เลิกรักได้สักที

ข้อมูลเบื้องต้น

เธอคบกับเขามาเกือบสามปีแต่เขาไม่เคยพาไปเปิดตัวกับกลุ่มเพื่อน ไม่เคยพาไปรู้จักกับครอบครัว ไม่เคยโพสต์รูปคู่ลงโซเชียล เขาใช้ชีวิตเหมือนหนุ่มโสดไม่มีพันธะ ทั้งๆ ที่เราอยู่ด้วยกันทุกคืน

ถึงอย่างนั้นเธอก็ยังอดทนและพยายามเข้าใจเขามาเสมอแต่สิ่งที่ทำให้เส้นความอดทนของเธอขาดผึงก็คือการที่เขาพาผู้หญิงคนอื่นมาขึ้นเตียงของเรา!

“เลิกบ้าได้แล้ว!”

“บ้างั้นเหรอ ที่หนูบ้าก็เพราะเฮียทำเรื่องเหี้ยๆ นี่ไง!”

“หุบปาก! เธอมีสิทธิอะไรมายืนตะคอกฉันแบบนี้ มันจะล้ำเส้นเกินไปแล้ว” เขากัดฟันบอกเสียงเหี้ยม ก่อนจะหันไปพยุงร่างอวบอึ๋มของนักแสดงสาวที่หิ้วมาจากสนามแข่งรถ

“มึงมานี่อีสารเลว!” เธอดึงทึ้งผมสีน้ำตาลอ่อนอย่างแรงจนเจ้าหล่อนถึงกับต้องร้องกรี๊ดลั่นห้อง ร่างสูงจึงต้องเข้าไปแยกร่างบางให้ออกห่าง

“เพราะเธอเป็นแบบนี้ไง ฉันถึงไม่อยากกลับมานอนบ้าน”

“เฮียพูดอะไร เฮียจะบอกว่ามันเป็นความผิดของหนูงั้นเหรอ”

“พอเถอะ ใจเย็นเมื่อไหร่ค่อยมาคุยกัน”

เขาหันไปดึงมืออีชู้รักเดินออกไปจากห้องนอนของเราแต่เธอไม่ยอมปล่อยไปง่ายๆ

“เฮียทำมากี่ครั้งแล้ว! หนูถามว่าเฮียทำแบบนี้มากี่ครั้งแล้ว!!”

“เธอจะมาคาดคั้นเอาอะไรวะ มันก็แค่เอากันเฉยๆ มั้ย”

“แล้วถ้าหนูไปเอากับคนอื่นบ้างล่ะ”

“จะไปเอากับใครที่ไหนก็ไป รำคาญ!” ริวตวาดใส่อย่างเหลืออด เขารู้ว่าทำผิดแต่ก็อยากให้เธอใจเย็นฟังเขาบ้าง จากนี้จะลงโทษอะไรยังไงก็ได้แต่ไม่ใช่มาว้อแตกใส่อารมณ์กันแบบนี้ เขาเองก็มีศักดิ์ศรีแค่ปล่อยให้เธอชี้หน้าด่าเหี้ยนี่ก็เกินทนแล้ว

ปัง!

สองคนนั้นออกไปแล้วแต่นารายังอยู่ที่เดิม ร่างบางยังคงยืนอึ้งกับคำพูดของเขา มันค่อยๆ แทรกซึมเข้ามาในหัวเธอช้าๆ แล้วกัดกินใจจนแทบจะแหลกลาญเสียเดี๋ยวนี้

☀️????☀️????☀️????☀️????☀️????

ก๊อกๆๆๆ กระถินพาลูกสาวผู้น่าสงสารมาให้แม่ๆ ปลอบใจค่าาา ชีอาจจะดูเหวี่ยงดูวีนไปบ้างแต่ความจริงแล้วเป็นคนอ่อนไหวมากๆ น้าาา เซ้นซิทีฟสุดๆ เลยส่วนลูกเขยน้านนนน ผัวที่ดีคือผัวใหม่ค่าาา

ถึงจะดราม่าเริ่มแรกแต่เป็นแนวฟีลกู๊ดฟีลใจนะคะ อัปทุกวันเลยค่ะ มาเกาะจอเคาะใจรอได้เลยน้าาาา

บุคคลในเรื่องไม่มีอยู่จริง เนื้อหาในนิยายก็เป็นเพียงจินตนาการของนักเขียนเท่านั้นค่า

ฝากกดหัวใจ เก็บเข้าชั้น คอมเมนต์ติชมเป็นกำลังใจให้ไรต์ด้วยนะคะ เหงามาก แงแอ

#เฮียริวไม่ใช่พระเอก

#ลัทธิผัวพี่ซัน

บทนำ

เสียงเครื่องยนต์ดังกระหึ่มไปทั่วบริเวณ อีกทั้งยังมีเสียงตะโกนเชียร์ดังเซ็งแซ่จนฟังไม่ได้ศัพท์จับไม่ได้ความอะไรทั้งนั้นแต่ถึงอย่างนั้นจันทร์นาราก็ชินกับสถานการณ์ตอนนี้แล้วเพราะเธอมักจะตามมาเชียร์แฟนหนุ่มแข่งรถอยู่บ่อยๆ และวันนี้ก็เช่นกัน

