#ออเจ้าต้องรู้ เป็นบ่าวสายไหน ถ้าย้อนไปสมัยอยุธยา
สวัสดีแม่หญิงอโยธยาทั้งหลาย~
ออเจ้าเห็นตรงกับข้าหรือไม่ว่าอโยธยาของเราไม่สิ้นคนดี!!! ไม่ว่าจะเป็นคุณพี่หมื่นเอ่ย หมื่นเรืองเอ่ย ดีงามทั้งนั้นเลยออเจ้า แต่ผู้ที่ข้าเฝ้าชะม้อยชะม้ายชายตาให้อยู่ทุกคืนวันนั้นก็คือ "พ่อจ้อย" บ่าวน้อยของคุณพี่เนี้ยแหละ ข้าหนะหลงในความคิ้วท์ของบ่าวผู้นี้มากจนอยากจะข้ามภพไปเป็นเมียบ่าวยิ่งนัก >.,< แต่ก่อนข้าจะข้ามไปหาพ่อจ้อยวันนี้ข้าจักชวนออเจ้ามาศึกษา จาก จดหมายเหตุ ลา ลูแบร์ ให้เข้าใจก่อนว่าออเจ้าจักเป็นบ่าวสายใด แล้วพวกบ่าวทั้งหลายเขามีชีวิตความเป็นอยู่อย่างไรกัน
จักข้ามภพไปในยุคนั้น อย่างแรก #ออเจ้าต้องรู้@ ก่อนนะว่าในสมัยอโยธยานั้นมีการแบ่งชนชั้นวรรณกัน @อย่าง(color:rgb(0,0,0);)ถ้าพูดถึงชนชั้นวรรณ ก็จะมี 2 ชนชั้น คือผู้ปกครองและผู้ใต้ปกครอง ซึ่งผู้ใต้ปกครองนั้นก็จะแบ่งเป็น 2 กลุ่มเช่นกันนั้นก็คือ @(color:rgb(0,0,0);)"ไพร่ กับ ทาส" ซึ่งสองอย่างนี้ต่างกันมากนะออเจ้า มาๆ ข้าจะเล่าให้ฟังว่าบ่าว 2 สายนี้มันแตกต่างกันเช่นไร
สายไพร่
"สายไพร่ ใฝ่ทำมาหากิน" ในยุคนั้นจะมีกฏบังคับให้ประชาชนทุกคนต้องขึ้นทะเบียนหางว่าวกรมสุรัสวดีทุกคน ดังนั้นไพร่ก็คือสามัญชนทั่วไป มีอิสระในการทำมาหากินตามปกติ ซึ่งแต่ละคนจะสังกัดมูลนายต่างๆ มีหน้าที่และความรับผิดชอบที่ต่างกันไปหาช่วงไหนที่หลวงเกณฑ์ไปใช้งานก็ต้องไป และในยามมีศึกสงคราม ไพร่ผู้ชายก็จะต้องถูกเกณฑ์เป็นทหารทุกคน ซึ่งทำให้ยุคนั้นผู้คนหนีไปขายตัวเป็นทาสกันเยอะ ไพร่จึงมีจำนวนน้อยและต้องทำงานหนัก อย่างในละครช่วงที่มีการก่อสร้างป้อมปราการใหม่ ก็ขาดแรงงานจนต้องศึกพระออกมาช่วยสร้างเลยทีเดียว หากออเจ้าอยากรู้ก็ดูเพิ่มที่อัลบัมรูปได้เลย
สายทาส
