โปรดอัพเดตเบราว์เซอร์

เบราว์เซอร์ที่คุณใช้เป็นเวอร์ชันเก่าซึ่งไม่สามารถใช้บริการของเราได้ เราขอแนะนำให้อัพเดตเบราว์เซอร์เพื่อการใช้งานที่ดีที่สุด

ท่องเที่ยว

เล่าประสบการณ์ แบกเป้เดินป่าครั้งแรก “สันหนอกวัว”

Inzpy

อัพเดต 03 ก.พ. 2565 เวลา 02.44 น. • เผยแพร่ 03 ก.พ. 2565 เวลา 02.44 น. • INZPY.COM

เล่าประสบการณ์ แบกเป้เดินป่าครั้งแรก "สันหนอกวัว"

สวัสดีค่ะ เพื่อน ๆ ทุกคน วันนี้เราจะมาเล่าประสบการณ์สนุก ๆ ของตัวเราเอง กับการแบกเป้เดินป่าครั้งแรก ที่ "สันหนอกวัว" อุทยานแห่งชาติเขาแหลม จังหวัดกาญจนบุรี ต้องบอกก่อนเลยว่า ทริปนี้เป็นทริปที่สนุกโคตร ๆ ครบรสมาก ๆ เลยล่ะค่ะ จะเป็นยังไงนั้น มานั่งล้อมวง ฟังเราเล่าไปพร้อม ๆ กันเลย

ขนาดเป้ที่เราแบกในทริปนี้

ก่อนหน้านี้ เราเคยไปทดลองเดินที่ภูกระดึงมาแล้ว แต่ครั้งนั้นเราเดินแบบตัวเบา ๆ กระเป๋าใบเล็ก ใส่แค่มือถือและเงินขึ้นไปเท่านั้น สัมภาระอื่น ๆ เราฝากลูกหาบแบกขึ้นไปหมด ใช้เงินแก้ปัญหานั่นเองค่ะ 555 ไปอ่านรีวิวภูกระดึงได้ที่นี่ ส่วนในครั้งนี้น้านนน เราจัดเต็มอุปกรณ์เดินป่ามาใหม่ยกเซต ไม่ว่าจะเป็นกระเป๋าเป้เดินป่า เต็นท์ ถุงนอน แผ่นรองนอน บวกกับโดนดูถูกเอาไว้ว่า “ซื้อของขนาดนี้ ไม่แบกเอง โคตรกาก” ใครจะทนไหว ก็แบกเองไปเลยสิค้าาา

จริง ๆ ทริปนี้เกิดขึ้นได้แบบกะทันหัน จากแรงยุของน้องคนนึง ด้วยความที่เราซื้อของมาเยอะ หมดเงินไปเกลี้ยง แต่ไม่ได้ไปเดินซักที พอมีทริปว่าง น้องยุให้ไป ก็เลยตัดสินใจ “เออ ไปก็ไปวะ” โดยไม่ได้รู้เลยว่า เขาสันหนอกวัวนั้น มันเป็นยังไง ก็จ่ายตังจองไปซะแล้วค่ะ เปลี่ยนใจไม่ทันแล้ว

เขาสันหนอกวัว ถือว่าเป็นเส้นทางเดินป่าที่ยากระดับ 3 เลยทีเดียว กับระยะเดินที่ถือว่าค่อนข้างไกลพอสมควร สำหรับการเดินป่าแบบ 2 วัน 1 คืน ระยะทางที่อุทยานระบุไว้คือทั้งหมด 9 กิโลเมตร ไปกลับก็ 18 กิโลเมตรค่ะ จุดกางเต็นท์ด้านบนไม่มีสิ่งอำนวยความสะดวกอะไรเลย มีเพียงส้วมหลุมเท่านั้น!!! เอาละสิ เอาละสิ ฉันจะรอดไหม

มาถึงวันเดินทาง เนื่องจากเราไปคนเดียว ก็เลยต้องจองทัวร์ไปแบบจอยกับลูกทริปคนอื่น ๆ ขึ้นรถตู้ที่ ปตท. สนามเป้าตอน 4 ทุ่มตรง ระหว่างทางทุกคนหลับหมด มาถึงที่ป้อมปี่ช่วงประมาณตี 4 จอดนอนในรถกันก่อน รอเวลาเช้าก็ตื่นไปทำธุระส่วนตัว ล้างหน้า แปรงฟัน ทานอาหารเช้า และพร้อมกันไปลงทะเบียนตอน 08.00 น.

