ตำแหน่งพระชายาเนี่ย ขอลาออกได้ไหม [จบ]
ข้อมูลเบื้องต้น
✽ คำโปรย
อยู่ดี ๆ นีนีก็ทะลุมิติมาเป็นคุณหนูรองจวนเสนาบดีในนิยายเรื่องดัง แล้วอยู่ดี ๆ ก็ได้สมรสพระราชทานกับจวิ้นอ๋อง? เฮลโหลวววว ใครอยากได้? ใครร้องขอมิทราบ?
ในคืนเข้าหอ นอกจากอีตาผัวจะหายหัวไปแล้ว สิ่งที่รออยู่ในห้องหอคือยาพิษอีกต่างหาก หลังจากนั้นก็เต็มไปด้วยแผนการกำจัดเธอจากบรรดาสาว ๆ ที่จ้องจะเสียบตำแหน่งนี้ทั้งนั้น เพราะฉะนั้น ตำแหน่งพระชายาเนี่ย ขอลาออกได้ไหม!
✽✽ หมายเหตุ : โปรดอ่านข้อมูลนิยาย/รายละเอียดเบื้องต้นของนิยาย/คำเตือนของนิยายก่อนอ่านเนื้อหานิยายนะคะ (สำหรับท่านที่อ่านเวอร์ชั่น E-book อย่าลืมอ่านช่วง 'นักเขียนอยากคุย' ด้วยนะคะ) *** คำเตือนหลัก : ตัวอักษรในเนื้อหานิยายที่เป็นตัวหนาบางส่วน (ซึ่งไม่ใช่ประโยคต้นบทหรือประโยคเปลี่ยนฉาก) และตัวเอียงในหลาย ๆ จุดของเนื้อหานิยาย มักจะเป็นคำบอกใบ้ และเป็นการสปอยล์อะไรบางอย่างล่วงหน้า ✽✽ *** การอ่านนิยายมีความเสี่ยง โปรดใช้วิจารณญาณในการอ่าน ***
✽✽✽✽✽✽✽
(ตัวอย่างเนื้อหา)
หลังจบมื้ออาหารเย็น จวิ้นอ๋องก็ต้องไปอาบน้ำด้วยตัวเอง ไร้ซึ่งพระชายาหรือบ่าวไพร่มาปรนนิบัติ เป็นกฎที่เขาต้องทำตามหากอยากจะอาบน้ำที่นี่ ซึ่งเขาก็ไม่ได้ทำตัวมีปัญหาใด ๆ
จะมาเริ่มมีปัญหาก็ตอนเข้านอนนี่แหละ…
นีนียังคงนอนอยู่ท่าเดิม คือนอนตะแคงหันหลังให้คนที่เธอคิดว่าไม่ควรจะมานอนอยู่ที่นี่ เพียงแต่วันนี้สิ่งที่ไม่เหมือนเดิมก็คือ ซ่งหลิวหย่งไม่ได้นอนกอดเธอเฉย ๆ เหมือนทุกวัน แต่ยังเอาจมูกมาซุกไซ้ซอกคอเธอ แล้วยังเอามือมาล้วงควักอะไรก็ไม่รู้ในสาบเสื้อของเธอด้วย!
อร๊ายยยยยยย ไอ้คนบังหงาดดดดดดด
นีนีได้แต่กรีดร้องในใจแล้วพลิกตัวกลับมาเอามือดันคางของเขาออกไป เธอเห็นเขาทำหน้าไม่เข้าใจ
“ทำไมหรือ”
“ท่านอ๋องจะทำอะไร?”
“ทำอย่างที่สามีและภรรยาควรจะทำอย่างไรเล่า”
นีนีมองหน้าตาไขสือไร้เดียงสาของเขาแล้วยิ้มเย็น
“ถ้าพูดถึงภรรยาล่ะก็ รู้สึกว่าจะมี [เซ็นเซอร์] และ [เซ็นเซอร์] อยู่นะเพคะ ถ้าอยากทำกิจอย่างว่าล่ะก็ เชิญ…ที่ 2 เรือนนั้นเลยเพคะ!”
“แล้วเจ้าเล่า ไม่ใช่ภรรยาของข้าหรือ?”
“หม่อมฉันเหรอเพคะ? ดูปากหม่อมฉันให้ชัด ๆ นะ หม่อมฉันไม่ชอบใช้สากกะเบือร่วมกับใคร ถ้าท่านอ๋องคิดจะไปจิ้มคนอื่น ก็จงจิ้มต่อไป จะไปจิ้มใครต่อใครที่ไหนก็จิ้มไป แต่ไม่ใช่ที่นี่! เพราะถ้าจะจิ้มที่นี่ ก็ต้องจิ้มได้แค่ที่นี่ที่เดียว ไม่มีสิทธิ์ไปจิ้มใครที่ไหนอีก”
เก็ตนะ?!
