ประกาศราชกิจจาฯ คำนิยามโรคร้ายแรง 50 โรค สำหรับบริษัทประกันชีวิต
เว็บไซต์ราชกิจจานุเบกษา เผยแพร่คำสั่งนายทะเบียนที่ ๕๕/๒๕๖๑ เรื่อง คำนิยามโรคร้ายแรง ๕๐ โรค แบบมาตรฐานและหลักเกณฑ์การให้ความเห็นชอบสำหรับบริษัทประกันชีวิตเพื่อให้คำนิยามโรคร้ายแรง ๕๐ โรค ในกรมธรรม์ประกันชีวิต หรือสัญญาเพิ่มเติมโรคร้ายแรงหรือสัญญาเพิ่มเติมใด ๆ ที่แนบท้ายกรมธรรม์ประกันชีวิตที่ใช้ในธุรกิจประกันชีวิตเป็นมาตรฐานเดียวกันมีความถูกต้องทางการแพทย์และสอดคล้องกับการกำหนดอัตราเบี้ยประกันภัย
รวมถึงเพื่อให้การขอรับความเห็นชอบแบบ ข้อความ และอัตราเบี้ยประกันภัยในส่วนของคำนิยามโรคร้ายแรง มีความสะดะดวกและรวดเร็วยิ่งขึ้น
อาศัยอำนาจตามความในมาตรา ๒๙ และ ๓๐ แห่งพระราชบัญญัติประกันชีวิต พ.ศ. ๒๕๓๕ นายทะเบียน จึงมีคำสั่ง ดังต่อไปนี้
ข้อ ๑ คำสั่งนี้เรียกว่า "คำสั่งนายทะเบียน ที่ ๕๕/๒๕๖๑ เรื่อง คำนิยามโรคร้ายแรง ๕๐ โรค แบบมาตรฐาน และหลักเกณฑ์การให้ความเห็นชอบ สำหรับบริษัทประกันชีวิต"
ข้อ ๒ คำสั่งนี้ใช้บังคับตั้งแต่บัดนี้เป็นต้นไป
ข้อ ๓ ให้ยกเลิกแบบ ข้อความ และอัตราเบี้ยประกันภัยของกรมธรรม์ประกันชีวิต หรือ สัญญาเพิ่มเติมโรคร้ายแรง หรือสัญญาเพิ่มเติมใด ๆ ทีแนบท้ายกรมธรรม์ประกันชีวิต ที่มีคำนิยามโรคร้ายแรงในแต่ละโรคแตกต่างไปจากคำนิยามโรคร้ายแรง ๕๐ โรค แบบมาตรฐาน ตามแบบที่กำหนดในหลักเกณฑ์ส่วนที่ ๑ ท้ายคำสั่งนี้ ทั้งนี้ ตั้งแต่วันที่ ๑ เมษายน พ.ศ. ๒๕๖๒ เป็นต้นไป เว้นแต่ เป็นกรมธรรม์ประกันชีวิต หรือสัญญาเพิ่มเติมโรคร้ายแรง หรือสัญญาเพิ่มเติมใด ๆ ที่แนบท้ายกรมธรรม์ประกันชีวิต ที่ออกให้ ผู้เอาประกันภัยก่อนหน้าวันที่ ๑ เมษายน พ.ศ.ศ. ๒๕๖๒ และ ผู้เอาประกันภัยต่ออายุสัญญาเพิ่มเติมเดิมเมื่อครบรอบปีกรมธรรม์ หรือต่ออายุสัญญาเมื่อสัญญาเพิ่มเพิ่มเติมสิ้นผลบังคับ (Reinstatement)
ข้อ ๔ การยื่นขอรับความเห็นชอบแบบ ข้อความ และอัตราเบี้ยประกันภัยของกรมธรรม์ประกันชีวิต หรือสัญญาเพิ่มเติมโรคร้ายแรง หรือสัญญาเพิ่มเติมใด ๆ ที่แนบท้ายกรมธรรม์ประกันชีวิตที่มีคำนิยามโรคร้ายแรง ซึ่งบริษัทเคยได้รับความเห็นชอบจากนายทะเบียนก่อนคำสั่งนี้มีผลบังคับให้เป็นไปตามหลักเกณฑ์ ดังต่อไปนี้
(๑) ให้แก้ไขคำนิยามโรคร้ายแรงให้เป็นไปตามคำนิยามโรคร้ายแรง ๕๐ โรค แบบมาตรฐานตามแบบที่กำหนดในหลักเกณฑ์ส่วนที่ ๑ ท้ายคำสั่งนี้ และใช้อัตราเบี้ยประกันภัยตามที่เคยได้รับความเห็นชอบจากนายทะเบียนที่ยังมีผลบังคับอยู่ หรือ
(๒) ในกรณีที่มีคำนิยามโรคร้ายแรงนอกเหนือจากคำนิยามโรคร้ายแรง ๕๐ โรค แบบมาตรฐานตามแบบที่กำหนดในหลักเกณฑ์ส่วนที่ ๑ ท้ายคำสั่งนี้ และบริษัทเคยได้รับความเห็นชอบไปแล้ว ให้บริษัทใช้คำนิยามดังกล่าวต่อไปได้และใช้อัตราเบี้ยประกันภัยตามที่เคยได้รับความเห็นชอบจากนายทะเบียนที่ยังมีผลบังคับอยู่