ขาดทุนไม่อั้น ขอแค่ฉันได้เป็นเศรษฐี [นิยายแปล]

ข้อมูลเบื้องต้น

ขาดทุนไม่อั้น ขอแค่ฉันได้เป็นเศรษฐี [นิยายแปล]

เผยเชียนย้อนเวลากลับไปเมื่อ 10 ปีก่อน

โดยมีระบบสั่งให้เขาตั้งบริษัทอะไรก็ได้เพื่อหาเงินทำกำไรโดยจะมีการประเมินกำไรขาดทุนเป็นรอบๆ

แต่เผยเชียนเป็นคนหัวหมอ เขาดูแล้วว่าถ้าเขาทำธุรกิจได้กำไร เขาจะได้ส่วนแบ่งเข้ากระเป๋าตัวเองแค่ 1:100

แต่ถ้าเขาขาดทุน เขาจะได้ส่วนแบ่ง 1:1 เขาจึงคิดจะตั้งบริษัทเกม และหาทางทำให้บริษัทขาดทุน

ด้วยการสร้างเกมที่ไม่น่าจะฮิตบ้างล่ะ ขายเกมราคาถูกบ้างล่ะ เอาเงินไปละลายกับการเช่าตึกและซื้ออุปกรณ์ทำงานต่างๆ บ้างล่ะ

แต่ไม่ว่าจะทำอย่างไรก็ไม่ขาดทุนสักที เกมที่คิดว่าไม่น่าจะขายได้ก็ดันขายดีเป็นเทน้ำเทท่า

ทำไมการทำธุรกิจให้ขาดทุนมันถึงเป็นเรื่องยากขนาดนี้ล่ะเนี่ย?!

*** ลิขสิทธิ์ถูกต้องภายใต้บริษัท Ink Stone Entertainment ***

ได้รับลิขสิทธิ์ออนไลน์ (Digital license) สำหรับแปลขายลงบนเว็บไซต์ได้อย่างถูกลิขสิทธิ์ 100%

เจ้าของลิขสิทธิ์ต้นฉบับ : China Literature

เรื่อง : ขาดทุนไม่อั้น ขอแค่ฉันได้เป็นเศรษฐี : Losing Money to Be a Tycoon

ผู้เขียน : ชิงซานฉวี่จุ้ย

ผู้แปล : ตฤณวัฒนา ภูชานนต์ (Thunderbird Translators)

---

[亏成首富从游戏开始] / [青衫取醉]

©2021 Ink Stone Entertainment Co., Ltd. All rights reserved.

Thai translation rights arranged with China Literature by Ink Stone Entertainment Co., Ltd.

บทที่ 1 ระบบแปลงความมั่งคั่ง

บทที่ 1 ระบบแปลงความมั่งคั่ง

ปี 2009

มณฑลฮั่นตง เมืองจิงโจว มหาวิทยาลัยฮั่นตง

“พี่เชียน ตื่นได้แล้ว เดี๋ยวไปเรียนสาย! วันนี้รองคณบดีเข้าสอน มีเช็กชื่อด้วย!”

เผยเชียนลืมตาตื่น ขยี้ตา นึกสงสัยว่าใครกันที่เป็นคนเรียก

ฉันเช่าห้องเตียงเดี่ยวนี่ ใครมาห้องกัน

พอลืมตาก็เห็นใบหน้ายาว บดบังวิสัยทัศน์ไปเกือบหมด

“หม่าหยางเหรอ”

เผยเชียนนิ่งงันไป นึกว่าตัวเองกำลังฝันอยู่

“พี่รีบลุกเถอะ ถือว่าผมปลุกพี่แล้วนะ ไปเช็กชื่อไม่ทันอย่ามาโทษกันล่ะ” ใบหน้ายาวของหม่าหยางหายไปจากวิสัยทัศน์ของเผยเชียนเมื่อชายหนุ่มรีบรุดออกจากหอพักไป

เดี๋ยวนะ หอพักหรือ

เผยเชียนตื่นในทันใด เจ้าคนขี้เกียจดีดตัวขึ้นจากเตียง

หอพักมหาวิทยาลัย ห้องพักหกคน!

เขายังอยู่บนเตียงชั้นล่างของเตียงสองชั้นที่ตั้งอยู่ติดประตู จำได้ว่าประตูนั้นปิดไม่ค่อยสนิท ตอนหน้าหนาวจะมีลมพัดผ่านเข้ามาด้านใน ตอนนั้นเผยเชียนบ่นถึงเรื่องนี้บ่อยๆ

รูมเมตอีกสองคนเก็บของเรียบร้อยและกำลังเดินออกจากห้อง

“รีบๆ เลยพี่เชียน เร่งมือหน่อยน่าจะยังตามไปทัน ถ้าไม่มีเช็กชื่อพวกเราไม่ปลุกหรอก รองคณบดีรู้ว่าโดดจะซวยเอา”

ทั้งสองคนรีบออกจากห้องไปอย่างรวดเร็ว

ปี 2009 หรือ!

