โปรดอัพเดตเบราว์เซอร์

เบราว์เซอร์ที่คุณใช้เป็นเวอร์ชันเก่าซึ่งไม่สามารถใช้บริการของเราได้ เราขอแนะนำให้อัพเดตเบราว์เซอร์เพื่อการใช้งานที่ดีที่สุด

การเดินทางของ “ข้าวโพด” จากพืชป่าในอเมริกา สู่อาหารของคนและ(ปศุ)สัตว์ทั่วโลก

ศิลปวัฒนธรรม

อัพเดต 20 ก.ย 2567 เวลา 09.52 น. • เผยแพร่ 20 ก.ย 2567 เวลา 08.03 น.
ข้าวโพด (ภาพจาก pixabay.com)

ประวัติของข้าวโพด จากพืชป่าในอเมริกา สู่อาหารของคนและ(ปศุ)สัตว์ทั่วโลก

ข้าวโพด (Corn, Maize) เป็นพืชผลที่สำคัญอันดับต้น ๆ ของโลก ต้นไม้ตระกูลหญ้าลำต้นสูงให้ผลเป็นฝักซึ่งเต็มไปด้วยเมล็ดนี้ นอกจากจะเป็นอาหารสัตว์ชั้นดีแล้วยังเป็นหนึ่งในธัญพืชยอดนิยมของคนทั่วโลกด้วย หนึ่งในเมนูจากข้าวโพดที่แพร่หลายเป็นที่รู้จักทั่วโลกย่อมหนีไม่พ้น “ป๊อบคอร์น” (Popcorn) หรือ ข้าวโพดคั่ว หนึ่งในอาหารทานเล่นที่โปรดปราน เพราะทานง่ายได้ทุกเพศทุกวัย

ในสมัยปัจจุบันข้าวโพดเป็นพืชที่ปลูกแพร่หลายทั่วทวีปอเมริกา เป็นพืชเศรษฐกิจสำคัญของหลาย ๆ ประเทศ เพราะทั้งทนต่อสภาพภูมิอากาศที่หลากหลาย เป็นแหล่งอาหารสำคัญ และนำมาเลี้ยงสัตว์ได้ตั้งแต่ต้น ใบ ไปจนถึงเมล็ด

ข้าวโพดแบ่งได้หลากหลายชนิด ยกตัวอย่างหลัก ๆ 5 กลุ่ม คือ ข้าวโพดเลี้ยงสัตว์หรือข้าวโพดไร่ (Field Corn) ข้าวโพดหวาน (Sweet Corn) ข้าวโพดแป้ง (Flour Corn) ข้าวโพดเทียนหรือข้าวโพดข้าวเหนียว (Waxy Corn) และข้าวโพดคั่ว (Pop Corn) แม้จะมีหลักฐานการปลูกข้าวโพดมาแล้วหลายพันปี แต่ข้าวโพดแต่ละกลุ่มที่กล่าวไปล้วนถูกพัฒนาสายพันธุ์เมื่อไม่กี่ร้อยปีที่ผ่านมานี่เอง

นักโบราณคดีส่วนใหญ่เชื่อว่ามนุษย์รู้จักปลูกข้าวโพดมาอย่างน้อย 4,500 ปีมาแล้ว โดยมีถิ่นกำเนิดอยู่ในทวีปอเมริกาบริเวณกลุ่มวัฒนธรรมลาตินอเมริกา ได้แก่ ภูมิภาคอเมริกากลาง โดยเฉพาะประเทศเม็กซิโก และทวีปอเมริกาใต้ ทั้งนี้ ข้อเท็จจริงที่ไม่อาจโต้แย้งได้เลยเกี่ยวกับการเดินทางของข้าวโพดที่เริ่มต้นจาก “โลกใหม่” คือไม่มีหลักฐานเกี่ยวกับการปลูกข้าวโพดในพื้นที่อื่น ๆ ของโลกเลยก่อน ค.ศ. 1492 ซึ่งเป็นปีที่คริสโตเฟอร์ โคลัมบัส (Christopher Columbus) นักเดินเรือชาวเจนัวภายใต้การอุปถัมภ์ของราชบัลลังก์สเปนได้ไปค้นพบทวีปอเมริกา