Black Wolf Nagoya คือทีมเต็งหนึ่งในรายการนี้ ซูเปอร์คาร์ค่ายปอร์เช่ที่แฟนหนุ่มของเธอเป็นคนขับกำลังพุ่งทะยานเป็นจ่าฝูงมุ่งตรงเข้าเส้นชัย และก็เป็นไปตามคาดเมื่อเขาสามารถคว้าที่หนึ่งมาครองจนได้

ริว มัตซึยามะ นักแข่งเบอร์หนึ่งของทีม Black Wolf Nagoya กำลังเดินขึ้นไปชูถ้วยบนโพเดียมท่ามกลางเสียงรัวชัตเตอร์ของนักข่าวและเสียงเฮของแฟนๆ

ชายหนุ่มเปล่งประกายเจิดจ้าจนเธอเดินหลงเข้าไปในวังวนของเขา

"ไม่ลงไปแสดงความยินดีรึไง" แอมซึ่งเป็นเพื่อนสาวหล่อของเธอเอ่ยถามขึ้น จันทร์นาราจึงได้แต่ส่ายหน้าแทนคำตอบ

"พริตตี้พวกนั้นจะคาบแฟนแกไปกินแล้วนั่น" โย แฟนสาวของแอมกอดอกมองผู้ชายที่ยืนบนโพเดียมด้วยความหมั่นไส้

หน็อย ไอ้นักแข่งขี้แอ็คเอ๊ย คบกับเพื่อนเธอมาเกือบสามปีแต่ยังทำตัวลอยลมราวกับหนุ่มโสดซิงๆ ไปได้

ความจริงแล้วเธอก็อยากลงไปถ่ายรูปคู่กับเขาบ้าง อยากมีโมเมนต์ยืนข้างแฟนที่สวมชุดนักแข่งรถเหมือนสาวๆ คนอื่น แต่เขากลับสั่งห้ามอย่างเด็ดขาด

'ไม่ได้หรอก ทำแบบนั้นนักข่าวก็คงได้เอาไปเขียนข่าวกันยกใหญ่'

เธอจึงเข้าใจได้ในทันทีว่าแม้แต่การทำตัวเนียนๆ เป็นแฟนคลับไปขอถ่ายรูปด้วย ริวก็ไม่อนุญาต

"ให้เขาได้ฉลองกับเพื่อนเถอะ"

"อีกแล้วเหรอ" แอมได้แต่มองบนอย่างเหนื่อยใจ

จันทร์นาราไม่ใช่คนที่จะเออออห่อหมกไปกับใครได้ง่ายๆ แต่พอมาคบกับหนุ่มลูกครึ่งไทยญี่ปุ่นคนนี้ เพื่อนสาวกลับกลายเป็นคนว่านอนสอนง่ายเสียอย่างนั้น

"เขาไม่คิดจะหวงตัวหน่อยเหรอนารา" โยอดบ่นไม่ได้จริงๆ เมื่อเห็นว่าเหล่าพริตตี้เข้าไปคลอเคลียชายหนุ่มแบบเกินหน้าเกินตาอย่างนั้น

แอมเห็นว่าเพื่อนหน้าสลดลงจึงต้องสะกิดแฟนสาวให้หยุดพูดก่อนที่จันทร์นาราจะปล่อยโฮออกมากลางอัฒจันทร์

"แล้วนี่จะกลับเลยมั้ย หรือยังไง"

"พวกแกกลับกันเลยก็ได้ วันนี้ขอบใจมาก"

"แล้วแกจะกลับยังไง"

"ก็กลับพร้อมเฮียริวไง"

"แกจะรอกลับพร้อมเขาจริงๆ อะ" แอมไม่อยากจะเชื่อสักเท่าไหร่ ดูๆ แล้วไอ้หมอนั่นคงไม่ยอมให้เพื่อนเธอขึ้นรถเขาท่ามกลางสายตาผู้คนหรอก

ก็เพราะไอ้นาราน่ะ มันอยู่เป็นคนในความลับของริวมาเกือบสามปีแล้ว!

จันทร์นาราส่งข้อความไปบอกชายหนุ่มแล้วว่าเธอรออยู่ตรงนี้แต่ข้อความตอบกลับของเขาก็เล่นเอาเธอถึงกับใจแป้ว

Ryu : กลับก่อนเลย เดี๋ยวเรียกรถไปส่ง

Nara : หนูรอเฮียได้นะ จะขับรถให้

เธอกลัวว่าเขาจะเมาจนกลับไม่ไหว เพราะทุกครั้งหลังแข่งเสร็จ ชายหนุ่มก็จะไปฉลองแชมป์กับทีมตลอดและมันก็จะลงเอยที่เขาเมาเหมือนหมา!

