ทะลุมิติมาเป็นนางร้ายอุ้มท้องลูกพระเอก (อ่านฟรีจนจบ)
<h2 style='display: flex; justify-content: center;'>ข้อมูลเบื้องต้น</h2><figure style="width:50%;" class="image image_resized"><img loading="lazy" src="https://image.dek-d.com/28/0744/6804/134552623"></figure><p style="text-align:center;" class="indent-a">ข้าทะลุมิติมาเป็นนางร้ายที่ตั้งท้องลูกของพระเอกด้วยการวางยากำหนัด! </p><p style="text-align:center;" class="indent-a">ชะตาเดิมข้าจะต้องตายด้วยน้ำมือของเขา </p><p style="text-align:center;" class="indent-a">ข้าจึงกลับตัวกลับใจไม่สนใจเขาอีก </p><p style="text-align:center;" class="indent-a">ทว่าพระเอกกลับตามคลั่งรักนางร้าย </p><p style="text-align:center;" class="indent-a">อีกทั้งยังทวงสิทธิ์ลูกในท้อง!</p><figure style="width:50%;" class="image image_resized"><img loading="lazy" src="https://image.dek-d.com/28/0744/6804/134552633"></figure><p style="text-align:center;"><span style="color:#403152;">ปั้ง!</span></p><p style="text-align:center;"><span style="color:#403152;">“ช่างก๋ากั่นนัก!”</span></p><p style="text-align:center;"><span style="color:#403152;">โหวหนุ่มชกกำปั้นลงกับผนังโรงตีเหล็กอย่างแรง เส้นเลือดที่ข้างขมับแทบปูดโปนออกมา</span></p><p style="text-align:center;"><span style="color:#403152;"><i>‘นี่นางจะบอกว่าค่ำคืนที่ผ่านมาลีลากามของข้าห่วยแตก! แท่งหยกของข้าเล็กจนนางไม่รู้สึกรู้สาดั่งนอนอ้าขาให้ลมพัดผ่านนะหรือ!’</i></span></p><p style="text-align:center;"><span style="color:#403152;">ใบหน้าของโหวหนุ่มเจือไปด้วยความสับสนและงุนงง เมื่อจู่ๆ เขาก็ถูกประกาศตัดความสัมพันธ์จากสตรีที่ตามเทียวไล้เทียวขื่อเขามากว่าห้าปี ดั่งจะบอกว่าพอนางได้ลองชิมร่างกายของเขาแล้วจึงรีบคายออกดั่งถุยทิ้ง เพราะเขาไม่อร่อย?</span></p><p style="text-align:center;"><span style="color:#403152;">ข้าไม่อร่อยงั้นหรือ!</span></p><p style="text-align:center;"><span style="color:#403152;">แต่เมื่อคืนเป็นนางมิใช่หรือที่ร้องครางเสียงกระเส่า หรือทั้งหมดมันเป็นแค่การแสดง</span></p><p style="text-align:center;"><span style="color:#403152;">นางได้ข้าแล้วหมายจะทิ้งข้างั้นหรือ!</span></p><p style="text-align:center;"><span style="color:#403152;">ข้าต่างหากที่ต้องเป็นฝ่ายผลักไสนาง เหตุใดมันจึงกลับตาลปัตรเช่นนี้เล่า!</span></p><p style="text-align:center;"><span style="color:#403152;">“เหอะ! มันจะมากไปแล้วนะอวี้อ้ายฉิง!”