เขาย้อนเวลากลับมาสิบปีเลยหรือ

เผยเชียนใช้เวลาสักพักกว่าจะทำใจให้สงบและยอมรับความจริงได้

ตั้งแต่เรียนจบเมื่อปี 2013 เขาได้เข้าไปทำงานในอุตสาหกรรมสองสายและเปลี่ยนงานเปลี่ยนบริษัทมาหลายหน ได้เจอหัวหน้าสุดร้ายกาจ ต้องทนรับมือกับอำนาจและการเมืองในชีวิตการทำงาน

เป็นแค่ทาสของสังคมคนหนึ่ง

เป็นธรรมดาที่ชายหนุ่มจะรู้สึกตื่นเต้นดีใจที่ได้เจอเหตุการณ์มหัศจรรย์เหมือนได้เกิดใหม่ ได้ย้อนเวลากลับไปสิบปีก่อนเพื่อเริ่มต้นชีวิตใหม่ นี่คงเป็นอะไรที่ใครคนอื่นได้แค่เฝ้าฝันถึง!

หลังจากหายง่วงเป็นปลิดทิ้ง เผยเชียนก็พลิกตัวลุกขึ้นนั่งบนเตียง

ชายหนุ่มควรทำอะไรต่อไปดี

ควรไปคุยกับผู้คุมกาลอวกาศไหม

คงจะไม่ถูกฆ่าหรือตายคาที่ใช่หรือเปล่า

หรือ…ที่ควรทำอย่างแรกคือไปเข้าเรียน

นี่มันบ้าไปแล้ว!

สิบปีก่อน ถึงความทรงจำจะเลือนราง แต่เผยเชียนก็จำได้ว่าตัวเองโดดเรียนไปหลายครั้งตอนอยู่ปีหนึ่ง รวมถึงคลาสของรองคณบดีด้วย

ถึงรองคณบดีบอกว่าจะเช็กชื่อ แต่จริงๆ ก็ไม่ค่อยเช็กหรอก

กลับกันแล้ว ครูหนุ่มคนหนึ่งที่เหมือนจะใจดี ไม่เคยเช็กชื่อ ดันมาเช็กชื่อตอนปลายเทอมแล้วเอาไปรวมกับผลสอบ

“ผมไม่ได้อยากเช็กชื่อ ผมแค่อยากรู้จักทุกคน”

เขาพูดว่าอย่างนั้น

พอมาคิดดูดีๆ แล้ว ก็เพิ่งจะรู้ว่าตัวเองโดนหลอก ตอนนั้นเขายังเด็ก จึงเชื่ออาจารย์ที่ตนเคารพหมดใจ

ทันใดนั้น หน้าจอโปร่งแสงก็ปรากฏขึ้นตรงหน้าเผยเชียนพร้อมบรรทัดข้อความมากมายไล่เรียงลงมาเต็มหน้าจอ

<ดำเนินการเชื่อมต่อระบบแปลงความมั่งคั่ง>

<เชื่อมต่อเสร็จสิ้น>

<เจ้าของ: เผยเชียน>

<โปรดอ่านคู่มือการใช้งานระบบ>

“นี่มันอะไรเนี่ย!”

เผยเชียนทั้งตกใจและตื่นเต้น

แน่นอนอยู่แล้วว่าพอได้เริ่มต้นชีวิตใหม่ก็ต้องมีระบบอะไรสักอย่างโผล่มา! พลังโกงของเขามาแล้ว!

ใจเย็น ใจเย็น! ปกติก็มาอีหรอบนี้ตลอด ไม่เห็นต้องตกใจอะไร!

ไม่นานเผยเชียนก็สงบสติอารมณ์ได้และมองไปยังข้อความบนหน้าจอ

<ระบบแปลงความมั่งคั่ง>

<อัตราการแปลงกำไร/ขาดทุน: อยู่ในระหว่างดำเนินการ>

<เงินทุนระบบ: 50,000>

<ความมั่งคั่งส่วนบุคคล: 443>

นี่คือหน้าจอเมนู

ด้านล่างของหน้าจอเมนูมีหน้าต่างแสดงข้อมูลการทำงานของระบบ มันต้องเป็นคู่มือการใช้งานแน่

<กฎการแปลงความมั่งคั่ง>

<ในช่วงเวลาที่กำหนด ระบบจะมอบเงินทุนให้ผู้เป็นเจ้าของในจำนวนที่กำหนด เงินทุนนี้ใช้ได้ในการประกอบธุรกิจของบริษัทเท่านั้น ไม่สามารถใช้ไปกับการใช้จ่ายสิ้นเปลือง>

<หลังจากผ่านไประยะหนึ่ง ระบบจะสรุปบัญชีโดยประเมินจากกำไร/ขาดทุนของระบบ และแปลงเป็นความมั่งคั่งส่วนบุคคลของผู้เป็นเจ้าของตามอัตราส่วนที่กำหนดไว้>

<หมายเหตุ: เพื่อกระตุ้นให้ผู้เป็นเจ้าของตั้งใจทำงาน ผู้เป็นเจ้าของไม่สามารถจ่ายเงินเดือนให้ตนเองผ่านบัญชีของบริษัทได้>

<ขั้นตอนต่อไป: ตรวจดูกฎแบบละเอียด>

“โห ระบบนี่เจ๋งสุดๆ เลย!”

