเภทมาก

ถึงจะเป็นแบบนั้นระบบก็ยังให้ค่า ความชำนาญ ของเขาแค่ 3 เท่านั้น ทำให้เขาอดไม่ได้ที่จะแปลกใจ

เท่าที่เขาสักเกต แต้ม 5 คือสูงสุดของเลเวลหนึ่งแล้ว ดังนั้นแต้ม ความชำนาญของเขามีแค่สามก็แสดงว่าเขาไม่ได้ชำนาญอย่างที่เขาคิด “ดูเหมือนจะต้องฝึกให้หนักกว่านี้แล้ว”

พูดจบเขาก็แทงมีดไปด้านข้าง เสียง “ฉึก” คล้ายกับแทงทะลุอะไรบางอย่างดังขึ้น

เซโน่หันไปมองมันคือมนุษย์ร่างผอมแห้งอีกคนหนึ่ง ซึ่งแอบย่องเข้ามาหาเขาจากด้านข้าง

มีดของเขาแทงทะลุหัวของมันอย่างแม่นยำ

“คิดว่าฉันจะเหม่อจนไม่ได้ระวังตัวระไง” เซโน่ดึงมีดออกพร้อมกับเลือดไหลทะลักออกมา

ในความคิดเซโน่นั้น ไม่มีคำว่าปรานีสำหรับคนที่คิดจะฆ่าเขาก่อน

[คุณสังหารมนุษย์อ่อนแอ ได้รับค่าประสบการณ์ 5%]

[ภารกิจหลักคืบหน้า สังหารสิ่งมีชีวิต 2/20 ตัว]

จากนั้นเซโน่ก็เริ่มไล่ฆ่ามนุษย์ร่างผอมแห้งทุกคนที่กล้าหันมีดเข้าหาเข้าก่อนอย่างไร้ปรานี

มีดในมือของเขาเคลื่อนไหวราวกับงู รวดเร็วและแม่นยำ ทุกการฟันจะตรงปาดคอหอยของมนุษย์ร่างผอมแห้งทุกครั้ง เพื่อไม่ให้อีกฝ่ายต้องทรมานอะไรมาก เพราะยังไงเขาก็ยังมีความเป็นมนุษย์อยู่

เซโน่เคลื่อนไหวตัวเองตลอดเวลา หลังจากฆ่าคนหนึ่งเสร็จก็ไปตัวถัดไปทันที

ขณะเดียวกันในสถานที่อื่น เหตุการณ์คล้ายกันเกิดขึ้น

บางคนไม่กล้าแม้แต่จะสู้กลับและถูกมนุษย์ร่างผอมแห้งเหล่านั้นฆ่าทั้งเป็น ซึ่งหลังจากฆ่าได้มนุษย์ผอมแห้งเหล่านั้นต่างแสดงความดีใจออกมา “ในที่สุดก็เป็นอิสระแล้ว!”

คนอื่นๆ เห็นภาพดังกล่าวผ่านหน้าต่างระบบในห้องต่างหวาดกลัวและหันกลับไปจ้องมองมนุษย์ร่างผอมแห้งในห้องด้วยความด้วยความกดดัน

บางคนเห็นคนอื่นฆ่าร่างผอมแห้งได้ก็คิดว่าตัวเองจะทำได้เช่นกัน คนนั้นเห็นเซโน่นั้นเอง เมื่อเห็นว่าเซโน่จัดการอีกฝ่านได้ง่ายแค่ไหน เขาจึงลองทำตาม

“คราวนี้ก็มาสิวะ ไอ้พวกอัปลักษณ์” ชายคนหนึ่งสภาพไม่ต่างจากนักเลงพูดอย่างโอ้อวดเหวี่ยงหมัดเข้าใส่ร่างผอมแห้งอย่างแรง ฆ่าร่างผอมแห้งคนหนึ่งในทันที “ฮ่า ฮ่า ก็ไม่เท่าไหร่นี่หว่า”

ทว่าเขาไม่ได้สังเกตเลยว่าด้านหลังเขามีร่างผอมแห้งสองคนอ้อมมา จากนั้นสองคนนั้นก็จับนักเลงทุ่มลงกับพื้นด้วยกำลังทั้งหมดของตัวเอง จับอีกฝ่ายกดกับพื้นไม่ให้ขยับ