ภาพหมู่ก่อนเดินขึ้น สดใสกันมาก

จุดเริ่มเดิน

เมื่อลงทะเบียนเสร็จเรียบร้อย ใครที่ต้องการฝากสัมภาระ ก็ทำการฝากกันตรงนี้ได้เลย ส่วนเราไม่ได้ฝากค่ะ น้ำหนักกระเป๋าวันนี้อยู่ที่สิบโลนิด ๆ OMG ก็ร้องไปเลยสิ!!! เมื่อจัดแจงของกันเสร็จก็ขึ้นรถกระบะของอุทยานไปยังจุดเริ่มเดินค่ะ นั่งรถไปประมาณ 10 นาทีก็ถึงจุดเริ่มเดิน ในกรุ๊ปเรามีด้วยกันทั้งหมด 13 คน (มีน้อง Staff ของทัวร์ไปดูแลด้วย 1 คน) ทางอุทยานจะจัดเจ้าหน้าที่มานำทางทั้งหมด 2 ท่านค่ะ เอาละถึงเวลาเริ่มเดินกันแล้ว หน้าตาเพื่อนร่วมทริปสดใสกันทุกคนเลย ไปจ้า ไปลุยกัน

สภาพก่อนเดินขึ้นเนินหมาถอย

ทริปนี้เรามาทำความรู้จักเพื่อนร่วมทริปกันตอนเดินค่ะ เดินไปคุยไป เดินไปสักพักเริ่มสนิทกัน ก็เริ่มคุยไม่หยุดแล้วค่ะทีนี้ เดินไปหยุดถ่ายรูปไป เดินไปหยุดขำไป กรุ๊ปที่เดินตามหลังเราทยอยเดินแซงไปเรื่อย ๆ จนพี่เจ้าหน้าที่อุทยานตาเขียวใส่แล้ว 555 พักถ่ายรูปเก่งมากกกกก

เนินหมาถอย

เส้นทางการเดินของเขาสันหนอกวัวนี้จะเป็นเส้นทางเดินในป่าซะส่วนใหญ่ประมาณ 90% อยู่ที่ร่มค่ะ เส้นทางมีเดินขึ้น เดินลงสลับกันไปเรื่อย ๆ ไม่ค่อยมีทางราบ จุดที่โหดที่สุดจะอยู่ที่เนินหมาถอย ก็คือเป็นทางเดินที่ชันมาก ๆ จนหมาเห็นยังต้องถอยเลยล่ะค่ะ

เนินหมาถอย

จุดนี้จะอยู่ในช่วงกลาง ๆ ของการเดิน ประมาณกิโลเมตรที่ 5 (จุดพักที่ 4) ซึ่งเป็นช่วงที่แรงเริ่มหมด มีความล้าพอสมควร ทางชันแบบที่ต้องมีเชือกให้เราจับเพื่อค่อย ๆ เดินไต่ขึ้นไปค่ะ ตรงจุดนี้จะมีป้ายเตือนให้นักท่องเที่ยวทุกคนนั่งพักให้หายเหนื่อยก่อน เพราะทางทั้งชัน และเป็นระยะทางที่ค่อนข้างยาวเลย เรียกว่าขึ้นอย่างเดียวไม่พัก

ผ่านพ้นจุดนี้ไปก็จะมีจุดให้นั่งพักเพื่อทานอาหารกลางวันกันระหว่างทาง เพราะฉะนั้นใครที่มาเอง อย่าลืมเตรียมอาหารกลางวันมาด้วย พักทานกันที่จุดพักที่ 5 นะคะ จะเป็นพื้นที่ราบกว้าง ๆ ใต้ร่มไม้ ซึ่งทุก ๆ คนก็จะมานั่งพักที่จุดนี้กันค่ะ ทานข้าวอิ่มพักผ่อนจนหายเหนื่อย ก็เดินกันต่อ อีกไม่นานก็ถึงจุดกางเต็นท์ของเรา ซึ่งกลุ่มเราคอยถามพี่เจ้าหน้าที่ตลอด จะถึงยังคะ! จะถึงยังคะ! พี่เจ้าหน้าที่ก็คอยให้กำลังใจเสมอ อีกนิดเดียว อีก 2 กิโลเมตรเอง นั่นไง เห็นเต็นท์อยู่ลาง ๆ แล้ว พี่ค้าาาา 2 กิโลเมตร ทำไมมันนานขนาดนี้คะพี่!!!!

จุดกางเต็นท์ของเราในวันนี้

ถึงจุดกางเต็นท์แล้วพวกเราก็ยังทิ้งตัวไม่ได้นะคะ ต้องจัดการจับจองที่กางเต็นท์กันก่อน ลงมือกางเสร็จ ก็ทิ้งตัวลงพักผ่อนได้ กรุ๊ปเราใช้เวลาเดินเต็มที่เลยค่ะ 6 ชั่วโมงเป๊ะ!! เริ่มเดิน 09.30 น. ถึง 15.30 น. เรานั่งพัก คุยเล่น เฮฮา ขำปอดโยกกันอยู่สักพัก จนถึง 17.00 น. ก็เตรียมตัวเดินต่อไปยังสันหนอกเล็ก เพื่อดูพระอาทิตย์ตกกันค่ะ

