พ่อคิดถึงหนูเหลือเกิน เสียงของพ่อขลุ่ยควาญช้าง “พังกันยา” หลังสูญเสียลูกช้างคู่ใจ
(วันนี้ 7 พ.ย.67) หลังวานนี้ มีข่าวเศร้าใจ เมื่อลูกช้าง “พังกันยา” ลูกช้างป่า กำพร้า ที่พลัดหลงจากภูวัว ได้ล้มลง ร่างกายสู้โรคเฮอร์ปีส์ไวรัสต่อไม่ไหว จากไปในวัยเพียง 13 เดือน “พังกันยา”เป็นลูกช้างที่ถูกรับเลี้ยงและดูแลมาอย่างดี จากร่างกายที่ไม่แข็งแรง ก็เริ่มแข็งแรงขึ้นเรื่อยๆ โดยมีการดูแลของทีมสัตวแพทย์และควาญช้างที่คอยดูแลอย่างใกล้ชิด มาตลอด 1 ปีกว่าๆ
เป็นเรื่องเศร้าใจ และยากที่จะทำใจได้ สำหรับเจ้าหน้าที่และควาญช้างที่คอยดูแล “พังกันยา”มาตลอด วานนี้ พ่อขลุ่ย ควาญช้างคู่ใจพังกันยา คนที่คอยเลี้ยงและดูแลกันยามาตลอด 1 ปี ตั้งแต่ที่พังกันยา ก้าวเท้าเข้ามาบ้านหลังใหม่ ที่ฟาร์ม Patara Elephant Conservation อ.หางดง จ.เชียงใหม่ โพสต์ข้อความ ความคิดถึง ถึงพังกันยา นางฟ้าตัวน้อยของพ่อขลุ่ย ว่า
“เขียนถึง “นางฟ้าตัวน้อยของพ่อ”
บรรยากาศยามค่ำคืนที่มืดมิด และเงียบสงัด คอกนอกที่ว่างเปล่าไม่มีแม้แต่เศษหญ้าแห้งที่ใช้ปูรองให้หนูนอนไ ม่ได้กลิ่นตัวหอมๆ ของหนูที่พ่อคุ้นเคย ไม่มีเต็นท์นอนของพ่อที่ใช้นอนเฝ้าหนูมาป็นแรมปี
ตั้งแต่วันแรกที่รถจากกรมอุทยานสัตว์ป่าและพันธุ์พืชภูหลวงจังหวัดบึงกาฬนำหนู..มาส่งที่ปางภัทร พ่อนอนเฝ้าหนูในคอกชั่วคราวที่ ใต้ต้นลิ้นจี่ เป็นคืนแรกช่วงเดือน พ.ย 66 ซึ่งตรงกับเดือนนี้ พ.ย 67 ตลอดทั้งคืนต้องนอนหนาวตากน้ำค้าง แต่ไม่ได้ทำให้พ่อท้อใจตั้งใจจะดูแลหนูให้เติบโตแข็งแรง เป็นแม่พังสาวที่สวยงามที่สุด
ตั้งแต่นั้นมาพ่อดูแลหนูทั้งวันทั้งคืนป้อนนม ป้อนน้ำสอนฝึกให้หนูกิน ฝึกใช้ชีวิตเหมือนลูกช้างทั่วไป แต่ด้วยที่หนูเป็นลูกช้างที่เกิดก่อนกำหนด พัฒนาการทักษะต่างๆของหนูแทบจะไม่มีเลย กลางคืน เกลือแร่ อาหารเสริมหญ้าบดผสมกล้วยงาขี้มอด คืนละ 3-4 ถาด ไม่รวมกลางวัน แม้นจะง่วงจะเพลียจากการทำงานช่วงกลางวันที่ต้องดูแลพี่ช้างตัวโตอีก2-3 เชือก แต่เพื่อให้หนูได้เติบโตแข็งแรงพ่อยอมทนได้ ใช้เวลาในการดูแลฟูมฝักหนูเกือบๆจะครบหนึ่งปี