สำหรับต้นกำเนิดการเพาะปลูกข้าวโพดอย่างจริงจังนั้น แม้จะมีการอธิบายอย่างรวม ๆ ว่าอยู่ในทวีปอเมริกาบริเวณกลุ่มวัฒนธรรมลาตินอเมริกา แต่สามารถวิเคราะห์ความแตกต่างโดยแบ่งเป็นสองพื้นที่ซึ่งมีความแตกต่างทั้งหลักฐานที่พบและพัฒนาการทางประวัติศาสตร์ค่อนข้างชัดเจน โดยหลักฐานการพัฒนาสายพันธุ์ข้าวโพดจนเป็นพืชกสิกรรมของสองพื้นที่มีลักษณะ ดังนี้

1. กลุ่มวัฒนธรรมที่ราบสูงในทวีปอเมริกาใต้ ได้แก่ ประเทศเปรู โบลิเวีย เอกวาตอร์ เปรู ชิลี อาร์เจนตินา และบราซิล มีการค้นพบข้าวโพดพันธุ์พื้นเมืองหลายสายพันธุ์ที่มีความปรวนแปรทางกรรมพันธุ์และมีลักษณะอันหลากหลายอย่างมาก พื้นที่เหล่านี้ยังพบสายพันธุ์ที่มีลักษณะคล้ายข้าวโพดป่าด้วย

2. กลุ่มวัฒนธรรมอเมริกากลาง ประเทศเม็กซิโก กัวเตมาลา รวมถึงโคลัมเบีย และเวเนซุเอลา พบหญ้าพื้นเมืองสองชนิด คือ ทริพซาคัม (Trip sacum) และเทโอซินเท (Teosinte) ซึ่งมีลักษณะทางพฤกษศาสตร์หลายประการคล้ายข้าวโพดอย่างมาก และมีความเป็นไปได้ว่าหญ้าเหล่านี้อาจเป็นบรรพบุรุษของข้าวโพดที่กลุ่มชนอารยธรรมเมโสอเมริกันนำมาพัฒนาสายพันธุ์จนกลายเป็นพืชกสิกรรมสำหรับบริโภค

ทางใต้ของหุบเขาลุ่มแม่น้ำบัลซาส (Balsas River) ตอนกลางของประเทศเม็กซิโก พบร่องรอยการเพาะปลูกหญ้าเทโอซินเทที่มีอายุกว่า 9,000 ปี แต่รูปลักษณ์กายภาพของพืชชนิดนี้แตกต่างจากข้าวโพดสมัยใหม่ที่เราคุ้นตากันอย่างมาก เพราะฝักเล็กและเมล็ดถูกห่อหุ้มด้วยเปลือกแข็ง แน่นอนว่ารสชาติคงไม่ถูกปากนัก ต่อมามีงานวิจัยชี้ให้เห็นว่าหญ้าสองชนิดข้างต้นและข้าวโพดน่าจะวิวัฒนาการแตกแขนงมาจากพืชดั้งเดิมร่วมกันเท่านั้น ไม่ได้เป็นเป็นบรรพบุรุษของกันและกันแต่อย่างใด

ทั้งนี้ นักโบราณคดียังพบซากซังข้าวโพดปนอยู่กับโบราณวัตถุต่าง ๆ ซึ่งฝังอยู่ใต้ดินลึกลงไปกว่า 28 เมตรในบริเวณเมืองหลวงของประเทศเม็กซิโก ทั้งจุดที่เป็นถ้ำและสุสานหลายแห่ง จากการพิสูจน์อายุทำให้ทราบว่าร่องรอยเก่าแก่เหล่านี้มีอายุกว่า 4,000-5,000 ปี แสดงให้เห็นว่ามีการปลูกข้าวโพดปลูกแถบนี้มาหลายพันปีแล้ว