Ryu : อย่าดื้อได้มั้ย

Nara : ถ้าเฮียไม่ให้หนูกลับด้วย หนูจะเดินลงไปหาเฮียที่พิทเดี๋ยวนี้แหละ

Rrrr

เธอขู่ไปแค่นั้นเขาก็โทรกลับมาทันที หญิงสาวก็ไม่คิดอ้อยอิ่งและเตรียมตัวรับคำพูดจาถากถางของเขาเหมือนทุกครั้ง

'เป็นบ้าอะไรขึ้นมาอีก'

"เฮียไม่พอใจอะไร ไม่พอใจที่หนูจะกลับกับเฮียหรือไม่พอใจที่หนูจะไปแสดงตัวให้เพื่อนเฮียรู้"

'มันก็ทั้งสองอย่างนั่นแหละ เราตกลงกันแล้วไม่ใช่เหรอว่าจะอยู่กันเงียบๆ แล้วนี่เธอกำลังจะทำอะไรนารา'

"มันเรื่องใหญ่ขนาดที่เฮียต้องโทรมาว่าหนูเลยเหรอ ก็แค่ขอกลับด้วยเนี่ย"

'ก็บอกแล้วว่าจะให้คนไปส่ง จะเรื่องเยอะทำไมวะ'

จันทร์นาราได้แต่หลับตาอย่างสะกดกลั้นอารมณ์ เธอเป็นคนใจร้อนแต่ก็พยายามใจเย็นเพื่อเขา ถึงแม้ว่าหลายครั้งจะเผลอสติหลุดใส่บ้างก็เถอะ

'จะให้เฮียเรียกรถให้หรือจะกลับเอง'

"หนูกลับเองก็ได้"

และสุดท้ายมันก็จบเหมือนเดิม จันทร์นาราได้แต่ถอนหายใจเฮือกใหญ่ก่อนจะเดินกระแทกกระทั้นลงจากอัฒจันทร์ไป

แต่ชั่วจังหวะหนึ่งหญิงสาวก็ยังหันไปมองตรงจุด Pit stop ซึ่งมีทีมซ่อมบำรุงและทีมงานของ Black Wolf รวมกลุ่มกันอยู่ เธอสบตากับริวเข้าพอดีและเห็นเขาแสดงสีหน้าหงุดหงิดได้อย่างชัดเจน

สิงหาแบกร่างสูงใหญ่ของริวมาถึงหน้าคอนโดฯ และแน่นอนว่าจันทร์นาราต้องเข้าไปช่วยพยุงเขาอีกที

"วันนี้เฮียหนักไปหน่อย นาราจะให้เราอยู่ช่วยมั้ย" สิงหาเป็นน้องคนสนิทของชายหนุ่มและมีเพียงเขาเท่านั้นที่เคยเห็น 'เด็กของเฮียริว'

"ไม่เป็นไร สิงกลับไหวมั้ยหรือจะนอนนี่"

"กลับเลยดีกว่า"

"โอเค เดี๋ยวเราลงไปส่ง"

ร่างบางไปส่งสิงหาเรียบร้อยก็ตั้งใจว่าจะเปลี่ยนเสื้อผ้าให้แฟนหนุ่ม แต่แล้วสิ่งที่ทำให้เธอเดือดจนต้องปลุกเขาขึ้นมาคุยก็คือกลิ่นน้ำหอมที่ติดอยู่ตามเนื้อตัวเขา!

"อะไรเล่า คนจะนอน!"

"ลุกขึ้นมาเคลียร์กันเดี๋ยวนี้นะ เฮียไปนอนกับใครมา!"

"ไม่ได้ไป!" เขาฝืนลืมตาขึ้นไปมองยัยเด็กจู้จี้ ชักสีหน้าใส่ก็แล้ว ตะคอกก็แล้วแต่จันทร์นาราก็ยังคาดคั้นเขาไม่หยุด

"กลิ่นน้ำหอมใคร"

"ไม่รู้" เขาไม่รู้จริงๆ และไม่ได้สนใจจะถามชื่อด้วย

"จะไม่รู้ได้ไงเฮีย ใครมากอดมาฟัดก็จะไม่ดูหน้าหน่อยเหรอ"

"ก็มันไม่รู้จริงๆ" ริวแทบจะหายเมาเป็นปลิดทิ้งเมื่อต้องมาเจอคำถามของจันทร์นารา

ตอนนั้นเขาก็ดื่มกินปกติ ใครจะมานั่งเบียดนั่งแซะก็ไม่ได้สนใจอะไร โอเค มันก็มีบ้างที่ได้ลูบๆ คลำๆ แต่ไม่มีอะไรเกินเลยไปมากกว่านั้นแล้ว

"เฮียลุกขึ้นมาคุยกันให้รู้เรื่อง!"