“ให้เงินทุนไม่พอ ยังจะให้เงินฉันอีกเหรอ ช่างเป็นระบบที่รู้จักคิดจริงๆ!”

เผยเชียนเข้าใจการทำงานของระบบในทันที

แม้ว่าทั้งเงินทุนระบบและความมั่งคั่งส่วนบุคคลจะหมายถึงเงิน แต่ก็เป็นส่วนที่ต่างกันโดยสิ้นเชิง

ความมั่งคั่งส่วนบุคคลที่มีอยู่ 433 แสดงถึงเงินทั้งหมดที่เผยเชียนมี ซึ่งก็คือ 443 หยวน เป็นส่วนที่เขาสามารถใช้จ่ายได้ตามใจชอบ

ส่วน 50,000 หยวนเป็นเงินทุนระบบ ตามกฎของระบบแล้ว เงินจำนวนนี้สามารถใช้ในการประกอบธุรกิจได้เท่านั้น เช่น ก่อตั้งบริษัท

หลังจากผ่านไประยะหนึ่ง ไม่ว่าเขาจะได้กำไรหรือขาดทุน ระบบก็จะแปลงเงินทุนระบบมาเป็นความมั่งคั่งส่วนบุคคลตามอัตราที่กำหนด จากนั้นเขาก็จะเอาเงินนี้ไปใช้ได้ตามใจชอบ!

“เจ๋งเป้ง! ดูกฎแบบละเอียดดีกว่า!”

เผยเชียนกดหน้าจอต่อ

<ผู้เป็นเจ้าของต้องประกอบธุรกิจที่มีรูปแบบปกติ ถูกกฎหมาย และใช้ทักษะเฉพาะทาง>

<รายการด้านล่างคือข้อละเมิดต่อกฎ ห้ามกระทำ>

<หมวดการทำกำไร:>

<1. กว้านซื้อหรือปั่นราคาทรัพย์สิน>

<2. ซื้อสกุลเงินดิจิทัลที่มีส่วนเกี่ยวข้องกับธุรกิจแชร์ลูกโซ่ ระดมทุนแบบผิดกฎหมาย หรือประกอบธุรกิจผิดกฎหมายรูปแบบอื่นๆ>

<3. เก็งกำไรและแสวงผลกำไรจากการกักตุนสินค้า หรือทำลายกลไกตลาด>

<… (แตะที่นี่เพื่อแสดงข้อละเมิดอีก 97 รายการ)>

<หมวดการขาดทุน:>

<1. ทำการกุศลหรือยกบริษัทให้ผู้อื่น>

<2. จัดจ้างพนักงาน เช่าพื้นที่สำนักงาน และจัดซื้อวัสดุอุปกรณ์ในราคาที่สูงกว่าราคาตลาด>

<3. ขาดการทำงาน มีประสิทธิภาพการทำงานต่ำ และขาดการสร้างมูลค่าเป็นเวลานาน>

<… (แตะที่นี่เพื่อแสดงข้อละเมิดอีก 97 รายการ)>

<กฎเพิ่มเติม: ผู้เป็นเจ้าของไม่สามารถเปิดเผยหรือบอกเป็นนัยถึงการมีอยู่ของระบบให้ผู้อื่นทราบ>

<ระบบมีสิทธิ์ตัดสินใจเด็ดขาดเรื่องคำนิยามของข้อละเมิด>

<ขั้นตอนต่อไป: สุ่มอัตราแปลงกำไรขาดทุน>

“กฎเข้มจังแฮะ”

เผยเชียนตรวจดูข้อละเมิดทั้งสองร้อยข้อขณะตัดแผนในหัวออกไปทีละแผน

ระบบไม่อนุญาตให้เก็งกำไรทรัพย์สินและซื้อสกุลเงินดิจิตอล

เขาทำได้แค่ลงทุนธรรมดาทั่วไปและบริหารจัดการความมั่งคั่ง แต่ผลตอบแทนรายปีที่ได้นั้นน้อยเกินไปสำหรับชายหนุ่ม

หลังจากอ่านข้อละเมิดไปทั้งหมดสองร้อยข้อ เผยเชียนก็ตระหนักได้ว่านอกจากมีข้อจำกัดในส่วนการแสวงหากำไรแล้ว ยังมีข้อจำกัดในส่วนการขาดทุนอีก