การค้นพบอันน่าแปลกใจอีกประการคือ ณ ช่วงอายุของซังข้าวโพดในถ้ำที่เม็กซิโก ข้าวโพดได้แพร่กระจายออกไปนอกพื้นที่ของเม็กซิโกก่อนหน้านั้นแล้ว มีร่องรอยการเพาะปลูกในแอมะซอนทางตะวันตกเฉียงใต้เมื่อประมาณ 1,500 ปีมาแล้ว ค่อนข้างแน่นอนว่าวิวัฒนาการของข้าวโพดจากการพัฒนาสายพันธุ์โดยชาวอินเดียนในทวีปอเมริกาถูกแบ่งออกเป็นสองเส้นทางอย่างชัดเจนก่อนคริสโตเฟอร์ โคลัมบัส (หรือลูกเรือของเขา) จะนำเมล็ดพันธุ์ข้าวโพดจากหมู่เกาะแคริบเบียนข้ามมหาสมุทรแอตแลนติกกลับไปยังยุโรปในปลายคริสต์ศตวรรษที่ 15 และขยายพันธุ์จนแพร่กระจายไปทั่วโลก

ประวัติของข้าวโพด จาก “โลกใหม่” กระจายไปทั่วโลก

การเดินทางของข้าวโพดจากภูมิภาคลาตินอเมริกาไปยังพื้นที่อื่น ๆ ทั่วโลก นอกจากเป็นผลงานของคริสโตเฟอร์ โคลัมบัส และคณะของเขาแล้ว กลุ่มคนที่มีส่วนสำคัญที่สุดย่อมเป็น “ชาวอินเดียน” หรืออินเดียนแดง ชนพื้นเมืองของทวีปอเมริกา เราะพวกเขาคือผู้นำเข้า-ส่งออกสายพันธุ์ข้าวโพดจากบริเวณอเมริกากลางไปปลูกทางตอนเหนือ หมู่เกาะทะเลแคริบเบียน และทวีปอเมริกาใต้ เป็นนักพัฒนาสายพันธุ์ที่ทั้งคัดเลือกพันธุ์ กำหนดสีสัน คุณภาพเมล็ด และหลักการเพาะปลูก

เมื่อคริสโตเฟอร์ โคลัมบัส มาถึงทวีปอเมริกาใน ค.ศ. 1492 เขาก็พบการปลูกข้าวโพดอยู่ทั่วไปในดินแดนนี้ คณะสำรวจของเขาจึงทั้งแปลกใจและฉงนสังสัยว่าพืชประหลาดที่พวกเขาเห็นคืออะไร หลังจากเรียนรู้เกี่ยวกับพืชชนิดใหม่จากชนพื้นเมือง เมล็ดพันธุ์ข้าวโพดพร้อมพืชพรรณประหลาดสำหรับชาวยุโรปอีกหลายชนิดก็เดินทางกลับสเปนพร้อมกองเรือที่คริสโตเฟอร์ โคลัมบัส หมายมั่นว่าจะล่องไปยังจีน แต่กลับต้องพบดินแดนแห่งใหม่ที่คิดว่าเป็น “อินเดีย”

ดังนั้น พืชพรรณต่าง ๆ และข้าวโพดที่พวกเขานำกลับไม่ด้วยนั้น ไม่เพียงแค่ชาวยุโรปที่ไม่รู้จัก ทั้งชาวอินเดียกับชาวจีนในเอเชียก็ไม่มีใครรู้จักเช่นกัน