"โธ่เว้ย! เป็นบ้ารึไง! ก็บอกแล้วว่ามันไม่มีอะไรๆ ยังจะเซ้าซี้อยู่ได้" เขาก็นึกโมโหอยู่เหมือนกันเมื่อโดนเธอตะคอกใส่แบบนี้ จากง่วงๆ เมาๆ มันก็เริ่มหงุดหงิดจนอยากพาลใส่คนตัวเล็ก

"ฉันก็เป็นแบบนี้มาตั้งแต่ไหนแต่ไรแล้ว รับไม่ได้ก็ไปดิ ไปหาผัวใหม่โน่น! รำคาญ!" พูดจบเขาก็ลุกเดินตึงตังเข้าห้องน้ำไปทันที

จันทร์นาราชินชากับคำพูดเขาแล้ว แต่ลึกๆ มันก็ยังเจ็บอยู่ดี ทะเลาะกันทีไรเขาก็ไล่หนี คำพูดติดปากก็คือคำว่ารำคาญ แต่ถึงอย่างนั้นเธอก็ยังทำใจปล่อยผ่าน เพราะรักมากถึงได้ยอมทุกอย่างขนาดนี้

เมื่อสามปีก่อนจันทร์นาราเป็นแค่พริตตี้ตัวเล็กๆ แต่ดันไปเตะตาต้องใจหนุ่มลูกครึ่งไทยญี่ปุ่นซึ่งเป็นนักแข่งซูเปอร์คาร์ผู้มีชื่อเสียง จากเด็กจบใหม่ที่ทำงานได้เงินแค่ไม่กี่บาทก็กลายเป็นหนูตกถังข้าวสารได้เงินจากเขาเดือนละห้าแสนโดยแลกกับการที่เธอต้องเลิกเป็นพริตตี้และย้ายมาอยู่เพนท์เฮาส์กับเขา

'เฮียให้หนูได้ทุกอย่างแต่คงเปิดตัวกับสื่อไม่ได้'

'ทำไมอะ นักแข่งมีแฟนมันเสียความนิยมตรงไหนเฮีย'

'มันไม่เกี่ยวกับความนิยมนารา'

'แล้วมันเป็นเพราะอะไร'

'เพราะสังคมเรามันต่างกัน เฮียเลี้ยงหนูได้แต่ให้คบออกหน้าออกตาไม่ได้หรอกนะ'

'แต่ก่อนหน้านั้นเฮียบอกว่าชอบหนู'

'ใช่ เฮียชอบหนูมากแต่ไม่ได้รัก'

จันทร์นารารู้แล้วว่าเขาไม่รักแต่ถึงอย่างนั้นก็ยังอยากอยู่กับเขา จวบจนเวลาล่วงเลยมาเกือบสามปี เธอก็ยังติดหล่มกับประโยคที่ว่า 'เฮียชอบหนูมาก' แต่เลือกที่จะไม่จำประโยคต่อจากนั้น

…ยิ่งคิดก็ยิ่งขมขื่น…

****************************

ถ้าถามว่าเรื่องนี้ขมมั้ย ไรต์ก็จะตอบว่าม่ายยยขม

อาจจะมีปวดตับแค่ช่วงแรกๆ แต่หลังๆ มาหวานเจี๊ยบบบ

ตอนที่ 1 เจ้าของกลิ่นน้ำหอม 1

เมื่อคืนเราไม่ได้นอนด้วยกันเพราะเขาหนีไปนอนห้องเล็กและพักหลังๆ มานี้มันก็มักจะจบลงแบบนี้เสมอ

เธอโกรธ เขาก็ไม่ง้อ

เธองอน เขาก็ปล่อยให้หายเอง

เพราะงั้นวันนี้จันทร์นาราก็เลยลุกมาทำอาหารเช้ารอเขาเหมือนเดิม เพิ่มเติมคือท่าทางที่ซังกะตายไร้อารมณ์

หญิงสาวได้ยินเสียงกุกกักดังออกมาจากห้องนอนเล็กและเพียงไม่นานร่างสูงราวหนึ่งร้อยแปดสิบห้าก็ก้าวเท้าออกมาจากห้อง

"ทำอะไรเหรอ" ริวถามพร้อมกับเข้ามาสวมกอดจากทางด้านหลัง

ชายหนุ่มคลอเคลียเธอสักพักเมื่อเห็นว่าอีกฝ่ายทำท่าทางมึนตึงใส่ เขาจึงต้องยอมลงให้ก่อน

"โกรธเรื่องเมื่อคืนเหรอ"

"…"

"ก็หนูมาเซ้าซี้เฮียทำไมเล่า"

พอเขาปัดมาเป็นความผิดของเธอแบบนี้ จันทร์นาราก็หันขวับไปมองตาเขียวและแน่นอนว่าริวก็ฉวยโอกาสฉกจูบง้องอนเธอทันที

"เหม็นขี้ฟัน" หญิงสาวพูดกระแทกเสียงใส่ทั้งที่ตอนนี้ใจเหลวให้กับเขาอีกแล้ว

"วันนี้ไปดูหนังกันปะ"

"เฮียจะพาหนูไปเหรอ" จันทร์นาราถึงกับตาลุกวาว พอเห็นว่าเขาพยักหน้ารับเธอก็กระโดดเข้าสวมกอดร่างสูงอย่างดีอกดีใจราวกับไม่ได้มีเรื่องบาดหมางกันมาก่อน