ซ่งหลิวหย่งรู้สึกมึนงงกับวาจาของพระชายาเอก เขาไม่รู้ว่าสากกะเบือคืออะไร อะไรคือจิ้มคนอื่นแล้วมาจิ้มที่นี่ แต่ถ้าให้จินตนาการภาพและตีความจากบริบทแล้วเชื่อมโยงกับสิ่งที่เขากำลังจะทำ… นางย่อมต้องหมายถึงสิ่งนั้นเป็นแน่
หลังจากประมวลผลคำพูดของนางได้แล้ว หูของเขาก็ขึ้นสีแดงชัดเจน ใครจะไปคิดว่าพระชายาเอกของเขาจะพูดจาโผงผางเปิดเผยได้ถึงเพียงนี้ สีหน้าของนางไร้ซึ่งร่อยรอยของความเขินอาย แต่จริงจังและใส่อารมณ์เต็มที่ ประหนึ่งจะยืนยันว่านางจะไม่ยอมทำในสิ่งที่ขัดกับสิ่งที่พูดออกมาโดยเด็ดขาด
แต่มีหรือที่เขาจะเข้าใจได้โดยง่าย ตั้งแต่รู้ความเขาก็เห็นบุรุษมีภรรยาได้มากมาย ดูอย่างเสด็จพ่อของเขาเถิด มีสตรีในวังหลังตั้งเท่าไหร่ บรรดาสตรีทั้งหลายก็ล้วนอยากถวายตัวให้เสด็จพ่อของเขากันทั้งนั้น ส่วนพี่น้องของเขารวมทั้งตัวเขาเองก็ไม่ต่างกัน มีสตรีมากมายอยากมีโอกาสแต่งเข้าตำหนักของเขา ทำทุกวิถีทางเพื่อให้เขาโปรดปราน แต่สิ่งที่นางกล่าวกลับสวนทางกับธรรมเนียมปฏิบัติที่ใคร ๆ ก็ทำกัน
“บุรุษมีสามภรรยาสี่อนุย่อมเป็นเรื่องปกติ ถึงอย่างไรเจ้าก็ยังเป็นพระชายาเอกของข้า ต่อให้หลังตำหนักของข้าจะมีสตรีอื่นอยู่ แต่พวกนางก็ไม่ได้มียศศักดิ์ที่จะเทียบเจ้าได้” ซ่งหลิวหย่งไม่เคยคิดมาก่อนว่าจะต้องมานั่งอธิบายเรื่องที่ใคร ๆ ก็ปฏิบัติกันทั่วไปให้พระชายาเอกของตัวเองฟัง
นีนีร้อง ‘เหอะ’ อยู่ในใจ ประโยคพวกนี้ ถ้าเป็นยุค 2022 มันก็คือ ‘เบ๊บล่ะก้ออออ ผู้ชายเจ้าชู้หลายเมียเป็นเรื่องธรรมดา ยังไงเบ๊บก็เป็นที่หนึ่งในใจของเค้านะ ต่อให้เค้าจะมีผู้หญิงมากมาย แต่รับรองเลยว่าไม่มีใครสู้เบ๊บได้สักคน’
อี5! ใครจะรับได้ก็รับ แต่ตรูไม่มีวันรับได้หรอก!
“เรื่องตำแหน่งยศศักดิ์นั่นมันก็เรื่องหนึ่ง แต่เรื่องจิ้มหม่อมฉันยืนยัน ถ้าอยากจะจิ้ม ก็ไปจิ้มคนอื่น! และตราบใดที่ยังไปจิ้มคนอื่นอยู่ ก็มาจิ้มที่นี่ไม่ได้เพคะ จบข่าว! ราตรีสวัสดิ์!”
นีนีจัดเสื้อที่หลุดลุ่ยให้กลับมาเข้าที่เข้าทาง ซ่งหลิวหย่งมองเนื้อขาว ๆ วับ ๆ แวม ๆ และนุ่มนิ่มเต็มไม้เต็มมือแต่ตอนนี้ถูกเก็บกลับไปเรียบร้อยแล้วด้วยความรู้สึกเสียดาย
✽✽✽✽✽✽✽
✽ คำเตือนเนื้อหา
เนื้อหาทั้งหมดในนิยายเรื่องนี้ เขียนขึ้นเพื่อความบันเทิงเท่านั้น ไม่ได้อิงข้อมูลทางประวัติศาสตร์ ประเพณี หรือวัฒนธรรมใด ๆ ของประเทศใด ๆ หรือยุคสมัยใด ๆ ทั้งสิ้น ทุกอย่างคือการปั้นน้ำเป็นตัวขึ้นมา ไม่มีความจริงแม้แต่นิดเดียว วะฮะฮ่าาาาา
✽ ที่มาที่ไป
ความตั้งใจแรกเริ่มเลยคือเป็นนิยายคั่นเวลาที่เขียนขึ้นเพราะนิยายปัจจุบันที่กำลังปั่นอยู่ ‘ตัน’ ค่ะ! 5555
นิยายเรื่องนี้เป็นพล็อตนิยายแบบสามัญประจำบ้านสุด ๆ เลย นั่นก็คือพล็อตที่นางเอกทะลุมิติเข้าไปในนิยาย (ซึ่งในสากลโลกนี้มีอยู่ประมาณ 578,976 เรื่องได้ ไรท์จึงขอฝากเรื่องนี้ซึ่งเป็นเรื่องที่ 578,977 ไว้ในอ้อมใจคุณรี้ดด้วยนะคะ อิอิ)
เรื่องนี้ความตั้งใจแรกเริ่มคือเขียนเพื่อสนองนี้ดของไรท์เองล้วน ๆ ผสมกับ parody ด้วย
แล้วเนื้อหานิยายก็ไม่ได้มีปมสำคัญอะไรเลย ดังนั้นคุณรี้ดจึงอาจจะต้องเจอความเกรียนและความป่วนเป็นสาระสำคัญของเรื่องแทนนะคะ
✽ การใช้คำศัพท์
จะไม่ได้ใช้คำราชาศัพท์ที่ถูกต้องทั้งหมดนะคะ มีการใช้ผสมปนเปกับคำธรรมดาทั่วไป แล้วก็ยังมีการใช้ศัพท์ยุคปัจจุบัน + คำไม่สุภาพบ้างประปราย เพื่ออรรถรสและเพื่อให้เข้ากับธีมของนางเอกด้วย (ธีมป่วน+เกรียน ????)