“ปล่อยฉันนะโว้ย!” นักเลงตะโกนพยายามดิ้นให้หลุด

ทว่าสายไปแล้ว ร่างผอมแห้งที่เหลือเสียดแทงมีดเข้าใส่ ร่างของนักเลงคนนั้นครั้งแล้วครั้งเล่า จนนักเลงคนนั้นร้องออกมาด้วยความเจ็บปวดก่อนจะสิ้นใจตายไปในที่สุด

ภาพคล้ายๆ กันเกิดขึ้นในหน้าต่างระบบของแต่ละห้อง พวกเขาคิดไปเองว่าร่างผอมแห้งไม่ได้แข็งแกร่งและเร็วเหมือนที่พวกเขาคิด แต่พวกเขาคิดผิดร่างผอมแห้งนแข็งแกร่งกว่าที่คิด แต่ที่มันดูอ่อนแอเพราะคนที่พวกเขาเห็นผ่านหน้าต่างระบบนั้นแข็งแกร่งเกินไปต่างหาก

ตอนที่ 3 เควสหลักเสร็จสิ้น อันดับ 1(รีไรท์)

ภายในห้องสี่เหลี่ยมของแต่ละคนที่ถูกเลือกเต็มไปด้วยศพมากมายนอนเกลื่อนกลาดทั่วไปหมด เลือดสีแดงสดเจิ่งนองทั่วพื้นที่ยอมให้พื้นที่ขาวให้กลายเป็นสีแดงเลือดในทันที

ไม่ว่าจะมองไปที่ไหนก็พบเพียงแค่ซากศพทั้งนั้น กลิ่นอายมรณะเข้าปกคลุมทั่วสาถนที่แห่งนี้

มนุษย์ส่วนใหญ่ไม่ได้มีกทักษะหรือความสามารถในการต่อสู้ แต่พวกเขาก็ต้องหยิบอาวุธและกำลังใจในการลุกขึ้นมาสู้ พวกเขาต้องฝืนกลั้นความกลัวเอาไว้ในใจ เพราะถ้าไม่ทำแบบนั้นพวกเขาก็จะเป็นฝ่ายถูกฆ่า

คนที่ไม่เคยแม้แต่จะเห็นเคยเลือดหรือฆ่าสิ่งมีชีวิตใด พวกเขาก็ต้องทำ! ถ้าไม่ทำก็ตาย

พวกเขาไม่มีทางเลือกมากนัก ไม่ฆ่าก็เป็นฝ่ายถูกฆ่า

มีแต่ต้องฆ่าเพื่อเอาตัวรอดเท่านั้นถึงจะผ่านบททดสอบนี้ไปได้

“ย๊ากก” ชายคนหนึ่งใช้มีดปักหัวร่างผอมแห้งคนหนึ่ง ก่อนที่เขาจะอ้วกออกมา “แหวะ” เขาไม่เคยฆ่าใครสิ่งมีชีวิตไม่ต้องพูดถึงมนุษย์ด้วยกัน นั้นทำให้เขาไม่สามารถทนได้

อีกด้านหนึ่งมีผู้หญิงคนหนึ่ง เธอนั่งกดก็อบลินตัวหนึ่งและยกมีดขึ้นหวังจะแทงร่างผอมแห้ง

แต่เมื่อเธอเห็นสีหน้าหวาดกลัวและสิ้นหวังของอีกฝ่ายทำให้เธอลังเล กระทั่งร่างผอมแห้งนั้นอาศัยจังหวะที่เธอเผลอแทงเข้าไปที่สีข้างเธออย่างแรง “อ๊าก” เธอลุกขึ้นจากร่างผอมแห้งทันที

ร่างผอมแห้งลุกขึ้นและใช้มีดในมือแทงเข้าใส่ผู้หญิงเข้าตรงช่วงคออีกครั้ง เลือดไหลทะลักเต็มไปหมด

เธอทำได้เพียงแค่กุบคอแน่นด้วยความเจ็บปวดและเลือดที่ไหลออกมาไม่หยุด

ร่างผอมแห้งหัวเราะชอบใจให้กับท่าทีผู้หญิงคนนั้น ราวกับมันได้รับการปลดปล่อย

อีกด้านหนึ่งเซโน่ควงมีดในมือฆ่าร่างผอมแห้งคนแล้วคนเล่า

“รีบทำเควสนี้ให้เสร็จไปเลยดีกว่า ร่างผอมแห้งพวกนี้อ่อนแอมาก”

