กลัวความรัก? เมื่อรักที่เพิ่งจบไป ทำให้เราไม่อยากเริ่มใหม่กับใครอีก - เพจบันทึกนึกขึ้นได้

หลายคนในชีวิตผมไม่ค่อยรู้

ว่าจริงๆ แล้วผมเป็นคนกลัวแมว

มันมีอยู่วันหนึ่งตอนที่ผมอยู่ชั้นประถม

มีแมวหลงมาท่ีบ้าน

 ตามประสาเด็ก ผมก็เข้าไปเล่นกับมัน

ด้วยความที่เป็นคนชอบหมา

แล้วก็ไม่ได้ประสีประสาว่า แมวกับหมามันมีลักษณะนิสัยที่แตกต่างกันสุดขั้ว

เราก็เลยใช้วิธีที่เราเล่นกับหมา

มาเล่นกับแมวที่มันหลงเข้ามาเล่นกับเราที่บ้าน

 แน่นอน เล่นด้วยได้ไม่นาน

ผมโดนแมวตัวนั้นตบเข้าที่แขน

ไม่รู้ว่าด้วยความรัก หรือด้วยความหมั่นไส้

หลังจากที่ฝังเล็บเป็นแนวยาวด้วยสีแดงสดเสร็จ

เธอก็วิ่งหนีไป

ส่วนผมเองก็ต้องไปโรงพยาบาล

ล้างแผล ฉีดยากันบาดทะยัก

วนไปวนมา บ้าน โรงพยาบาล

จนกว่าจะครบจำนวนเข็มที่หมอกำหนด

นั่นทำให้หลังจากนั้นผมไม่กล้าเล่นกับแมวอีกต่อไป

ไม่ว่าจะเจอกันที่ไหน

แมวข้างทาง แมวเพื่อน แมวเชื่อง

แมวที่เรายืนอยู่เฉยๆ แล้วมันเข้ามาคลอเคลีย

ให้เราจับ ให้เราเล่นด้วย

 ผมมักจะตีตัวออกห่าง

เพราะผมรู้สึกว่า การเล่นกับแมว

คือความเสี่ยงที่ผมจะโดนตบแบบวันนั้นอีก

ผมเคยดูหนังอยู่เรื่องนึง

จำชื่อไม่ได้แล้วว่าอะไร

แต่เนื้อหาประมาณว่า ผู้หญิงคนหนึ่งที่เลิกกับแฟนมา

แล้วมีผู้ชายคนใหม่เข้ามาเริ่มทำความรู้จัก

เรียกว่า ผู้ชายคนนี้คือคนที่ทำให้เธอเริ่มรู้สึกดีอีกครั้ง

แต่ทุกครั้งที่ผู้ชายเริ่มที่จะเข้าใกล้ เริ่มความสัมพันธ์

นางเอกก็จะตีตัวออกห่าง

เพราะรู้สึกว่า

เหตุการณ์บางอย่างมันจะซ้ำรอยตามที่เคยเกิดขึ้นแบบครั้งนั้นอีก

ระหว่างที่ดูไป มันก็ทำให้ผมรู้สึกขึ้นมาว่า

หลายครั้งที่เราไม่กล้าเริ่มต้นใหม่กับอะไร

เพราะเรากลัวว่าจะมีความผิดพลาด

หรืออันตรายที่จะเกิดขึ้นกับความรู้สึกแบบที่เคยเจอมาอีก

จะเรียกว่าเป็นกลไกของสมอง ที่ทำให้เราป้องกันตัวเอง

เพื่อการอยู่รอด ในเมื่อเคยทำ เคยเจอแบบนี้

แล้วมันทำให้ร่างกายหรือจิตใจเจ็บปวด

การที่สิ่งเร้าที่คล้ายๆ กันมากระตุ้น

สมองน่าจะทำอะไรสักอย่างให้เราแสดงออกออกมาแบบนั้น

พอมีคุณผู้อ่านที่เคยถามผมมาว่า

ควรทำยังไงดี เลิกกับแฟนมาแล้ว เจ็บมาก

พอมีใครเข้ามาใหม่ รู้สึกว่า กลัวความรัก กลัวต้องกลับไปเจ็บแบบเดิมอีก

ผมเคยเป็น

ผมเคยรู้สึกว่า หลังจากที่เลิกกับแฟน

ผมมีความรู้สึกที่ผมพูดกับตัวเองอยู่ตลอดว่า

ผมไม่เป็นที่ต้องการ ผมไม่น่าจะได้เจอกับความรักที่ดี

