ผีเสื้อมวนหวาน ศัตรูสำคัญของไม้ผล
ผีเสื้อมวนหวานเป็นผีเสื้อกลางคืนที่มีขนาดใหญ่ บินเร็วตัวเต็มวัยจะดูดกินน้ำหวานจากผลไม้ทุกชนิด ทำให้ผลไม้ เกิดความเสียหาย และหลุดร่วง
ผีเสื้อมวนหวาน
ชื่อสามัญ : Fruit Piercing Moths
วงศ์ : NOCTUIDAE
ผีเสื้อมวนหวานเป็นผีเสื้อกลางคืนที่มีขนาดใหญ่ บินเร็วตัวเต็มวัยจะดูดกินน้ำหวานจากผลไม้ทุกชนิด ทำให้ผลไม้ เกิดความเสียหายและหลุดร่วง
ผลไม้ที่เป็นอาหารของผีเสื้อมวนหวาน ได้แก่
- ลิ้นจี่
- ลำไย
- ส้มเขียวหวาน
- ส้มโอ
- มะม่วง
- เงาะ
- มะนาว
- องุ่น
- กล้วย
- พุทรา
- มะละกอ
- ลางสาด
- ลองกอง
- น้อยหน่า
- ฝรั่ง
- กระท้อน
- มังคุด
** ผีเสื้อจะทำลายผลไม้โดยใช้ปาก (Proboscis) ที่แข็งแรงซึ่งม้วนอยู่ใต้หัวแทงทะลุผ่านเปลือกของผลไม้ สุกเข้าไปดูดกินน้ำหวาน ภายในเนื้อผลไม้ แผลที่ถูกเจาะจะเป็นรู ทำให้น้ำหวานไหลออกมาเป็นที่ดึงดูด แมลงชนิดอื่นๆ ให้เข้ามาทำลายซ้ำเติมอีก
ผีเสื้อมวนหวานมีอยู่ด้วยกันหลายชนิด เช่น Eudocima salaminia Cramer ,Thyas honesta Hubner แต่ที่จัดได้ว่ามีความสำคัญและมีจำนวนมากก็คือ Othreis fullonia
Othreis fullonia
ผีเสื้อชนิดนี้จะวางไข่ในพืชตระกูล menispermaceae เช่น ใบหญ้าฟาง ใบข้าวสารโดยผีเสื้อจะวางไข่เป็นฟองเดี่ยวๆ สีเหลือง ไข่จะฝัdออกมาเป็นตัวภายใน 2-3 วัน หนอนที่ฝักออกมาจะกินใบอ่อนของพืช เมื่อโตเต็มที่หนอน จะมีความยาวลำตัวประมาณ 5-6 เชนติเมตร มีสีดำ น้ำตาล หรือสีน้ำเงินเข้ม ในการเจริญระยะตัวหนอนนี้จะใช้เวลาประมาณ 19-21 วัน จึงจะเข้าระยะดักแด้ และจะใช้เวลาในระยะนี้อีก ประมาณ 12 -14 วัน ก็จะฝักออกมาเป็นตัวผีเสื้อ ซึ่งจะเป็นผีเสื้อกลางคืน ที่มีขนาดใหญ่ เมื่อกางปีกออกจะมีความกว้าง 7-10 เชนติเมตร ปีกคู่หน้ามีสีน้ำตาลคล้ายสีใบไม้แห้งเมื่อหุบปีกจะมีลักษณะ คล้ายหลังคา ส่วนปีกคู่หลังจะมีสีเหลืองอมส้ม และมีจุดดำคล้ายรูปไตปรากฎอยู่อย่างเด่นชัดบนปีกทั้งสองข้าง ผีเสื้อจะมีอายุอยู่ได้ประมาณ 60 วัน
ผีเสื้อมวนหวานจัดเป็นแมลงที่เป็นศัตรูของพืชที่สำคัญอีกชนิดหนึ่ง โดยเฉพาะในมังคุด ที่ได้ชื่อว่าเป็นผลไม้ที่มีเปลือกหนา ผีเสี้อมวนหวานก็สามารถเจาะกินน้ำหวานได้
++ การป้องกันกำจัด(กรมส่งเสริมการเกษตร) ++
1. ทำลายวัชพืชต่างๆ ที่อยู่ในบริเวณสวนหรือบริเวณใกล้เคียง เนื่องจากวัชพืชบางชนิดเป็นที่อยู่อาศัยของผีเสื้อมวนหวาน
2. ใช้กับดักแสงไฟจากหลอดแบล็คไลท์ (Black Light ) ในช่วงเวลาที่เหมาะสม 20.00-22.00 น.
