โปรดอัพเดตเบราว์เซอร์

เบราว์เซอร์ที่คุณใช้เป็นเวอร์ชันเก่าซึ่งไม่สามารถใช้บริการของเราได้ เราขอแนะนำให้อัพเดตเบราว์เซอร์เพื่อการใช้งานที่ดีที่สุด

จักรพรรดิถังเสวียนจง ฮ่องเต้ที่นำความรุ่งเรือง และเสื่อมมาสู่แผ่นดิน

ศิลปวัฒนธรรม

อัพเดต 26 มิ.ย. 2566 เวลา 03.02 น. • เผยแพร่ 24 มิ.ย. 2566 เวลา 14.12 น.
จักรพรรดิถังเสวียนจงเสด็จประพาสในฤดูใบไม้ผลิ

ในรัชกาลของ จักรพรรดิถังเสวียนจง (ครองราชย์ พ.ศ. 1255-99) ราชวงศ์ถังด้วยมีความเจริญรุ่งเรืองและยิ่งใหญ่จนเป็นที่ยกย่องกันว่านี้คือ “ยุคทองของราชวงศ์ถัง” แต่ชีวิตของจักรพรรดิพระองค์นี้ก็ระหกระเหินเอาการ ในลักษณะที่ว่า “ต้นร้าย กลางรุ่ง ปลายล้ม”

จักรพรรดิถังเสวียนจง (พ.ศ. 1228-1305) ทรงเป็นพระราชนัดดาของพระนางบูเช็กเทียน ที่ไม่ค่อยลงรอยกัน เพราะพระนางทรงกุมอำนาจของราชวงศ์ถังไว้ทั้งหมด ชีวิตวัยเด็กของเยาว์ของพระองค์ที่เติบโตขึ้นมาท่ามกลางราชตระกูลตกต่ำ ขณะที่เจ้าชายหลายพระองค์ที่ได้รับการสถาปนาเป็น “จักรพรรดิหุ่นเชิด” ของพระนาง

แต่ จักรพรรดิถังเสวียนจง กลับเลือกใช้เวลาในช่วง 20 ปีแรกของชีวิตด้วย “ขัตติยะมานะ” ทรงตั้งใจศึกษาศิลปวิทยาอย่างจริงจัง ทำให้ทรงเชี่ยวชาญทั้งบุ๋นและบู๊

พ.ศ. 1248 พระนางบูเช็กเทียนสวรรคต ราชสำนักเกิดการแย่งชิงอำนาจ ระว่างกลุ่มของวุ่ยฮองเฮา (มเหสีของจักรพรรดิถังจงจง) กับกลุ่มของเจ้าหญิงไท่ผิง (พระธิดาของบูเช็กเทียน)ที่ร่วมมือจักรพรรดิถังเสวียนจง จนเป็นฝ่ายที่ได้ชัยชนะในที่สุด และได้เชิญพระราชบิดาของจักรพรรดิถังเสวียนจง ขึ้นครองราชย์ใน พ.ศ. 1253 ทรงพระนามว่า “ถังญุ่ยจง”

แต่ภายหลังจักรพรรดิถังเสวียนจง กับเจ้าหญิงไท่ผิง เกิดความขัดแย้งและแย่งชิงอำนาจกันอย่างรุนแรง ก่อนที่จะจบลงด้วยฝ่ายของเจ้าหญิงทั้งหมดถูกกำจัด

จักรพรรดิถังเสวียนจงเสวยราชย์ในปี พ.ศ.1255 หลังปราบดาภิเษกมีอำนาจเต็มที่ใช้ชื่อศักราชประจักรัชกาลว่า “เซียนเทียน” พ.ศ. 1256 ทรงตั้งชื่อศักราชเป็น “ไคหยวน” ซึ่งใช่สืบมาจนถึงพ.ศ. 1284 นับว่าเป็น “ยุคทอง” ในรัชกาล และใช้ชื่อศักราช “เทียนเป่า” ในช่วง พ.ศ. 1285-99

ใน 3 ปีแรก จักรพรรดิถังเสวียนจงทรงปกครองบ้านเมืองด้วยอุตสาหวิริยะ บ้านเมืองจึงเจริญรุ่งเรืองสงบสุข ราชสำนักมั่งคั่ง ประชาชนสมบูรณ์พูนสุข ศิลปะวิทยาการก้าวหน้า ตลอดเวลา 29 ปี แห่งศักราชไคหยวน จนมีคำสรรเสริญว่า “สันติสุขแห่งไคหยวน” มหานครฉางอานเป็นศูนย์กลางการค้าที่รุ่งเรืองที่สุดในโลก รวมทั้งเส้นทางสายไหมจากฉางอานไปเอเซียกลาง

แต่ความรุ่งเรืองมั่งคั่ง ก็กลายเป็นดาบสองคน ที่ทำให้จักรพรรดิถังเสวียนจง ทรงใช่จ่ายอย่างฟุ่มเฟือย ราชสำนักฝ่ายในของพระองค์มีสนมกำนัลถึง 40,000 กว่าคน ซึ่งในจำนวนนั้นมี “หยางกุ้ยเฟย” 1 ใน 4 หญิงงามของจีนร่วมอยู่ด้วย