ทุกอย่างมันก็ต้องจบแบบเดิมแหละ ไม่น่าจะมีใครรักเราจริงๆ หรอก

นั่นทำให้ทุกครั้งที่เริ่มจะมีใครสักคนเข้ามา

ผมจะเองเป็นคนที่ถอยออกมา เมื่อความสัมพันธ์เริ่มที่จะเป็นรูปเป็นร่าง

เพราะเรากลัวว่ามันจะจบแบบเดิมอีก

จนผมมาเจอแมวตัวนึงเมื่อสามสี่ปีก่อน

ตอนนั้นผมอยู่บ้านที่มีสองชั้น

ด้านหลังบ้านเป็นต้นไม้ ที่สูงพอๆ กับหน้าต่างห้องนอนชั้นสอง

เป็นคืนที่ดึกมากแล้ว ผมนอนอยู่แล้วได้ยินเสียงร้องจากหน้าต่างข้างนอก

หน้าต่างเป็นมุ้งลวดกันยุง หยีตามองออกไปตามหาเสียง

มีแมวตัวนึงเกาะขอบหน้าต่าง ทำหน้าตาวอนให้ผมเปิดมุ้งลวด

ผมลังเลอยู่นาน

เอาจริงๆ ไม่กล้าเปิด เพราะแมวที่ไหนก็ไม่รู้

เปิดมากัดเราอีก ต้องวิ่งไปหาหมอฉีดยา

แต่ด้วยเสียงร้องที่เรียกอย่างหนักหน่วง

รู้สึกได้แหละว่า หิวด้วย รีบๆ เปิดหน้าต่างให้หน่อย

ผมเลยใจอ่อน เปิดหน้าต่างให้เค้าเข้ามาบ้าน

เรียกว่าเป็นแมวที่เป็นงาน

หลังจากได้เข้ามาในบ้านแล้วก็ทำการคลอเคลียผมอย่างหนักหน่วง

เดินสำรวจทั่วห้องนอน พอเปิดประตูห้องนอนออก

ก็เดินไปทั่วบ้าน

แล้วไปหยุดที่ครัวชั้นล่าง

ทุกครั้งที่เดิน เค้าจะเดินตามไปทุกที่

ผมใจอ่อน หยิบของในตู้เย็นที่พอจะให้แมวกินได้ ออกมาให้เธอกิน

เธอกินจนอิ่ม แล้วก็นอนอยู่ที่ใต้โต๊ะที่ห้องครัว

เช้ามา พอเปิดบ้าน เธอก็หายไป

แต่พอเรากลับมาจากทำงาน เธอก็จะโผล่มาอีก

เป็นแบบนี้เกือบเดือน จนผมเล่นกับเธอได้

แต่ก็ยังมีระแวงๆ ว่าถ้าเผลอเธอจะตบใส่รึเปล่า

เป็นแมวตัวแรก ในรอบสิบกว่าปี ที่ทำให้ผมรู้สึกว่า

เออ แมวมันก็ไม่ได้ดุหรือจ้องจะตบเราทุกตัวนี่หว่า

มองในมุมของความรัก

มันจะมีรักครั้งไหนมั้ย ที่เราจะไม่เจ็บปวดเลย

มันจะมีความรักครั้งไหนที่เราไม่ต้องพยายาม

หรือไม่ต้องอดทน หรือต้องรู้สึกกลัวเลยรึเปล่า

มีรักครั้งไหนบ้าง ที่ไม่มีความเสี่ยง

เล่นกับแมวตัวไหนบ้าง ที่ไม่มีความเสี่ยงที่จะโดนมันตบใส่เรา

ผมเข้าใจว่า ร่างกายเราอาจจะโปรแกรมอะไรบางอย่างไว้ให้เราป้องกันตัวเอง

แต่ถ้าเรามองย้อนกลับไปที่เหตุการณ์ในวันนั้น

วันที่เราเจอเรื่องแย่ๆ วันที่ความสัมพันธ์เราจบ

วันที่ผมโดนแมวตบ

ซึ่งเราเปลี่ยนแปลงอดีตไม่ได้หรอก

แต่เรากลับไปที่จะเรียนรู้ถึงบทเรียนใหม่ๆ ในวันเก่าๆ ได้

บทเรียนแรกในวันนั้น

คือถ้าเริ่มมีความสัมพันธ์กับใคร สุดท้ายเราก็จะกลับมาเจ็บอีก

แต่ถ้ามองไปอีกทีตอนนี้

เราจะได้ค้นพบว่า

ทุกๆ ความสัมพันธ์ มันมีความเป็นไปได้ที่จะนำพามาซึ่งความเจ็บปวด