เป็นช่วงที่ตัวเต็มวัยออกหากินมากที่สุด ควรวางกับดักสูงจากพื้น 1.2 เมตร ใต้หลอดไฟวางถาดน้ำมัน
หรือถาดบรรจุน้้ำผงซักฟอก ให้ตัวแก่บินมาเล่นไฟตกลงมาจมน้ าตาย
3. ใช้เหยื่อพิษ โดยเหยื่อล่อเป็นสับปะรดสุก ขนาดชิ้นหนา 1 นิ้ว ชุบสารเคมี คาร์บาริล 85% WP
อัตรา 5 กรัม ผสมน้ำ 1 ลิตร แขวนเป็นจุดๆ ในสวน จำนวน 1 กับดัก ต่อ ต้นไม้ผล 5 ต้น
- จับเก็บตัวเต็มวัยในเวลากลางคืน โดยใช้ไฟฉายส่องตามผล ช่อผล เริ่มในช่วงเวลา 20.00-22.00 น.
จะพบตัวเต็มวัยเจาะดูดกินน้้ำหวานจากผล ซึ่งเป็นช่วงเวลาที่แมลงไม่ทันระวังตัว สามารถจับได้ด้วยมือ
และนำเก็บใส่ลงในขวดพลาสติกปิดฝา นำไปทำลาย - วิธีการป้องกันผีเสื้อมวนหวานที่ดีที่สุด คือ การห่อผลด้วยกระดาษถุงปูน หรือกระดาษหนังสือพิมพ์โดยการห่อเป็นรูปกรวยสามเหลี่ยม และเปิดที่ปลายโคนเพื่อเป็นช่องให้อากาศผ่านกันการเกิดผลเน่า
5.ใช้กรงกับดักดักจับตัวเต็มวัย กรงกับดักเป็นกรงมุ้งตาข่าย ด้านล่างเป็นกรวยปลายเปิดเล็กเข้าไปด้านใน มีแท่นวางเหยื่อล่อด้านล่าง ใช้จับตัวเต็มวัยผีเสื้อมวนหวาน จะแขวนบนต้นสูงระดับเดียวกับผลไม้หรือวางบนขาตั้งสูงจากพื้น 20 เซนติเมตร เหยื่อล่อเป็นสับปะรดสุก หรือกล้วยน้ำหว้าสุกงอม ต้องมีฝาปิดโดยปิดไว้หลวมๆ ให้ผีเสื้อมวนหวานดันเข้าไปในกรงกับดัก แต่แทรกดันออกไม่ได้ - การใช้แมลงศัตรูธรรมชาติ เช่น แตนเบียนไข่ทริโคแกรมมา มวนพิฆาต และมวนเพชฌฆาตเพื่อกำจัดไข่และตัวหนอนผีเสื้อมวนหวาน
แหล่งอ้างอิงข้อมูล :
- คณะเกษตรศาสตร์ มหาวิทยาลัยอุบลราชธานี. เข้าถึงได้จาก : http://www.agri.ubu.ac.th/
- "ข่าวเตือนการระบาดศัตรูพืชประจำสัปดาห์" .กองส่งเสริมการอารักขาพืชและการจัดการดินปุ๋ย กรมส่งเสริมการเกษตร กระทรวงเกษตรและสหกรณ์. เข้าถึงได้จาก : http://www.doae.go.th/uploads/agriqua-20160721-161722.pdf