หยางกุ้ยเฟย เกิดที่เมืองเฉิงตู มณฑลเสฉวน เมื่อพ.ศ. 1262 กำพร้าบิดาแต่เด็กจึงไปอาศัยอยู่กับอา ด้วยความงามของเธอ เมื่ออายุประมาณ 16 ปี อาของเธอนำไปถวายเป็นชายาของโส้วอ๋อง (พระราชโอรสองค์ที่ 18 ของจักรพรรดิถังเสวียนจง) ต่อมาจักรพรรดิถังเสวียนจงได้ข่าวว่าว่า ชายาของโส้วอ๋องงดงามจึงมีรับสั่งให้พานางมาเข้าเฝ้า

จักรพรรดิถังเสวียนจงทรงตะลึงในความงามของนาง ถึงกับ “ตรัสขอ” จากพระราชโอรส โดยพระราชทานตำแหน่ง “รัชทายาท” ให้เป็นการแลกเปลี่ยน หากสุดท้ายก็ไม่ได้รีบการสถาปนาจริงๆ ส่วนหยางกุ้ยเฟยนั้น จักรพรรดิถังเสวียนจงให้นางออกบวชเป็นนักพรตอยู่ระยะหนึ่งก่อนจะสึกมาถวายตัว

จักรพรรดิถังเสวียนทรงเปลี่ยนจาก ฮ่องเต้ที่ดีมาเป็นฮ่องเต้เจ้าสำราญเสียแล้ว

พ.ศ. 1288 จักรพรรดิถังเสวียนจงมีพระชนมายุ 60 พรรษา หยางกุ้ยเฟยอายุมีอายุ 26 ปี ได้รับการสถาปนาเป็น “หยางกุ้ยเฟย” แต่พระราชทานเกียรติและเครื่องประกอบยศเสมอด้วยฮองเฮาทุกประการ

ความรุ่งเรืองของหยางกุ้ยเฟยทำให้ญาติพี่น้องพลอยได้ดิบได้ดีกันถ้วนหน้า จนนำไปสู่การเล่นพรรคเล่นพวกและโกงกิน โดยสองขุนนางกังฉินสำคัญ คือ อันลู่ซาน (บุตรบุญธรรมของหยางกุ้ยเฟย) และหยางกั๋วจง (ลูกพี่ลูกนองของหยางกุ้ยเฟย) ที่ต่างเป็นคนมักใหญ่ใฝ่สูง เกิดความขัดแย้งกันรุนแรง ทำให้เกิดอันลู่ซ่านซึ่งเป็นผู้ว่าการทหารแห่งเหอตงก่อกบฏ ยกทัพเข้าประชิดกรุงฉางอานเมืองหลวง

จักรพรรดิถังเสวียนจงและพระญาติพระวงศ์เสด็จหนี ไปเมืองเฉิงตู มณฑลเสฉวน โดยมีกองทหารรักษาอาน พระองค์คุ้มกัน ครั้นถึงหม่าเวยปอ (เนินม้าไว) ในมณฑลส่านซี กองทหารไม่ยอมเดินทางต่อ พร้อมใจกันจับหยางกั๋วจงฆ่าทิ้ง และยื่นคำขาดต่อจักรพรรดิถังเสวียนจงให้ประหารหยางกุ้ยเฟย ในฐานะตัวการที่ให้ราชบัลลังก์ถังล่มสลาย ซึ่งสร้างความลำบากพระทัยแก่จักรพรรดิถังเสวียนจงอยากมาก

สุดท้ายขันทีคนสนิทของจักรพรรดิถังเสวียนจงเข้าไปทูลหว่านล้อม พระองค์จึงตัดสินพระทัยพระราชทานแพรวขาวให้ แก่นางหยางกุ้ยเฟยถูกบังคับให้ผูกคอตายที่ต้นสาลี่ ในอารามแห่งหนึ่งใกล้ที่กองทัพแวะพักแรม จักรพรรดิถังเสวียนจงทรงเศร้าโศกอย่างมาก ในที่สุดก็ทรงสละราชสมบัติให้พระราชโอรสขึ้นครองราชย์แทน ใน พ.ศ. 1299

อ่านเพิ่มเติม :

สำหรับผู้ชื่นชอบประวัติศาสตร์ ศิลปะ และวัฒนธรรม แง่มุมต่าง ๆ ทั้งอดีตและร่วมสมัย พลาดไม่ได้กับสิทธิพิเศษ เมื่อสมัครสมาชิกนิตยสารศิลปวัฒนธรรม 12 ฉบับ (1 ปี) ส่งความรู้ถึงบ้านแล้ววันนี้!! สมัครสมาชิกคลิกที่นี่

ข้อมูลจาก :

ถาวร สิกขโกศล.สี่ยอดหญิงามผู้ผลิประวัติศาสตร์จีน, สำนักพิมพ์สร้างสรรค์บุ๊คส์ พิมพ์ครั้งที่ 3 มีนาคม 2544

ทวีป วรดิลก. ประวัติศาสตร์จีน, สำนักพิมพ์สุขภาพใจ, กุมภาพันธ์ 2547

เผยแพร่ในระบบออนไลน์ครั้งแรกเมื่อ 29 พฤษภาคม 2563

ดูข่าวต้นฉบับ
Loading...
Loading...
Loading...
Loading...
Loading...
Loading...
Loading...
Loading...
Loading...
Loading...
Loading...
Loading...
Loading...
Loading...
Loading...
Loading...
Loading...
Loading...
Loading...
Loading...
Loading...
Loading...
Loading...
Loading...
Loading...
Loading...
Loading...
Loading...
Loading...
Loading...
Loading...
Loading...
Loading...
Loading...
Loading...
Loading...
Loading...
Loading...