“การเก็บเกี่ยววิญญาณครั้งใหญ่เริ่มได้” อาการเบียวของเขาเริ่มกำเริบอีกครั้ง

จากนั้นเซโน่ก็ฆ่าร่างผอมแห้งอย่างบ้าคลั่ง จากตัวหนึ่งไปตัวหนึ่ง ซึ่งแต่ละตัวใช้เวลาฆ่าไม่ถึง 10 วินาทีด้วยซ้ำ

ฉากนอกเลือดราวกับมีคนบ้ากำลังไล่ฆ่าคนเกิดขึ้นห้องเล็กๆ แห่งนี้และถ่ายทอดไปในห้องอื่นๆ เช่นกัน

หลังจากผ่านไปสักพักหลายคนก็เริ่มปรับตัวได้จากการดูหน้าต่างของห้องอื่นและโต้กลับร่างผอมแห้งได้บ้าง

สัญชาตญาณเอาตัวรอดที่ถูกฝั่งกลบภายในจิตใจของมนุษย์ไปนานถูกปลุกขึ้นอีกครั้ง

เอาตัวรอด ไม่งั้นตาย! ไม่มีที่ให้หนี ต้องฆ่าเท่านั้น!

นี้คือความคิดของใครหลายคน

พวกเขาต้องข้ามขีดจำกัดและลบทุกอย่างที่เคยรับรู้ในสมัยใหม่ให้หมดและปรับตัวให้เข้ากับมัน

แต่มนุษย์ขึ้นชื่อเรื่องการปรับตัว ดังนั้นขอแค่ให้เวลาพวกเขาก็จะผงาดขึ้นมาได้อีกครั้ง

เหมือนกับตอนนี้ที่หลายคนเริ่มไล่ฆ่าก็อบลินและไม่กลัวพวกมันอีกต่อไป

แต่ยังไงนี้ก็เป็นเพียงก็อบลินอ่อนแอเท่านั้น พวกมันอ่อนแอสุดในหมู่มอนสเตอร์แล้ว

“เขาเป็นใครมากจากไหนกัน? ทหาร ตำรวจงั้นเหรอ ต่อสู้ได้โคตรเก่ง”

“การเคลื่อนไหวแบบนั้นมนุษย์สามารถทำได้จริงงั้นเหรอ?”

“ฉันว่าเขาต้องเป็นนักฆ่าแน่ๆ เมื่อกี้ฉันเห็นเขาฆ่าคนไปด้วย”

“คนแบบนั้นเข้ามาในเกมเอาชีวิตเป็นเดิมพันแบบนี้ก็ไม่ต่างจากปลาได้น้ำเลยสิ”

หลายคนเริ่มพูดคุยถึงตัวตนของเซโน่ เพราะเขานั้นโดดเด่นมาก

เพียงแค่ไม่กี่นาทีเขาก็ฆ่าร่างผอมแห้งไปหลายสิบคนแล้ว

บางคนถึงกับเลียนแบบเขาและเอาเขามาเป็นต้นแบบ

แบบนี้จะไม่ให้พวกเขาตกตะลึงและพูดถึงได้ยังไง แต่ถึงแบบนั้นก็คงไม่มีใครคิดว่าเซโน่นั้นเป็นเพียงผู้ชายคนหนึ่งที่เปิดฟิตเนสส่วนตัวเอาไว้สำหรับออกกำลังกายเพียงเท่านั้น

ใช่ เซโน่เป็นเจ้าของฟิตเนสแห่งนั้น นั้นคือสถานที่เดียวที่พ่อแม่เขาเหลือให้ก่อนพวกท่านจะจากโลกนี้ไป

แต่เราอย่าพูดถึงเรื่องนั้นกันดีกว่า มาต่อกันดีกว่า

ตอนนี้เซโน่ฆ่าร่างผอมแห้งไปอย่างต่อเนื่องอย่างกับกำลังตัดหญ้า

ไม่นานการแจ้งเตือนจำนานหนึ่งก็ขึ้นมาตรงหน้าเขา

[คุณสังหารมนุษย์อ่อนแอ ได้รับค่าประสบการณ์ 5%]