✽ นางเอก
ถ้าคุณรี้ดเห็นว่าไรท์ใช้สรรพนาม ‘เธอ’ แทน ‘นาง’ ล่ะก็ เหตุผลก็คือนางเอกทะลุมิติมาตอนที่ชีวิตอยู่ในช่วง ‘ไม้แก่’ (ดัดยาก) แล้วค่ะ ก็เลยยังคงมองว่าตัวเองเป็นคนจากยุคปัจจุบัน ถึงจะปรับตัวได้ในหลาย ๆ เรื่อง แต่ลึกลงไปก็ยังยึดมั่นว่าตัวตนที่แท้จริงของเธอก็คือคนจากยุคปัจจุบัน ไม่ได้ยอมไหลไปตามกระแสหลาย ๆ อย่างของคนยุคโบราณค่ะ
นอกจากความเกรียน+ความป่วนแล้ว คุณรี้ดอาจจะต้องทำใจกับ ‘ความหยาบ’ และ ‘ความเทาไปถึงเทาเข้ม’ ของตัวละครนางเอกด้วยนะคะ
เห็นหล่อนไร้สาระแบบนั้น…แต่หล่อนก็ไม่ใช่คนดีอะไรหรอกนะ! เพราะฉะนั้น โปรดใช้วิจารณญาณในการอ่านด้วยนะคะ
นีนี : นีเป็นตัวของตัวเอง นีผิดตงหนัย!!
✽ คำเตือนเรื่องสไตล์การเขียนของไรท์
สำหรับคุณรี้ดที่เคยอ่านนิยายเรื่องก่อนหน้านี้ของไรท์มาแล้ว (มนตร์สรัญดา) อาจจะพอรู้ว่าไรท์จะเขียนนิยายสไตล์ ‘ต่อนยอนต๊ะต่อนยอน’ หรือ ‘เรื่อย ๆ มาเรียง ๆ เต่าเดินเฉียงไปทั้งหมู่’ (เมื่อไหร่จะถึงสักที!) นะคะ อันนี้คุณรี้ดต้องทำใจนิดนึง แก้ไม่ได้จริง ๆ
แล้วก็อาจจะต้องเจอกับอะไรที่แหกขนมธรรมเนียมประเพณีนิยมของนิยายที่คุณรี้ดเคยอ่านกันมา อันนี้ก็ต้องขออภัยด้วยเช่นกัน เพราะมันเป็นสแตลลลลลลลล (style) ของไรท์อะค่ะ อุอิ
✽ สงวนลิขสิทธิ์ตามพระราชบัญญัติลิขสิทธิ์ พ.ศ. 2537
นิยายเรื่องนี้เป็นลิขสิทธิ์ของนักเขียนนามปากกา Alysa Nannette เท่านั้น
ไม่อนุญาต : ให้คัดลอก เลียนแบบ ดัดแปลง เนื้อหาของงานเขียนไม่ว่าส่วนหนึ่งส่วนใดหรือทั้งหมด แล้วนำไปเผยแพร่ที่เว็บไซต์อื่น ๆ แอปฯอื่น ๆ หรือสื่ออื่นใด ทั้งรูปแบบออนไลน์และออฟไลน์ ไม่ว่าจะอยู่ในรูปแบบข้อความหรือตัวอักษร / รูปภาพ (ตัวหนังสือในรูปแบบไฟล์ภาพ) / ไฟล์เสียง / หนังสือเสียง หรือวิดีโอ (เช่น อัปโหลดเป็นรูปภาพ หรือเป็นเสียงแล้วอัปโหลดขึ้น Youtube) หรือ Podcast ใด ๆ เพื่อผลประโยชน์ส่วนตัวของผู้คัดลอก (เช่น เพื่อหวังยอดวิว ยอดฟัง ยอดอ่าน ยอดดาวน์โหลด ยอดเหรียญ ยอดเงิน ยอดขาย ฯลฯ)
แต่อนุญาต : ให้นำเนื้อหาส่วนหนึ่งส่วนใดของนิยาย ‘ตามสมควร’ (แปลว่า เอาไปใช้แค่พอหอมปากหอมคอ อย่าให้ถึงขั้นยกไปทั้งเรื่อง หรือครึ่งเรื่อง หรือทั้งบททุกตัวอักษรอะไรขนาดนั้นเลยนะคะ แหม่ 5555) ไปใช้ในกรณีต่อไปนี้ 1. เพื่อทำเป็นมีม 2. เพื่อการรีวิว/เม้าท์มอย/วิพากษ์วิจารณ์ 3. เพื่อการแนะนำ/โปรโมท/โฆษณานิยายเรื่องนี้
ส่วนท่านใดที่อยากแบ่งปันงานเขียนเรื่องนี้ ให้ใช้วิธี ‘แชร์ Link’ หรือ ‘โพสต์ Link’ หรือ ‘แปะ Link’ ของหน้านิยายเรื่องนี้ แล้วให้ผู้อื่นคลิก Link เข้ามาอ่านงานเขียนที่หน้านี้โดยตรงนะคะ
ꕥ ประกาศเรื่อง E-book เล่ม 1+2 (จบ) วางขายแล้วนะคะ ꕥ
นิยายเรื่อง 'ตำแหน่งพระชายาเนี่ย ขอลาออกได้ไหม' มีเป็นเวอร์ชั่น E-book แล้วนะคะ (2 เล่มจบ) มีให้เลือกซื้อทั้งแบบแยกเล่ม (แยกซื้อทีละเล่ม) หรือแบบ SET รวม 2 เล่มจบ :
✤ เล่ม 1 เนื้อหาบทที่ 1-56 ✽ มีจำนวนคำ 101,129 คำ (497 หน้า) ✽ ราคาเต็ม 185 บาท
✤ เล่ม 2 เนื้อหาบทที่ 57-103 + ตอนพิเศษ 5 ตอน + ตอนพิเศษสั้น 2 ตอน ✽ มีจำนวนคำ 117,188 คำ (560 หน้า) ✽ ราคาเต็ม 195 บาท
✤ แบบ SET รวม 2 เล่มจบ : ราคา 345 บาท
