ผลิตภัณฑ์ขนสัตว์ ความทารุณ สวัสดีภาพสัตว์ สู่การแบนในหลายพื้นที่
ตั้งแต่สมัยยุคก่อนประวัติศาสตร์ หนังสัตว์และขนสัตว์ถูกใช้มาอย่างยาวนาน ยิ่งในบางประเทศ โดยเฉพาะในประเทศเมืองหนาว ในอดีตเขามองว่าขนและหนังสัตว์เหล่านี้สามารถบ่งบอกสถานะ ชนชั้น ของผู้ใช้ด้วยเช่นกัน ใช่วงศตวรรรษที่ 11 เลยมีความเชื่อที่ว่ากษัตริย์และชนชั้นสูงเท่านั้นที่จะได้ใส่เสื้อขนเออร์มิน มิงค์ เซเบิล และหนูชินชิลลา
ความนิยมของขนสัตว์มีต่อเนื่องมาจนถึงศตวรรษที่ 20 ขนสัตว์ถูกนำมาทำเสื้อผ้าในหลายแบรนด์ทั่วโลก ไม่ใช่แค่กษัตริย์เท่านั้นที่ใส่ได้ และไม่ใช่แค่ในยุโรป หลังสงครามโลกครั้งที่ 2 ขนแรคคูน มิ้ง เซเบิลถูกใช้ทำผ้าพันคอ เสื้อโค้ท ถือว่าเป็นสิ่งที่ฮอตฮิตกันมาก ทว่าก็เริ่มมีเสียงคัดค้านขององค์กรพิทักษ์สัตว์ต่าง ๆ อย่าง NAWT (National Animal Welfare Trust), ALF (Animal Liberation Front) และ PETA (People for the Ethical Treatment of Animals)
ในปัจจุบัน ก็ยังมีการทำเสื้อโค้ท หรือเสื้อผ้าจากขนมิ้ง ขนจิ้งจอก หรือขนเซเบิลอยู่ และในบางประเทศการอุตสาหกรรมขนสัตว์ก็ไม่ใช่เรื่องผิดกฎหมาย บางประเทศมีฟาร์มให้เห็นชัดเจน แต่อาจจะต้องมีมาตรการที่ต้องปฏิบัติตามตามกฎของประเทศนั้น ๆ
ทว่า… บางประเทศ บางรัฐ ก็ไม่เห็นด้วยและแบนการค้าขายขนสัตว์ไปเลย
ขนสัตว์มาจากสัตว์เพื่อให้ความอบอุ่นแก่ร่างกาย สัตว์ที่นำมาทำขนต้องถูกฆ่า ปัจจุบัน แต่ละประเทศที่ทำฟาร์มเลยต้องทำตามมาตรการที่วางไว้ของประเทศนั้น ๆ อย่างเคร่งคัด กล่าวคือต้องไม่ทารุณสัตว์ คำนึงถึงสวัสดิภาพสัตว์ และทำฟาร์มขนเฉพาะสำหรับสายพันธุ์ที่ควรเอามาทำเท่านั้นอย่างมิงค์ จิ้งจอก หมาป่าไคโยตี้ และเซเบิล พวกมันจะถูกวางยา ถูกฆ่าอย่างรวดเร็วไม่ให้มันทรมาน
แต่ก็มีบางแห่งที่ใช้ขนสุนัข หรือแมวแทน และใช้วิธีที่โหดร้ายอยู่ PETA เปิดเผยว่า หมาแมวบางตัวถูกตีให้สลบก่อน เพื่อที่ได้ถลกหนังและขนออกมาอย่างง่าย บางตัวก็จะถูกถลกออกมาในขณะที่มันยังเป็น ๆ อยู่ ทางโรงงานจะแขวนมันกลับหัวและค่อย ๆ ใช้มีดถลกขนและหนังออกมา เนื่องจากเชื่อกันว่าการทำแบบนี้จะทำให้ขนที่ได้มามีคุณภาพดีกว่า ซึ่งหลังจากที่ถลกออกมาแล้ว บางตัวก็ยังไม่ตาย ต้องนอนทรมานต่อก่อนจะสิ้นลม
PETA เคยทำวิดีโอที่เผยภาพสัตว์เหล่านี้แล้ว (วิดีโออยู้ในลิงค์ด้านล่าง แต่ค่อนข้างโหดร้ายมาก ๆ) และเผยว่า แมวมากกว่า 2 ล้านตัว และสุนัขมากกว่าหลายแสนถูกฆ่าในจีนทุกปี เพื่อเอาขนมาทำเสื้อผ้า ส่วนหนังก็จะเอามาทำเป็นถุงมือทำงาน ถุงมือแฟชั่น
ช่วงหลัง ๆ มา หลายบริษัทเหล่าก็หันมาใช้ขนสัตว์เทียม หรือขนขนแกะแทนมากขึ้น เพราะขนสัตว์ปลอม หรือขนแกะนี้เราได้มาโดยไม่ต้องฆ่า ฟาร์มสามารถตัดขนแกะออกมาก็พอ แกะพวกนี้ก็ต้องได้รับการตัดขนเป็นประจำอยู่แล้ว
PETA เผยว่า หลายครั้งขนสุนัข ขนแมว มักจะถูกส่งไปขายทั่วโลก ตลาดใหญ่ ๆ ก็ในสหรัฐอเมริกาและยุโรป แต่จะถูกตีตราว่าเป็นขนของสายพันธุ์อื่น