"สายทาส รักสบาย" ถึงแม้ในสมัยอยุธยาจะถือว่า ทาสเป็นผู้ที่มีฐานะต่ำที่สุดของสังคมเป็นเหมือนสิ่งของ แต่เพราะเป็นยุคที่ยอมรับการมีทาสและควบคุมกันอย่างเคร่งครัด มีการตราเป็นกฎหมาย สิทธิและหน้าที่ของทาส ทำให้ทาสมีกฎหมายคุ้มครอง จึงมีผู้คนจำนวนมากที่ขายตัวเองเป็นทาส เพราะอย่างน้อยก็มีที่อยู่ที่อาศัยโดยไม่ต้องกังวลว่าจะถูกเรียกหลวงเกณฑ์ใช้งาน แต่ก็ต้องเลือกนายทาสดีๆ หากเจอนายจอมโหด ก็คงอยากไถ่ถอนตัวเองกลับไปเป็นไพร่ดีกว่านะออเจ้า ซึ่งทาสนั้นมีถึง 7 ประเภทเลย ไปดูกันในรูปได้เลยออเจ้า
เห็นไหมเล่าว่า"ไพร่" กับ "ทาส" นั้นต่างกันมาก ส่วนคำว่า "บ่าว" ก็ใช้เรียกผู้ที่คอยรับใช้นั่นเอง อีกคำที่จะลืมไม่ได้คือคำว่า "ขี้ข้า" เป็นคำที่ไม่ค่อยสุภาพเท่าใดนัก คล้ายกับการเหยียดว่า ไม่รู้จะไปทำกินอันใดจึงมาเป็นทาสค่อยรับใช้ประมาณนี้ ดังนั้นออเจ้าอย่าไปเรียกผู้ใดเช่นนี้เล่า มันไม่งาม
บ่าวไพร่ในเรือน ก็จะมีการจัดลำดับกันตามหน้าที่ไป ลองไปดูว่าในเรือนของคุณพี่ บ่าวไพร่เขาทำอันใดกันบ้าง เริ่มจากไปดูหน้าที่ของบ่าวคนสนิทกันก่อนเลย
ส่วนบ่าวคนอื่นๆ ในบ้านที่ไม่ได้เป็นคนสนิทคนติดตามของนาย ก็จะทำงานบ้านงานเรือนทั่วไป อย่างทำความสะอาดถ้วยชามที่ใช้ในเรือน ซักผ้า ฟัดข้าว จัดเตรียมข้าวปลาอาหาร เด็ดดอกบัวให้นายไว้ทำบุญ และทำสวนดูแลไร่นาของนาย
แต่บ่าวรับใช้นั้นก็น่าสงสาร ถ้าหากมีนายไม่ดี เมื่อทำอะไรผิดก็มักจะถูกลงโทษ ถูกโบยได้ ถึงแม้ว่าจะมีกฏหมายคุ้มครอง แต่ก็คุ้มครองเพียงแค่ไม่ให้นายทำร้ายถึงเสียชีวิต T^T
จะเห็นว่า เรือนพระโหราธิบดีจะมี "อิปริก" อุ่ย!!! "แม่ปริก" เป็นเฮดใหญ่คุมบ่าวไพร่คนอื่นๆ อีกที แต่ที่แม่ปริกกล้าแสดงกริยาท่าทางบึ่งตึงใส่แม่กาละเกศ ก็คงเป็นเพราะมีคุณหญิงจำปาคอยเป็นแบล็คให้นางนั้นเองจ้า แต่จริงๆแล้ว ในยุคนั้นเหล่าบ่าวไพร่ไม่กล้าที่จะแสดงท่าทางออกมาขนาดในเรื่องหรอกนะออเจ้า หาทำมีหวังถูกโบยกันหลังลายเป็นแน่ ออเจ้าก็ถือว่าเป็นอรรถรสละกันเนาะ ^^!
ดูเนื้อหาแบบเต็มๆ จากสาวจีบัน กดเลย
คุย LINE@ กับ Jeban
ติดตามเรื่องราวไลฟ์สไตล์บิวตี้ ที่มีมาอัพเดทกันทุกวัน กับฮาวทูปังๆ และไอเท็มเด็ด ที่สาวๆ หยิบมาแชร์กัน ได้ที่ jeban.com และช่องทาง Facebook : Jebandotcom