การปลูกข้าวโพดเริ่มต้นขึ้นในยุโรปก่อนขยายไปยังดินแดนอื่น ๆ กลางคริสต์ศตวรรษที่ 17 มีการทำไร่ข้าวโพดอย่างแพร่หลายในพื้นที่ยุโรปใต้ ขยายไปยังยุโรปตอนกลางและตะวันออกของทวีป รวมถึงเกาะอังกฤษ สามร้อยปีหลังเมล็ดพันธุ์ข้าวโพดข้ามน้ำข้ามทะเลมายังยุโรป มีการเพาะปลูกพืชชนิดนี้โดยทั่วไปและกระจายไปทั่วโลกพร้อมเครือข่ายค้าทางทะเลที่เติบโตและการขยายตัวของจักรวรรดินิยม ไร่ข้าวโพดโผล่ขึ้นทั่วโลกตั้งแต่ทวีปแอฟริกา เอเชีย และออสเตรเลีย แน่นอนว่าข้าวโพดกลายเป็นพืชเศรษฐกิจในอเมริกาด้วย

ทวีปแอฟริกาเริ่มเพาะปลูกข้าวโพดทางตอนเหนือของทวีปตั้งแต่กลางศตวรรษที่ 16 ด้วยเมล็ดพันธุ์จากอิตาลีและสเปน ส่วนทวีปเอเชียมีการนำเข้าในช่วงเวลาเดียวกันจากหลายเส้นทาง คือ การค้าในทะเลเมดิเตอร์เรเนียนมายังซีเรีย จากทะเลดำมายังตุรกี ภูมิภาคคอเคซัส และเอชียกลาง เส้นทางเหล่านี้นำข้าวโพดจากตะวันตกมายังตะวันออกกลางและอินเดีย อีกเส้นทางคือการค้าทางทะเลมายังญี่ปุ่นโดยชาวโปรตุเกส กับหมู่เกาะฟิลิปปินส์และอินโดนีเซียโดยชาวสเปน

ในส่วนของชื่อเรียกข้าวโพดว่า “Corn” บางครั้งจะหมายถึงข้าวสาลีหรือธัญพืชชนิดอื่น ๆ ด้วย จึงเรียกว่า “Maize” เพื่อเจาะจงยิ่งขึ้น โดยคำว่า “เมซ” ก็คืออินเดียนคอน มาจากคำว่า “มาฮิซ” (Mahiz) ภาษาอินเดียนท้องถิ่นในอเมริกา เป็นชื่อเรียกข้าวโพดที่ชนพื้นเมืองบอกกับคริสโตเฟอร์ โคลัมบัส เมื่อครั้งเขาได้พบพืชชนิดนี้เป็นครั้งแรก [1]

ประวัติของข้าวโพดในประเทศไทย

หลักฐานการปลูกและบริโภคข้าวโพดในไทยนั้นปรากฏหลักฐานเก่าสุดในบันทึกจดหมายเหตุของ“มองซิเออร์ เดอ ลาลูแบร์” (Monsieur De La Loubere) บาทหลวงชาวฝรั่งเศสที่เข้ามาในกรุงศรีอยุธยายุคสมเด็จพระนารายณ์มหาราช ระหว่าง ค.ศ. 1687-1688 (พ.ศ. 2230-2231) มีข้อความว่า “คนไทยปลูกข้าวโพดแต่ในสวนเท่านั้น และต้มกินหรือเผากินทั้งฝักโดยมิได้ปอกเปลือก หรือกะเทาะเมล็ดเสียก่อน” [2]

ทั้งมีการเอ่ยถึง “ข้าวโพดสาลี” (Kaou-possali) ว่าเป็นพระกระยาหารของพระเจ้าแผ่นดินสยาม เชื่อว่าข้าวโพดในสมัยโบราณอาจเป็นพืชหลวง ราษฎรทั่วไปไม่นิยมบริโภคกันมากนัก

