‘การเลียนแบบ’ หรือ ‘การลอก’ จะว่าเป็นเรื่องปกติก็พูดได้ไม่เต็มปากนัก หากเป็นเรื่องของการลอกเลียนแบบในเรื่องที่ไม่ซีเรียสอย่างเช่น สไตล์ แฟชั่น ก็อาจจะธรรมดา ๆ แต่หากหมายถึงการเลียนแบบผลงานแล้วล่ะก็ คงจะไม่ใช่เรื่องที่ยอมรับได้เท่าไหร่นักใช่ไหมคะ การที่เราผลิตอะไรสักอย่างออกมามันคือความคิดสร้างสรรค์ความตั้งใจของคน ๆ หนึ่ง กว่าจะได้เป็นชิ้นเป็นอันก็ลงทุนลงแรงไปเยอะ แต่อยู่ดี ๆ ก็มีผลิตภัณฑ์ออกมาทีหลังแต่คล้ายของเราเสมือนส่องกระจก เราเองก็คงไม่พึงใจนักเนอะ จะเรียกว่า ‘ขโมยความคิด’ ก็ได้ แล้วเหตุผลเบื้องหลังของคนที่ชอบลอกเลียนแบบคนอื่นจะมีอะไรบ้าง ลองอ่านกันค่ะ
มักง่าย
สั้น ๆ ง่าย ๆ ได้ใจความ คนขี้ก็อปคือคนที่มักง่าย กะว่าลอกมาก่อน ดัดแปลงสักนิดคงไม่มีใครจับได้ แต่อย่าลืมว่าตัวเราเองนั่นแหละที่รู้ดีที่สุดว่ากำลังทำอะไร การขโมยไอเดียคนอื่นไม่ใช่เรื่องน่าภูมิใจสักนิด หากคิดอะไรไม่ออกจริง ๆ อย่าเค้น อย่าฝืน ต้องพักสมองก่อนแล้วค่อยกลับมาลุยใหม่ ไม่ใช่ลอกแล้วเอาตัวรอดไปวัน ๆ ให้เวลากับความคิดสักนิดหนึ่ง
ไม่มีความมั่นใจ
คนที่มี Self-esteem สูง จะมีความมั่นใจและภาคภูมิใจในตนเอง ระดับความอยากลอกเลียนแบบจึงน้อยกว่าคนที่มี Self-esteem ต่ำ คนกลุ่มหลังจะรู้สึกว่าตนเองไม่ค่อยเก่ง หากเจอใครหรือเหตุการ์อะไรที่เลิศเลอจะรู้สึกคล้อยตาม และอยากทำด้วยคน คนที่ขาดการตระหนักรู้ในตนเองไม่ว่าจะเรื่องส่วนตัวหรือเรื่องอื่น ๆ จะนำไปสู่พฤติกรรมเลียนแบบบางอย่างได้ง่าย เนื่องจากความไม่เชื่อมั่นในฝีมือตนเองนั่นแหละค่ะ
ไม่รู้จักควบคุมตนเอง
การอยากได้ อยากมี อยากเป็น กิเลสของเรามันห้ามกันยากก็เข้าใจได้ แต่อย่าลืมขอบเขตของมัน สิ่งสำคัญคือการรู้จักยับยั้งชั่งใจไม่ก็อปปี้คนอื่นเป็นเรื่องจำเป็นอย่างมาก ต้องเคารพลิขสิทธิ์ความสร้างสรรค์ของทุกคนเป็นอย่างแรก แรงบันดาลใจมีกันได้ แต่ไม่ใช่บันดาลออกมาเป็นงานที่เหมือนเปี๊ยบ!