✤ Link E-book เล่ม 1 : https://www.mebmarket.com/web/index.php?action=BookDetails&data=YToyOntzOjc6InVzZXJfaWQiO3M6NjoiNzgyMDAzIjtzOjc6ImJvb2tfaWQiO3M6NjoiMjAwMjY0Ijt9
✤ Link E-book เล่ม 2 : https://www.mebmarket.com/web/index.php?action=BookDetails&data=YToyOntzOjc6InVzZXJfaWQiO3M6NjoiNzgyMDAzIjtzOjc6ImJvb2tfaWQiO3M6NjoiMjAzMjk3Ijt9
✤ Link E-book แบบ SET รวม 2 เล่มจบ : https://www.mebmarket.com/web/index.php? action=BookDetails&data=YToyOntzOjc6InVzZXJfaWQiO3M6NjoiNzgyMDAzIjtzOjc6ImJvb2tfaWQiO3M6NjoiMjA3MTAyIjt9
ꕥ หมายเหตุ
✤ E-book แบบ SET เหมาะสำหรับคุณรี้ดที่ไม่เคยซื้อ E-book เล่มใดเล่มหนึ่งมาก่อนเลย เป็นการมาซื้อทีเดียวได้ 2 เล่มพร้อมกันทันทีในราคาที่ถูกกว่าซื้อทีละเล่มแบบราคาเต็ม
✤ ส่วนคุณรี้ดที่เคยมีเล่มใดเล่มหนึ่งอยู่แล้ว และต้องการซื้อให้ครบ 2 เล่ม ไรท์แนะนำให้ซื้อเล่มที่เหลือแยกต่างหากดีกว่า เพราะถ้าไปซื้อแบบ SET อีก ก็ต้องซื้อในราคาเต็มของแบบ SET นั่นเองค่ะ (คือจะไม่มีการหักเงินของเล่มแรกที่ซื้อไปแล้วออกแต่อย่างใด อันนี้คือตามที่ระบบ MEB แจ้งไรท์มานะคะ)
✤ สำหรับไฟล์เวอร์ชั่น pdf ไรท์ตั้งค่าหน้ากระดาษเป็นสีน้ำตาลอ่อนเลียนแบบกระดาษถนอมสายตา และใช้ font ไทยสารบัญขนาด 19 pt เพื่อให้คุณรี้ดรู้สึกสบายตาในการอ่านมากขึ้น โดยเฉพาะคุณรี้ดที่อ่านในมือถือนะคะ
✤ ขนาดของ font ที่ใหญ่ขึ้น (ทำให้มีจำนวนหน้ามากขึ้น) ไม่มีผลต่อการตั้งราคา E-book แต่อย่างใดค่ะ เพราะราคา E-book จะตั้งโดยยึดตามจำนวนตัวอักษรนะคะ
✤ หากคุณรี้ดอ่านแล้วรู้สึกเอ็นดูนุ้งนี อย่าลืมไปกดหัวใจ ♥♥♥♥♥ ให้เรตติ้งที่หน้าขาย E-book เพื่อให้นุ้งนีมีแรงสู้ชีวิตกันต่อไปด้วยนะคะ _
✽ การติดเหรียญ
✤ บทที่ 1-20 จะเปิดให้อ่านฟรีตลอดกาลค่ะ
✤ บทที่ 21-30 จะเปิดให้อ่านฟรีไปเรื่อย ๆ จนกระทั่งเริ่มลงบทที่ 57 (เข้าสู่เนื้อหาเล่ม 2) ถึงจะกลับมาทยอยติดเหรียญถาวรนะคะ
✤ ตั้งแต่บทที่ 31 เป็นต้นไป จะเปิดให้อ่านฟรีตอนละ 5 วัน หลังจากนั้นจะติดเหรียญถาวรค่ะ
✤ 5 บทสุดท้าย + ตอนพิเศษ จะติดเหรียญถาวรไว้เลยค่ะ
ป.ล. การติดเหรียญบนเว็บ/แอปอ่านนิยาย เมื่อรวมจำนวนเหรียญทุกตอนแล้ว ราคาจะใกล้เคียงกับราคาเต็มของเวอร์ชั่น E-book เล่มแยก 1+2 ค่ะ (บวก/ลบไม่กี่บาท) หมายความว่า 'ราคาเฉลี่ยของเหรียญรายตอน จะอิงราคาเต็มของ E-book' นั่นเองค่ะ
✽ เผื่อใครสนใจนิยายเรื่องก่อนของไรท์นะคะ
นิยายเรื่อง มนตร์สรัญดา มีให้อ่านทั้งเวอร์ชั่นบนเว็บ/แอป และ E-book ค่ะ
✤ เวอร์ชั่นบนเว็บ/แอป : https://writer.dek-d.com/dek-d/writer/view.php?id=2283751
✤ เวอร์ชั่น E-book : https://www.mebmarket.com/web/index.php?action=BookDetails&data=YToyOntzOjc6InVzZXJfaWQiO3M6NjoiNzgyMDAzIjtzOjc6ImJvb2tfaWQiO3M6NjoiMTgzMzE1Ijt9
บทที่ 1.1 คุณหนูรองรับราชโองการ
นีนีกำลังนอนหงายอยู่บนเตียง ขาข้างหนึ่งชันเตียงไว้ อีกข้างเอามาพาดไว้บนเข่าแล้วกระดิกเท้าดิ๊ก ๆ อย่างใช้ความคิด
โอเค เธอทะลุมิติเข้ามาในนิยายออนไลน์เรื่องล่าสุดที่กำลังอ่านอยู่ เป็นนิยายที่ยังเขียนไม่จบ เนื้อเรื่องที่อัปเดตถึงตอนปัจจุบันกำลังถึงช่วงที่นางเอกเอาคืนน้องสาวที่เป็นนางร้าย และเอาคืนถึงตายด้วย
ส่วนนางร้ายที่ว่าเป็นใครน่ะเหรอ?