ไม่ว่าจะเป็นความสัมพันธ์ที่แย่ หรือความสัมพันธ์ที่ดี

ไม่มีใครเลยที่ไม่เคยเจ็บปวดกับความรัก

ไม่มีรักครั้งไหนที่ไม่ต้องพยายาม และไม่เสียใจ

ถึงแม้ว่าจะเป็นความรักที่ดี มันก็จะมีความเจ็บปวดแทรกแซงอยู่เป็นระยะ

แทนที่จะกลัวในการที่จะเริ่มใหม่

แต่ลองมองว่ามันเป็นโอกาสที่จะทำให้เราได้เอาบทเรียนจากครั้งก่อน

มาปรับปรุงในความสัมพันธ์ครั้งนี้

อย่าลืมว่า เราเลือกได้

ถ้าการเดินทางเข้าไปในความสัมพันธ์นั้น เริ่มทำให้เรารู้สึกแปลกๆ

มันเริ่มที่จะท่าไม่ดีแล้ว

เราเลือกได้ที่จะเดินออกมา

แต่ถ้าเราเลือกที่จะไม่เดินเข้าไปตั้งแต่แรก

เราก็จะไม่ได้ค้นพบความรักที่จริงๆ เราต้องการเลย

ผมเคยเจอคนที่ทำให้ผมเจ็บปวด

ผมเคยเจอคนที่ทำให้ผมกลัวที่จะเริ่มต้นใหม่กับใครสักคน

แต่หลังจากที่ผมได้เล่นกับแมวตัวที่มาเคาะหน้าต่างที่บ้านวันนั้น

ทำให้ผมรู้สึกว่า แมวทุกตัวก็จ้องจะตบเรานั่นแหละ

แต่ถ้าผมอยากเล่นกับแมว

ผมก็ต้องรู้ว่า ตอนไหนที่ควรเล่น ตอนไหนที่ควรหลบ

ถ้าเข้าใจว่าทุกความสัมพันธ์ไม่ว่าจะกับใครหรืออะไรล้วนมีความเสี่ยง

การที่จะกลัวอันตรายที่จะเกิดขึ้นกับความรู้สึกเรา

จนทำให้เราไม่สามารถมีความสุขได้กับอะไรเลย

กับการลองเสี่ยงที่จะมีความสุขกับสิ่งเราไม่แน่ใจดู

ที่สุดท้ายอาจจะนำพาความสุขที่เราต้องการมาให้

ก็ไม่น่าจะเสียหายอะไร

เพราะสุดท้ายแล้ว

ก็จะมีคนใหม่เดินเข้ามาอีก

เพราะมันพิสูจน์ตั้งแต่คำถามที่มีคนถามผมเข้ามาแล้วว่า

รักที่เพิ่งจบไปแทบตาย

แต่สุดท้ายเราก็ไม่ตาย

แถมมีคนใหม่เข้ามาต่อคิวรอ

เพื่อที่จะได้เริ่มต้นกับมันใหม่

แสดงว่าเออ เราก็สวย ก็ปังในระดับนึงนะ

สิ่งที่ทำให้เรามีพลังในการทำอะไรต่อไปในชีวิต

ผมว่าอย่างนึงหลักๆ มันคือความรักนะ

แล้วการที่ต้องอยู่อย่างหวาดระแวงความรัก

เราต้องถามตัวเองก่อนนะว่า

มันคือสิ่งที่เราต้องการต่อไปในชีวิตจริงๆ ไหม

ตอนนี้ผมไม่ได้กลัวแมวแล้ว

เล่นกับแมวได้ทุกตัว

แล้วผมก็ไม่ได้เริ่มต้นความสัมพันธ์กับใครใหม่สักคนด้วยเหมือนกัน

แต่ก็ไม่ใช่ว่าผมจะไม่กลัวว่าสักวันหนึ่ง

ผมจะโดนแมวตบ

หรือใครสักคนจะทรยศผมเช่นเดียวกัน

ผมแค่เปลี่ยนกลไลที่สมองเคยบอก

ลองมีความสุขไปกับมัน

แต่ก็พร้อมที่จะหลบเมื่อเขี้ยวเล็บกำลังจะตวัด

และพร้อมที่หลีกออกจากความสัมพันธ์

เมื่อเราเห็นความไม่ชัดเจนจากเขาคนนั้นด้วยเหมือนกัน

ติดตามบทความใหม่ ๆ จาก เพจบันทึกนึกขึ้นได้ ได้บน LINE TODAY ทุกวันศุกร์