ทั้งหมดทั้งมวลก็คือ ชายหนุ่มไม่สามารถทำอะไรที่ผิดกฎหมายได้เลย

เผยเชียนแตะหน้าจอต่อเพื่อดำเนินการขั้นตอนต่อไป

<กำลังสุ่มอัตราแปลงกำไรขาดทุน…>

<อัตราแปลงกำไรอยู่ที่ 100:1 อัตราการขาดทุนอยู่ที่ 1:1>

“เอ๊ะ เดี๋ยวนะ อัตราส่วนนี่…”

เผยเชียนดูให้ละเอียดอีกครั้งและตระหนักว่าน่าจะเกิดบั๊กบางอย่าง

อัตราแปลงขาดทุนสูงเกินไปหรือเปล่า

ถ้าเกิดเสียเงินทุนระบบทั้งหมดไป เงินทุนทั้งหมดนั้นก็จะถูกแปลงมาเป็นความมั่งคั่งส่วนบุคคลของเขา!

แสดงว่ายิ่งเสียเงินก็ยิ่งได้เงิน!

“นี่ฉันสุ่มได้อัตราแปลงที่สุดยอดขนาดนี้เลยเหรอ เทพธิดาแห่งโชคกำลังยิ้มให้ฉันอยู่แน่ๆ!”

“เสียดายที่อัตราแปลงกำไรน้อยเกินไปหน่อย แต่ก็ไม่เป็นไร เสียเงินน่ะมันง่ายกว่าหาเงินอยู่แล้ว!”

เผยเชียนรู้สึกว่าดวงตัวเองกำลังพุ่ง!

<ขั้นตอนสุดท้าย: โปรดตั้งชื่อบริษัทของคุณ (กดที่นี่เพื่อใส่ชื่อ)>

เผยเชียนนึกอยู่สักพักก่อนจะกรอกชื่อที่อยู่ในหัวลงไป ซึ่งก็คือ เถิงต๋าเน็ตเวิร์กเทคโนโลยีจำกัด

ซึ่งมาจาก เฟยหวงเถิงต๋า ที่หมายความว่า ‘รุ่งเรืองก้าวไกล’

นั่นคือสิ่งที่เขาหวัง ชายหนุ่มอยากให้บริษัทรุ่งเรืองไวๆ!

<ลงทะเบียนบริษัท “เถิงต๋าเน็ตเวิร์กเทคโนโลยีจำกัด” เสร็จสิ้น>

เมื่อเสร็จสิ้นขั้นตอนสุดท้าย คำบนหน้าจอก็หายไปก่อนที่หน้าจอเมนูจะกลับไปอยู่ในสภาพตั้งต้น

<ระบบแปลงความมั่งคั่ง>

<เจ้าของ: เผยเชียน>

<อัตราการแปลงกำไรอยู่ที่ 100:1 อัตราแปลงขาดทุนอยู่ที่ 1:1>

<วันปิดบัญชีครั้งต่อไป: อีก 14 วัน>

<หมายเหตุ: หากมีสินค้าที่ยังไม่ได้วางจำหน่ายในช่วงหนึ่งสัปดาห์ก่อนการสรุปบัญชี ระบบจะเลื่อนวันสรุปบัญชีออกไปและกำหนดวันขึ้นใหม่>

<เงินทุนระบบ: 50,000>

<ความมั่งคั่งส่วนบุคคล: 443>

เผยเชียนวิเคราะห์ความหมายของหมายเหตุนั้น

เขาจะมีสินค้าที่ยังไม่ได้วางจำหน่ายในช่วงหนึ่งสัปดาห์ก่อนวันสรุปบัญชีไม่ได้

ถือว่ามีเหตุผล

ถ้าไม่มีกฎข้อนี้ ชายหนุ่มก็สามารถเทเงินทุนระบบที่เหลือไปพัฒนาสินค้าใหม่ก่อนปิดบัญชีได้ ทำให้ไม่เหลือเงินทุนระบบสักหยวนและเกิดช่องโหว่ขึ้น

กฎข้อนี้บังคับให้เผยเชียนวางจำหน่ายสินค้าทั้งหมดก่อนช่วงหนึ่งสัปดาห์ก่อนปิดบัญชี เพื่อที่จะได้คำนวณกำไรขาดทุนได้ มันเป็นขั้นตอนที่เขาหลีกเลี่ยงไม่ได้

“อุดช่องโหว่ไปอีกหนึ่ง แต่ก็ไม่เป็นไร”

“ถ้าอย่างนั้น ที่ต้องทำต่อไปก็คือเปลี่ยนเงินทุนระบบจาก 50,000 ให้เป็น 0 และเพิ่มความมั่งคั่งส่วนบุคคลจาก 443 ไปเป็น 50,443”

“ฉันแค่ต้องเริ่มเสียเงินตามกฎใช่ไหม ไม่ได้ดูเป็นเรื่องยากอะไรเลย” เผยเชียนรู้สึกมั่นใจมาก

ตั้งบริษัท สร้างมูลค่า และผลิตสินค้าตามวิธีปกติ

ในฐานะเจ้าของบริษัท ทั้งหมดที่เขาต้องทำคือปล่อยให้ความปกติผิดเพี้ยนไปเล็กน้อย

ทั้งหมดก็แค่นั้นเอง

บริษัททั้งหมดที่ก่อตั้งกันมา มีไม่กี่บริษัทที่ประสบความสำเร็จ ส่วนบริษัทอื่นๆ นั้นเจ๊งกันหมด แค่นี้ก็ชัดเจนแล้วว่าทางไหนมันง่ายกว่า!