</span></p><p style="text-align:center;"> </p><p style="text-align:center;"><span style="color:hsl(120,75%,60%);"><i>‘แท่งหยกของข้าหาใช่เล็กจ้อย มันมีขนาดใหญ่ยาวกว่ามาตรฐานของบุรุษทั่วไปเสียด้วยซ้ำ อีกทั้งยังมีสีชมพูผุดผ่อง ตรงไหนกันที่ทำให้อวี้อ้ายฉิงรู้สึกราวกับอ้าขาให้ลมพัดผ่าน’ </i></span></p><div class="raw-html-embed"> <iframe src="https://www.mebmarket.com/embed.php?seller_link=YToyOntzOjc6InVzZXJfaWQiO3M6NzoiNDE1MjExMiI7czo3OiJib29rX2lkIjtzOjY6IjMzNDQ2OCI7fQ" height="220" width="430" class="iframe_seller_link"></iframe> </div><p style="text-align:center;"> </p><hr/><h2 style='display: flex; justify-content: center;'>คุยกับเลี่ยง 💋</h2><figure style="width:50%;" class="image image_resized"><img loading="lazy" src="https://image.dek-d.com/28/0744/6804/134552633"></figure><p style="text-align:center;" class="indent-a">รีดขาาาาาาา เลี่ยงติดลมอินกับแนวนางเอกท้องเจ้าค่ะ</p><p style="text-align:center;" class="indent-a">นางเอกเรื่องนี้จึงท้องโตอีกกกกกกกกก (เขินนนนน~~~~)</p><figure style="width:50%;" class="image image_resized"><img loading="lazy" src="https://image.dek-d.com/28/0744/6804/134552623"></figure><p style="text-align:center;"> </p><p style="text-align:center;">นิยายเรื่องนี้เป็นแนวโรมานซ์คอมเมดี้นะเจ้าคะ</p><p style="text-align:center;">มีดราม่าหน่วงๆ พอให้เสียน้ำตา</p><p style="text-align:center;">แต่หลักๆ คือฮา โบ๊ะบ๊ะ หื่นกระจายอย่างแน่นอน</p><p style="text-align:center;">น้องนางเอกทำทุกอย่างเพื่อให้พระเอกไม่สนใจ </p><p style="text-align:center;">แ่ต่ยิ่งทำพระเอกกลับยิ่งสนใจ</p><p style="text-align:center;">ไปๆ มาๆ หลงรักน้องจนโงหัวไม่ขึ้น</p><figure style="width:50%;" class="image image_resized"><img loading="lazy" src="https://image.dek-d.com/28/0744/6804/134547992"></figure><p style="text-align:center;">หวังว่าเรื่องนี้จะทำให้รีดอมยิ้มได้นะเจ้าคะ</p><p style="text-align:center;">เลิฟรีดดดดดดดดดดดด ??’</p><hr/>
บทนำ อวี้อ้ายฉิง…สตรีไร้ยางอาย
บทนำ
อวี้อ้ายฉิง…สตรีไร้ยางอาย
โทสะเผาไหม้
เคร้ง!
ค้อนขนาดใหญ่ทุบลงบนเหล็กที่ถูกเผาไฟจนกลายเป็นสีเพลิงดังกึกก้องไปทั่วโรงตีเหล็ก เสียงตีเหล็กดังต่อเนื่องมานับสองชั่วยามแล้ว โดยบุรุษร่างสูงโปร่งที่กำลังตีเหล็กร้อนยังไม่มีทีท่าว่าจะเหน็ดเหนื่อย
กลับกัน…
ราวกับว่าทุกการแกว่งค้อนกระทบเหล็กคือการระบายโทสะที่คุกรุ่นอยู่ภายในหัวใจ คิ้วเข้มขมวดมุ่นด้วยความหงุดหงิด ใบหน้าคมคร้ามอาบไล้ไปด้วยหยาดเหงื่อ ผมสีเงินยวงเกล้ารวบมวยไว้บนศีรษะโพกรัดด้วยผ้าสีดำสนิท
