'อภิรัฐ' ชี้เวลาหลายสิบปี ชัดม.ในกำกับรัฐ ทำอาจารย์ไม่มั่นคงในอาชีพ-ไร้อนาคต ขอรมว.อว.ช่วยแก้ไข

‘อภิรัฐ’ ชี้เวลาหลายสิบปีผ่านไป ทำอาจารย์ตื่นจากความฝัน มหา’ลัยนอกระบบหรือม.ในกำกับรัฐ ทำให้ไม่มั่นคงในอาชีพ เหตุถูกเลิกสัญญาจ้างเมื่อไรก็ได้ แถมทำงานไร้อนาคต เพราะเกษียณ 60 ปีแล้วไม่ได้เงินบำนาญ ไม่ได้สิทธิรักษาพยาบาล จี้รมว.อว.หาวิธีช่วยเหลือ

เมื่อวันที่ 4 กันยายน ศ.ดร.อภิรัฐ ศิริธราธิวัตร อดีตคณบดีคณะวิศวกรรมศาสตร์ มหาวิทยาลัยขอนแก่น (มข.) โพสต์เฟซบุ๊กเกี่ยวกับสถานะของอาจารย์มหาวิทยาลัยภายหลังยกสถานะเป็นมหาวิทยาลัยในกำกับรัฐหรือออกนอกระบบ โดยช่วงแรกดูดี เพราะได้บริหารงบประมาณแบบก้อน แทนแบบหมวด และเพิ่มเงินเดือนอาจารย์มากขึ้น 1.7 เท่า โดยจำแนกเป็นเงินเดือน 1.5 เท่าของอัตราราชการและอีก 0.2 เท่าเป็นสวัสดิการ

แต่หลังจากเวลาผ่านไปหลายสิบปี จึงตื่นจากความฝันโดยพบว่าสถานะของอาจารย์ที่เปลี่ยนจากข้าราชการมาเป็นพนักงานนั้น ทำให้เกิดความไม่มั่นคง เพราะจะโดนยกเลิกสัญญาจ้างเมื่อไหร่ก็ได้ และที่สำคัญเมื่อเกษียณอายุ 60 ปีแล้ว จะไม่ได้รับบำนาญ หรือไม่ได้รับสิทธิการรักษาพยาบาล ทั้งนี้โดยมีรายละเอียด ดังนี้

อนาถใจกับอนาคตอาจารย์มหาวิทยาลัยไทย

ภายหลังวิกฤตต้มยำกุ้ง ทำให้มหาวิทยาลัยต้องปรับตัวเป็นมหาวิทยาลัยในกำกับเหมือนต่างประเทศ เพื่อให้เกิดความคล่องตัวในการบริหาร โดยมีหลักการใหญ่ 2 ด้านคือ 1.บริหารงบประมาณแบบเป็นก้อนเลย(แต่เดิมบริหารงบประมาณแบบเป็นหมวดๆ) ซึ่งฟังดูดี แต่จะดีเฉพาะผู้บริหารเท่านั้น รวมทั้งลืมคิดไปว่า มหาวิทยาลัยยังมีเงินงบประมาณรายได้ที่มีอิสระในการบริหารและจำนวนเงินมากกว่าเงินงบประมาณแผ่นดินเสียอีก เช่น มหาวิทยาลัยใหญ่แห่งหนึ่งเคยชี้แจงในกรรมาธิการงบประมาณว่า ได้งบประมาณแผ่นดินแค่ 5,000 ล้านบาท แต่มีงบประมาณเงินรายได้อีก 10,000 ล้านบาท

2. เพิ่มเงินเดือนอาจารย์ให้มากขึ้น 1.7 เท่า โดยเป็นเงินเดือน 1.5 เท่าของอัตราราชการ และอีก 0.2 เท่าเป็นสวัสดิการ..ฟังดูดีมากๆ จนเคลิ้มกันไปหลายสิบปี จึงตื่นขึ้นมาแล้วพบว่า รักคือฝันไป.. เพราะสิ่งที่หายไปคือ “ความมั่นคงในอาชีพ” และ “จิตวิญญาณของความเป็นครู” เพราะทุกคนต้องเป็นพนักงาน ไม่ใช่ข้าราชการอีกต่อไป