ลืมคิดว่ามันลดคุณค่า
เลียนแบบคือหนทางของการโดนลดทอนคุณค่า เพราะมันแสดงออกอย่างชัดเจนว่า คุณไม่มีความสามารถเพียงพอที่จะเป็น ‘ต้นกำเนิด’ หรือ ‘ออริจินอล’ ของสิ่งเหล่านั้นได้ด้วยตนเอง
ไม่กล้าทำอะไรนอกกรอบ
บางคนอาจเป็นคนขขี้ลาดหวาดกลัวที่จะลงมือทำสิ่งใหม่ ๆ การหยิบนั่นผสมนี่จากผลงานของคนอื่นจะเป็นเซฟโซนของเขา เพราะสบายใจว่าอย่างน้อยก็มีคนทำแบบนี้ไปแล้ว แต่เชื่อสิว่าความปังมักเกิดจากสิ่งใหม่ ๆ มากกว่าสิ่งเดิมที่มีอยู่แล้ว เพราะฉะนั้นจงกล้าที่จะสร้างสรรค์สิ่งใหม่ มิใช่การลอกเลียนแบบคนอื่นเขา
หาสิ่งที่สะท้อนตัวตนไม่เจอ
ไม่รู้ว่าตัวเองชอบแบบไหน ไม่มีความคิดสร้างสรรค์มากพอที่จะครีเอตตัวตนให้เป็นเอกลักษณ์ จึงสะท้อนไปถึงผลงานรอบตัวที่ไม่แตกต่างจากคนอื่น ได้แต่ลอกเลียนแบบคนอื่นไปเรื่อยเปื่อย แต่กลับไม่มีความภาคภูมิใจกับงานนั้นเลย
เห็นเขาได้ดี อยากได้ดีบ้าง
ความอยากล้วน ๆ ที่ทำให้คนแบบนี้เกิดขึ้นมา คือเห็นคนอื่นประสบความสำเร็จ เห็นคนอื่นได้รับคำชื่นชม จึงอยากเป็นอย่างเขาบ้าง แต่แทนที่จะสร้างสรรค์ผลงานหรือประกอบสร้างตนเองขึ้นมาเพื่อให้ได้ดี กลับใช้ทางลัดก็คือก็อปปี้มาซะเลยให้มันจบ ๆ บางรายอาจอ้างเป็นกลยุทธของผู้ตาม แต่อย่าลืมว่าตามได้ แต่ต้องแตกต่างด้วย
จริง ๆ แล้วการเลียนแบบมันเป็นส่วนหนึ่งของพัฒนาการของมนุษย์นะคะ แต่ในแง่ของการเลียนแบบพฤติกรรม ท่าทางต่าง ๆ เท่านั้น มันแสดงถึงความไว้ใจตัวแบบด้วยนะ เพราะการที่เราเลียนแบบใครมาโดยไม่ตั้งใจนั่นอาจเป็นเพราะเราชอบหรือถูกใจลักษณะบางอย่างมา ส่วนเรื่องการลอกเลียนแบบผลงานอันนี้ไม่นับเป็นพัฒนาการใด ๆ แต่เป็นเรื่องของความตั้งใจล้วน ๆ เลยล่ะ
ไม่ว่าผลงานของเราจะถูกก็อปปี้ไปแค่ไหนก็ตาม แต่สบายใจได้เลยว่า สิ่งที่ถูกลอกเลียนแบบมักจะดีในตัวมันเองอยู่แล้ว จงภูมิใจกับผลงานหรือตัวตนของเรา ไม่ว่าอย่างไรเราก็นำเขาอยู่แน่ ๆ แล้วหนึ่งก้าวจริงไหมล่ะคะ
*โปรดระวังคนลอกเลียนแบบ*
.
ขอบคุณข้อมูลจาก
.
ความเห็น 15
Noona365
😢😢😢
20 พ.ย. 2563 เวลา 15.06 น.
Parichat C
ลอกกันจนเป็น...เรื่องปกติไปแย้ว
20 พ.ย. 2563 เวลา 14.59 น.
ทศพล จิรธนวุฒิ
พวกคิดเองไม่เป็น อยากให้เจ้าของผลงานจริงด่าหรือตอกกลับให้เลิกลอกไปเลย
20 พ.ย. 2563 เวลา 14.48 น.
ถ้าของพื้น ๆมันก็ลอกง่ายๆ ก็ให้เค้าลอกเถอะ ถ้าในโลกมี1หมาที่ไหนมันก็ลอกยาก..ว่าป่ะ...
20 พ.ย. 2563 เวลา 14.33 น.
⏳Arisa⏳
น่าละอายใจมากๆค่ะเฮ้อๆ
20 พ.ย. 2563 เวลา 12.01 น.
ดูทั้งหมด