ชายที่กำลังบันดาลโทสะหาได้ใส่อาภรณ์ปกปิดมัดกล้ามหนันแน่น เขาสวมเพียงกางเกงสีน้ำตาลเปลือกไม้ตัวเดียวเผยให้เห็นไหล่กว้าง อีกทั้งยังพับทบขอบกางเกงรั้งลงต่ำเผยเอวสอบได้รูปจนเห็นหัวหน่าวหมิ่นเหม่คล้ายไม่ใส่ใจ
ทว่าหากมีสตรีน้อยใหญ่ได้มาเห็นชายหนุ่มในสภาพเหงื่อโทรมกายเช่นนี้ คงได้กรีดร้องขวยเขินจนตัวบิด เพราะชายหนุ่มขึ้นชื่อว่ามีรูปเป็นทรัพย์ หล่อเหลาดุจเทพเซียนอวตาร จัดเป็นบุรุษที่ไม่ว่าสตรีวัยใดก็ล้วนอยากได้มาเป็นสามี
บุรุษผู้นี้มีบรรดาศักดิ์ ‘โหว’ นามว่า ‘ซือหม่าตงหยาง’ บรรพบุรุษทุกรุ่นล้วนสืบทอดวิชาตีเหล็กชั้นสูง ดาบ กระบี่ ขวาน หอก ง้าว ทวน ลูกธนู และสารพัดอาวุธที่ผลิตจากโรงตีเหล็กซือหม่านับเป็นของหายากที่ใช่ว่าใครจะครอบครองได้โดยง่าย
ซือหม่าตงหยางเองก็รับสืบทอดวิชามาจากบิดาเฉกเช่นพี่ชายทั้งสี่ของเขาซึ่งแยกย้ายออกไปสร้างครอบครัวและเปิดโรงตีเหล็กของตนเองยังเมืองต่างๆ ทว่าตงหยางกลับมีพรสวรรค์ทางด้านวรยุทธ์โดดเด่นผิดแผกไปจากพี่ชายทั้งหลาย
ชายหนุ่มได้ชื่อว่า ‘หัตถ์เซียน’ หากจับค้อนก็ตีดาบได้คมกริบ หากจับกระบี่ก็กลายเป็นจอมยุทธ์มากฝีมือ หากจับพู่กันก็หาได้น้อยหน้าเพราะเปี่ยมไปด้วยปัญญาฉลาดเฉลียว
ตงหยางออกท่องยุทธภพตั้งแต่อายุสิบห้าปี ก่อนจะก้าวขึ้นสู่ระดับปรมาจารย์ชั้นสูงสุดเมื่ออายุยี่สิบสองปี ทำให้ผมสีดำสนิทกลายเป็นสีเงินยวงแตกต่างจากคนทั่วไป
พรสวรรค์ของชายหนุ่มช่วยปกป้องการรุกรานของกองทัพปีศาจ ความดีความชอบใหญ่หลวงนี้จึงได้รับพระราชทานตำแหน่งโหวโดยการแต่งตั้งจากโอรสสวรรค์
ตระกูลซือหม่าที่เป็นเพียงตระกูลช่าง กลับกลายเป็นตระกูลขุนนางชั้นสูงในชั่วข้ามคืน ผู้คนที่เคยเมินหน้าหนีเพราะเหม็นกลิ่นเหงื่อ เหม็นกลิ่นสาบ เหม็นกลิ่นควันไฟ กลับพากันมารายล้อมหมายผูกสัมพันธ์
เคร้ง!
เหล็กร้อนถูกเหวี่ยงลงพื้นราวกับว่าโทสะที่คุกรุ่นไม่อาจบรรเทาเบาบางลงได้ โหวหนุ่มวางค้อนลงก่อนจะดึงทึ้งผ้าที่รัดฝ่ามือเหวี่ยงทิ้งแล้วทรุดกายลงนั่งไม่ไกลจากบริเวณเตาไฟนัก คว้ากระบอกหนังบรรจุน้ำขึ้นมาแล้วราดรดลงบนศีรษะ หยาดน้ำเปียกชุ่มไหลลงมายังสันกรามและปลายคางตัดได้รูป ช่วยคลายร้อนแต่ไม่อาจคลายความหงุดหงิด
ช่างตีเหล็กคนอื่นๆ ต่างก้มหน้าก้มตาทำงานของตนคล้ายไม่ใส่ใจ ทว่าทุกคนกลับรู้ดีว่าเพราะเหตุใดเจ้านายจึงได้หงุดหงิดเช่นนี้
ต้นเหตุไม่ใช่ใครที่ไหน แต่เป็น ‘คุณหนูอวี้อ้ายฉิง’ หญิงผู้มีความงดงามแทบจะล่มเมือง ได้รับสมญานามว่า ‘นางร้ายผู้งดงามแห่งเหมืองหนันหนิง’ นั่นเพราะนางเป็นบุตรสาวคนเล็กของนายอำเภออวี้ นางเอาแต่ใจ โทสะร้าย ขี้อิจฉาริษยา มักมีเรื่องทะเลาะวิวาทกับคุณหนูตระกูลอื่นๆ แทบไม่ว่างเว้น และที่สำคัญนางชื่นชอบโหวซือหม่าตงหยางเป็นอย่างมาก
นางประกาศกร้าวว่าจะทำทุกวิถีทางเพื่อให้โหวตงหยางมาเป็นสามี
นับจากนั้นคุณหนูอวี้เทียวไล้เทียวขื่อตามตื๊อซือหม่าตงหยางอยู่หลายปี ทั้งๆ ที่ทุกคนในเมืองหนันหนิงต่างรู้ว่าโหวซือหม่ามีใจให้กับแม่นาง ‘จางสิฮัน’ สตรีสาวที่แสนอ่อนหวานบุตรสาวเจ้าของห้องตัดเสื้อเล็กๆ ในตลาด