ก็ตรูนี่ไง!!!
ยังดีที่เธอทะลุมิติมาช่วงก่อนเข้าสู่เนื้อเรื่องบทแรกของนิยาย คือเป็นช่วงที่นางร้ายยังไม่ก่อเรื่องจนบานปลายกู่ไม่กลับนั่นแหละ แปลว่าเธอยังสามารถแก้ไขเรื่องราวต่าง ๆ ได้ ก่อนที่จะจบชีวิตลงอย่างอเนจอนาถ
แต่เดี๋ยวก่อน… ประเด็นคือ ใครอยากจะทะลุมิติมาไม่ทราบ?!
เธออาจจะเคยอ่านนิยายแนวทะลุมิติมาแล้วกว่าสองพันเรื่องก็จริง แต่ไม่ได้หมายความว่าเธอว้อนท์หรือกระสันจะทะลุมิติมาเองสักหน่อย!
อย่าให้รู้นะว่าใครเป็นคนส่งเธอเข้ามาในนิยายเรื่องนี้ แม่จะด่าให้ลืมทางกลับบ้านเลย อย่าว่าแต่เป็นเทพเทวดา ต่อให้เป็นผีหรือสัมภเวสี ก็จะด่าให้วิญญาณสะเทือนจนคงรูปร่างไม่อยู่เลยทีเดียว
ยิ่งคิดยิ่งโมโห!
ยังดีที่รู้จักส่งเธอให้มาเป็นคุณหนูจวนเสนาบดีที่มีกินมีใช้ ไม่ต้องปากกัดตีนถีบลำบากลำบน หรือตื่นขึ้นมาบนเตียงเก่า ๆ เสื้อผ้าขาด ๆ หลังคาผุ ๆ ผนังเป็นรู ในบ้านเหลือข้าวสารอยู่แค่ 17 เม็ด เหมือนนิยายบางเรื่อง ไม่งั้นต่อให้ต้องแหวกอากาศอันว่างเปล่าเพื่อจิกเปียไอ้อีที่มันส่งเธอมาที่นี่สู่โลกแห่งกายเนื้อ เธอก็จะทำ!
“คุณหนูเจ้าขา ได้เวลาอาหารเที่ยงแล้วเจ้าค่ะ”
อา… เวลาแห่งความสุขสันต์มาถึงอีกแล้ว จะมีอะไรสุขไปกว่าอาหารอร่อย ๆ สามมื้อที่ไม่ต้องจ่ายเองหรือลงมือทำเองอีกเล่า กินเสร็จก็ไม่ต้องเก็บล้างจานชามเองด้วย
“ไหน ๆ ดูซิ วันนี้มีอะไรกินบ้าง” นีนีดีดตัวขึ้นมาในท่านั่ง แล้วถลาลงจากเตียงมาที่โต๊ะอย่างไม่รักษากิริยา
เสี่ยวหลิงสาวใช้ประจำตัวที่เริ่มชินกับท่าทางอันแปลกประหลาดของคุณหนูได้แต่ยืนมองตาปริบ ๆ
“ซุปรากบัวกระดูกหมู ฟักผัด ไข่เจียว ไก่ทอด ของโปรดคุณหนูทั้งนั้นเลยเจ้าค่ะ” เสี่ยวหลิงแนะนำเมนูอาหารอย่างกระตือรือร้น
“อืม ๆ ดี ๆ วันนี้รากบัวกับฟักดูเน่า ๆ ดี ไข่เจียวก็ฟูกรอบ ไก่ทอดสีน้ำตาลกำลังน่ากิน” นีนีมองดูอาหารแต่ละจานอย่างพึงพอใจ
เธอเป็นคนกินอาหารแบบบ้าน ๆ และง่าย ๆ แต่มีเงื่อนไขจุกจิก
อย่างผักถ้าจะผัดก็ต้องผัดนาน ๆ จนมันดูเน่า ๆ จะได้นิ่ม ๆ น้ำมันและเครื่องปรุงที่ใช้ผัดจะได้ซึมเข้าไปในผักเยอะ ๆ ไอ้ประเภทผักเขียว ๆ สด ๆ กรอบ ๆ กรุบ ๆ ผัดสองทีก็ตักขึ้นมาเธอไม่ชอบหรอก นอกจากจะเหม็นเขียวแล้วยังเมื่อยกรามด้วย บางทีก้านผักแข็งอย่างกับท่อนซุง เธอเป็นคนนะไม่ใช่หมา จะได้แทะท่อนซุงได้
อ้อ… ผักที่เธอกินได้ส่วนมากจะเป็นส่วนใบของมัน ก็อย่างที่บอกว่าไม่ชอบท่อนซุง ยกเว้นผักบุ้งต้องเป็นก้านเท่านั้น เพราะเคยกินใบแล้วมันติดคอ ตอนใช้มือคีบออกมาจากคอใบยาวเป็นฟุตแหนะ!
