“สุยหยางตี้” จักรพรรดิโรคจิต กับอภิมหาโครงการที่สร้างความทุกข์ยากให้ประชาชน

สุยหยางตี้ (ค.ศ. 569-618) จักรพรรดิจีน ทรงป่วยเป็นโรคทางจิตชนิดหนึ่งคือ “โรคคลั่งไคล้ในความยิ่งใหญ่เหนือมนุษย์ของจักรพรรดิ” (Royal Megalomania) ที่บรรดาจักรพรรดิและผู้นำคนสำคัญในประวัติศาสตร์มักเป็นกัน

ในรัชกาลของพระองค์จึงเกิด “อภิมหาโครงการ” ที่ต้องใช้เงินทุนมหาศาล, แรงงานจำนวนมาก และสร้างความทุกข์ยากให้ผู้คนหลายโครงการ ดังนี้

“ลั่วหยาง” เมืองหลวงที่ 2

การบูรณะ “ลั่วหยาง” เมืองหลวงเก่าที่ถูกทำลายสมัยราชวงศ์ซีจิ้น (ราชวงศ์จิ้นตะวันตก) อภิมหาโครงการแรกที่เกิดขึ้นใน ค.ศ. 604 ปีแรกหลังพระองค์ขึ้นครองราชย์ รับสั่งให้เกณฑ์แรงงานประชาชนจำนวน 2 ล้านคน ภายในเวลา 1 เดือน และแรงงานสำหรับการขนส่งวัสดุและการก่อสร้างอีกหลายแสนคน โดยเร่งรัดให้แล้วเสร็จภายใน 5 ปี

หากสิ่งที่แรงงานต้องเผชิญคือ ความทุรกันดารของพื้นที่ การทำงานในสภาพที่โหดร้ายและมีเวลาพักผ่อนเพียงน้อยนิด ทำให้ประชาชนที่ถูกเกณฑ์มาราว 1 ล้านคนเจ็บป่วยล้มตาย

ต้ายุ่นเหอ “คลองเชื่อม” แม่น้ำสำคัญ 2 สาย

การสร้าง “คลองใหญ่” (grand canal) ที่เรียกว่า “ต้ายุ่นเหอ” เพื่อเชื่อม 2 แม่น้ำสำคัญ คือ แม่น้ำเหลือง (หวงเหอ) ทางเหนือ กับแม่น้ำแยงซี (ฉางเจียง) ทางใต้ โดยทางเหนือตัดไปถึงปักกิ่ง ทางใต้ตัดถึงหังโจว และเชื่อมต่อกับแม่น้ำสายอื่น

คลองดังกล่าวมีความยาว 2,500 กิโลเมตร กว้าง 40 กว่าเมตร ต้องเกณฑ์ประชาชนมาเป็นแรงงานราว 3.5 ล้านคน บางพื้นที่แรงงานชายไม่พอก็ต้องเกณฑ์แรงงานหญิงมาเพิ่ม และต้องใช้เจ้าหน้าที่กว่า 50,000 คน เพื่อกวดขันแรงงานที่คิดหลบหนี

เมื่อขุดต้ายุ่นเหอเสร็จ สุยหยางตี้ก็เสด็จประพาสคลองดังกล่าว เพื่อประกาศเดชานุภาพด้วยขบวนเรือมังกร และเรือบริวารใหญ่น้อยกว่า 100 ลำ ใช้คนลากจูงถึง 80,000 คน มีที่สำหรับพักผ่อนพระอิริยาบถ 40 แห่ง และประชาชนที่อาศัยในพื้นที่ใกล้เคียงต้องเดือดร้อนตระเตรียมอาหารสำหรับเลี้ยงดูข้าราชบริพารที่ตามเสด็จ ซึ่งมีถึง 3 ครั้ง ด้วยกัน

กำแพงเมืองจีน

กำแพงเมืองทางเหนือ เพื่อป้องกันศัตรูจากภายนอก ที่สร้างในสมัยจักรพรรดิจิ๋นซี มีการซ่อมแซมในหลายรัชกาล ถึงสมัยสุยหยางตี้ผู้ไม่เคยทำอะไรเล็ก จึงไม่ใช่การซ่อมแซมทั่วไป หากพระองค์ยังทรงสร้างกำแพงเพิ่มขึ้นใหม่จากบริเวณตอนเหนือของมณฑลซ่านซี จึงต้องเกณฑ์แรงงานประชาชนจำนวน 1 ล้านคน และเร่งรัดให้เสร็จในเวลา 20 วัน