ศ.ดร.อภิรัฐ กล่าวต่อว่า ตนขอกล่าวเฉพาะประเด็นหลังว่า เป็นแนวคิดที่ผิดปกติมากๆ เพราะอย่าลืมว่า หลายอาชีพที่ต้องใช้หัวกะทิของประเทศ เช่น แพทย์ ทันตแพทย์ เภสัชกร หรืออาจารย์มหาวิทยาลัยนั้น ประเทศควรสร้างความมั่นคงและส่งเสริมให้เขาทำงานได้อย่างเต็มที่ แต่สิ่งที่ปรากฏในปัจจุบันนี้

1.“ทำงานอย่างไร้ความมั่นคง” เพราะมหาวิทยาลัยสามารถยกเลิกสัญญาจ้างเมื่อใดก็ได้ ทำให้อาจารย์มหาวิทยาลัยต้องทำงานทุกอย่างทั้งเสมียน แม่บ้าน สอนนักศึกษา ทำวิจัย บริการวิชาการ เต้นหมอลำ ทำเอกสารประเมินหลักสูตร หรือทำเอกสารเพื่อขอตำแหน่งทางวิชาการ เป็นต้น จนปัจจุบันจะเห็นว่า อาจารย์มหาวิทยาลัยมีลูกน้อยลง (สังเกตจากจำนวนลูกของอาจารย์ที่เข้าโรงเรียนสาธิต)

2. “ทำงานที่ไร้อนาคต” เพราะเกษียณอายุ 60 ปีแล้ว จะไม่ได้รับบำนาญ หรือ ไม่ได้รับสิทธิการรักษาพยาบาล…เป็นเรื่องที่น่าอนาถใจมาก

3. “ทำงานที่ไร้ความเท่าเทียม” เพราะถ้าเป็นข้าราชการ นอกจากจะได้บำนาญ สิทธิรักษาพยาบาลพ่อแม่ลูก สิทธิเบิกค่าเล่าเรียน ฯลฯแล้ว ยังได้ค่าตอบแทนประจำตำแหน่ง 2 เท่า ขณะที่พนักงานจะได้เพียง 1 เท่า ดังนั้น ผลรวมของรายได้จึงไม่แตกต่างกันมาก…แต่สิทธิประโยชน์ต่างกันราวสวรรค์กับนรก !

4.“ทำงานอย่างไร้จิตวิญญาณ” เพราะไม่สามารถส่งเสียงเพื่อแสดงความเห็นทางวิชาการแก่สังคมได้(ในทางกฎหมายทำได้ แต่ในทางปฏิบัติไม่มีใครกล้า เพราะอาจส่งผลต่อการต่อสัญญา) รวมทั้งการสอนก็จะใช้มาตรฐานแบบเมื่อ 20 ปีก่อนไม่ได้ เพราะต้องสอนให้เด็กจบด้วยปริมาณ..ย้ำ..ปริมาณ!… เพราะค่าเทอมนักศึกษาคือแหล่งรายได้หลักของมหาวิทยาลัย

ทั้งหมดนี้คือส่วนหนึ่งที่อยู่ใต้ภูเขาน้ำแข็ง ที่ทุกคนมองว่าภูเขาน้ำแข็งนั้นสวยงามเหลือเกิน

ขอเรียนว่า อาจารย์มหาวิทยาลัยในต่างประเทศนั้น เป็นพนักงานเหมือนกัน แต่เขาได้รับบำนาญและได้สิทธิรักษาพยาบาล จนตายครับ !!

ดังนั้น จะเห็นว่า ทุกพรรคที่เคยเป็น รัฐมนตรีกระทรวงการอุดมศึกษา วิทยาศาสตร์ วิจัยและนวัตกรรม (อว.) ล้วนพบกับความล่มสลายไปทั้งสิ้น เพราะเข้ามาบริหารกระทรวง แต่ไม่สนใจบุคคลากรเลย

ผมหวังว่า รัฐมนตรีว่าการ อว. ท่านปัจจุบัน จะช่วยหาวิธีที่จะช่วยเหลือผู้ใต้บังคับบัญชาของท่านจำนวนเป็นแสนคนนี้ด้วยนะครับ

อ่านข่าวต้นฉบับได้ที่ : ‘อภิรัฐ’ ชี้เวลาหลายสิบปี ชัดม.ในกำกับรัฐ ทำอาจารย์ไม่มั่นคงในอาชีพ-ไร้อนาคต ขอรมว.อว.ช่วยแก้ไข

ติดตามข่าวล่าสุดได้ทุกวัน ที่นี่
– Website : https://www.matichon.co.th