ที่แย่ไปกว่านั้น ในยุคโควิด ฟาร์มขนสัตว์ อย่างฟาร์มมิงค์ในสเปนได้สั่งฆ่ามิงค์ในฟาร์มกว่าแสนตัว เพราะพบว่าเจ้าหน้าที่ดูแลติดเชื้อทั้งหมด 7 ราย และมิงค์เกือบทั้งฟาร์มติดโควิด เจ้าหน้าที่จึงต้องจำใจปริดชีวิตมิงค์ ถึงแม้เจ้าหน้าที่ยังไม่ทราบว่าไวรัสนี้ติดจากคนสู่สัตว์หรือจากสัตว์สู่คนกันแน่
PETA จึงออกมาย้ำอีกรอบว่า การระบาดของไวรัสในหมู่ตัวมิงค์เป็นเหตุผลว่าทำไมถึงควรยุติการทำฟาร์มขนสัตว์ที่มีความโหดร้าย ซึ่งฟาร์มขนสัตว์เป็นเหมือนแหล่งกักเก็บเชื้อไวรัส ที่ค่อย ๆ บ่มเพาะเชื้อโรคและรอวันที่จะติดมาสู่คน
PETA ได้เรียกร้องให้มีการแบนการขายขนสัตว์ และหลาย ๆ ประเทศผู้ค้าก็เริ่มออกกฎแบนการใช้ขนสัตว์ในวงการแฟชั่น โดยมีอิสราเอลเป็นประเทศแรกของโลกที่แบนการค้าขายขนสัตว์เริ่มประกาศใช้สิ้นปี 2021 นี้
ส่วนประเทศอื่น ๆ ในยุโรปยังไม่แบนการค้าขาย แต่แบนทำฟาร์ม อย่างเช่นในสหราชอาณาจักร เบลเยียม ออสเตรีย สาธารณรัฐเช็ค สโลเวเกีย สโลวีเนีย โครเอเชีย เซอร์เบีย นอร์เวย์ และอีกหลาย ๆ ประเทศ (https://www.furfreealliance.com/fur-bans/)
ฝรั่งเศสก็แบนการทำฟาร์มขนสัตว์เช่นกัน แต่เป็นแค่ฟาร์มขนมิ้งที่จะบังคับใช้ในปี 2026
ด้านสหรัฐอเมริกา แคลิฟอร์เนียเตรียมเป็นรัฐแรกในสหรัฐ แบนผลิตภัณฑ์ขนสัตว์! เริ่มปี 2023 ห้ามผลิต ห้ามขาย เสื้อ รองเท้า กระเป๋าขนสัตว์ พร้อมห้ามใช้สัตว์ในการแสดงละครสัตว์หลายชนิด
แบรนด์ดัง ๆ หลายแบรนด์ไม่ว่าจะเป็น Prada, Gucci, Armani, Versace, Michael Kors, Macy’s, Bloomingdale’s, Jimmy Choo, DKNY, Burberry, Chanel และอื่น ๆ ก็ร่วมออกนโยบายไม่ใช้ขนสัตว์แล้ว
#ผ้าชนิดอื่นปล่อยมลพิษต่อสิ่งแวดล้อม
อย่างไรก็ตาม ก็มีเสียงที่ออกมาพูดว่า 85% ของเสื้อผ้าที่ผลิตในวงการแฟชั่นคือผ้าฝ้ายและผ้าที่ทำจากเส้นใยโพลีเอสเตอร์ มันไม่ได้ใช้ขนสัตว์ หนังสัตว์ และการผลิตเสื้อผ้าจากฝ้ายและโพลีเอสเตอร์เหล่านี้ก็ใช้สารเคมีจากการฟอกสี ย้อมสี ทำให้แหล่งน้ำเป็นมลพิษ และสำหรับฝ้าย บางทีก็ใช้ยาฆ่าแมลงในการผลิต เป็นอันตรายต่อพืชและสัตว์ในบริเวณ และใช้น้ำในการผลิตเยอะมาก ในปากีสถาน น้ำ 97% ในแม่น้ำสินธุถูกนำไปใช้ในการผลิตฝ้าย
ส่วนขนสัตว์เทียมก็ทำจากเส้นใยโพลีเอสเตอร์ เป็นวัสดุที่ทำจากผลิตภัณฑ์ปิโตรเลียม และใช้เวลาในการย่อยสลายนานกว่าขนจริง ที่สำคัญ อาจผลิตไมโครพลาสติกลงสู่แหล่งน้ำต่าง ๆ ด้วย ซึ่งสุดท้ายไมโครพลาสติกเหล่านี้ก็กลับเข้าสู่ร่างกายมนุษย์ ดังนั้น การใช้ทางเลือกอื่นก็สร้างผลเสียเช่นกัน
Pamela Paquin ดีไซเนอร์ชาว อเมริกัน ผู้ก่อตั้ง Peacer Fur เลยออกไอเดียให้นำสัตว์ที่ถูกรถชนตายมาสร้างทางเลือกให้กับผู้ที่ต้องการใช้เสื้อผ้าขนสัตว์ แต่ไม่อยากทารุณสัตว์ โดยเธอร่วมมือกับเจ้าหน้าที่กรมควบคุมสัตว์ในท้องถิ่น นำซากสัตว์ที่ถูกรถชนตายมาจัดการ เธอมองว่าไม่จำเป็นต้องเกิดจากฟาร์มฆ่าสัตว์เสมอไป
อย่างไรก็ตาม ถึง PETA จะบอกว่ามันก็ดีกว่าขนจากฟาร์มจริง พวกเขายังคงมองว่า ไอเดียนี้ก็เป็นเหมือนข้ออ้างให้คนใส่ขนสัตว์อยู่ดี คนก็ยังมีความต้องการจะซื้อขนสัตว์ใส่ และนี่อาจกระตุ้นการตลาดของขนสัตว์เพิ่มขึ้นก็เป็นได้
เพื่อน ๆ ละ ? คิดเห็นอย่างไรกับเรื่องนี้ ?