รัก(ลับ)นายวิศวะ มี Ebook (จบเรื่อง)

ข้อมูลเบื้องต้น

เจมส์ /ชีวิน ปี 3 คณะวิศวะ

หนุ่มหล่อ เนื้อหอม ที่หมายปองของสาวๆ ขวัญใจไอดอล และเซเลปชื่อดัง เบ้าหน้าฟ้าประทานอีกคนของคณะวิศวะ ทายาทนักธุรกิจตระกูลดังครอบครัวทำธุรกิจนำเข้า และผลิตเครื่องประดับจิว เวลรี่ใหญ่ที่สุดในประเทศ ร้ายลึก และที่สำคัญเอาแต่ใจ ถูกเลี้ยงมาแบบตามใจ อยากได้อะไรต้องได้

[เจ้าชู้ไหมไม่รู้ครับ แต่ที่แน่ๆ ไม่เคยคบใครเป็นแฟน เพราะคนอย่างผมถนัดชื้อกินมากกว่าการมีแฟน]

[เกลียดผู้หญิงปากดี แต่ทำไมกับผู้หญิงปากดีอย่างยัยอันนา ผมแม่งโครต…อยากได้]

อันนา คิม ปี 3 คณะบริหาร

ลูกครึ่งไทย เกาหลี สาวสวยระดับตัวท๊อปของคณะบริหาร ความสวยไม่เป็นสองรองใคร สาวสวยแกร่งนอก แต่ข้างในกับเปราะบางยิ่งกว่าอะไร ไม่สนิทกับใครง่ายๆ เพื่อนน้อย เพราะเข้ามาเรียนที่ ม.B ได้นั้นเพียงเพราะเป็นเด็กทุนเรียนดี

[อยากให้ฉันเป็นคนแบบไหน ต้องเอาด้านนั้นมาแลก] ชีวิตนี้มีแค่งานกับเรียน ดิ้นรนทำงานทุกอย่างเพื่อได้เงิน และที่สำคัญฉันไม่ชอบยุ่งเรื่องของคนอื่น ไม่สนใจใคร รวย แล้วไง ก็คนเหมือนกันไหม…

"ฉันรวยมากพอ…ที่จะซื้อเธอ เอาคนอย่างเธอมากระแทกเล่นๆ ได้" ใบหน้าอันหล่อเหลาเอ่ยมาด้วยสีหน้าอันดุดัน

"เงินนายอาจจะซื้อคนอื่นได้

แต่…ซื้อคนอย่างฉัน…ไม่ได้"

"คำพูดเธอแม่งโครตจะดูแพง

เลยวะ…" เจมส์เสมองร่างบางราวกับดูถูกผู้หญิงที่ตนกำลังสนใจ

"แต่ที่จริงถูกยิ่งกว่าแจกฟรี…"

"เพียะ"

อันนาฟาดฝ่ามือเรียวเข้ากับใบหน้าอันหล่อเหลาของเจมส์ด้วยถ้อยคำที่ดูถูกและเหยียดหยาม

"เธอ…"

เจมส์จ้องอันนามาด้วยสายตาอันดุดัน ยัยนี้กล้าดียังไงมาตบหน้าเขาถึงสองครั้ง

เซตหนุ่ม วิศวะรุ่นน้อง เป็นเรื่องของทั้งสาม หนุ่ม เจมส์ ดีเอ็ม ดีเทล คะ

พาเจมส์มาเปิดตัวเป็นพระเอกอย่างเต็มตัว ฝากเอ็นดูเจมส์ และอันนา กันด้วยนะคะ

เชตเรื่องหนุ่มๆวิศวะทั้ง 4 หนุ่ม เซตรุ่นพี่

พันธะร้ายนายวิศวะ เรียวตะ x เชอรีน

พิษรักร้าย Toxic Love ริกกี้ x นินิว

พลาดรักร้ายนายวิศวะ อรัณ x มิริณ

คลั่งรักร้ายนายวิศวะ ริว x เจนิส

เซตวิศวะรุ่นน้อง มีทั้ง 4 หนุ่มในบางตอน

รัก(ลับ)นายวิศวะ เจมส์ x อันนา

สัมผัสร้ายนายวิศวะ ดีเอ็ม x พลอยณดา

หวงรักร้ายนายวิศวะ ดีเทล x โรรา

คำเตือนพระเอก หล่อ รวย เลว ร้าย ใครไม่ชอบพระเอกสายนี้ ผ่านไปได้เลยจ้า อ่านแล้วไม่ถูกจริต ไม่ทิ้งคอมเมนท์แย่ๆ ให้กับนักเขียนนะคะ เพื่อเซฟความรู้สึกนักเขียน

นิยายเรื่องนี้เขียนขึ้นตามจิตนาการของผู้แต่ง ห้ามคัดลอกหรือลอกเรียนแบบใดๆ ทั้งสิ้น ไม่อนุญาตให้ละเมิดลิขสิทธิ์แต่อย่างใด ฝ่าฝืน ทั้งจำทั้งปรับ เนื้อหาในเรื่องเขียนขึ้นตามจิตนาการของผู้เขียนเท่านั้น ไม่มีเจตนาทำให้บุคคลในภาพ ศิลปิน เสียหายแต่อย่างใด