พิชิตอาณาจักรโกกุเรียว

อาณาจักรโกกุเรียวเป็นจักรวรรดิเกาหลีโบราณ ที่ราชวงศ์สุยระแวดระวังเสมอมา หากการพิชิตอาณาจักรดังกล่าวกลับกลายเป็น “ฟางเส้นสุดท้าย” เพราะการเกณฑ์แรงงานประชาชนมาสร้างเรือรบ และเรือขนส่งเสบียงอาหาร ที่ต้องทำงานหามรุ่งหามค่ำ ทำให้ทุกๆ 10 คน มีแรงงานเสียชีวิต 3-4 คน จนเกิดการแข็งข้อและบทเพลงประท้วงที่ร้องกันไปทั่วว่า “อย่ายอมไปตายที่เหลียวตง”

นี่ยังไม่รวมรับสั่งให้ยกกองทัพกว่า 1 ล้านคน และคนงานที่สนับสนุนกองทัพกว่า 2 ล้านคน หากกองทัพที่ต้องเดินทางไกลบนเส้นทางทุรกันดาร ท่ามกลางอากาศหนาวสุดโหด ทหารจีนที่ข้ามพรมแดนเข้าไปในเกาหลีประมาณ 300,000 คน เหลือรอดกลับมาเพียง 2,000 คน แม้ทหารจีนที่เหลือพยายามยกทัพบุกอีกหลายครั้งก็ไม่สำเร็จ ก่อนจะต้องยุติลง เมื่อเกิดกบฏในประเทศอันนำไปสู่การล่มสลายของราชวงศ์

อนึ่ง อภิมหาโครงการของสุยหยางตี้ อย่างการขุดคลอง “ต้ายุ่นเหอ” นั้น ต้องยอมรับว่ามีคุณูปการต่อจีนอย่างมาก หากพระองค์จะไม่ทรงดำเนินการอย่างเร่งรัดชนิดที่ว่า รับสั่งวันนี้ จะเอางานเมื่อวาน ที่ทำให้ต้องเกณฑ์แรงงานมหาศาลที่คร่าชีวิตผู้คนจำนวนมาก

อ่านเพิ่มเติม :

• อะนอเร็กเซีย-อะม้อก โรคจิตเชิงวัฒนธรรม ที่อันตรายถึงชีวิต
• “บ้าก็บ้าวะ” เปิดตำนานตีตราทางสังคม วินิจฉัยโรคจิต-ประสาท ยุคสุโขทัย ถึงสมัยใหม่
• “พระเจ้าหยางตี้” กับตำนานเสวยสุขลากนางในเข้าศาลาเมื่อมีอารมณ์ ยุคเสื่อมราชวงศ์สุย
• ไซซี 1 ใน 4 ยอดหญิงงามของจีน เป็นบรรพชนคนไท?

สำหรับผู้ชื่นชอบประวัติศาสตร์ ศิลปะ และวัฒนธรรม แง่มุมต่าง ๆ ทั้งอดีตและร่วมสมัย พลาดไม่ได้กับสิทธิพิเศษ เมื่อสมัครสมาชิกนิตยสารศิลปวัฒนธรรม 12 ฉบับ (1 ปี) ส่งความรู้ถึงบ้านแล้ววันนี้!! สมัครสมาชิกคลิกที่นี่

อ้างอิง :

ทวีป วรดิลก. ประวัติศาสตร์จีน, สำนักพิมพ์สุขภาพใจ, พิมพ์ครั้งที่ 4 กุมภาพันธ์ 2547

เผยแพร่ในระบบออนไลน์ครั้งแรกเมื่อ 23 ธันวาคม 2567

อ่านข่าวต้นฉบับได้ที่ : “สุยหยางตี้” จักรพรรดิโรคจิต กับอภิมหาโครงการที่สร้างความทุกข์ยากให้ประชาชน

ติดตามข่าวล่าสุดได้ทุกวัน ที่นี่
– Website : https://www.silpa-mag.com