บทที่ 2 โลกที่เปลี่ยนไปเล็กน้อย

บทที่ 2 โลกที่เปลี่ยนไปเล็กน้อย

“ถ้าอย่างนั้น คำถามตอนนี้คือจะเข้าไปแวดวงไหนดี”

หลังจากครุ่นคิดดูแล้ว เผยเชียนก็ตัดสินใจว่าต้องดูสถานการณ์ความเป็นไปในโลกนี้ก่อน

เขาเปิดโน้ตบุ๊ก เข้าไปที่โปรแกรมค้นหาเชียนตู้ จากนั้นก็เริ่มค้นหาข่าวปัจจุบันอ่าน โดยเฉพาะข่าวเกี่ยวกับเรื่องเทคโนโลยี

“แตกต่างกันอยู่บ้าง แต่ก็มีแค่เรื่องเล็กๆ” เผยเชียนได้รู้รายละเอียดสิ่งต่างๆ คร่าวๆ

…

เหมือนกับโลกก่อน เทรนด์ในตอนนี้ยังวนเวียนอยู่กับเรื่องอินเทอร์เน็ต เทคโนโลยี เกม และอุตสาหกรรมวัฒนธรรม

เผยเชียนจะเลือกลงทุนในอุตสาหกรรมไหนก็ได้ เพราะเป็นจุดที่ระบบไม่ได้มีข้อห้ามอะไรไว้

แต่การจะสร้างมูลค่าและไม่ละเมิดกฎของระบบได้ เผยเชียนต้องจ้างผู้ที่เชี่ยวชาญในแวดวงนั้นๆ มาในขณะที่จัดตั้งบริษัท

ในแวดวงอุตสาหกรรมที่ไม่คุ้นเคย เผยเชียนไม่มั่นใจว่าจะสามารถนำทางบริษัทได้หรือเปล่า เกิดพนักงานที่จ้างมาดันเก่งสุดยอดแล้วทำให้โปรเจกต์รุ่งเรืองขึ้นมาจะทำอย่างไร

หลังจากคิดสักพัก เผยเชียนก็ตัดสินใจเลือกอุตสาหกรรมเกม

แม้เผยเชียนจะไม่เคยทำงานในอุตสาหกรรมเกมมาก่อน แต่เขาก็เคยเล่นเกมมามากมาย จึงทำให้พอรู้เรื่องอุตสาหกรรมนี้อย่างคร่าวๆ

เทียบกับอุตสาหกรรมอื่นๆ แล้ว เขามั่นใจว่าตนจะหาลู่ทางในอุตสาหกรรมเกมได้มากกว่า

แค่เปลี่ยนรูปแบบการเล่นของเกมนิดหน่อยก็สามารถสร้างเกมที่น่าจะเจ๊งได้ จุดนี้ถือเป็นข้อได้เปรียบอย่างมาก!

นอกจากนี้ การเอาเงินไปผลาญในอุตสาหกรรมเกมยังเป็นเรื่องแสนง่ายดายด้วย

สำหรับธุรกิจที่จับต้องได้ ชายหนุ่มยังสามารถขายสินทรัพย์ถาวรเพื่อเอาเงินมาหักกลบลบหนี้ไม่ให้ขาดทุนย่อยยับได้ แต่สำหรับอุตสาหกรรมเกม อะไรที่เสียไปแล้วก็เสียไปเลย เหลือแต่โค้ดเกมที่ไม่มีค่าอะไร

จากความทรงจำของโลกสิบปีให้หลัง ขอแค่เขาตั้งใจไม่สร้างเกมที่ทำกำไรได้ก็น่าจะเพียงพอแล้ว

ขั้นแรก: สร้างเกม!

ขั้นสอง: ผลาญเงินทิ้งเพื่อให้เงินทุนระบบทั้งหมดถูกแปลงเป็นความมั่งคั่งส่วนบุคคล!

ขั้นสาม: ใช้เงินตามที่ใจปรารถนา!

อา ช่างสมบูรณ์แบบจริงๆ

เผยเชียนรู้สึกว่าตัวเองเป็นอัจฉริยะแท้ๆ!