มีเอกสารที่ระบุว่าคนไทยปลูกข้าวโพดนำมาเลี้ยงสัตว์ในช่วงสงครามโลกครั้งที่ 1 (ค.ศ. 1914-1918) โดยหม่อมเจ้าสิทธิพร กฤดากร อดีตอธิบดีกรมเพาะปลูก (กรมวิชาการเกษตรในปัจจุบัน) นำข้าวโพดพันธุ์อาหารสัตว์มาทดลองปลูก กระทั่งหลังสงครามโลกครั้งที่ 2 เป็นต้นมา การใช้ข้าวโพดเป็นอาหารสัตว์จึงแพร่หลายขึ้น ส่วนหนึ่งเพราะหลวงสุวรรณวาจกกสิกิจ ได้นำข้าวโพดมาเลี้ยงไก่เพื่อการค้า ประชาชนจึงเริ่มรับเป็นแนวทาง แต่เนื่องจากแหล่งปลูกในไทยมีน้อยมาก ข้าวโพดจึงทั้งหายากและมีราคาที่สูงในระยะแรก

ปัจจุบันมนุษย์นำข้าวโพดมาใช้ประโยชน์ในระดับที่ชาวอินเดียนแดงผู้พัฒนาสายพันธุ์พืชชนิดนี้ไม่อาจคาดถึง เพราะนอกจากเป็นอาหารของคนและสัตว์แล้ว ข้าวโพดยังถูกนำไปหมุนเวียนเป็นพลังงานทดแทนในรูปแบบของ เอทานอล (Ethanol) และแปรรูปเป็นพลาสติกด้วย

มีข้อมูลเป็นสถิติตัวเลขระหว่างปี 2016-2017 ว่าผลิตภัณฑ์ต่าง ๆ ที่มาจากข้าวโพดหนึ่งพันล้านตันทั่วโลกกลายเป็นพลังงาน 6% ของปริมาณแคลอรีจากอาหารทั้งหมดที่มนุษย์บริโภคเข้าไปเลยทีเดียว

อ่านเพิ่มเติม :

สำหรับผู้ชื่นชอบประวัติศาสตร์ ศิลปะ และวัฒนธรรม แง่มุมต่าง ๆ ทั้งอดีตและร่วมสมัย พลาดไม่ได้กับสิทธิพิเศษ เมื่อสมัครสมาชิกนิตยสารศิลปวัฒนธรรม 12 ฉบับ (1 ปี) ส่งความรู้ถึงบ้านแล้ววันนี้!! สมัครสมาชิกคลิกที่นี่

อ้างอิง :

[1] มูลนิธิโครงการสารานุกรมไทยสำหรับเยาวชนฯ : ‘เรื่องที่ ๒ ข้าวโพด’ / ‘ประวัติของข้าวโพดในประเทศไทย’. (ออนไลน์)

[2] Internet Archive Book Images, www.flickr.com : Image from page 416 of “Natal province : descriptive guide and official hand-book” (1911). (Online)

ฐานส่งเสริมข้อมูลและยกระดับคุณภาพสินค้า OTOP, สำนักหอสมุดและศูนย์สารสนเทศวิทยาศาสตร์และเทคโนโลยี : ข้าวโพด. (ออนไลน์)

Brigit Katz, Smithsonian Magazine : Rethinking the Corny History of Maize. (Online)

Laura Drury, Bright Maize : THE SURPRISING HISTORY OF MAIZE. (Online)

เผยแพร่ในระบบออนไลน์ครั้งแรกเมื่อ 29 พฤศจิกายน 2565

อ่านข่าวต้นฉบับได้ที่ : การเดินทางของ “ข้าวโพด” จากพืชป่าในอเมริกา สู่อาหารของคนและ(ปศุ)สัตว์ทั่วโลก

ติดตามข่าวล่าสุดได้ทุกวัน ที่นี่
– Website : https://www.silpa-mag.com

ดูข่าวต้นฉบับ
Loading...
Loading...
Loading...
Loading...
Loading...
Loading...
Loading...
Loading...
Loading...
Loading...
Loading...
Loading...
Loading...
Loading...
Loading...
Loading...
Loading...
Loading...
Loading...
Loading...
Loading...
Loading...
Loading...
Loading...
Loading...
Loading...
Loading...
Loading...
Loading...
Loading...
Loading...
Loading...
Loading...
Loading...
Loading...
Loading...
Loading...
Loading...