“แล้วเจ้ากินอะไรหรือยัง” หลังจากที่นีนีนั่งลงกินข้าวอย่างเมามันแล้ว ก็เพิ่งจะนึกถึงสาวใช้ขึ้นมา
“เดี๋ยวรอคุณหนูกินเสร็จแล้วเสี่ยวหลิงก็จะไปกินบ้างเจ้าค่ะ” เสี่ยวหลิงตอบไปก็กลืนน้ำลายดังเอื๊อกไป ก็เวลาดูคุณหนูกินข้าวทีไรก็รู้สึกว่ากับข้าวธรรมดา ๆ อร่อยขึ้นมาหลายเท่าเลย
“บอกแล้วว่าไม่ต้องยืนเฝ้าหรอก ถ้าไม่กินด้วยกันก็ไปกินได้เลย มารออยู่แบบนี้หิวแย่ ไปไป๊”
“เอ่อ แต่ว่า…” เสี่ยวหลิงลังเล เพราะมันไม่เหมาะสม ไม่มีบ่าวที่ไหนทำกัน
“เอาน่า นี่เรือนข้า ข้าใหญ่สุด ข้าไม่ถือ เจ้าก็ไม่ต้องถือหรอก ไปเถอะ” นีนีโบกมือไล่ สุดท้ายเสี่ยวหลิงก็ยอมออกไปแต่โดยดี ปล่อยให้คุณหนูกวาดอาหารทุกอย่างเข้าปากอยู่คนเดียวจนพุงกาง
บทที่ 1.2 คุณหนูรองรับราชโองการ
“เอริกกกกกกก” นีนีเรอออกมาเสียงดังสะเทือนเลื่อนลั่นเหมือนคิงคอง ถ้ามีใครมาเห็นเข้าคงมีตาเหลือกกันบ้าง โดยเฉพาะฮูหยินเอกแม่แท้ ๆ ของคุณหนูรองน่าจะหงายหลังไปเลย
“แหม ก็ตอนนี้อยู่คนเดียว ไม่มีใครเห็นสักหน่อย” เธอบ่นพึมพำราวกับจะรู้ว่ามีคนแอบค่อนแคะอยู่
ยังไม่ทันที่นีนีจะได้ลงไปนอนผึ่งพุง เพื่อให้สามชั้นที่หน้าท้องพอกพูนเพิ่มขึ้น เสี่ยวหลิงก็วิ่งหน้าตาตื่นเข้ามา
“คุณหนู! คุณหนูเจ้าขา! เกิดเรื่องแล้วเจ้าค่ะ!”
“อะไรนักหนา ทำอย่างกับซอมบี้บุก”
เสี่ยวหลิงที่ไม่เข้าใจว่าอะไรคือซอมบี้ไม่ได้ใส่ใจ เพราะเรื่องสำคัญก็คือ
“มีราชโองการมาเจ้าค่ะ”
“แล้วไงอะ” นีนียังมีท่าทีเอื่อยเฉื่อย หนังท้องตึงหนังตามันก็จะหย่อนแบบนี้แหละ แล้วราชโองการเกี่ยวอะไรกับเธอ
“ท่านกงกงที่ถือราชโองการมาบอกให้คุณหนูรับราชโองการเจ้าค่ะ นายท่านเลยให้เสี่ยวหลิงมาตามคุณหนูออกไป”
หะ…? ราชโองการที่ระบุคนรับด้วยมันก็มีแค่ไม่กี่อย่างนะ ถ้าไม่ได้ทำความผิดอะไรมา (ซึ่งเธอก็แน่ใจว่ายังไม่ได้ทำอะไรเลย) มันก็เหลือแค่…
“อะไรก็ช่างเถอะ เสี่ยวหลิงมาช่วยข้าแต่งตัวด่วนเลย!”
แล้วทั้งนายทั้งบ่าวก็มะรุมมะตุ้มช่วยกันจัดเสื้อผ้าหน้าผมเครื่องประดับ ประหนึ่งนางแบบที่เดินเข้ามาหลังเวทีแล้วต้องรีบเปลี่ยนชุดอย่างลืมตาย เพื่อที่จะออกไปให้ทันก่อนที่นางแบบที่อยู่บนรันเวย์จะเดินกลับเข้ามา
หลังจากนั้น นีนีก็วิ่งออกจากเรือนจนผมหน้าม้ากระจาย เสี่ยวหลิงที่วิ่งตามมาติด ๆ ยังวิ่งตามไม่ทัน
“คุณหนูอย่าวิ่งเจ้าค่ะ!”