…

หลังจากตัดสินใจได้ว่าจะไปในทิศทางใด เผยเชียนก็ค้นหาเว็บไซต์ทางการของสำนักงานพาณิชย์ จากนั้นก็ล็อกอินด้วยเลขบัตรประชาชนและรหัสผ่านตั้งต้นเพื่อเข้าไปดาวน์โหลดโปรไฟล์บริษัทของตัวเอง

มีบริษัทจดทะเบียนภายใต้ชื่อของเขา เถิงต๋าเน็ตเวิร์กเทคโนโลยีจำกัด มีเงินทุนมูลค่า 50,000 หยวน

ต้องเป็นเทคโนโลยีมืดของระบบแน่ๆ ที่ช่วยเขาจัดการเรื่องพวกนี้

ในแง่มุมการประกอบธุรกิจ มีจุดแตกต่างใหญ่ๆ หนึ่งจุดระหว่างโลกในชีวิตก่อนของเผยเชียนและโลกคู่ขนานแห่งนี้ที่อะไรๆ ก็ง่ายขึ้น

เพื่อส่งเสริมให้ประชาชนเริ่มประกอบกิจการเป็นของตนเอง จึงมีการลดอุปสรรคในการจัดตั้งบริษัทลงและวิธีดำเนินการต่างๆ ก็เปลี่ยนไปเป็นรูปแบบสมาร์ต ทำให้สามารถดำเนินการออนไลน์ได้ด้วยตนเอง

จุดนี้ถือเป็นประโยชน์ต่อผู้ประกอบการอย่างมาก แม้แต่โลกสิบปีให้หลังของเผยเชียนก็ยังไม่อาจเทียบได้

นอกจากนี้ยังมีการเปลี่ยนแปลงที่คล้ายๆ กันอื่นๆ อีก

ตัวอย่างเช่น เทคโนโลยีการสื่อสารและเทคโนโลยีคลาวด์ที่ก้าวหน้ามาก ทำให้หลายๆ อุตสาหกรรมรวบรวมเครือข่ายและทรัพยากรของตัวเองมาเสริมประสิทธิภาพการทำงานออนไลน์

อย่างอุตสาหกรรมเกม มีองค์กรการร่วมมืออย่างเป็นทางการที่ชื่อว่า Entertainment Software Ranking Organization (องค์กรจัดอันดับซอฟต์แวร์เพื่อความบันเทิง) เรียกสั้นว่า ERSO ทำหน้าที่คอยควบคุมดูแลและตรวจสอบเกมประเภทต่างๆ

ขณะเดียวกัน ERSO ก็มีเว็บไซต์ทางการสำหรับเผยแพร่ทรัพยากรเปิดให้ผู้ประกอบการทุกคน

เว็บไซต์ทางการของ ERSO ถือเป็นแหล่งรวมทรัพยากรเกมต่างๆ ของตลาดเกมในประเทศทั้งหมด สามารถเข้าไปซื้องานภาพที่ใช้กันได้ทั่วไป ซื้อเทมเพลตการเขียนโค้ด ดราฟต์การออกแบบ ทำได้กระทั่งจ้างผู้เชี่ยวชาญมาปรับแต่งเกมให้

งานภาพ เทมเพลตการเขียนโค้ด ทั้งหมดทั้งมวลนั้นมาจากบุคคลหรือบริษัทในอุตสาหกรรมนี้ ทุกคนสามารถนำไปใช้ได้แต่มีค่าใช้จ่าย

แต่ก็แน่นอนว่าทรัพยากรทั้งหมดบนเว็บไซต์ล้วนเป็นของธรรมดาทั่วไปและอยู่ในระดับล่างๆ

บนเว็บไซต์มีตัวเลือกให้ติดต่อพวกตัวท็อปในวงการอย่างนักออกแบบเกมชื่อดังและเจรจาให้มาร่วมงานกันได้

นอกจากนั้นแล้ว ERSO ยังรวมเครื่องมือพัฒนาเกมต่างๆ ในตลาดมาปรับปรุงให้ง่ายขึ้น แล้วปล่อยออกมาเป็นเครื่องมือพัฒนาเกมอย่างเป็นทางการของตัวเอง ขอแค่พยายามศึกษาดู คนส่วนใหญ่ก็สามารถใช้เครื่องมือตัวนี้ได้แม้จะไม่เคยเรียนเขียนโปรแกรมมาก่อน

การเปลี่ยนแปลงเหล่านี้เกิดขึ้นในช่วงสองถึงสามปีที่เทคโนโลยีพัฒนาไปอย่างก้าวกระโดด ซึ่งก็คือช่วงประมาณปี 2007 ถึงปี 2009

ที่เป็นแบบนั้นได้เพราะมีองค์กรทางการที่ทรงอำนาจอย่าง ERSO ช่วยสนับสนุนให้อุตสาหกรรมเกมเกิดการเปลี่ยนแปลง