นิยายเรื่องนี้อาจมีเนื้อหารุนแรงในบางตอน โปรดใช้วิจารณญาณในการอ่าน อายุต่ำกว่า18 ปีควรได้รับคำแนะนำ ฝากเป็นกำลังใจให้ไรท์กันด้วยนะคะ

เพจ Kim Nayeol คะ

เปิดเรื่อง 16.09.2023

intro

"ฉันรวยมากพอ…ที่จะซื้อเธอ เอาคนอย่างเธอมากระแทกเล่นๆ ได้" ใบหน้าอันหล่อเหลาเอ่ยมาด้วยสีหน้าอันดุดัน

"เงินนายอาจจะซื้อคนอื่นได้ แต่…ซื้อคนอย่างฉัน…ไม่ได้"

"คำพูดเธอแม่งโครตจะดูแพง เลยวะ…" เจมส์เสมองร่างบางราวกับดูถูก

"แต่ที่จริงถูกยิ่งกว่าแจกฟรี…"

"เพียะ" อันนาฟาดฝ่ามือเรียวเข้ากับใบหน้าอันหล่อเหลาของเจมส์ด้วยถ้อยคำที่ดูถูกและเหยียดหยาม

"เธอ…" เจมส์จ้องอันนามาด้วยสายตาอันดุดัน ยัยนี้กล้าดียังไงมาตบหน้าเขาถึงสองครั้ง

"คนที่ปากดีแบบเธอ แม่งต้องโดนฉันกระแทกให้หนัก ถึงจะปล่อยออกไปจากที่นี่ได้" เจมส์ไม่พูดเปล่าพร้อมกับสาวเท้าเข้าหาคนคนตัวเล็กด้วยท่าทีโมโหและโกรธจัด

****************************

"อ้อนวอนฉันสิ เพื่อคืนนี้ฉันจะผ่อนแรงและเปลี่ยนใจอ่อนโยนกับคนปากดีอย่างเธอ" อันนาจ้องมองร่างสูงด้วยสีหน้าอันโกรธจัดอย่างไม่วางตา

"ถ้าไม่ใช่ เพราะฉันจนมุม นายไม่มีวันได้ฉัน…" อันนาตะเบ่งเสียงใส่ร่างสูงอย่างไม่มีท่าทีจะอ่อนข้อให้เลยซักนิด ยิ่งเกลียดไม่ชอบขี้หน้าแต่กับยิ่งเจอ

"จะโดนฉันกระแทกตายอยู่แล้ว เธอแม่งยังปากดีอยู่อีก งั้นคืนนี้ก็โดนฉันกระแทกให้จมเตียง ครั้งหน้าจะได้มาปากดีกับคนอย่างฉันอีก" เจมส์พูดจบร่างสูงก็ระดมจูบคนตรงหน้าเข้าทันที ร่างบางได้แต่ขัดขืนคนใจร้ายอย่างสุดกำลัง แต่นั้นก็ไม่เป็นผลเมื่อคิดผิดไม่หน้าหลงเชื่อเพื่อน

พาเจมส์มาเปิดตัวเป็นพระเอกอย่างเต็มตัว ฝากเอ็นดูเจมส์ และอันนา กันด้วยนะคะ

คำเตือน พระเอก หล่อ รวย เลว ร้าย ใครไม่ชอบพระเอกสายนี้ ผ่านไปได้เลยจ้า อ่านแล้วไม่ถูกจริต ไม่ทิ้งคอมเมนท์แย่ๆ ให้กับนักเขียนนะคะ เพื่อเซฟความรู้สึกนักเขียนคะ

ผู้ชายชื่อเจมส์ ชีวิน

@มหาวิทยาลัย B

วันเปิดเทอมวันแรกของภาคเรียนที่ 2 ชายหนุ่มเจ้าของร่างสูงโปร่งส่วนสูง 182 เซนติเมตร ใบหน้าที่หล่อเหลาราวกับไอดอลและนักแสดงชื่อดัง ผมสีน้ำตาลเข้มตัดกับไฮไลท์สีบลอนด์ทอง เจ้าของหนุ่มหล่อใบหน้าเบ้าหน้าฟ้าประทานงานดีที่แฝงไปด้วยความมีเสน่ห์ติดตัวอย่าง เจมส์ ชีวินหนุ่มหล่อ ฮอตที่ได้ขึ้นชื่อว่าเป็นหนุ่มที่ฐานะร่ำรวย ของนักศึกษาปี 3 แห่งคณะวิศวะมหาลัยB มหาวิทยาลัยที่ได้ขึ้นชื่อเรื่องความหรูหราและค่าเทอมที่แพงอันดับ 1 ของประเทศ ที่มีแต่ลูกผู้ดีมีกระตังนั้นเรียนที่นี่กัน