แต่มีหรือนีนีจะฟัง ตอนนี้เธออยากรู้ว่าราชโองการอะไรนั่นมันคืออะไร หวังว่าจะไม่ใช่อย่างที่คิดหรอกนะ!
เมื่อวิ่งมาก่อนจะถึงโถงรับแขก นีนีถึงได้ลดความเร็วแล้วเปลี่ยนท่าทางจากลิงวิ่งหนีไฟป่ากลายเป็นหงส์เยื้องย่างอย่างสง่างาม แม้จะหอบแฮก ๆ อยู่ก็ตาม เรื่องกิริยามารยาทเธอไม่แม่นหรอก แต่เรื่องรักษาภาพลักษณ์แบบผักชีโรยหน้าเธอไม่แพ้ผู้ใด
หลังจากเดินเข้ามาในห้องโถง ก็เห็นสมาชิกคนสำคัญ ๆ ในจวนตระกูลเหออยู่กันพร้อมหน้า ทั้งเสนาบดีเหอ ฮูหยินเอก คุณชายใหญ่ซึ่งเป็นพี่ชายแท้ ๆ ของคุณหนูรองตัวจริง ฮูหยินรอง และคุณหนูใหญ่ ส่วนบรรดาอนุและลูกอนุไม่ได้รับอนุญาตให้ออกมาเสนอหน้าอยู่ที่นี่
เมื่อเห็นว่าเจ้าตัวมาถึงแล้ว หลิวกงกงก็ไม่พูดพร่ำทำเพลงให้เสียเวลาอีก
“ตระกูลเหอและคุณหนูรองเหอโยวหรานรับราชโองการรรรรรร” เสียงบีบแหลมนั้นประกาศก้อง ทำให้ทุกคนคุกเข่าลงอย่างพร้อมเพรียงกัน
“เนื่องด้วยตระกูลเหอมีความดีความชอบ รับใช้ราชสำนักอย่างจงรักภักดีมาถึงห้ารุ่น คุณหนูรองเหอโยวหรานบุตรีฮูหยินเอกแห่งเสนาบดีเหอ เป็นกุลสตรีที่เพียบพร้อม กิริยามารยาทงดงาม ความสามารถเปี่ยมล้น เราเห็นสมควรมอบสมรสพระราชทานให้เหอโยวหรานเป็นพระชายาเอกในจวิ้นอ๋องซ่งหลิวหย่ง งานอภิเษกสมรสตามราชประเพณีให้จัดขึ้นในวันที่สองเดือนห้า จบราชโองการรรรรรร”
“ขอฝ่าบาททรงพระเจริญหมื่นปี หมื่นหมื่นปี” ทุกคนต่างกล่าวสรรเสริญฮ่องเต้อย่างพร้อมเพรียงกัน นีนีที่ตอนนี้อยู่ในร่างของคุณหนูรองเหอโยวหรานรู้สึกเหมือนได้ยินเสียงวิ้ง ๆ ในหู แต่มือก็ยื่นออกไปรับม้วนราชโองการโดยอัตโนมัติ
หลังจากหลิวกงกงเดินจากไปแล้ว นีนีก็หงายหลังขาชี้ฟ้า กระโปรงปิดหน้า แต่มือก็ยังถือราชโองการเอาไว้แน่นในองศาเดิม
ทุกคนตกใจถลาเข้ามาดู
“หรานเอ๋อร์!!! เป็นอะไรไป?! หมอ! ใครรีบไปตามท่านหมอมาที!” ฮูหยินเอกที่พุ่งตัวลงไปดูอาการบุตรสาวคนเดียวตะโกนบอกอย่างร้อนรน คุณชายใหญ่รีบเข้าไปช้อนอุ้มน้องสาวขึ้นมาแล้วเดินจ้ำพาไปส่งที่เรือนคุณหนูรอง ทำให้ฮูหยินเอกและเสี่ยวหลิงต้องรีบกึ่งเดินกึ่งวิ่งตามไปด้วย ส่วนเสนาบดีเหอก็เดินรั้งท้าย เหลือไว้เพียงฮูหยินรองและคุณหนูใหญ่ที่มองความโกลาหลเบื้องหน้าด้วยสีหน้าอ่านยาก
บทที่ 2.1 พรวิเศษ
หลังจากที่หมอเข้ามาดูอาการคุณหนูรองซึ่งเพิ่งจะได้ตำแหน่งว่าที่พระชายาเอกในจวิ้นอ๋องไปหมาด ๆ และผลออกมาก็คือคุณหนูดีใจ???? จนเกินเหตุ ทำให้เกิดอาการแข็งค้างหงายหลังล้มตึงไป ทุกคนก็โล่งอกและแยกย้ายกันกลับเรือน เหลือเพียงฮูหยินเอกยังอยู่เฝ้าอาการบุตรสาวด้วยความเป็นห่วง
“ระหว่างนี้เจ้าก็พักผ่อนให้มาก แล้วเตรียมตัวสำหรับงานมงคลก็พอ ที่เหลือเดี๋ยวแม่จะจัดการเอง” ซุนหลิ่งอ้าย มารดาของคุณหนูรองตบที่หลังมือบุตรสาวเบา ๆ นางเห็นบุตรสาวยังคงนอนเหม่อมองเพดานก็ส่ายหัว
“เสี่ยวหลิง เจ้าดูแลคุณหนูดี ๆ ด้วย”
“เจ้าค่ะฮูหยิน”
หลังจากสั่งความเสร็จ ฮูหยินเอกก็เดินจากไป ทิ้งนีนีเอาไว้ในท่าเดิม
ทางฝั่งนีนีนั้น ตั้งแต่ได้รับราชโองการสมรสพระราชทานก็เกิดอาการช็อคเข้าไปน่ะสิ
ทำไมน่ะเหรอ?