แน่นอนว่าอุตสาหกรรมอื่นๆ เช่น ภาพยนตร์ แอนิเมชัน และอุตสาหกรรมวัฒนธรรมต่างๆ ก็เกิดการเปลี่ยนแปลงคล้ายๆ กันนี้เหมือนกัน แต่ตอนนี้เผยเชียนไม่จำเป็นต้องทำความเข้าใจการเปลี่ยนแปลงเหล่านั้น

…

“ไหนดูสเป็กของโปรแกรมรวมทรัพยากรกับเครื่องมือพัฒนาเกมนี่สิ…”

“โอเค โน้ตบุ๊กฉันพอใช้โปรแกรมนี้ได้ แต่ก็มีจุดที่ปรับไม่ได้อยู่บ้าง แล้วก็สร้างเกมสเป็กสูงๆ ไม่ได้”

“ไม่เป็นไร ฉันก็ไม่ได้จะสร้างเกมสเป็กสูงอยู่แล้ว”

เผยเชียนซื้อโน้ตบุ๊กหลังจากเข้ามหาวิทยาลัยได้ไม่นาน ตอนนี้เพิ่งจะผ่านมาไม่กี่เดือน โน้ตบุ๊กของเขาจึงพอจะใช้เข้าโปรแกรมรวมทรัพยากรกับเครื่องมือพัฒนาเกมของ ERSO ได้อยู่

แต่โน้ตบุ๊กที่เผยเชียนซื้อมานั้นเป็นเครื่องสเป็กกลางค่อนไปทางต่ำ ดังนั้นจึงทำอะไรไม่ค่อยได้มาก สร้างได้แต่เกมธรรมดาทั่วไป ไม่สามารถสร้างเกมสเป็กสูงได้

แต่ก็ไม่ใช่ปัญหาอะไร เพราะเผยเชียนไม่ได้จะสร้างเกมสเป็กสูงอยู่แล้ว เขาไม่มีทั้งกำลังทรัพย์และกำลังคน แถมยังไม่ได้คิดจะสร้างกำไรจากเกมด้วย

เขาอยากสร้างแค่เกมง่ายๆ ที่ผ่านการตรวจสอบได้ก็พอ

เผยเชียนเปิดเครื่องมือพัฒนาเกมและศึกษาวิธีใช้งาน

หนึ่งชั่วโมงผ่านไป เผยเชียนเริ่มง่วง

“ไหนบอกว่าไม่มีพื้นฐานก็เรียนได้ไง บ้าจริง!”

เผยเชียนพูดอะไรไม่ออก

ถึงตัวเครื่องมือจะออกแบบมาให้ใช้งานได้ง่ายมากขึ้น เมื่อเทียบกับการเขียนโปรแกรมหรือเครื่องมือพัฒนาเกมตัวอื่นๆ แต่ก็ยังถือว่าเป็นเรื่องยากสำหรับเผยเชียนผู้ที่ไม่มีพื้นฐานด้านการเขียนโปรแกรมแม้แต่นิดอยู่ดี!

แต่เขาก็ได้รู้วิธีใช้เทมเพลตสำเร็จรูปและวิธีใช้งานภาพ

“ไปค้นโปรแกรมรวมทรัพยากรกับวิเคราะห์เกมในตลาดดีกว่า”

เผยเชียนเข้าโปรแกรมรวมทรัพยากรและดูเทมเพลตที่วางขายอยู่

มีเทมเพลตเกมหลากหลายรูปแบบ ทั้งเกมจำลองการขับรถ เกมต่อสู้ เกมยิงปืน เกม RPG และอื่นๆ

เทมเพลตเหล่านี้เป็นเทมเพลตระบบพื้นฐาน ราคาไม่ค่อยแพง

ตัวอย่างเช่น เทมเพลตเกมยิงปืน พอเอาไปใส่เครื่องมือพัฒนาเกมก็จะได้ระบบพื้นฐานต่างๆ เช่น เดิน ยิง โหลดกระสุน ปืนบางกระบอกมีค่าเส้นวิถีกระสุนตั้งต้นมาให้

พอซื้องานภาพเข้ามาใส่ ก็จะได้เกมยิงปืนง่ายๆ มาหนึ่งเกม

ถ้าจะสร้างให้เป็นเกมมีความซับซ้อนขึ้น ก็ต้องเรียนรู้วิธีใช้เครื่องมือพัฒนาเกมในเชิงลึกเพิ่ม

และระบบเชิงลึกบางอย่างก็ต้องให้ผู้เชี่ยวชาญที่มีให้บริการในเว็บไซต์มาช่วยดู

บทที่ 3 โดดเดี่ยวเดียวดายกลางทะเลทราย

บทที่ 3 โดดเดี่ยวเดียวดายกลางทะเลทราย

สภาพปัจจุบันของอุตสาหกรรมเกมคล้ายกันกับในปี 2009 ของโลกชาติก่อนที่เผยเชียนจากมา

ยกตัวอย่างเช่น เกมออนไลน์ที่ฮิตกันที่สุดเปลี่ยนจาก World of Warcraft ไปเป็น Fantasy World จาก CS ไปเป็น Counter Strike จาก DOTA ไปเป็น Gods Rising แม้เปลือกนอกจะต่างกัน แต่รูปแบบการเล่นยังคงเหมือนเดิม

