ซองดูฮี ยูทูบเบอร์สายฮา อาสาพาพี่น้องคนอีสาน กลับไปรักษาโควิดที่ภูมิลำเนาฟรี

ซองดูฮี เน็ตไอดอลชื่อดัง อาสาพาพี่น้องคนอีสาน กลับไปรักษาโควิดที่ภูมิลำเนาฟรี จากคนเคยติดโควิดถูกรังเกียจ กลายเป็นความหวังของชาวบ้าน เผยเคสสะเทือนใจ 

จากคนเคยติดโควิดถูกรังเกียจ กลายเป็นฮีโร่ความหวังของชาวบ้านซองดูฮี หรือ ศุกล เครือเสน เน็ตไอดอลยูทูบเบอร์ชื่อดัง เปิดใจกับ ข่าวสดออนไลน์ เล่าถึงที่มาเป็นจิตอาสา พาผู้ป่วยโควิดกลับไปรักษาที่ภูมิลำเนาฟรี ในโซนอีสานใต้โดยเฉพาะบ้านเกิด จ.ศรีสะเกษ เป็นเวลาร่วมเดือนแล้ว เผยเคสสุดสะเทือนใจคนท้องใกล้คลอดติดโควิด พ่อแม่อุ้มลูกวัย 2 เดือนไม่มีเงินติดตัวสักบาท สะท้อนปัญหาความเดือดร้อนประชาชนตกงานไร้ที่พึ่ง 

จุดเริ่มต้นอาสาพาผู้ป่วยโควิดกลับไปรักษาที่ภูมิลำเนาฟรี? “ผมเห็นข่าวมีคนล้มตายอยู่ในกรุงเทพมหานคร แล้วไม่มีใครเข้าไปเก็บศพเลย จนกระทั่งเวลาผ่านไปก็ไม่มีหน่วยงานไหนเข้าไปดูแล ทำไมประเทศไทยมันมาถึงจุดนี้ได้ ในเมื่อเราเป็นศิลปิน เป็นยูทูบเบอร์ เป็นคนที่ได้ประโยชน์จากประชาชนก็เลยเอารถตู้ตัวเองเพื่อไปรับส่ง โซนที่ผมช่วยเหลือส่วนมากเน้นที่อีสานใต้ บุรีรัมย์ สุรินทร์ ศรีสะเกษ อุบลฯ ยโสธร ร้อยเอ็ด แต่เน้นในจังหวัดบ้านเกิดของตัวเองก็คือ จ.ศรีสะเกษ”

“ปัญหาตอนนี้ของกรุงเทพมหานครเตียงรักษาไม่มี แต่ในบ้านเราภาคอีสานหรือต่างจังหวัดชนบทยังมีเตียงรักษาและมีบุคลากรทางการแพทย์ที่เพียงพอที่จะรักษา บางคนที่มารักษาแล้วหายก็มีเยอะ เคสที่ผมรับมาทั้งหมดรักษาหายหมดไม่มีใครเสียชีวิตเลยตลอดเวลา 1 เดือนที่มาปฏิบัติหน้าที่ตรงนี้”

“ได้ช่วยเหลือพี่น้องเราชาวอีสานที่เขาตกทุกข์ได้ยากตกระกำลำบาก บางคนนอกจากจะติดโควิดแล้วตกงานไม่มีเงินติดตัวเลยสักบาท ไม่มีค่าข้าวประทังชีวิต ไม่มีค่าห้อง ไม่มีค่าบ้าน ก็ไปรับกลับมาฟรีไม่มีค่าใช้จ่าย นำส่งไปยังรพ.สนามหรือสถานที่ที่เขาติดต่อไว้ในการรักษาอาการโควิด-19”

“มันจะมีอยู่ 2 เคสที่ผมรู้สึกสะเทือนใจ เคสแรกเป็นคนท้องประมาณ 7-8 เดือน คนท้องเคสนี้นำส่งรพ.สิรินธร ในเขต จ.อุบลราชธานี คนท้องเวลาติดโควิดไม่สามารถให้ยาได้ ต่อให้มีอาการไอ มีไข้ก็ไม่สามารถให้ยาได้ เพราะอาจจะมีผลทำให้ต่อครรภ์เป็นพิษ อาจจะทำให้เด็กที่อยู่ในครรภ์เกิดมาไม่สมบูรณ์ หรือมีอันตรายต่อทั้งแม่และเด็กได้”

“อีกเคสหนึ่ง พ่อแม่ลูกเด็กอ่อนอายุประมาณ 2 เดือน พ่อกับแม่ไปทำงานโรงงานที่กรุงเทพฯ ไม่มีเงินติดตัวเลยสักบาท ผมก็ให้แท็กซี่ไปรับเคสนี้แล้วจ่ายค่าแท็กซี่ให้เพื่อมาขึ้นรถตู้ เคสนี้อยู่ที่จังหวัดร้อยเอ็ด อ.หนองพอก ตลอดเวลาที่ไปส่งเขา ซึ่งผมก็ไปส่งด้วยตัวเองตั้งแต่ปฏิบัติหน้าที่ 1 เดือนเต็ม ผมก็ไปด้วยตัวเองทุกครั้ง ไปกำกับประสานงานทุกครั้ง เคสนี้ผมให้เงินติดตัวไปด้วยไว้ใช้เพื่อซื้อนมให้ลูก”