ริวได้แต่ลูบศีรษะเล็กอย่างอ่อนใจกับยัยเด็กดื้อที่โกรธคนยากแต่หายงอนไวมากอย่างจันทร์นารา

"แต่ดูรอบดึกนะ"

"ไปรอบบ่ายไม่ได้เหรอ หนูอยากเดินห้างด้วย" เธอมีความฝันที่อยากจะเดินจูงมือแฟนเข้าช็อปนั้นออกช็อปนี้เหมือนคู่รักคู่อื่นบ้าง

"เดี๋ยวมีคนมาเห็นแล้วจะเป็นข่าวอะดิ ไปรอบดึกนั่นแหละคนน้อยดี"

จันทร์นาราถึงกับหน้าม่อยแต่ถึงอย่างนั้นเธอก็ไม่คิดจะรบเร้าเขาต่อ

ชายหนุ่มวางเธอไว้ตรงไหนเธอก็จะอยู่ตรงนั้น เพราะเมื่อไหร่ที่เธอพยายามจะล้ำเส้น เขาก็จะตอบโต้กลับมาแบบรุนแรงต่อหัวใจเธอเสมอ

จันทร์นาราตื่นเต้นกับการไปดูหนังครั้งนี้มาก ถึงกับรีบเข้าไปลองชุดนั้นเปลี่ยนชุดนี้อยู่หลายรอบเพราะอยากดูดีที่สุดตอนเดินเคียงข้างเขา

"เฮียว่าชุดนี้โอเคมั้ย" ร่างบางใส่เดรสสีชมพูขาวดูน่ารักน่าหลงใหลแต่ริวไม่ปลื้ม ถ้าหากผู้ชายคนอื่นจะได้มาเห็นทรวดทรงองค์เอวเธอแบบนี้

"มันสั้นไปรึเปล่า"

"ไม่นะ ชุดมันก็ยาวประมาณนี้เท่ากันหมดอะ"

"เปลี่ยนเถอะ"

"หนูชอบชุดนี้"

"ไปเปลี่ยนนารา" เสียงเขาเข้มขึ้นจนเธอต้องไปเปลี่ยนชุดใหม่จนได้

Rrrr

'Mom'

ริวเห็นชื่อคนโทรมาแล้วก็ได้แต่ถอนหายใจอย่างเบื่อหน่าย คงมิวายโทรมาสังคายนาเขาเรื่องยัยเด็กดื้ออีกแน่นอน

"ครับแม่"

'ฉันบอกแกแล้วใช่มั้ยว่าจะไปกินกับใครก็ได้แต่อย่าพาไปให้คนอื่นเห็น แกรู้รึเปล่าว่าตอนนี้เพื่อนฉันโทรมาถามกันยกใหญ่ว่าลูกชายแอบคั่วสาวพริตตี้อยู่รึเปล่า'

"แม่ก็ตอบไปสิว่าไม่ใช่" ก็จันทร์นาราไม่ได้เป็นสาวพริตตี้แล้วจริงๆ นี่นา ยัยเด็กดื้อไม่ได้ทำงานทำการอะไรทั้งนั้นแหละแต่อยู่เป็นแม่บ้านให้เขาต่างหาก

'แล้วคนที่แกพาไปวัดคนนั้นมันใครฮะ!'

"แม่บ้านครับ"

'ริว!' ผู้เป็นแม่ถึงกับแหวเสียงดังเมื่อลูกชายตั้งใจกวนประสาทใส่

มารดาเขาเป็นคนไทยที่ได้สามีเป็นคนญี่ปุ่น นางจะมีกรุ๊ปไลน์ที่รวมเหล่าแม่ๆ สะใภ้ญี่ปุ่นไว้คุยแลกเปลี่ยนข่าวสารกัน และจะแทนกลุ่มตัวเองว่า 'แม่บ้านญี่ปุ่น' ความหมายอีกนัยหนึ่งก็คือเหล่าภรรยานั่นแหละ

"แม่ไม่เบื่อที่จะบ่นผมแล้วรึไง พูดไปผมก็ไม่สนใจอยู่ดี"

'แกอายุสามสิบสามแล้วนะริว จะมาทำตัวลอยลมเลี้ยงผู้หญิงไปเรื่อยแบบนี้ได้ยังไง'

"นี่แม่จะหาเมียให้ผมรึไง ไม่เอาด้วยหรอก"

'ฉันมั่นใจว่าหาได้ดีกว่าคนของแกก็แล้วกัน'

"แม่อย่ามาวุ่นวายกับเรื่องของผมได้มั้ย ผมเคยพานาราไปจุ้นจ้านกับแม่เหรอ ก็ไม่…แล้วทำไมแม่ถึงเข้ามายุ่งเรื่องของผมอยู่เรื่อยเลย"

'นี่แกจะบอกว่าฉันสาระแนเหรอไอ้ริว'

"พูดไปก็เหมือนเดิม งั้นแค่นี้นะแม่"

'เดี๋ยว!'