เรื่องมันควรจะจบอยู่แค่นั้นเพราะเป็นการตามรักตามชอบเพียงฝ่ายเดียว แต่ทว่า…
เมื่อคืนจวนสกุลซือหม่าได้มีงานเลี้ยงรื่นเริงเนื่องในวันคล้ายวันเกิดอายุหกสิบปีของท่านประมุขซือหม่าหวังเหล่ย มีการกินดื่มเฉลิมฉลอง เหล้ายา สุรา นารี แขกเหรื่อมากมายตบเท้ามาร่วมอวยพร
แล้วเหตุก็เกิดเมื่อคุณหนูอวี้แอบวางยาปลุกกำหนัดโหวซือหม่าตงหยางอย่างหน้าไม่อาย
เรื่องวุ่นวายชุลมุนมากขึ้นทบทวีคูณเมื่อมีสาวใช้คนหนึ่งไปแจ้งกับแม่นางจางสิฮันว่าท่านโหวต้องการพบเป็นการส่วนตัว ราวกับว่านี่คือการจัดฉากเพื่อตัดขาดความสัมพันธ์ของคนทั้งสองให้ขาดสะบั้น
เมื่อแม่นางจางเห็นว่าโหวซือหม่ากอดก่ายคุณหนูอวี้อยู่บนเตียง โดยที่ทั้งสองเปลือยเปล่าปราศจากอาภรณ์ใดๆ นางก็ถึงกับเป็นลมล้มพับหมดสติไป
โหวซือหม่าที่ถูกมอมเมาด้วยฤทธิ์ยาปลุกกำหนัดจึงได้สติ ด่าทอและขับไล่คุณหนูอวี้อ้ายฉิงอย่างไม่ไยดี ทว่าคุณหนูอวี้หาได้สะทกสะท้านนางยิ้มกว้างราวกับผู้ชนะ อีกทั้งยังประกาศเจตนารมณ์อีกว่า
‘คนอย่างข้าอวี้อ้ายฉิงอยากได้สิ่งใดต้องได้ ไม่ว่าอย่างไรท่านโหวต้องเป็นสามีข้า!’
แต่อนิจจารถม้าของนางกลับประสบอุบัติเหตุระหว่างทางกลับจวน ล้อหลุดออกจากเพลาทำให้ตัวรถม้าพลิกคว่ำ คุณหนูอวี้ได้รับบาดเจ็บที่ศีรษะจนสลบไป ข่าวว่านางถึงกับหยุดหายใจไปชั่วขณะ สาวใช้พากันร้องไห้ฟูมฟายเพราะคิดว่าเจ้านายสาวสิ้นแล้ว
แต่เมื่อนำร่างไร้ลมหายใจกลับถึงจวนนายอำเภอ คุณหนูอวี้กลับฟื้นคืนราวกับไม่มีอะไรเกิดขึ้น
เรียกได้ว่าคนในจวนสกุลซือหม่าที่รอฟังข่าวคราวต่างถอนหายใจด้วยความเสียดาย เพราะทุกคนล้วนอยากให้อวี้อ้ายฉิงตายๆ ไปเสีย จะได้ไม่ต้องมาสร้างเรื่องวุ่นวายให้น่าปวดหัวอีก
ทุกวันนี้ที่ไม่มีใครกระทำสิ่งใดรุนแรงกับอวี้อ้ายฉิงก็เพราะเกรงใจท่านนายอำเภออวี้เฟยหลง นายอำเภอผู้ใจดี เปี่ยมไปด้วยความเมตตา แต่กลับมีบุตรสาวที่ร้ายกาจดั่งนางปีศาจก็ไม่ปาน
อีกทั้ง ‘อวี้เฟยเทียน’ พี่ชายของอวี้อ้ายฉิงก็เป็นถึงเจ้าหน้าที่ตรวจสอบคดีแห่งศาลตุลาการประจำเมืองหนันหนิง เรียกได้ว่าบารมีบิดาและบารมีพี่ชายคุ้มเกศคุ้มเกล้า คุณหนูอวี้อ้ายฉิงจึงยังลอยหน้าลอยตาทำความเดือดร้อนแทบไม่เว้นวันได้เช่นนี้
บทที่ 1 คุณหนูอวี้ตัดสัมพันธ์ท่านโหว
บทที่ 1
คุณหนูอวี้ตัดสัมพันธ์ท่านโหว
สตรีวาจาก๋ากั่น
“ท่านโหวขอรับ”
ตงหยางกำลังจ้องมองเปลวเพลิงในเตาหลอมอย่างใจลอยค่อยหันกลับมาเมื่อได้ยินเสียงเรียกของพ่อบ้าน ก่อนจะพยักหน้าน้อยๆ เป็นเชิงอนุญาต พ่อบ้านจึงรีบดึงจดหมายออกจากแขนเสื้อส่งให้ผู้เป็นเจ้านายทันที
“คุณหนูอวี้ฝากจดหมายมาให้ท่านโหวขอรับ”
“ทิ้งมันลงไปในเตาเผา แล้วทีหลังอย่าได้นำสิ่งของอัปมงคลใดๆ จากสตรีน่ารังเกียจผู้นั้นมาให้ข้าอีก!”