ร่างสูงในชุดเสื้อเชิ้ตนักศึกษาแขนยาวที่ถูกพับแขนขึ้นเล็กน้อย สวมกางเกงยีนแบรนด์เนมสีเข้ม ใบหน้าเรียว จมูกโด่งคมสัน ถูกสวมทับด้วยแว่นตากันแดดราคาถึงหกหลัก ยืนกอดอกแผ่นหลังพิงเข้ากับรถสปอร์ตคันหรูคู่ใจ ในมืออีกข้างถือบุหรี่ไฟฟ้าขึ้นมาดูดพ้นควันบุหรี่สีขาวลอยฟุ้งตลบอบอวลไปทั่วบริเวณข้างตึกลานจอดรถของคณะวิศวะ ซึ่งแค่ร่างสูงยืนมือกอดอกดูบุหรี่ นิ่งๆ เท่ห์ๆ นั้น ความหล่อดูดี ออร่าจับของเจมส์ก็ สามารถดึงดูดสายตาของสาวๆ ที่เดินผ่านไปมาได้เป็นอย่างดี สาวๆ คนไหนได้เห็นเป็นอันต้องเหลียวหลัง บอกได้คำเดียวว่า เจมส์ชีวิน ผู้ชายคนนี้ใช้คำว่าหล่อและเท่ห์ได้เปลืองมาก

ร่างสูงยืนพ้นควันบุหรี่ไฟฟ้า เพื่อรอเพื่อนสนิททั้งสองหนุ่ม อย่างดีเอ็ม และดีเทล ด้วยท่าทีสบาย สายตาคมทอดยาวออกไปยังบริเวณลานจอดรถของคณะ

"แกดูพี่เจมส์ของฉันสิ อร้าย คนบ้าอะไรแค่ยืนนิ่งๆ มือล้วงกระเป๋า ทำเอาฉันใจสั่นไปหมด" นั้นคือเสียงของสาวๆ ที่เดินผ่านหน้าผมไปนั้นเอ่ยออกมา ตั้งใจจะให้ชายหนุ่มนั้นได้ยิน แต่นั้นก็ไม่ใช้เรื่องแปลกอะไรสำหรับผม เพราะผมตกเป็นเป้าสายตาให้กับสาวๆ ที่นี่มาตั้งแต่ปี 1 คนไม่สนิทที่ไม่ใช่เพื่อน มักจะบอกว่าผมหยิ่งๆ จริงอย่างที่คนอื่นลือกันไหมนั้น ก็ลองเข้ามาคุยกับผมดูสิครับจะได้รู้ว่าผมเป็นคนหยิ่งจริงหรือเปล่า ถึงภายนอกอาจจะดูหยิ่งแต่ภายในผมอาจจะดูเร่าร้อนก็ได้นะครับ

ถึงสาวๆ ที่นี่จะตั้งใจเอ่ยชมให้ผมได้ยิน แต่ด้วยความหล่อ ที่มาพร้อมกับความฐานะทางบ้านที่ร่ำรวย ทำให้เจมส์นั้นจะไม่ค่อยสนใจใคร ส่วนกับสาวๆ จะเลือกสนิทเฉพาะกับสาวๆ สวยๆ ยิ่งสาวมากก็สนิทได้ง่าย ถ้าคนในมหาลัยแล้วนั้น คนที่ผมจะคุยด้วยต้องเป็นสาวสวยที่มีความเซ็กซี่ภายในตัว และที่สำคัญต้องระดับตัวท็อป สเปค ผมชมผู้หญิงเซ็กซี่ใบหน้าฝรั่งเน้นลูกครึ่งหน้ายุโรป ไม่ชอบสาวๆ หน้าเอเชีย ชอบผู้หญิงแรงๆ และที่สำคัญต้องเป็นงานและเก่งเรื่องบนเตียงเพราะผมขี้เกียจสอน ถ้าสาวๆ คนไหนไม่อยู่ในกลุ่มที่ผมเอ่ยมาก็ไม่ต้องเข้าหาผมให้เสียเวลา ผมไม่ชอบผู้หญิงหัวแข็ง ดื้อรั้น และปากดี

หลังจากที่ผมยืนรอสองตัวนั้นได้ไม่นานนักรถสปอร์ตคันหรูของดีเอ็มก็วิ่งเข้ามา จอดเทียบขนาบข้างกับรถของเจมส์ ทั้งสองหนุ่มอย่างดีเอ็มและดีเทลที่เดินลงมาจากรถของดีเอ็มถึงกับเสมองมาที่ร่างสูงของเพื่อนที่ ยืนนิ่งมือกอดอกสายตาคมจับจ้องมาที่พวกเขา

"ให้ตายเถอะ ยืนดูดที่โล่งแจ้ง แบบนี้แม่ง อย่าบอกนะว่ามึงกำลังเรียกเสน่ห์กับสาวๆ" ดีเอ็มพอมาถึงก็เอ่ยแขวะเจมส์มาทันที