สันหนอกเล็ก จุดชมพระอาทิตย์ตกดิน

ด้านบนสันหนอกเล็ก เดินมาจากจุดกางเต็นท์ประมาณ 800 เมตร เป็นทางขึ้นเขาเรื่อย ๆ ริมหน้าผา ขึ้นไปตรงนี้จะมีป้ายให้ถ่ายรูป เพื่อประกาศให้โลกรู้ว่า เรามาถึงวันหนอกวัวแล้ววววว ไปค่ะ ต่อคิวถ่ายกัน ด้านบนนี้ลมค่อนข้างแรงนะคะ เตรียมเสื้อกันหนาว กันลมขึ้นมาด้วย ดูพระอาทิตย์ตก ตัดกับทิวเขาสลับซับซ้อน สวยมาก ๆ เลยค่ะ

จากนั้นเราก็ลงไปทำมื้อค่ำทานกัน ช่วย ๆ กันคนละไม้ คนละมือจนเสร็จ ส่วนการหุงข้าวนั้น จะมีพี่ลูกหาบของเรานำไปหุงให้นะคะ ถึงเวลาที่เรานั่งทานข้าว พูดคุยกันเรื่อยเปื่อย น้ำในการทำอาหารนั้น พี่ลูกหาบจะลงไปตักมาให้ที่เขาด้านล่าง ส่วนน้ำดื่มเราต้องแบกขึ้นมาเองให้พอนะคะ ก็ประมาณคนละ 3 ลิตร กำลังดี

พระอาทิตย์ตกดินในวันนี้ สวยมาก ๆ

ทานข้าวเสร็จ นั่งดูดาวกันอยู่พักใหญ่ ๆ 4 ทุ่ม ก็ได้เวลาที่ทุกคนจะเข้านอนกัน เพราะพรุ่งนี้ตีห้าเราต้องรีบตื่นมาล้างหน้า แปรงฟัน เตรียมตัวเดินขึ้นไปที่สันหนอกใหญ่ เพื่อไปรอดูพระอาทิตย์ขึ้น ซึ่งต้องเดินจากจุดกางเต็นท์ของเราไปประมาณ 1 กิโลเมตรค่ะ

พระอาทิตย์ขึ้นตอน 6 โมงกว่า ๆ

04.50 น. นาฬิกาปลุกดัง เราแทบไม่อยากลุกออกจากเต็นท์เลยค่ะ ลมแรง และหนาวมาก ๆ แต่ก็ต้องรีบออกมาแปรงฟัน ใส่เสื้อกันหนาว เดินขึ้นไปดูพระอาทิตย์ขึ้น มาทั้งที ไม่ดูได้ไง ซึ่งต้องบอกว่าคุ้มค่ามากที่ตื่นขึ้นมาดู มันสวยมากจนบรรยายไม่ถูกเลยค่ะ พระอาทิตย์ค่อย ๆ โผล่พ้นทิวเขามา ท้องฟ้าค่อย ๆ สว่าง ดวงดาวค่อย ๆ หายไป เห็นวิวทิวเขาที่สลับซับซ้อน สวยมาก ๆ เลยค่ะ

ถ่ายรูปกันจนเต็มอิ่ม ก็ลงไปทานอาหารเช้าง่าย ๆ กัน จากนั้นก็เตรียมตัวเก็บสัมภาระ เดินลงกัน ทางกลับนั้นก็คือทางเดิมเลยค่ะ เนินหมาถอยรอเราอยู่ ก็สไลซ์ตัวลงไปเลยสิคะ 5555 แล้วก็มีคนไถลลงไปจริง ๆ ค่ะ ต้องระวังมาก ๆ เลย ทางมันชัน และเป็นดิน อันตรายพอได้เลย ขากลับเราใช้เวลากันไปแค่ 4 ชั่วโมงเท่านั้น

ขอบคุณคนแปลกหน้า ที่วันนี้เราเป็น “เพื่อน” กันแล้วนะ

สำหรับทริปแบกเป้เดินป่าครั้งแรกของเรา ต้องบอกเลยว่าประทับใจมาก ๆ เลย ไม่เหนื่อยเท่าที่คิด แต่ก็หมดแรงอยู่ เพราะเราไม่ได้ออกกำลังกายเลย แต่ความเหนื่อยของเราบางทีเราก็เผลอลืมมันไป เพราะเพื่อน ๆ ร่วมทริปของเราน่ารักมาก ๆ มีเรื่องตลกคุยกันตลอดทาง จนเราเดินถึงแบบเจ็บคอมากกว่าเจ็บขาอีกค่ะ 555 คุยไม่หยุด นี่แหละค่ะ ความสุขของการเดินป่า บางครั้งมันไม่ได้อยู่ที่จุดหมายปลายทางเสมอ แต่ความสุขมันอยู่ระหว่างทางนั่นเอง

ดูข่าวต้นฉบับ
Loading...
Loading...
Loading...
Loading...
Loading...
Loading...
Loading...
Loading...
Loading...
Loading...
Loading...
Loading...
Loading...
Loading...
Loading...
Loading...
Loading...
Loading...
Loading...
Loading...
Loading...
Loading...
Loading...
Loading...
Loading...
Loading...
Loading...
Loading...
Loading...
Loading...
Loading...
Loading...
Loading...
Loading...
Loading...
Loading...
Loading...
Loading...