อดีตแกนนำกลุ่มทะลุวัง แฉ! "บุ้ง" ขอทุน-หาประโยชน์จากเด็ก
เมื่อวันที่ 8 สิงหาคม 2566 น.ส.เบญจมาภรณ์ หรือ “พลอย” อดีตแกนนำกลุ่มทะลุวัง ได้ออกมาทวีตข้อความถึงกรณี น.ส.เนติพร หรือ “บุ้ง” แกนนำกลุ่มทะลุวัง ที่พากลุ่มทะลุวัง บุกไปที่ทำการพรรคเพื่อไทย ซึ่ง น.ส.เบญจมาภรณ์ ได้ประกาศแยกทางไป เมื่อวันที่ 28 กันยายน 2565 และลี้ภัยไปพำนักที่เมืองแวนคูเวอร์ ประเทศแคนาดา ว่า
“เราเคยเป็นหนึ่งในเด็กที่บุ้ง เอามาดูแลเหมือนหยก รู้จักกันตั้งแต่สมัยอยู่ (กลุ่ม)นักเรียนเลว ตอนนั้นที่บ้านเรามีปัญหาทำให้ไม่มีบ้านอยู่ โดนคดีมันต้องมีผู้ปกครอง บุ้งมาเป็นผู้ปกครองแทนพ่อแม่ที่ดูแลเราไม่ได้ บุ้งก็รับปากเรากับแม่เราว่า จะดูแลเราอย่างดี
บุ้งดูแลเราอย่างดีในช่วงแรกที่อยู่ด้วยกัน เรายังคงอยู่กับบุ้งเพราะไม่รู้จะไปอยู่ไหน บ้านก็ไม่มีให้กลับ ตอนนั้นเราเริ่มสัมผัสได้ถึงความรุนแรงในบ้านที่อยู่กับบุ้ง การถูก Child Grooming (การเตรียมเด็กเพื่อทารุณกรรมทางเพศ) การโดนมินิพูเลต (manipulate คือโดนหลอกใช้) และการขูดรีดผลประโยชน์จากการเคลื่อนไหวในฐานะเยาวชน เพราะเราอายุแค่ 16 ปี
บุ้งมักจะชอบดูแลเด็กที่มีปัญหากับที่บ้าน หรือมีปัญหาในชีวิต และมีแสง บุ้งจะรับเด็กมาดูแล อาสาเป็นผู้ปกครอง และค่อย ๆ ใช้ประโยชน์จากเด็กคนนั้น เรากับเพื่อนโดนเอาผลงานการเคลื่อนไหวไปขอทุนเคลื่อนไหว แต่เงินทุนกลับส่งไม่ถึงเรา เพื่อนหลายคน และไม่สามารถตรวจสอบบัญชีของบุ้งได้
บุ้งชอบให้เด็กออกมาเคลื่อนไหว เทกแอ็กชันแรง ๆ โดยบุ้งบอกกับเราว่า เรายังเด็ก ต่อให้โดนคดีก็ยังไม่โดนหนัก เพราะยังมีศาลเยาวชน และเด็กถ้าเจอความรุนแรง เช่น ตำรวจจับ บลา ๆ จะเป็นข่าวง่าย ขอทุนง่าย ไวรัลง่ายกว่า แล้วบุ้งอ้างว่าจะซัปพอร์ตน้อง ๆ อยู่ข้างหลังแทน
จนเริ่มทำ “ทะลุวัง” เราโดนหนักมากขึ้น บังคับให้เราออกไปทำอะไรเเรงๆ แรงสุดคือเคยโดนให้ไปบุกคุกวังทวี (วังทวีวัฒนา หรือเรือนจำชั่วคราวพุทธมณฑล) แต่ตอนนั้นเราบอบช้ำจากการเคลื่อนไหวมามากแล้ว เหนื่อยโดนคดี เราบอกว่าสภาพจิตใจเราไม่ไหว ไม่อยากทำ ก็โดนปิดประตูใส่หน้า อยากจะหนีก็ไม่ได้ เพราะพอรู้ตัวอีกทีก็ไม่เหลืออะไรในชีวิตแล้ว
เราลาออกจากโรงเรียนเพื่อมาเคลื่อนไหว เงินก็ไม่มี ครอบครัวก็ทิ้ง ตอนนั้นเราคิดว่าเราต้องพึ่งพาแค่บุ้งเท่านั้น สุดท้ายหลุดออกมาได้เพราะเพื่อนรอบตัวให้ความช่วยเหลือ เป็นผู้ปกครองให้แทน จนปัจจุบันเราเป็นผู้ลี้ภัย 112 อยู่ต่างประเทศ เราก็ยังโดนเขาโจมตีในขบวนเสีย ๆ หาย ๆ อยู่เรื่อย ๆ”