เสียงห้วนตวาดลั่นอย่างไม่พอใจ ริมฝีปากหยักได้รูปเหยียดหยัน กัดข่มฟันจนสันกรามปูดโปน ฤทธิ์ยากำหนัดเมื่อคืนทำให้เขาไม่อาจควบคุมร่างกาย จึงไม่ระแคะระคายว่าสตรีแพศยาแอบซ่อนกายอยู่ภายในห้องนอนของเขา
นางแก้ผ้าเปลือยเปล่าราวกับสตรีไร้ค่า อวดยวนส่วนสัดที่ทำให้บุรุษแทบหยุดหายใจ นางผลักเขาที่กำลังมึนงงด้วยฤทธิ์ยา อีกทั้งยังขึ้นคร่อมทับร่างที่ไร้การควบคุมของเขาดั่งสตรีต่ำช้า
‘สารเลว!’
เขาสูญสิ้นการควบคุม ร่างกายร้อนเร่าปรารถนาราคะจนแทบแดดิ้น นวลเนื้อเปลือยเปล่าเบียดชิดยวนยั่ว ส่วนสัดที่แทบล้นทะลักทำให้สติสัมปชัญญะของเขาขาดสะบั้น
เขาร่วมหลับนอนกับนางราวกับคนหื่นกระหายกามราคะ ในขณะที่นางโอนอ่อนยั่วยวนเขา เบียดชิดแอ่นทรวงอกและโหนกนูนอวบอูมเข้าหาดั่งสตรีร่านไร้ยางอาย
แม้การเสพสังวาสจะเร่าร้อน แต่มันไม่ได้เกิดจากความยินยอม ยิ่งเขาชิงชังเกลียดนางมากเท่าไหร่ เขาก็ยิ่งพะอืดพะอมจนแทบอยากจะอาเจียนออกมาเมื่อนึกถึงค่ำคืนที่แสนบัดซบ
คิดพลางกำหมัดเข้าหากันแน่น หากนางไม่ใช่บุตรีของนายอำเภออวี้เขาคงหักแข้งหักขานางไปเสียแล้ว ไม่ปล่อยให้ลอยหน้าลอยตาทำกิริยาชั่วเช่นนี้แน่
“ขอรับ”
พ่อบ้านรับคำก่อนจะโยนจดหมายลงไปในเตาเผาหลอมเหล็กตามคำสั่งทันที ก่อนจะเอ่ยต่อไปว่า
“อะ…เอ่อคุณหนูอวี้เดาว่าท่านโหวคงจะทิ้งจดหมายของนางทันทีโดยไม่เปิดอ่านเป็นแน่ ชะ…เช่นนั้นนางจึงได้ฝากถ้อยคำผ่านข้าเพื่อสื่อถึงท่านโหวขอรับ”
คราวนี้โหวหนุ่มถึงกับขมวดคิ้วมุ่น คล้ายความอดทนกำลังจะสิ้นสูญ หากนางอยู่ใกล้ๆ เขาคงบีบคอนางแล้วเค้นถามว่าเมื่อไหร่จะเลิกยุ่งกับเขาเสียทีไปแล้ว
“เรื่องมาก! ว่ามา!”
ชายหนุ่มตอบรับคล้ายรำคาญ อีกทั้งเขาเองก็อยากจะรู้ว่านางจะทำสิ่งใดต่อไป คร่ำครวญเรียกร้องให้เขารับผิดชอบในตัวนางงั้นหรือ
อย่าหวัง!