[ภารกิจหลักคืบหน้า สังหารมนุษย์อ่อนแอ 20/00 ตัว]

[เควสหลักบททดสอบของเหล่าผู้ถูกเลือกสำเร็จ]

[คุณเลเวลอัพ]

[ขอแสดงความยินดีด้วยคุณเป็น คนแรก ที่สำเร็จเควสหลักในพื้นที่]

[ขอแสดงความยินดีด้วยคุณเป็น คนแรก ที่สำเร็จเควสหลักในดาวเทอร่า]

[คุณได้รับฉายา ผู้นำ]

พร้อมกันนั้นหน้าจอบนท้องฟ้าก็เปลี่ยนไปอีกครั้ง

[อันดับบนดาวเทอร่า]

-อันดับ 1 : ริปเปอร์

[อันดับในพื้นที่]

-อันดับ 1 : ริปเปอร์

“โอ้ มันแสดงถึงอันดับการเคียร์เควสด้วยงั้นเหรอ?” เซโน่แปลกใจเล็กน้อย แต่ก็เท่านั้นเขาไม่ได้ใส่ใจมันมาก

จากนั้นเขาก็ตรวจสอบการแจ้งเตือนใหม่ที่ขึ้นมาตรงหน้า

[เนื่องจากคุณเป็นอันดับ 1 ในพื้นที่ได้รับ สิทธิ์ในการเลือกรับอุปกรณ์ระดับแรร์หนึ่งชิ้น]

[เนื่องจากคุณเป็นอันดับ 1 ในดาวเทอร่าได้รับสิทธิ์ในการเลือกคลาสพิเศษหนึ่งคลาสล่วงหน้า]

“มาดูฉายาที่ได้กันก่อนกว่า”

ประเภท : ฉายา

เอฟเฟค : ค่าประสบการณ์ที่ได้รับเพิ่มขึ้น x2

รายละเอียด : ฉายาที่จะให้เฉพาะผู้ที่ได้อันดับ 1 บนดาวนั้นๆ

เซโน่พยักหน้าด้วยความพึงพอใจ “ฉายานี้ดีมาก ไม่เลวๆ”

จากนั้นเขาก็ตรวจสอบ “ช่องเก็บของ” หน้าต่างใหม่ขึ้นมาตรงหน้าเซโน่ทันที

ภายในช่องเก็บของมีไอเทมอยู่ทั้งหมดสามอย่าง มีสองอย่างเป็นตั๋วซึ่งนั้นคือสิทธิ์พิเศษในการเลือก ส่วนอีกอย่างหนึ่งคือกล่องสุ่มอุปกรณ์เริ่มต้น

เซโน่เลือกที่จะเปิดกล่องอุปกรณ์ก่อนเป็นอย่างแรก

[เปิดกล่องสุมอุปกรณ์เริ่มต้น]

[ได้รับแหวนนักล่า 1 ชิ้น]

ประเภท : อุปกรณ์สวมใส่

ระดับ : ทั่วไป

เมื่อสวมใส่ได้รับ : - ค่าความแข็งแกร่ง +1

- ค่าความว่องไว +3

เอฟเฟค : เมื่ออยู่ภายในป่าตัวตนของผู้สวมจะถูกตรวจจับได้ยากขึ้นเล็กน้อย

ความคงทน : 20/20

เงื่อนไขการใช้งาน : ระดับผู้เริ่มต้นเลเวล 1 ขึ้นไป

รายละเอียด : แหวนที่ใช้สำหรับการล่าสัตว์โดยเฉพาะ

“ก็ไม่แย่ ยังไงฉันก็ยังมีสิทธิ์ในการเลือกอาวุธกับคลาสอีก” เซโน่สวมแหวนนั้นโดยไม่คิดมาก

ตัวแหวนทำขึ้นจากเงินรวดรายธรรมดามากไม่ต่างจากแหวนเงินปกติ

“มาดูสิทธิ์การเลือกอุปกรณ์กันก่อนดีกว่า”

[คุณใช้สิทธิ์ในการเลือกรับอุปกรณ์ระดับแรร์หนึ่งชิ้น]

[กรุณาเลือกหนึ่งในไอเทมเหล่านี้]