"ระดับกูไม่เห็นต้องเรียกเสน่ห์ใคร สาวๆ ก็พร้อมวิ่งเข้ามาครับ" เจมส์เอ่ยกับดีเอ็มพร้อมกับยักคิ้วให้กับเพื่อน ไม่ใช่ครั้งแรกเสียหน่อยที่เขานั่นยืนดูดบุหรี่ในที่แบบนี้

"ครับ กูรู้ว่ามึงหล่อและเท่ห์มาก ไม่มีใครเกินไอ้เจมส์ของกูแล้ว นี้มึงจะยืนเก๊กหล่อแบบนี้อยู่อีกนานไหมครับ พวกเราสายไปสิบนาทีแล้ว พวกมึงสองตัวจะเสด็จไปเรียนกันได้ยัง" ไอ้ดีเอ็มเอ่ยกับผมและไอ้ดีเทลมา

"แม่งไอ้เทล มึงแม่งก็อีกคน พอมาถึงแม่งก็รีบอัดบุหรี่ ไม่ดูดซักวันพวกมึงจะตายห่ากันไหมครับ" เสียงของไอ้ดีเอ็มบ่นให้กับผมและไอ้ดีเทลมาไม่หยุด ซึ่งไอ้ดีเทลพอลงจากรถมา มันก็ไม่ต่างจากผมที่หยิบบุหรี่ไฟฟ้าขึ้นมาดูดด้วยท่าทีสบาย ทั้งที่ตอนนี้พวกเราควรจะไปเรียนเพราะตอนนี้สายไปหลายนาทีแล้ว

"เออ ไปดิ แต่แม่งขออัดบุหรี่ซักนิดดิ พวกมึงเดินนำกูไปก่อนเลย เดะตาม" ไอ้ดีเทลหันไปเอ่ยกับผมและไอ้ดีเอ็ม จากนั้นพวกผมสองคนก็เดินกันออกมาจากลานจอดรถ

"พวกเราเรียนตึกไหนวะ" ขณะที่ผมเดินมากับไอ้ดีเอ็มกันสองคน จากนั้นไม่นาน ไอ้ดีเทลก็รีบวิ่งตามมาติดๆ

"บริหาร" ไอ้ดีเอ็มตอบไอ้ดีเทลไป

"กูคิดว่านิเทศ กะจะได้ไปนั่งเรียนรวมกับสาวสวยนิเทศ แต่นี้เด็กบริหารหรอกเหรอวะ" อย่าว่าแต่ไอ้ดีเทลที่คิดแบบนั้นเลย ผมเองก็คิดว่าวันนี้พวกผมเรียนรวมกับเด็กนิเทศเหมือนอย่างที่ไอ้ดีเทลว่านั้นแหละ

"เด็กบริหารงานดีๆ ก็มีเยอะนะโว้ย โดยเฉพาะห้องที่เราลงเรียนด้วย พี่เรียวบอกกูเองว่าเลือกลงให้กับห้องสาวๆ ตัวท็อปๆ ทั้งนั้น" ดีเอ็มเอ่ยพร้อมกับผุดรอยยิ้มร้ายให้กับผมและดีเทลมา ที่วันนี้พวกผมต้องเรียนกับคณะอื่นเพราะไอ้ดีเอ็มลงเรียนวิชาเลือกให้ผมกับไอ้ดีเทล แต่ก็ไม่คิดว่าไอ้ดีเอ็มมันจะพาพวกผมสองคนกระโดดข้ามมาเรียนกับต่างคณะแบบนี้ ที่มันลงเรียนแบบนี้ก็น่าจะเป็นเรื่องสาวๆ แหละ ไอ้ดีเอ็มคนหื่นของผม

ร่างสูงของเจมส์เดินเข้ามายังตึกของคณะบริหารพร้อมกับเพื่อนสนิททั้งสองหนุ่ม เพียงแค่ทั้งสามหนุ่มปรากฏตัวที่ต่างคณะแบบนี้ ก็ทำเอาสาวๆ ที่เดินผ่านไปมานั้นถึงกับฉีกรอยยิ้มกว้างให้กับพวกเขาไปตามๆ กัน จากนั้นก็เริ่มมีเสียงซุบซิบต่างๆนาๆ ที่ดังตามมา ทำเอาไอ้ดีเอ็ม และไอ้ดีเทลถึงกับยิ้มไม่หุบ

"แกพี่เจมส์ พี่ดีเอ็ม พี่ดีเทล พวกเขามาที่คณะเราทำไมกันอะ คนอะไรไม่ว่าจะมองส่วนไหนก็หล่อและดูดีไปหมด ฉันถึงกับหยุดมองพวกเขาไม่ได้เลย" สาวๆ ที่เดินผ่านพวกเขาไป ดีเอ็มที่ได้ยินเช่นนั้นถึงกับเผยรอยยิ้มให้กับสาวๆ ซึ่งต่างจากเจมส์ที่ไม่ว่าสาวๆ จะชมให้ได้ยินยังไง ร่างสูงก็ไม่ได้แสดงสีหน้าและรู้สึกอะไรกับคำชมของสาวๆ เหล่านี้เลยซักนิด