"…"

'หนูกันตาอยากเรียนแข่งรถ'

"…"

'ฉันก็เลยจะให้แกช่วยดูแลน้องด้วย'

"มุกนี้มันเก่ามากครับแม่"

'น้องน่าจะเข้าไปหาแกอาทิตย์หน้า'

"ผมยังไม่ได้รับปากเลย"

'ถ้าแกปฏิเสธฉันจะตามราวีเด็กแกแน่'

นี่มารดาหรือนางมาร

เขารู้ว่าแม่ไม่ได้คิดจริงจังขนาดนั้นหรอก แต่ก็อดเบื่อหน่ายไม่ได้ที่ต้องมาโดนจับคลุมถุงชนอยู่เรื่อยๆ แบบนี้

"วันนี้เฮียจะออกไปทำธุระที่ไหนก่อนรึเปล่า" จันทร์นาราเอ่ยถามหลังจากที่เห็นเขาวางสายไปแล้ว ดูจากสีหน้าของชายหนุ่มก็พอจะรู้ว่าคนปลายสายคือใคร

"ไม่อะ ว่าจะเข้าไปนอนต่ออีกสักหน่อย"

"นอนจนหลังจะเปื่อยแล้วมั้ง"

"ปากดี มานี่เลย" ว่าจบร่างสูงก็อุ้มร่างบางจนตัวลอย เขาเดินเร็วๆ ไปที่เตียงและกกกอดเธอแทนหมอนข้าง

"เฮียไม่หิวรึไง" เธอถามพร้อมกับลูบไปตามกรอบหน้าขาวใส เขาหลับตาพริ้มพลางส่ายหัวปฏิเสธ หญิงสาวจึงไม่คิดเซ้าซี้ต่อ

เมื่อคืนเขาแทบไม่ได้นอนเพราะเอาแต่หงุดหงิดยัยเด็กดื้อและยิ่งไปกว่านั้นก็คือเขาติดกลิ่นของเธอ พอแยกไปนอนคนเดียวมันก็เลยไม่ชินแต่จะให้เดินกลับไปขอนอนด้วยก็กลัวว่าจะเสียหน้า

ตอนนี้เขาได้เธอมาไว้ในอ้อมแขนแล้ว กลิ่นหอมอ่อนๆ ของจันทร์นาราจึงช่วยให้เขาได้นอนหลับอย่างสบายใจเสียที

จวบจนเขาหลับคาอกเธอนั่นแหละ หญิงสาวจึงได้ขยับลุกออกมาจัดท่าทางให้เขาได้นอนสบายๆ

ร่างบางเดินออกมาอุ่นอาหารอีกรอบและนั่งทานข้าวคนเดียวเพราะถ้าให้หิ้วท้องรอเขาตื่นคงไม่ไหว เธอไม่ได้ทานอะไรตั้งแต่เมื่อวานพอจะรอกินพร้อมเขาก็เกิดทะเลาะกันเสียก่อน

ทั้งๆ ที่อยู่ด้วยกันแท้ๆ แต่เราแทบจะไม่ได้ทำอะไรร่วมกันเลย คงมีแค่เรื่องเซ็กซ์เท่านั้นแหละที่พอจะร่วมมือร่วมใจไปด้วยกันได้

************************

เอ้าาาาา คู่นี้เค้าไม่ได้อยู่กันเพราะรักเหรอ อ๋าาา ยัยน้องอาจจะรักแต่เฮียไม่น่าใช่ 5555555555

ตอนที่ 1 เจ้าของกลิ่นน้ำหอม 2

สองทุ่มแล้วแต่ชายหนุ่มก็ยังไม่ยอมตื่นสักที จันทร์นาราจึงเปิดซีรีส์เรื่องใหม่ดู แต่เพียงไม่นานเธอก็เห็นเขาค่อยๆ งัวเงียลุกขึ้น

"เฮียจะกินอะไรก่อนมั้ยหรือจะออกไปเลย" จันทร์นาราถามขึ้นทันทีเพราะเธออยากไปดูหนังจะแย่แล้ว

"ออกไปกินข้างนอกเลยก็ได้"

"โอเค เดี๋ยวหนูไปแต่งตัวก่อน"

ริวเห็นว่าหญิงสาวกระตือรือร้นกับการไปดูหนังในครั้งนี้มาก เขาจึงอดยิ้มไปกับเธอไม่ได้

Singha : ส่งรูปภาพ

Singha : เฮียทศชวนมาดื่ม ออกมั้ยเฮีย

ริวขมวดคิ้วมองรูปที่รุ่นน้องส่งมาให้และแน่นอนว่ามันตั้งใจถ่ายติดผู้หญิงคนหนึ่งมาด้วย

Singha : คนในดวงใจจจ

ไอ้เหี้ยนี่แม่งกวนตีน

'คนในดวงใจ' ที่มันพูดถึงก็คือดาราสาวสวยที่เขาเพิ่งคั่วมานั่นแหละ

Singha : เอ้า อ่านไม่ตอบเฉย จะมาป่าววว ถ้าช้าหมาคาบไปแดกก่อนนาาา

ริวลังเลอยู่หน่อยๆ แต่สุดท้ายแล้วเขาก็เลือกที่จะยกเลิกนัดกับจันทร์นาราแทน

Ryu : อีกหนึ่งชั่วโมงเจอกัน

ชายหนุ่มลุกขึ้นไปอาบน้ำแต่งตัวทันที ตั้งแต่หัวจรดเท้าล้วนแล้วแต่เป็นของแบรนด์เนมทั้งสิ้น