ก็อีตาจวิ้นอ๋องคนนี้มันเป็นตัววร้ายยยยยย ร้ายแบบร้ายมาก ๆ แถมในจวนยังมีอนุงูพิษอีก 3 ตัว งูพิษที่ว่านี่คืองูพิษจริง ๆ เพราะพวกนางชอบใช้พิษเล่นงานศัตรูและฝ่ายตรงข้าม จากเมื่อก่อนที่ในจวนเคยมีอนุอยู่ 6 คน ก็ตายหยังเขียดไปแล้ว 3 ที่เหลือรอดอยู่ก็ด้วยสกิลงูพิษทั้งสิ้น ส่วนอีอ๋องนั่นก็ชอบนั่งบนภูดูงูฉกกันบันเทิงเริงใจอยู่คนเดียว
แล้วผู้หญิงธรรมดา ๆ ที่ทะลุมิติมาจากปี 2022 อย่างนีนีจะเอาอะไรไปสู้ได้ เธอมาจากครอบครัวธรรมดา ๆ ฐานะปานกลาง เรียนหนังสือก็กลาง ๆ ไม่ได้มีความเก่งฉลาดอัจริยะอะไรใด ๆ จบมาก็เป็นพนักงานออฟฟิศบริษัทธรรมดา ๆ อีก
นิยายเรื่องอื่นนางเอกที่ทะลุมิติทั้งหลายเคยเป็นนักฆ่าบ้าง หมอทหารบ้าง เชฟบ้าง มาอยู่ในยุคโบราณมันก็จะมีสกิลให้เฉิดฉายในฐานะนางเอกได้ แต่เธอไม่มีเลย!!
ขนาดวิชาพละแค่อาจารย์ให้วิ่งรอบสนาม 1 รอบก็จุกเสียดลิ้นห้อย วิธีปฐมพยาบาลเบื้องต้นยังงู ๆ ปลา ๆ เรื่องสมุนไพรไม่ต้องพูดถึง อะไรมีสีเขียว ๆ ที่งอกออกมาจากดิน เธอก็เรียกมันว่าต้นไม้ใบไม้ทั้งนั้น ส่วนเรื่องทำอาหารเหรอ… ดูรสนิยมการกินของเธอซะก่อนเถอะ
เพราะฉะนั้น การแต่งเข้าจวนจวิ้นอ๋องก็คือการส่งเธอไปตายชัด ๆ !!
แต่เดี๋ยวก่อนนะ… ตามเนื้อเรื่องในนิยายมันไม่ใช่แบบนี้นี่หว่า จวิ้นอ๋องจะต้องตามเฝ้านางเอกซึ่งก็คือคุณหนูใหญ่พี่สาวต่างมารดาของคุณหนูรอง แล้วก็จะต้องพยายามหาทางแย่งชิงนางเอกกับพระเอกซึ่งก็คือไท่จื่อหรือรัชทายาท
ส่วนนางร้ายอย่างคุณหนูรองที่หลงรักรัชทายาทอย่างหัวปักหัวปำ วัน ๆ ก็เอาแต่ตามตื๊อเขา พอเห็นว่าเขาสนใจพี่สาวตัวเองก็เลยหันไปหาเรื่องและกัดพี่สาวไม่ปล่อย พยายามหาทางขัดขวาง 2 คนนั้นทุกวิถีทาง ยิ่งนานก็ยิ่งก่อเรื่องร้ายแรง อาทิ วางยาพี่สาวแล้วให้บ่าวชายไปหลับนอนกับพี่สาวงี้ พอไม่สำเร็จก็จ้างนักฆ่าไปเก็บพี่สาวงี้ มันคือแพทเทิร์นคลาสสิกของนางร้ายเกรด C ชัด ๆ
แล้วตามท้องเรื่องคือจวิ้นอ๋องจะหาทางกำจัดนางร้ายคนนี้ทิ้ง เพราะเรื่องเลวทรามทั้งหลายที่นางทำไว้กับนางเอก แต่สุดท้ายก็ยังลงมือช้ากว่านางเอก
ทีนี้ อะไรทำให้เรื่องพลิก? จากเดิมที่คุณหนูรองไม่ได้มีอะไรเกี่ยวข้องกับจวิ้นอ๋องเลย แต่อยู่ ๆ ก็ได้สมรสพระราชทานมาซะงั้น
นีนีทำท่ามองไปรอบ ๆ เหมือนจะหาอะไรสักอย่างในอากาศ อาจจะเป็นประตูมิติที่สามารถใช้มือล้วงเข้าไปจิกหัวใครสักคนออกมาให้คำตอบกับเรื่องบ้าบอนี่
ไม่รู้ว่าเทพเทวาหรือผีสางตนไหนพาเธอมาที่นี่ แต่ในเมื่อพามาแล้วก็ควรให้ทางรอดมาด้วยสิโว้ย! นี่อะไร อยู่ดี ๆ ก็ส่งเธอเข้าไปในดงงูพิษโดยที่เธอไม่มีสกิลอะไรเลยสักอย่าง!
อย่าให้รู้นะว่าเป็นใคร!!!