"เหอะ ไหนวะพี่ริกบอกกูว่า สาวๆ ตัวเด็ดๆ มีเยอะ เดินจะทั่วทั้งตึกแล้ว แม่งกูยังไม่เจอใครถูกใจกูเลย" ดีเอ็มเอ่ยมาอย่างผิดหวัง เพราะสาวๆที่กำลังสนใจตนนั้น ไม่ตรงสเปคเขาเลยซักคน แต่นั้นคนที่มุ่งหาแต่สาวสวย ก็ไม่วายที่จะโดนสันหนังสือจากเพื่อนสนิทอย่างเจมส์ไปแทน

!!โป๊ก!! ไอ้เชี่ยเจมส์มึงแม่งโยนมาได้นะมึง ไอ้สัส เจ็บชิบ…หัวกูเนี้ย" ในจังวะที่ทั้งสามหนุ่มกำลังเดินขึ้นบันไดไปยังชั้นสี่นั้น

!! ซ่า ปรึก !!

น้ำสีแดงที่ล่วงลงมาจากชั้นบน โดนเข้ากับใบหน้าอันหล่อเหลาและเลอะเสื้อเชิ้ตนักศึกษาสีขาวของเจมส์เข้าอย่างเต็มตัว

ร่างสูงถึงกับหยุดชะงัก และแหงนมองหาเจ้าของแก้วน้ำที่ทำหล่นใส่เขาลงมาจากชั้นสี่ ซึ่งสีหน้าของเจมส์ในตอนนี้พร้อมเอาเรื่องคนที่ทำกับเขาสุดๆ

"เชี่ย เอ้ย…ใครวะ" เสียงเข้มสบถออกมาอย่างหัวเสีย และรีบเช็ดหยดน้ำแดงที่กระจายเต็มใบหน้าหล่อๆ ของเขา ทั้งสองหนุ่มดีเอ็มและดีเทลที่เห็นเช่นนั้น ต่างก็ตกใจไม่ต่างอะไรจากกัน จู่ๆ เพื่อนพวกเขาก็โดนแก้วน้ำปริศนานั้นลอยมาจากชั้นบน หล่นใส่ใบหน้าหล่อๆ ของไอ้เจมส์เข้าเต็มๆ ทั้งสงสารและเห็นใจหรือจะขำเพื่อนก่อนดี

"แก…ให้ตายเถอะจะโดนใครไหมอะ" เสียงนั้นแว่วเข้ามาในหูของเขา เมื่อเป็นเช่นนั้นร่างสูงไม่รอช้า เจมส์รีบสาวเท้าเดินขึ้นบันไดไปยังชั้นสี่ตามเสียงของตัวต้นเหตุที่ทำให้เสื้อเชิ้ตสีขาวนั้นเต็มไปด้วยคราบของน้ำอัดลมสีแดงที่เลอะไปทั้งตัว ด้วยท่าทีที่โมโหสุดๆ

พาเจมส์มาเสริฟ์ความหล่อ ความเท่ห์ ให้กับสาวๆ เจมส์ไม่ได้ใจดีกับสาวสวยนะครับ เตือนไว้ก่อน ฝากเจมส์คนเท่ห์ x อันนา คนฉวยกันด้วยนะคะ อ่านกันให้สนุกนะคะ

โดนหาเรื่อง

อีกด้านของอันนาเมื่อ 10 นาทีที่แล้ว หญิงสาวใบหน้าสวยหวานซ่อนเปรี้ยว หน้าตาน่ารักสดใส ปากนิดจมูกหน่อย ผมยาวสีน้ำตาลเข้มถูกรวบมัดเป็นจุกขึ้นบนกลางหัว ร่างบางกำลังนั่งทานข้าวในโรงอาหารของคณะด้วยท่าทีเร่งรีบอยู่นั้น ที่รีบแบบนี้ คือวันนี้ฉันสาย และที่สายเพราะฉันพึ่งเลิกงานพาร์ทไทม์ หลังจากที่เลิกจากงานฉันก็รีบเปลี่ยนชุดนักศึกษามาเรียนทันที ร่างบางที่นั่งอยู่กับเพื่อนสนิททั้งสองสาวอย่างพีช และน้ำอิง นั้น

"ยัยอัน แกทานช้าๆ ก็ได้ แกรีบยัดเข้าแบบนี้ฉันกลัวว่าข้าวจะติดคอแกตายเสียก่อนๆ ที่คนสวยๆ อย่างแกจะมีผัว" น้ำอิงเอ่ยกับอันนามาอย่างติดตลก ขณะที่ร่างบางยังคงตักข้าวเข้าปากด้วยท่าทีเร่งรีบ ที่ยัยน้ำอิงพูดเช่นนี้ เพราะตอนนี้ฉันอยู่ปี 3 แล้ว แต่ชีวิตฉันในตอนนี้มีแค่เรียนและทำงาน ฉันจึงไม่มีแฟน ใครจะมาคบผู้หญิงจนๆอย่างฉันๆ ฉันมีเพื่อนสนิทอยู่สองคน เรามาเรียนที่นี่ได้เพราะเป็นเด็กทุนเหมือนกัน ฉันมาจากเด็กทุนเรียนดี ส่วนยัยน้ำอิงและยัยลูกพีชเป็นทุนนักกีฬา ซึ่งมหาลัยที่ฉันเรียนอยู่ค่อนข้างที่จะมีแต่พวกลูกคุณหนูไฮโซเรียนกัน ถ้าสองคนนี้ไม่คบฉัน ในที่นี้ก็ไม่มีใครคบฉันเป็นเพื่อนแล้วละ ฉันเสมองไปยังใบหน้าของเพื่อนและเผยยิ้มให้กับยัยน้ำอิง