“บางคนร้องไห้ ปลายสายของผมไม่ใช่แค่ขอความช่วยเหลือ แต่ปลายสายของผมมันคือความหวัง มันคือความอยากรอด คือความหวังที่จะได้กลับบ้าน อย่างน้อยไม่มีอะไรเลยกลับมาอีสานบ้านเราก็ยังมีข้าวมีน้ำมีพี่มีน้องคอยซัพพอร์ต”

“บางคนเขาเป็นเอฟซีติดตามสนับสนุนผมมา แล้วอยู่ดีๆ เขาไปเจอผมในสภาวะที่เขากำลังเดือดร้อน คนเวลาเดือดร้อนจิตมันจะตกโดยเฉพาะคนที่เป็นโควิดจิตตกมาก แล้วสิ่งที่ผมไม่กลัวคือผมเคยเป็นโควิดมาแล้วก็เลยกล้าไปบู๊ไปเสี่ยงไปช่วยในจุดนี้ เราอาจจะเป็นศิลปินในดวงใจเขาโอกาสที่เขาจะได้เจอเราบางทีเป็นหน้าเวทีบ้าง ตามร้านค้า ตามปั๊มน้ำมัน ตามห้าง แต่ในทางกลับกันเขาเจอเราในเวลาที่เขาลำบากมากที่สุด คนที่มาช่วยเขาก็คือคนที่อยู่ในดวงใจเขาคนที่เขาสนับสนุน ผมก็คิดว่าตรงนี้มันอาจจะเป็นแรงบันดาลใจ เป็นกำลังใจให้เขาต่อสู้ชีวิตในสภาวะวิกฤตนี้”

จากเคยติดโควิดถูกรังเกียจ กลายเป็นฮีโร่ความหวังของชาวบ้าน? “เมื่อก่อนผมลำเลียงมารถตู้ รถทัวร์ผมมา รีบพากันปิดจมูกทันที กลัวติด แต่ผมอยู่บนรถกับผู้ป่วย 10 ชม. ผมก็ยังไม่กลัว ทีนี้พอนานไปเขาก็เริ่มเข้าใจว่ามันมีการลำเลียงคนป่วยมาทุกวัน เป็นรถทัวร์มีคนเยอะๆ เป็นลูกหลานตัวเอง จากรังเกียจในหมู่บ้านอำเภอในจังหวัดผมที่เป็นพื้นที่ของศรีสะเกษ ตอนนี้มีแต่ชูสองนิ้วให้ข้างทางครับ ออกมารอแต่เช้าเลยครับพอรู้ว่าเวลารถจะมา ออกมารอชูสองนิ้ว บางหมู่บ้านมี 3 นิ้วครับผม” 

“ผมมีความสุขทุกครั้งที่ได้ช่วยเหลือแบบนี้ เพราะว่าชีวิตผมลำบากมาก่อน เป็นลูกชาวนา พ่อกับแม่ผมพิการทางสายตาทั้งคู่ ผมเกิดเป็นลูกคนตาบอดและยังเป็นคนจนที่สุดในหมู่บ้านที่ผมอยู่ก็เลยเข้าใจความยากจน ความลำบากยากแค้นมันเป็นแบบไหน แล้วพอมีชื่อเสียง มีทรัพย์สมบัติ ทรัพย์สมบัติเงินทองไม่มีใครเอาไปได้ทุกคนหรอก สุดท้ายก็ต้องตายไป มีร้อยล้านพันล้านก็ไม่มีใครเอาไปได้แม้แต่ชิ้นเดียว ก็เอาตรงนี้มาแบ่งปันกันช่วยเหลือกัน” 

“สิ่งที่ผมทำผมไม่อยากไปเปรียบเทียบกับหน่วยงานราชการไหน ไม่อยากไปเปรียบเทียบว่าข้อบกพร่องเขาเป็นอย่างไร แต่ผมอยากรู้ว่าตรงนี้ทำไมมันแก้ปัญหาไม่ได้ อยากรู้ว่าการปฏิบัติหน้าที่ตรงนี้มันเหนื่อยแค่ไหน ผมก็เลยลองลงมือทำ” 

“ถ้าการบริหารจัดการของรัฐบาลดีกว่านี้มันจะไม่มีคำว่า จิตอาสา จะไม่มีคำว่าบริจาคเลย เพราะการบริหารจัดการของรัฐดีอยู่แล้ว ไม่จำเป็นต้องให้ใครมาทำหน้าที่อาสา” 

“ตอนนี้ประชาชนไม่มีกิน ประชาชนไม่มีเงิน ประชาชนไร้ที่พึ่ง สายด่วนที่เคยว่ากัน 1669 สายด่วนกู้ชีพฉุกเฉินมันใช้ไม่ได้ ตรงนี้มันอาจจะบกพร่องเพราะผู้ติดเชื้อมันเยอะมาก ขนาดผมตั้งสายด่วนตัวเองบางสายผมยังไม่ได้รับเลย แต่ในเมื่อเป็นหน่วยงานรัฐน่าจะมีความเพียบพร้อมมากกว่า” 