เขาได้เรียกให้คนจากทางการมาเก็บพิสูจน์หลักฐานเอาไว้หมดแล้ว ว่าในสุรามียาปลุกกำหนัดผสมอยู่ อีกทั้งยังให้แพทย์มากฝีมือตรวจหาพิษกำหนัดที่หลงเหลือในร่างกายของเขาโดยมีเจ้าหน้าที่จากทางการมาร่วมเป็นพยานในการเก็บหลักฐานนี้
ซึ่งหนึ่งในเจ้าหน้าที่ระดับสูงที่มาร่วมเป็นพยานก็คืออวี้เฟยเทียน พี่ชายของคุณหนูอวี้อ้ายฉิงนั่นเอง ซึ่งอวี้เฟยเทียนมีสีหน้าลำบากใจ ฉายชัดว่าอับอายกับการกระทำต่ำทรามของน้องสาวไม่น้อย
‘ตระกูลอวี้ของเรารู้ดีว่าสิ่งใดผิดสิ่งใดถูก ข้าจะนำเรื่องนี้ไปรายงานท่านพ่อเพื่อลงโทษอ้ายเอ๋อร์อย่างแน่นอน ขอท่านโหวโปรดคลายโทสะด้วย’
หากอวี้อ้ายฉิงกล่าวอ้างว่าเขาลวนลามขืนใจ เรียกร้องให้เขาตบแต่งรับนางเป็นภรรยา เขาก็จะสู้จนถึงที่สุดต่อให้ต้องไปสู้กันในชั้นศาลก็ตาม!
ครานี้ต่อให้ต้องแหกหน้าท่านนายอำเภออวี้ เขาก็คงต้องทำ เพราะไม่อาจยอมรับหญิงแพศยาใจทรามมาเป็นภรรยาข้างกาย
“ขะ…ขอรับ ขะ…ข้าจะถ่ายทอดคำพูดของคุณหนูอวี้เดียวนี้”
พ่อบ้านหนุ่มยกมือขึ้นปาดเหงื่อคล้ายลำบากใจ ก่อนจะเอื้อนเอ่ยออกมา
“เป็นค่ำคืนที่ไร้การจดจำ ดั่งนอนอ้าขาให้ลมเย็นพัดผ่าน ฉาบฉวย บางเบา ปราศจากการผูกพันลึกซึ้งตราตรึง ขอท่านโหวโปรดอย่าใส่ใจ ข้าไม่คิดเรียกร้องให้ท่านรับผิดชอบพรหมจรรย์ของข้า เวลานี้ข้าหมดสิ้นความสนใจในตัวท่านแล้ว เราสอง…ถือว่าสิ้นวาสนาต่อกัน”
พ่อบ้านเอ่ยจบก็ถึงกับทำหน้าไม่ถูก คล้ายจะร้องไห้แต่ก็คล้ายจะกลั้นหัวเราะแล้วสักพักก็ทำสีหน้ากระอักกระอ่วนใจ ในขณะที่โหวซือหม่าตงหยางนั้นโกรธจัดจนหน้าแดงก่ำ
ปั้ง!
“ช่างก๋ากั่นนัก!”
โหวหนุ่มชกกำปั้นลงกับผนังโรงตีเหล็กอย่างแรง เส้นเลือดที่ข้างขมับแทบปูดโปนออกมา
‘นี่นางจะบอกว่าค่ำคืนที่ผ่านมาลีลากามของข้าห่วยแตก! แท่งหยกของข้าเล็กจนนางไม่รู้สึกรู้สาดั่งนอนอ้าขาให้ลมพัดผ่านนะหรือ!’
ใบหน้าของโหวหนุ่มเจือไปด้วยความสับสนและงุนงง เมื่อจู่ๆ เขาก็ถูกประกาศตัดความสัมพันธ์จากสตรีที่ตามเทียวไล้เทียวขื่อเขามากว่าห้าปี ดั่งจะบอกว่าพอนางได้ลองชิมร่างกายของเขาแล้วจึงรีบคายออกดั่งถุยทิ้ง เพราะเขาไม่อร่อย?
ข้าไม่อร่อยงั้นหรือ!
แต่เมื่อคืนเป็นนางมิใช่หรือที่ร้องครางเสียงกระเส่า หรือทั้งหมดมันเป็นแค่การแสดง
นางได้ข้าแล้วหมายจะทิ้งข้างั้นหรือ!
ข้าต่างหากที่ต้องเป็นฝ่ายผลักไสนาง เหตุใดมันจึงกลับตาลปัตรเช่นนี้เล่า!
“เหอะ! มันจะมากไปแล้วนะอวี้อ้ายฉิง!”