"ฉัน กลัวว่าอาจารย์จะเช็คชื่อก่อนนะสิแก" ร่างบางเอ่ยกับเพื่อนขณะที่กำลังเคี้ยวข้าวในปากด้วยท่าทีเร่งรีบ

"ใช่ว่าจะเข้าสายแค่พวกเราที่ไหนกัน พวกยัยยี่หวาฉันเห็นว่าพวกนางยังนั่งแต่งหน้า กันที่หน้าคณะกันอยู่เลย" ยัยพีชเอ่ยขึ้นมาขณะที่นางกำลังนั่งเติมหน้าอยู่ข้างฉัน โดยไม่รู้สึกอะไรกับการเข้าสายของวิชาที่เราจะขึ้นเรียนกันเลยซักนิด

"แต่ถ้าเราเช็คชื่อไม่ทันก็ขาดนะแก เพราะฉันได้ยินเพื่อนห้อง 1 บอกว่าอาจารย์คนนี้แกค่อนข้างที่จะเคร่งครัดเรื่องเวลาเอามักมาก สายสิบนาทีล็อคห้องไม่ให้เข้าห้องอะ ฉันว่าพวกเรารีบไปกันเถอะ ฉันทานอิ่มแล้ว" อันนาเอ่ยจบร่างบางก็หยิบกระเป๋าเป้คู่ใจขึ้นมาสะพาย และก็ลุกออกจากโต๊ะไป แต่ก่อนที่จะขึ้นตึกคณะร่างบางก็ไม่ลืมที่จะแวะซื้อน้ำก่อน จากนั้นร่างบางก็เดินเข้าตึกไปยังชั้นสี่ แต่ขณะที่เดินขึ้นบันไดมาถึงชั้นสี่แล้วนั้น

"แกยัยอัน ยัยน้ำอิง ไหนๆ พวกเราก็สายแล้วฉันปวดท้องอะแก ขอฉันเข้าห้องน้ำแป๊บนะ " ด้านลูกพีชจู่ๆ ก็รู้สึกปวดท้องขึ้นมา พูดจบยัยลูกพีชกระเทยร่างชายใจหญิงก็เดินเข้าห้องน้ำไปทันที

ด้านอันนาขณะที่ยัยลูกพีชวิ่งไปเข้าห้องน้ำ ฉันและยัยน้ำอิงก็มายืนรอลูกพีชตรงทางบันได แต่ขณะที่ร่างบางกำลังจะยกแก้วน้ำขึ้นมาดูดนั้น กับมีแรงกระแทกของใครบางคนที่เดินมาจากด้านหลัง จงใจเดินเข้ามาชนอย่างจังๆ ทำให้อันนานั้นเซ จนแก้วน้ำในมือนั้นล่วงลงไป

!! ฟิว ปรึก !! ซ่า น้ำที่ซื้อมาดูดไม่ถึงสามคำ แต่ตอนนี้ตกลงไปที่ชั้นล่าง ร่างบางตากลมเบิกกว้างออกมาด้วยความตกใจ

อ่า…ดีหน่อยที่ฉันจับราวบันไดไว้ทัน ไม่งั้นไม่อยากจะคิดว่าจะเกิดอะไรขึ้น มันไม่ใช่อุบัติเหตุ แต่มันคือการจงใจชัดๆ คนที่ตั้งใจเดินเข้ามาชนฉัน ใบหน้าสวยหวานของอันนาหันไปเผชิญหน้ากับคนๆนั้น ที่ตั้งใจเดินเข้ามากระแทกฉันเพื่อหาเรื่อง

"เธอ…" อันนาเอ่ยเสียงแข็งออกมา ด้วยสีหน้าและท่าทีโมโหสุดๆ ที่ยัยยี่หวานั้นจงใจชนฉัน เพราะยัยนี้เป็นไม้เบื่อไม้เมากับฉันตั้งแต่ปี1 ยันปี 3 เราเรียนห้องเดียวกันแต่ไม่กินเส้นกัน เพราะพวกยัยยี่หวานั้นพวกนางอยู่แก๊งคนรวย พวกเขาเลยหมั่นไส้ที่ฉันนั้นสวยกว่า