หนูแข็งแรงเรื่อยๆ มีแม่รับที่ใจดีรักหนูมีพี่ชายตุ๋ยที่ช่วยพ่อดูแลหนูในช่วงที่พ่อไปทำธุระหรือไปดูแลพี่ช้างต้วโต พี่ชายยอมสละเวลาของชีวิตในช่วงวัยรุ่นที่จะไปเที่ยวเล่นกับเพื่อน ยอมดูแลหนูเพราะเวทนาสงสารในความเป็นลูกกำพร้าแม่ ความสดใสร่าเริ่งของหนู่ดีขึ้นทุกวันการเจริญเติบโตทางร่างกายของหนูดีขึ้นจาก 70 โล มาถึง 200 โล พ่อดีใจมาก เหนื่อยเพียงไหนขอให้หนูแข็งแรงเท่านี้พ่อก็พอใจแล้ว ถึงบางคืนยามดึกพ่อเผลอหลับ ไม่ได้ลุกมาป้อนอาหารให้หนูๆก็จะใช้งวงเล็กๆ ของหนูเรียกเขย่าเต็นท์ให้พ่อตื่นมาป้อนอาหารหนู ยามเมื่อพ่อลุกไปทำธุระหนูจะส่งเสียงร้องเรียกหา ห่างไม่ได้เลย หนู่น่ารักรู้ความขึ้นทุกวัน มีวีนมีเหวี่ยงมีอิจฉา มีหวง มีความรู้สึกเหมือนมนุษย์
ยามพ่อดุหนูจะไปแอบอยู่ข้างเสารอให้พ่อไปง้อ ยามหาพ่อไม่เจอก็จะมุดเข้าหาในเต็นท์นอนพ่อ. หนูเป็นมนุษย์ในร่างช้าง หนูจะมีอาการดีใจดี้ด๊าเมื่อพ่อพาเดินไปเล่นน้ำตก ให้พ่ออุ้มไปเบียดพี่วันใหม่ บางคืนพ่อแอบบ่นกับตัวเองอยากนอนเต็มอิ่มโดยไม่ต้องตื่นกลางดึกคืนละ 3-4 ครั้งเพื่อป้อนอาหารให้หนู มันทั้งเพลียทั้งง่วง พ่อทำแบบนี้วนเวียนมาเกือบปี
คืนนี้พ่อไม่ต้องตื่นมากลางดึกอีกแล้วใช่ไหมพ่อจะได้นอนเต็มอิ่ม แต่……หนู่รู้ไหม พ่อไม่สามารถข่มตาข่มใจให้หลับลงได้เลย ภาพทุกอย่างที่พ่อเคยดูแลหนูทุกค่ำคืนมันลอยวนในสมองในหัวใจพ่อตลอดเวลา
ป่านนี้…หนูกำลังเดินทางไปถึงไหนแล้วหนอ..คืนนี้ฝนตกหนูจะหนาวไหมหนอ..ใครจะคอยห่มผ้าให้หนู หนูจะหิวหรือเปล่า หนูจะหวาดกลัวอะไรไหม แค่เสียงฝน
ตกเสียงดังหนูยังกลัวพ่อต้องคอยกอดปลอบหนูทุกครั้ง
หรือว่า..หนูเดินทางไปถึงสรวงสวรรค์ชั้นฟ้าบ้านของหนู หนูแค่แอบบหนีมาเที่ยวเล่นในเมืองมนุษย์ใช่ไหม?…ถึงเวลาที่หนูต้องกลับแล้วใช่ไหม?..หนูเดินทางกลับไปในอ้อมกอดของพ่อ..”นางฟ้าตัวน้อยของพ่อ”
(พ่อคิดถึงหนูเหลือเกิน)”
เป็นข้อความที่ลึกซึ้งและเข้าไปถึงจิตใจของคนที่เลี้ยงช้าง ความผูกพันธุ์ที่ยากจะทำใจ ขอส่งกำลังใจให้พ่อขลุ่ย ควาญช้าง และเจ้าหน้าที่ทุกคนที่คอยดูแลพังกันยามานะคะ ขอให้เวลาเยียวยาทุกท่าน ความทรงจำของลูกช้างน้อยตัวนี้จะอยู่ในทุกคนตลอดไป
ไปวิ่งเล่นบนดาวช้างนะ “พังกันยา” ส่งกอดให้พ่อขลุ่ยและควาญช้างทุกคนนะคะ