นายกสมาคมวิศวกรโครงสร้าง-นักวิจัย สกสว. ตั้งข้อสันนิษฐานตึกสตง.อาจถล่มเพราะ “สั่นพ้อง”
นายกสมาคมวิศวกรโครงสร้างแห่งประเทศไทยและนักวิจัย สกสว. ตั้งข้อสันนิษฐานตึกถล่มจากเหตุแผ่นดินไหว อาจเกิดจากการ สั่นพ้อง จากแผ่นดินไหวแบบคาบยาว แต่ไม่ตัดประเด็นการสะบัดตัวของปั้นจั่น ตั้งข้อสังเกตตึกใหม่หลังปี2564 ต้องต้านแผ่นดินไหวระดับที่ไม่ควรถล่มต้องตรวจแบบและการก่อสร้างด้วย
ศ.ดร. อมร พิมานมาศ นายกสมาคมวิศวกรโครงสร้างแห่งประเทศไทยและนักวิจัย สกสว. ตั้งข้อสังเกตอาคารที่กำลังก่อสร้างแถวจตุจักรถล่มจากเหตุการณ์แผ่นดินไหวเมื่อวันที่ 28 มีนาคม 2568ว่าจากภาพวิดีโอ มีจุดที่พังทลายที่สำคัญ 3 จุดได้แก่ เสาชลูดชั้นล่างหักที่บริเวณกลางเสา รอยต่อระหว่างพื้นไร้คานกับเสาชั้นบนเฉือนขาดในแนวดิ่ง และการพังที่เกิดจากปล่องลิฟต์ โดยขณะนี้ยังไม่สรุปว่า จุดเริ่มต้นการถล่มเกิดที่จุดใด แต่ไม่ว่าจะเกิดขึ้นจากจุดใดก่อน ก็สามารถทำให้อาคารถล่มลงมาเป็นทอดๆ ได้ ซึ่งในทางวิศวกรรมเรียกว่า Pancake collapse
อย่างไรก็ตาม ปัจจัยหนึ่งที่อาจเป็นสาเหตุการถล่ม คือ การสั่นพ้อง (resonance) ระหว่างชั้นดินอ่อนกับอาคารสูง โดยเฉพาะอย่างยิ่งแผ่นดินไหวระยะไกลจากเมียนมา เมื่อคลื่นแผ่นดินไหวเดินทางมาถึงชั้นดินอ่อนกรุงเทพฯ จะเป็นแผ่นดินไหวแบบคาบยาว (long period) ซึ่งจะกระตุ้นอาคารสูงได้ เนื่องจากมีคาบยาวที่ตรงกันระหว่างอาคารกับชั้นดินอ่อน ทั้งนี้ อาจมีปัจจัยอื่นที่ต้องพิจารณาด้วย เช่น ตัวปั้นจั่นที่ติดตั้งในปล่องลิฟต์ มีการสะบัดตัวและส่งผลกระทบต่อโครงสร้างอย่างไรนั้น ยังต้องพิสูจน์ต่อไป
อย่างไรก็ดี ตามกฎกระทรวงแผ่นดินไหว ปี 2550 และ 2564 อาคารหลังนี้ควรต้องออกแบบให้ต้านแผ่นดินไหวในระดับที่ไม่ควรถล่มแบบนี้ จึงต้องไปตรวจสอบแบบ และการก่อสร้างด้วย ทั้งนี้ จึงจำเป็นตรวจสอบทุกปัจจัย ก่อนจะสรุปสาเหตุที่แท้จริงได้