เสื้อเชิ้ตสีขาวกับกางเกงยีนส์สีดำมันเข้ากับเขามาก ไหนจะนาฬิกาเรือนละหลายล้านนั่นอีก เพียงแค่นี้ก็เรียกสายตาลุกวาวจากผู้พบเห็นได้แล้ว

"หนูเสร็จแล้ว" จันทร์นาราเข้ามาสวมกอดร่างสูงจากทางด้านหลัง เธอสูดดมกลิ่นน้ำหอมของเขาเข้าจนเต็มปอดก่อนจะเยี่ยมหน้าไปส่งยิ้มหวานเจี๊ยบให้ชายหนุ่ม

"นารา"

"คะ"

"เฮียไปดูหนังไม่ได้แล้ว"

ร่างบางคลายอ้อมแขนทันที สีหน้าเธอแสดงออกชัดเจนว่าจะวีนเขาแล้ว ชายหนุ่มจึงต้องรีบอธิบายก่อนจะโดนแหกอกเข้าเสียก่อน

"ทีมเรียกประชุมด่วน"

"ประชุมตอนจะสามทุ่ม?"

"มันก็ประชุมกันได้ตลอดแหละ"

"เฮียโกหกหนู"

"อย่างี่เง่าได้มั้ย บอกว่าประชุมก็คือประชุมดิ"

"แล้วทำไมต้องหงุดหงิดใส่"

ริวเท้าเอวมองหญิงสาวร่างบาง เขาแทบจะประสาทกลับทุกครั้งที่ได้ต่อปากต่อคำกับเธอ

จันทร์นาราเหมือนจะเป็นคนว่าง่ายแต่พอเอาเข้าจริงแล้วมันก็แค่เหมือน

"อย่าเซ้าซี้ให้มันมากนะนารา เธอไม่มีสิทธิมาคาดคั้นฉันแบบนี้"

สรรพนามที่ใช้เริ่มเปลี่ยนไปตามแรงอารมณ์แต่คราวนี้เธอไม่ยอมลงให้เขาง่ายๆ แน่

"เฮียสัญญากับหนูแล้วนะ แต่ทำไมถึงมาเปลี่ยนใจเอาตอนนี้ แล้วดูหนูสิ หนูแต่งตัวเสร็จสรรพทุกอย่างแล้วอะ"

"ก็ตอนนี้มันไม่ว่างแล้ว"

"อย่าตอบกำปั้นทุบดินแบบนี้ได้ปะ ถ้าเฮียไม่ว่างพาหนูไปดูหนังแล้ว หนูก็จะไปประชุมกับเฮีย"

นรกแตกเหอะ เพื่อนในทีมได้รุมถามเขากันยืดยาวแน่ว่าแม่สาวหน้าสวยคนนี้เป็นใคร แล้วเขาก็ไม่คิดจะพาเธอไปเปิดตัวอะไรขนาดนั้นด้วย เพราะงั้นเรื่องที่จะหนีบจันทร์นาราไปด้วยนั้นปัดตกไปได้เลย ไม่มีทาง!

"ปล่อยแขนเฮีย"

"ไม่เอา หนูจะไปด้วย"

"ถ้าพูดไม่รู้เรื่องก็อยู่ด้วยกันไม่ได้แล้วนะ"

คำขู่ของเขาได้ผลชะงัด ร่างบางยอมปล่อยมือจากเขาแล้ว ชายหนุ่มจึงเลือกที่จะเดินหนีเพราะไม่อยากใจอ่อนให้กับน้ำตาของเธอ

จันทร์นาราได้แต่มองตามแผ่นหลังกว้างเพียงเท่านั้น เธอไม่เคยถามถึงสถานะ ไม่เคยงอแงอยากจะแสดงตัวตน ถ้าเขาอยากเปิดเมื่อไหร่ก็เมื่อนั้น เธออยู่เงียบๆ มาโดยตลอด

ถึงแม้ว่าจะน้อยใจสักแค่ไหนก็ไม่เคยตัดพ้อให้เขาต้องหนักใจแต่เหมือนริวจะไม่เคยคิดเห็นใจกันเลยสักนิด

หญิงสาวมองตัวเองในกระจกแล้วก็นึกสะท้อนใจ อุตส่าห์แต่งหน้ารอเขา สวมชุดในแบบที่เขาชอบ เฝ้ารอเวลาไปดูหนังด้วยกันแต่ทุกอย่างก็ล่มอีกแล้ว

จันทร์นาราไม่อยากปล่อยให้ตัวเองจมอยู่กับความเศร้า ในเมื่อเดตครั้งนี้มันล่มแล้วเธอก็เลยอาบน้ำเตรียมเข้านอน

ระหว่างที่กำลังเข้าไปส่องอินสตาแกรมของชายหนุ่มและเพื่อนร่วมทีมเธอก็รู้ได้ทันทีว่ามันไม่ใช่การประชุมทีมแข่งรถอะไรทั้งนั้นก็แค่หาเรื่องไปดื่มเหล้าสำมะเลเทเมาไปเรื่อยเปื่อย

แต่แล้วเธอก็ไปสะดุดตาเข้ากับรูปภาพหนึ่งที่เพื่อนเขาแท็กมา ริวนั่งอยู่ริมสุดและมีผู้หญิงอีกคนนั่งเคียงข้าง มันใกล้ชิดจนแทบจะเกยตักกันอยู่แล้ว!

