น้องหมิว สาวพิการ คว้า ใบปริญญา ที่ฝันไว้ได้สำเร็จ!

เมื่อวานนี้ ( 20 ก.ย. 65) มหาวิทยาลัยราชภัฏบุรีรัมย์ ได้โพสต์ภาพ สาวพิการร่างเล็กในชุดครุย พร้อมระบุข้อความว่า “หัวใจสู้ พิการร่างกาย แต่ไม่เคยท้อ มุ่งมั่นคว้าใบปริญญาบัตรได้สำเร็จ”

จำเธอได้ไหม น้องหมิว เฟรชชี่ร่างจิ๋ว เมื่อ 7 ปีก่อน หรือนางสาววราภรณ์ สร้อยเสน อำเภอสตึก ที่เป็นเคยเป็นข่าวดังเมื่อปี 2558 หลังภาพที่น้องกำลังร่วมกิจกรรมน้องใหม่กับทางมหาลัยราชภัฏบุรีรัมย์ ซึ่งมี ศูนย์บริการสนับสนุนนักศึกษาพิการ ถูกแชร์ออกไปในโซเชียล

ล่าสุดวันนี้ เธอเปลี่ยนจากนักศึกษาสวมชุดเฟรชชี่ไปสวม ชุดครุย ที่เธอฝันไว้สำเร็จแล้วนะ

เธอใส่ชุดครุยอย่างภูมิใจเข้ารับพระราชทานปริญญาบัตร การศึกษาระดับปริญญาตรี คณะวิทยาการจัดการ สาขาเศรษฐศาสตร์ แถมพ่วงตำแหน่ง เกียรตินิยมอันดับ 2 ไว้ด้วย

ชาวเน็ตต่างเข้ามาชื่นชมและดีใจแทนสาวพิการคนนี้เป็นจำนวนมาก ส่วนใหญ่ให้กำลังใจที่เธอสู้กับชีวิตไม่เคยท้อ ส่วนบางรายก็บอกว่าจะนำเรื่องราวของเธอมาเตือนใจในช่วงท้อแท้ของชีวิต

ทีมข่าวอีจันในพื้นที่ มีโอกาสได้ไปหาน้องหมิวและพูดคุยที่บ้าน น้องหมิวเล่าว่า เธอสูงเพียง 92 ซม. มีความพิการที่ขาและนิ้วมือ อาศัยอยู่กับพ่อแม่และพี่น้อง รวม 5 คน

จุดเริ่มต้นความสำเร็จของเธอเริ่มจากตรงนี้…

เธอเล่าให้อีจันฟังว่า เมื่อตอนเป็นเด็กได้เห็นภาพรับปริญญาทางทีวี รู้สึกปลื้มใจอยากจะรับปริญญาเหมือนกับเขาบ้าง

แต่…สภาพร่างกายที่พิการมาแต่กำเกิด คนในครอบครัวก็เป็นห่วง พยายามบอกเธอว่า ให้อยู่บ้านไม่ต้องไปเรียน

แต่…ด้วยความมุ่งมั่น และเธอเชื่อว่าเธอทำได้ จึงรบเร้าจนครอบครัวยอมให้ไปเรียน อนุบาลถึงม.3 แม่จะเป็นคนไปรับไปส่งเธอเสมอ หลังจบม.3 แม่ได้บอกว่า

“เรามันพิการ เรียนแคงนี้คงพอแล้ว”

แต่เธอมุ่งมัน วาดฝันจะต้องรับปริญญาให้ได้! ความพิการไม่ใช่อุปสรรคสำหรับเธอ

ในที่สุด เธอสอบเข้ามหาวิทยาลัยราชภัฏบุรีรัมย์ได้ แต่…ความยากจน ทำให้แม่ไม่สามารถส่งเธอเรียนต่อได้

เธอเข้าใจ แต่เธอไม่ถอดใจ

ปี 2558 เธอเขียนจดหมายไปถึงสำนักราชเลขาธิการ เพื่อขอทุนการศึกษา ขณะนั้นในหลวงรัชกาลที่ 9 ทรงประชวร ความท้อเล็กๆเกิดขึ้นในใจ ทำได้เพียงภาวนาให้จดหมายไปถึงมือของสำนักฯ

วันแล้ววันเล่าที่เธอรอ…ในที่สุด

เธอได้รับหนังสือตอบกลับจากกลุ่มงานพระราชกุศลสาธารณะ (การศึกษา) กองราชเลข

านุการในพระองค์สมเด็จพระบรมราชินีนาถ (ในตอนนั้น) ว่า “ส่งเรียนจนจบปริญญา”

ความตื้นตันเอ่อล้นท่วมใจไหลออกมาทางตา ถึงพระมหากรุณาธิคุณเป็นอย่างยิ่ง

จดหมายตอบกลับในวันนั้น ทำให้มีเธอในวันนี้ เธอจึงอยากจะฝากถึงผู้ที่ย่อท้อต่อชีวิต ให้มาดูคนพิการอย่างเธอ ไม่มีสิ่งใดสมบูรณ์แบบ เราต้องยอมรับ อะไรๆก็ไม่ใช่อุกสรรคหากใจเราไม่ยอมแพ้

โย่ว! ก็เเรปสอนไปเลยสิค้าคลิปแนะนำอีจัน