- [1.เกราะเหล็กอัศวินยุคกลาง]

- [2.เกราะหนังของนักล่าสัตว์อสูร]

- [3.เสื้อคลุมของจอมเวทย์]

“อืม…น่าสนใจ….น่าสนใจกับผีสิ ไหงให้เลือกแค่สามชิ้นเองฟร่ะ นี้เหรอสิทธิ์การเลือกอุปกรณ์ระดับแรร์ แต่มีแค่นี้เนี่ยนะ!” เซโน่ที่รักษาท่าทางสงบมาตลอดถึงกับไม่อาจสงบได้อีกต่อไป

ไอเทมทั้งสามชิ้นนี้ดี มันดีมาก แต่มันเป็นชุดเกราะทั้งหมด ในช่วงต้นเกมแบบนี้มันต้องอาวุธไม่ใช่รึไง ยิ่งอาวุธมีระดับสูงเท่าไหรการฆ่ามอนสเตอร์ก็จะยิ่งง่ายขึ้น

แต่นี้ดันให้เลือกแต่เกราะ เซโน่พลันรู้สึกปวดหัวไม่ได้

“ช่างเถอะ ดีกว่าไม่ได้อะไร”

“หืม? นี้ดูรายละเอียดไอเทมไม่ได้อีกงั้นเหรอ! นี้มันไม่มากไปหน่อยรึไง” เซโน่สบถออกมาทันที

“ใจเย็นไว้ เย็นไว้แล้วค่อยๆ คิด หยุบหนอพอหนอ”

“งั้นมาดูกัน เกราะเหล็กนี้ดูท่าหนักไปหน่อย ฉันไม่ใช่สายแทงค์ด้วยสิ เกราะหนังนักล่า นี้ค่อนข้างดูดี น่าจะตล่องตัวเวลาใส่ อืม…เสื้อคลุมนักเวทย์? ฉันไม่รู้แม้กระทั่งการร่ายเวทย์ด้วยซ้ำแล้วจะเอาเสื้อคลุมนักเวทย์มาทำไม!”

“ตัดสินใจแล้ว เกราะหนังนักล่าสัตว์อสูรนี้แหละ” เซโน่กดเลือกเกราะหนัง

[ได้รับเกราะหนังนักล่าสัตว์อสูร]

ประเภท : เกราะ

ระดับ : แรร์

เมื่อสวมใส่ได้รับ : - ค่าความแข็งแกร่ง +5

- ค่าความทนทาน +8

- ค่าความว่องไว +10

เอฟเฟคเพิ่มเติม : เมื่อล่าสิ่งมีชีวิตภายในป่าความเร็วในการเคลื่อนที่เพิ่มขึ้น 20%

ความคงทน : 80/80

เงื่อนไขการใช้งาน : ระดับผู้เริ่มต้นเลเวล 1 ขึ้นไป

รายละเอียด : เกราะที่ออกแบบมาเพื่อการเคลื่อนไหวในป่าโดยเฉพาะ

“อย่างน้อยเงื่อนไขการสวมใส่มันก็ไม่ได้สูง ตอนแรกก็กังวลนิดหน่อย แต่เหมือนจะกังวลมากไปเอง เอฟเฟคของมันไม่เลวเลยแถมยังให้ค่าสถานะเพิ่มเติมอีก ถือว่าไม่แย่” เซโน่พยักหน้าและลองสวมดู

การสวมเกราะนั้นง่ายมาก แค่คลิ๊กที่ปุ่มสวมใส่เกราะก็จะถูกสวมเข้ากับร่างกายทันที

ตัวเกราะหนังเป็นสีดำเพื่อให้กลมกลืนกับเงามืดในป่า เกราะดังกล่าวไม่ได้มีแค่สวนลำตัวแต่ยังมีส่วนขาแถมให้มาด้วย นั้นถือว่าดี ตอนนี้ตัวเซโน่ดูเหมือนนักล่าขึ้นทุกที

“งั้นมาดูคลาสกันดีกว่า หวังว่าจะมีอะไรดีๆ อย่างที่คิดไว้หน่อยละกัน”

“นี้มัน! ไม่คิดว่าจะมีจริงนะเนี่ย”

อ่านต่อนิยายเรื่องนี้