วิจารณ์สนั่นซีรีส์วาย “ดมกางเกงใน” 

วิจารณ์สนั่นซีรีส์วาย “ดมกางเกงใน” 
       เป็นประเด็นขึ้นมาเมื่อ ซีรีส์วายเรื่อง "ลูกเสือ Boy Scouts" ภาพยนตร์ออนไลน์แนว LGBTQ+ ว่าด้วยเรื่องราวของ "ราม" และ "วุธ" เด็ก ม.3 รร.ชายล้วน ที่กำลังอยู่ในช่วงการก้าวผ่านวัย (Coming of age) ได้โพสต์ภาพดมกางเกงในพร้อมช้อความว่าการดมกางเกงในเ)นเรื่อง เรื่องปกติของมนุษย์

อ่านต่อ:ถล่ม “ต่อ ธนภพ” 4 ละครไทยหมิ่นหญิง? | daradaily

       โดยมีการบรรยายเหตุผลที่ตัวละครและมนุษย์ดมกางเกงในว่าเป็นธรรมชาติอยู่แล้ว จากนั้นก็มีคอมเมนต์ในโซเชี่ยลเข้ามาถกเถียงถึงกรณีดังกล่าวเป็นอันมาก
ลองไปดูเพจซีรีส์เรื่องนี้ก่อน เพจซีรีส์โพสต์ว่า แท้จริงแล้ว "กางเกงใน" มิใช่ "วัตถุทางเพศ" แต่เป็นเพียง "อาภรณ์" ที่สวมใส่!" ในยุคปัจจุบัน หลายคนแสดงออกถึงการ "เปิดกว้างทางเพศ"
       แต่ยังมีบางส่วนที่ "รับไม่ได้" กับการที่เด็กคนหนึ่ง "ดมกางเกงใน"  สิ่งนี้ หากมองให้ลึก มันคือตลกร้ายที่ครอบงำเรามาช้านาน!
อย่างแรก คนไทยเราต้องออกจากทรรศนะครอบงำทางเพศ ของสื่อมวลชนที่สร้างคำกรอกหูเรามานับสิบๆ ปีก่อนว่า
        "การดมกางเกงใน = โรคจิต" ดังที่นักข่าวชอบพาดหัว "ไอ้โรคจิตดมกางเกงใน" เราต้องออกจากตรงนี้ให้ได้ก่อน
       การดมกางเกงใน แท้จริงแล้วคือเรื่องปกติของมนุษย์ มันคือการสำรวจตนเองและสำรวจผู้อื่นในมิติของการค้นหา"ความเหมือน" และ "ความต่าง" ทางกายภาพและจิตใจ ในช่วงวัยเจริญพันธุ์ มันคือการเรียนรู้อย่างหนึ่งในช่วงก้าวผ่านวัย

       ตอนเด็กๆ มีใครบ้างที่ไม่เคยดมกางเกงในตนเอง?
การดมกางเกงในตนเอง คือการใส่ใจสุขอนามัยของตนเอง การดมกางเกงในผู้อื่น ในอีกมิติหนึ่ง คือการเรียนรู้ สังเกตุศึกษา ค้นหาความแตกต่างทางกายภาพระหว่างเรากับผู้อื่นมิใช่ความเป็นโรคจิตดังที่สื่อมวลชนพร่ำกรอกหูอยู่ร่ำไป
       นัยหนึ่ง มันอาจแสดงถึงความรักและผูกพันของความรัก
ในรูปแบบ "นายกับบ่าว" ที่แสดงออกทางสิ่งของ (ของต่ำ กับของสูง) ความเท่าเทียมกันทางเพศและการเปิดกว้างทางเพศ
        แท้จริงแล้ว ควรเปิดกว้างไปจนถึงการ "เปิดใจ" ยอมรับ ว่าพฤติกรรมทางเพศในหลายๆ รูปแบบไม่ได้หมายความว่าผู้ประพฤติจะเป็น "โรคจิต" เสมอไป