"อุ้ย…แก้วน้ำเธอหล่นอะ ช่วยไม่ได้เธอมายืนขวางทางเดินฉันเอง" ยี่หว่าเอ่ยจบ นางก็สะบัดหน้าใส่ฉันและเดินชนไหล่ฉันออกไป ร่างบางที่โดนเพื่อนร่วมห้องตั้งใจเดินชนนั้น ร่างบางถึงกับกำมือแน่นด้วยความโกรธจัด อันนาจะเดินตามยี่หวาไป แต่น้ำอิงกับดึงเพื่อนของเธอเอาไว้

"นิสัยเสียอย่างยัยยี่หว่า อย่าเลยแก" น้ำอิงเอ่ยอย่างห้ามปรามเพื่อน เพราะไม่ต้องการให้อันนานั้นมีเรื่องกับเพื่อนร่วมห้องอย่างยี่หว่า ซึ่งเพื่อนๆ ในห้องนั้นต่างรู้ดีว่ายี่หว่าและอันนานั้นไม่กินเส้นกัน เพราะความสวยน่ารักของอันนานั่นเองที่ทำให้พวกแก๊งคนรวยนั้นหมั่นไส้

"ยัยอันแก้วน้ำแกอะ…" หลังจากที่พวกยัยยี่หว่าเดินไป ยัยน้ำอิงก็เอ่ยขึ้นมากับฉัน

"…ให้ตายเถอะแก จะโดนใครไหมอะ แก้วมันหลุดมือฉันไปแล้วอะ" อันนาเอ่ยขณะที่ร่างบางนั้นจะเดินลงบันไดไปยังชั้นสาม แต่แล้วกับต้องชะงัก

"เธอ…" เสียงเข้มของร่างสูงในชุดนักศึกษาที่เลอะไปด้วยคราบน้ำแดงเดินมาหยุดที่ตรงหน้าของฉัน

ร่างบางสบตาเขากับร่างสูงอย่างเต็มตา หึ… ไม่ต้องบอกก็รู้ว่าผู้ชายหน้าหล่อคนนี้เขาโดนอะไรมา ร่างบางที่สบตาเข้ากับคนตรงหน้าที่ เขามองมาที่ฉันด้วยสายตาอันดุดัน ฉันถึงกับทำหน้าไม่ถูก เพราะสีหน้าของคนตรงหน้าพร้อมที่จะเอาเรื่องฉันสุดๆ ร่างบางถึงกับมือเย็นเฉียบเล็กน้อย

"แก้วน้ำเธอใช่ไหม ที่ปาลงไปใส่หัวฉัน" เสียงเข้มของเจมส์เอ่ยมาเสียงดังอย่างไม่น่าฟัง ทำเอาอันนา และน้ำอิง ทั้งสองสาวที่อยู่ตรงนี้ถึงกับสะดุ้งและชะงักไปตามๆ กัน สีหน้าของคนตรงหน้าตอนนี้นั้นดูโมโหสุดๆ

"ฉันไม่ได้ปา แก้วมันหลุดมือเพราะมีคนจงใจเดินชนฉัน" ร่างบางเอ่ยและสบตากับร่างสูงตรงหน้าด้วยความรู้สึกเสียวสันหลังนิดๆ เพราะน้ำเสียงสีหน้าและแววตาเขาดูโมโหสุดๆ

แต่ด้านเจมส์นั้น ร่างสูงถึงกับโมโหสุดๆ กับคำพูดแก้ตัวของยัยนี้ หึ…ทำหน้า ทำเสื้อเขาเลอะไปทั้งตัวแบบนี้แล้วยังปากแข็ง เฉไฉไม่ยอมรับอีก ร่างสูงเสมองสำรวจอันนา ตั้งแต่หัวจรดเท้าด้วยสายตาที่ดูถูกและเหยียดหยาม เขาไม่ชอบผู้หญิง เสียงแข็งกระด้าง และแก้ตัวเก่งอย่างยัยนี้ จับได้คาหนังคาเขาขนาดนี้เธอยังจะแก้ตัวอยู่อีก

เจมส์จ้องมองอันนามาด้วยสายตาดุดัน และพร้อมที่จะเอาเรื่องเธอ

"โกหก เธอตั้งใจทำฉัน…" คนโมโหไม่พูดเปล่า ฝ่ามือหนาของเจมส์ จับเข้าที่แขนเรียวเล็กของอันนาและตะเบ่งเสียงขึ้นมาจนร่างบางนั้นสะดุ้ง และนั้นอันนากับไม่มีท่าทีที่เกรงกลัวเลยสักนิด ร่างบางสะบัดและผลักเจมส์ออกจากตัว

"ฉันบอกแล้วไงว่าไม่ได้ทำ มีคนชนฉันจริงๆ " อันนาเอ่ยออกมาเสียงแข็งพร้อมกับจ้องมองหน้าของเจมส์อย่างไม่ยอม และอีกอย่างที่เป็นแบบนี้เพราะ ยี่หวานั้นเดินเข้ามาชนฉันจริง

"แก้ตัว ฉันไม่เห็นว่าตรงนี้จะมีใคร นอกจากพวกเธอสองคน" เจมส์เอ่ยมาอย่างไม่เชื่อกับคำแก้ตัวของอันนา เพราะตอนนี้เป็นเวลาเรียน ซึ่งมีนักศึกษาที่อยู่ตรงนี้แค่ไม่กี่คน เป็นคำแก้ตัวที่ฟังไม่ขึ้น