ไลน์กลุ่มชะนีผี

Nara : ส่งรูปภาพ

Nara : พวกแกพอจะรู้จักผู้หญิงที่นั่งข้างเฮียริวปะ

จันทร์นาราส่งรูปเข้าไปถามเพื่อนสนิทในแชทกลุ่ม เพราะโยทำงานด้าน MC เธอจึงรู้จักสาวๆ กลุ่มพริตตี้มากมาย ผู้หญิงคนนี้อาจจะเคยผ่านหูผ่านตามาบ้าง

Yoyo : นี่มันยัยพลอยจินี่

Nara : ใคร

Yoyo : นักแสดงวัยรุ่น นางเพิ่งเลิกกับแฟนด้วยนะนั่น

จันทร์นาราเม้มปากจนเป็นเส้นตรง ความกังวลเข้าเกาะกุมหัวใจเธออีกครั้ง

กลิ่นน้ำหอมเมื่อคืนนี้ จะใช่ของยัยพลอยจิอะไรนี่มั้ยนะ

Amm : จะไปมั้ย เดี๋ยวพาไป

ใจเธอมันไปถึงผับที่เขาอยู่นู่นแล้วแต่อีกใจมันก็กลัวว่าจะโดนริวว่าเอา

เธอไม่รู้ว่าตัวเองกลายเป็นคนหวาดระแวงตั้งแต่เมื่อไหร่ มันกลัวว่าจะทำผิดแล้วจะโดนเขาดุ กลัวว่าเขาจะโกรธ กลัวไปหมดทุกอย่างเลย

Yoyo : ว่าไง จะไปปะ เดี๋ยวออกไปรับตอนนี้เลย

จันทร์นาราเครียดจนเผลอกัดเล็บ แต่ถ้าไม่ไปก็คงได้อกแตกตายแน่ๆ

Nara : มารับที

Yoyo : ส่งสติกเกอร์

Amm : โอเค

เธออ่านข้อความแล้วก็นั่งอึนอยู่สักพัก มันลังเลว่าตัดสินใจถูกหรือเปล่าที่จะล้ำเส้นเขาถึงขนาดนี้ แต่พอคิดอีกทีมันก็เป็นสิทธิของเธอไม่ใช่หรือ เธอเป็นแฟนเขานี่นา

ทั้งสามคนมาถึงผับที่ริวนัดเจอเพื่อนแล้ว จันทร์นาราก็ไม่รอช้ารีบตรงดิ่งเข้าไปด้านในทันที

"ดูจากรูปแล้วน่าจะอยู่ชั้นลอย" โยออกความเห็นพร้อมกับมองขึ้นไปยังชั้นบน

"นี่ฉันต้องเสียเงินเปิดโต๊ะใช่มั้ยเนี่ย"

"เดี๋ยวฉันจ่ายเองน่า" จันทร์นาราบอกเพื่อนก่อนจะยกมือเรียกพนักงาน แล้วพวกเธอทั้งสามคนจึงถูกพามายังชั้นบน

"นั่นไง นมยัยพลอยจิจะทิ่มหน้าอยู่แล้ว" แอมพยักพเยิดให้เพื่อนดู และมันก็ไม่เกินจริงเลยสักนิด

จันทร์นาราโมโหจนสั่นไปทั้งตัวแต่ถึงอย่างนั้นก็ยังพยายามใจเย็นเดินเข้าไปหาเขาช้าๆ

"เฮ้ยๆ แกเอาจริงดินารา" แอมรีบรั้งเพื่อนไว้ทันทีเพราะรู้ว่าความสัมพันธ์ของเพื่อนกับชายหนุ่มมันเป็นมายังไง และถ้านาราเข้าไปแสดงตัวตอนนี้มีหวังได้ถูกไล่ตะเพิดออกมาแน่

"ก็มาถึงนี่แล้ว จะให้ฉันยืนมองเฉยๆ รึไง" พูดจบร่างบอบบางก็เดินดิ่งไปหากลุ่มของแฟนหนุ่มด้วยอารมณ์ขุ่นมัว

ไม่ว่ายังไงก็แล้วแต่ เธอต้องลากเขากลับเพนท์เฮาส์ด้วยกันให้ได้!

*************************************

อิเฮียแกแรงมากกก ยกเลิกนัดน้องเพื่อจะไปเต๊าะหญิง!

อ่านต่อนิยายเรื่องนี้