“ยิปโซ” เล่าบาดแผลในใจปมรูปร่างหน้าตา แถมโดนเปรียบเทียบกับพี่สาว

“ยิปโซ” เล่าบาดแผลในใจปมรูปร่างหน้าตา แถมโดนเปรียบเทียบกับพี่สาว

เรียกว่าเป็นเรื่องที่ค้างคาใจและโดนกระทำอยู่บ่อยๆมาตั้งแต่เด็กจนโตสำหรับ ยิปโซ อริย์กันตา ที่มักจะโดนทักเรื่องรูปร่างหน้าตาแถมยังเอาไปเปรียบเทียบกับพี่สาว ยิปซี คีรติ อีกด้วย ซึ่งกลายเป็นปมเป็นบาดแผลในใจที่ต่อสู้มานานกว่าจะแข็งแกร่งและผ่านมาได้ ซึ่ง ยิปโซ ก็ได้โพสต์ภาพสวมบิกีนี่เล่นน้ำและเปิดใจถึงปมในใจในครั้งนี้ พร้อมกับให้กำลังใจสำหรับคนที่กำลังโดนกระทำเช่นเดียวกับเธอ

โดย ยิปโซ เปิดใจเล่าว่า…. “ตั้งแต่จำความได้เป็นคนที่รู้สึกว่ามีอะไรผิดพลาดกับร่างกายตัวเองมาตั้งแต่เด็ก ทั้งโดนเปรียบเทียบกับพี่สาว เพื่อนที่โรงเรียน โตมาก็เพื่อนร่วมงาน คนที่เคยชอบที่เจอกันทุกครั้งต้องทักว่าอ้วนขึ้นหรือผอมลง เป็นโรคทางการกินมาแล้วแทบทุกรูปแบบ

ชีวิตกลายเป็น การต่อสู้กันระหว่างเสียงภายนอกที่บอกว่าเราควรรูปร่างหน้าตาเป็นยังไง กับเสียงภายในที่พยายามให้กำลังใจและทำให้เราเห็นว่า ความจริง กับ ความคิดเห็นส่วนใหญ่ ไม่จำเป็นต้องเหมือนกัน

ใครก็ตามที่เจอคำถามว่า ทำไมไม่เป็นอย่างนั้น ทำไมไม่เป็นอย่างนี้ ทำไมไม่ทำได้อย่างเขา ขอส่งกำลังใจนะคะ ขอให้มองเห็นได้อย่างชัดเจนว่าเหล่านี้อย่างร้ายก็เป็นแค่คำสั่ง อย่างดีก็เป็นคำ “แนะนำ” ที่ใส่คอสตูมคำถาม มีส่วนประกอบของความสงสัยน้อยมาก
จะมีกี่คนสงสัยจากใจว่าทำไมคน2คนถึงไม่เหมือนกัน ในเมื่อเราเห็นอยู่แล้วว่าเขาเป็นคนคนละคน

จะไม่รับฟังใครเลย อวยแต่ตัวเองหรืออวยกันเองก็ไม่ใช่ จะยอมให้ทุกคำของทุกคนมากำกับการใช้ชีวิตซ้ายทีขวาทีก็ไม่ใช่เหมือนกัน สำคัญคือ เรามีทางเลือกเสมอในการหยิบใช้แค่สิ่งที่ดีมีประโยชน์ แล้ววางที่เหลือไว้กับผู้ถามได้ โดยไม่เก็บมาวนฟังซ้ำในหัวเพื่อทำร้ายตัวเอง

และใครก็ตามที่ตั้งคำถามแบบนี้ก็ไม่เป็นไร หลายอย่างเกิดจากความเคยชิน แต่ทุกอย่างมีน้ำหนักสุดที่เจตนา บางคนเกิดด้วยเจตนาที่ดีจริงก็ดี และจะดีขึ้นไปอีกแค่ไหนถ้าเจตนาที่ดี + วิธีสื่อสารที่ดีด้วย ต่างจากการใช้คำแนะนำเป็นดาบทำร้าย แล้วเอาคำว่าเป็นห่วง ตบท้ายเป็นเกราะป้องกันตัวเองอีกที

จากวันที่ทำ @wordshurtcampaignth จนถึงวันนี้หลักๆค่อนข้างเหมือนเดิม ระวังการออกความเห็นพร่ำเพรื่อที่เพิ่มขยะทางใจให้คนอื่น เสรีภาพทางคำพูด กับเสรีภาพในการทำร้ายคนอื่นด้วยคำพูดไม่เหมือนกัน และเสรีภาพ อาจแปลว่ามีอิสระในการทำได้
แต่ไม่ได้แปลว่าไม่มีผลลัพธ์มีแต่คนที่ยินดีรับผิดชอบการตัดสินใจทุกอย่างของตัวเองเท่านั้นที่จะบริหารเสรีภาพของตัวเองได้อย่างดี

ขอแค่เราให้เกียรติความแตกต่างที่ไม่ทำร้ายใคร จะช่วยกันลดการกระตุ้นให้เกิดความรู้สึกว่าต้องเอาชีวิตคนอื่นมาเป็นมาตรวัดว่าต้อง ‘ดีกว่า’ ‘เท่ากับ’ ‘มีใครแย่กว่า’ถึงจะเริ่มพอใจหรือมอบความรักให้ตัวเองได้”