ด้านอันนาในเมื่อฉันไม่ได้ตั้งใจจะทำตัวเขาเปียก เรื่องอะไรจะต้องยอมรับ ร่างบางสะบัดตัวและกำลังจะเดินหนีเขา ฉันขี้เกียจสาวความยาวกับผู้ชายคนนี้ แต่ในจังหวะที่ร่างบางจะเดินหนีตนนั้น

ยัยนี่ ขอโทษสักคำก็ไม่มี เจมส์ที่เห็นเช่นนั้นร่างสูงถึงกับรู้สึกเดือดขึ้นมาทันที

ใช่ว่าคนอย่างเขาจะยอมลามือกับผู้หญิงคนนี้ง่ายๆ เจมส์กระชากเข้าแขนเรียวของอันนาด้วยความแรง จนร่างบางที่ไม่ทันระวังตัวนั้นปลิวไปตามแรงกระชาก

!! ว้าย…!!

!! นาย !! ร่างบางถึงกับตากลมเบิกกว้างออกมาด้วยความตกใจที่อยู่ๆ เขาก็มากระชากแขนเธอ

"ขอโทษ…นะเป็นไหม…" เจมส์เอ่ยด้วยสีหน้าไม่สบอารมณ์ และโมโหสุดๆ ดีเทลที่เห็นท่าทีไม่ดีของเพื่อน และผู้หญิงสาวตรงหน้านั้น

"อะ… ไอ้เจมส์ กูว่ามันอาจจะเป็นอุบัติเหตุ อย่างที่น้องเขาบอกก็ได้ มึงปล่อยน้องเขาเถอะ" ดีเทลที่เห็นว่าเพื่อนนั้นจะเอาเรื่องสาวสวยตรงหน้าถึงกับรีบห้ามปรามเพื่อนมาทันที เพราะดูแล้วเรื่องชักจะบานปลายไปกันใหญ่ อีกอย่างน้องคนนี้ สวยและน่ารักชิบหาย ไอ้เจมส์จะทำคนสวยของเขาลงได้ไงกัน

"เออ ใช่ น้องเขาอาจจะไม่ได้ตั้งใจก็ได้ พี่ขอโทษแทนเพื่อนพวกพี่ด้วยนะครับ สาวๆ " ดีเอ็มที่เห็นด้วยกับดีเทลถึงกับรีบเข้าไปขอโทษอันนาแทนเจมส์ กลัวว่าเรื่องนั้นจะบานปลายไปมากกว่านี้

"อ่า…สวยๆ อย่างน้องเพื่อนพี่ให้อภัยครับ" ดีเอ็มเอ่ยจบก็เดินเข้าไปลากเจมส์ให้ปล่อยมือจากสาวสวยพร้อมกับเผยรอยยิ้มให้กับอันนามาอย่างเป็นมิตร แม่งสวยชิบหาย ว่าแต่ทำไมสวยๆ แบบนี้รอดสายตาของเขาไปได้ยังไงวะ

ด้านเจมส์หลังจากที่เดินออกจากอันนามาแล้วนั้น

"ไอ้เชี่ยเอ็ม ไอ้สัสมึงแม่งไม่น่าขอโทษยัยนั้นเลยสัส มึงก็เห็นว่ายัยนั้นจงใจทำกู " เจมส์เอ่ยกับดีเอ็มมาด้วยสีหน้าหงุดหงิด ที่เพื่อนเข้าไปขอโทษผู้หญิงคนนั้น แทนที่เธอจะต้องขอโทษเขา ทั้งที่เขาไม่ใช่คนผิด

"เออ น่า แค่ผู้หญิงตัวเล็กนิดเดียวมึงจะอะไรกับน้องเขานักหนาวะ น้องเขาก็บอกแล้วว่าไม่ได้ตั้งใจ ปล่อยๆ ไปเถอะสัส มึงแม่งเจ้าคิดเจ้าแค้นชิบ" ดีเอ็มเอ่ยกับเจมส์มาอย่างไม่คิดจะเข้าข้างเพื่อน เมื่อโดนเพื่อนว่ามาเช่นนั้นร่างสูงก็เดินเข้าไปล้างหน้าในห้องน้ำทันที

"หึ…หวานไปทั้งตัวแบบนี้ แล้วเขาจะมีอารมณ์ไปนั่งเรียนได้ไงกัน" คิดแล้วก็หงุดหงิดยัยนั้นชิบหายอย่าให้เจออีกนะ ครั้งหน้าจะไม่ใจดีแบบนี้แน่นอน เจมส์ได้แต่ครุ่นคิดและคาดโทษให้กับอันนาภายในใจ

มีใครรออ่านอยู่ไหมคะ เงียบจัง ขอคอมเมนท์ให้กำลังใจไรท์กันด้วยนะคะ อ่านกันให้สนุกน๊าาา

อ่านต่อนิยายเรื่องนี้