“ปัญหาที่ผมเจอตลอด 1 เดือนที่ผ่านมา คือการปกครองท้องถิ่นอาจจะล้มเหลว เพราะว่าเวลาเอาคนไข้ในพื้นที่ของตัวเองไปส่งเขาก็จะบ่ายเบี่ยงกันว่ารถ อบต. ออกไม่ได้นะ ต้องออกตามเวลา ต้องประสานงานก่อนทั้งๆ ที่อยู่ในภาวะฉุกเฉิน”

“ผมใช้ทุนส่วนตัว ยอมเสียรายได้มาช่วยเหลือประชาชน ตอนแรกผมใช้เงินตัวเอง เงินจากยูทูบจากโฆษณา ตั้งแต่ผมมาทำหน้าที่ตรงนี้ งานตัวเองผมไม่ได้ทำเลยนะครับ โฆษณาผมส่งคืนตัวละเป็นแสนสองแสน งานยูทูบเบอร์ผมก็ไม่ได้ถ่าย ผมก็เอาเวลาตรงนี้มาช่วยประชาชน มาช่วยพี่น้องเอฟซีแฟนคลับที่เขาเดือดร้อนตรงนี้ก่อน ถ้าบริษัทไหนเขาต้องการเร่งงานผมก็จะโอนเงินคืนทันทีเลย ซึ่งก็โอนไปหลายบาทแล้ว

ช่วงแรกๆ ผมก็ใช้เงินตัวเองและมีเพื่อนๆ เป็นศิลปินด้วยกันเขาก็สมทบมาหลังไมค์ หลังๆ มา ค่าใช้จ่ายมันเยอะมาก ถ้าเป็นรถทัวร์ใช้ 3-5 หมื่นบาทต่อรอบ เราไม่ได้รวยถึงร้อยล้านพันล้านครับแต่เรายังพอมีพอกิน ยังมีฐานแฟนคลับของเราที่เขารอที่จะซัพพอร์ตเราอยู่ ตั้งแต่ผมทำมาผมยังไม่เคยเปิดรับบริจาคเลยนะครับ ผมจะไม่ใช้คำว่าบริจาคเพราะว่าคนเรามีทั้งคนรักและคนเกลียด เราไม่อยากโดนคำว่าเป็นนักบุญทุนคนอื่น ถ้าทุนผมไม่พอผมก็จะเอาของที่ผมมีมาขายให้กับเอฟซีแฟนคลับเขาสนับสนุนเปลี่ยนจากตรงนั้นมาเป็นค่าน้ำมันรถ 

ผมสัญญากับตัวเองไว้ว่าผมจะทำจนกว่ามันจะคลี่คลายลงหรือว่าจะทำจนกว่ามันจะไม่ไหว ร่างกายและทุนทรัพย์ แต่ตอนนี้มันยังไหวอยู่ก็ช่วยเหลือกันไปในวิกฤตนี้ คือตอนนี้เราไม่ได้ไปทำอะไรอยู่แล้ว รถแห่ผมก็เล่นไม่ได้ คอนเสิร์ตก็ไม่มี งานถ่ายหนัง ถ่ายโฆษณาก็ไม่มี เอาเวลาตรงนี้ไปช่วยสังคม สิ่งที่ผมสนใจมาช่วยตรงนี้สมัยก่อนผมเคยทำงานเป็นคนขับรถฉุกเฉินรพ. และมีความเชี่ยวชาญในการช่วยเหลือชีวิตเบื้องต้น เอาอาชีพเก่าที่เราเคยทำเอามาช่วยเหลือสังคมตรงนี้ มันเป็นหน้าที่ของมนุษย์ที่เกิดมาบนโลกใบนี้ที่มีความเอื้อเฟื้อเผื่อแผ่ต่อมนุษย์ด้วยกัน

ผมมีทุกวันนี้เพราะประชาชน แล้วถ้าประชาชนเขาเดือดร้อน เมื่อเราได้ดิบได้ดีจากประชาชน เราก็ต้องกลับมาช่วยประชาชน

ฝากถึงรัฐบาล จริงๆ แล้วมันไม่ใช่หน้าที่ของเรา ไม่ใช่หน้าที่ของศิลปินของอาสาที่ต้องมาตรงนี้ มันคือหน้าที่ของผู้นำ ประเทศมันอยู่ได้เพราะมีผู้นำมีรัฐบาลที่ดีแต่ถ้าไม่มีประสิทธิภาพก็พิจารณาตัวเองนะครับ ไม่ต้องอยู่นานหรอก ผมฝากกลอนนี้ มีอำนาจไม่อิ่มหนำในอำนาจ จะพาพลาดผิดพลั้งระวังหนา ขี่หลังเสือจนเพลิดเพลินเกินเวลา จะพลาดพาเป็นเหยื่อให้เสือกิน