เกมมือถือพัฒนาขึ้นอย่างเห็นได้ชัด อาจเป็นเพราะฮาร์ดแวร์มีการพัฒนาไปรวดเร็วกว่าโลกชาติก่อนของเผยเชียน

ยกตัวอย่างเช่น ชาติก่อนของเผยเชียน เกมการ์ดมือถือเริ่มมีกระแสขึ้นมาเมื่อปี 2012 จากเทรนด์สมาร์ตโฟน แต่เพราะในโลกนี้มีการพัฒนาสมาร์ตโฟนออกมาตั้งแต่ปี 2008 เกมคล้ายๆ กันนี้จึงมีออกมาให้เห็นตั้งแต่ตอนนั้น และเกมรูปแบบนี้ก็เติบโตขึ้นมาเรียบร้อยแล้ว

“ถ้าเป็นแบบนี้ก็แสดงว่าสถานการณ์ค่อนข้างดี”

“ที่ฉันต้องทำก็แค่ใช้เงินห้าหมื่นหยวนซื้อพวกเทมเพลตกับงานภาพบนเว็บไซต์ให้หมด แล้วเอามาสร้างเกมที่ไม่มีใครอยากเล่น จะได้ขายไม่ออก! ผ่านไปสองสัปดาห์เงินส่วนนี้ก็จะกลายเป็นขาดทุน!”

“สมบูรณ์แบบ!”

เมื่อตัดสินใจได้แล้ว เผยเชียนก็เริ่มค้นดูเทมเพลตที่ต้องการบนเว็บไซต์

“เทมเพลตพื้นฐานจำลองการขับรถสองหมื่นหยวนได้ภาพด้านนอกกับด้านในรถเป็นของแถม”

“เทมเพลตพื้นหลัง เทมเพลตถนนบนทะเลทรายหมื่นห้าพันหยวน ถ้าอยากให้เปลี่ยนสภาพแวดล้อมได้ต้องเพิ่มเงินอีกแปดพันหยวน รวมเป็นสองหมื่นสามพันหยวน”

“แพงไปหน่อย แต่ก็อยากให้เป็นแบบนี้อยู่แล้ว!”

“ยังมีเงินเหลืออยู่อีก”

“เพลงวิทยุ เลือกสามสิบเพลงจากร้อยเพลงหรือปล่อยให้สุ่มเล่มจากคลังเพลงของระบบ หกพันหยวน”

“เหลืออยู่พันหยวน อืม…ซื้อระบบจัดอันดับง่ายๆ แล้วกัน ไหนๆ ก็ซื้ออะไรไม่ได้แล้วนี่”

หลังจากคิดคำนวณ เผยเชียนก็ซื้อของบนเว็บไซต์อย่างบ้าระห่ำ ผลาญเงินห้าหมื่นหยวนไปจนหมด

จริงๆ แล้ว ทรัพยากรเหล่านั้นไม่ได้แพงเลย

เมื่อนำเทมเพลตจำลองการขับรถมาใส่เครื่องมือพัฒนาเกมก็จะทำให้สร้างระบบพื้นฐานของเกมจำลองการขับรถได้

เร่งเครื่อง เบรก เลี้ยว ชน และอื่นๆ มีครบหมด

พื้นหลังถนนบนทะเลทรายรองรับการปรับแต่งระยะทางบนเครื่องมือพัฒนาเกม นอกจากนี้พื้นหลังยังสุ่มเปลี่ยนไปมาได้ด้วย

พอนำมารวมกับระบบเปลี่ยนสภาพแวดล้อมก็จะมีดวงอาทิตย์ขึ้น ดวงอาทิตย์ตก พายุทราย รวมถึงสภาพแวดล้อมอื่นๆ อีก

เนื่องจากเป็นเทมเพลตที่สามารถใช้ได้ทั่วไป ผู้พัฒนาเกมอินดี้หลายคนก็น่าจะซื้อเทมเพลตพวกนี้ไปด้วยเหมือนกัน ทำให้มีโอกาสร้อยเปอร์เซ็นต์ที่จะคลอดเกมซ้ำกันออกมา

เพื่อไม่ให้เกมไปซ้ำกับของคนอื่น ผู้พัฒนาเกมบางคนจึงปรับงานภาพเพื่อสร้างความหลากหลาย ซึ่งก็จะไปเพิ่มงบประมาณการลงทุนให้สูงขึ้น

แต่นั่นไม่ใช่สิ่งที่เผยเชียนต้องเป็นกังวล

ซ้ำหรือ เอาเลย! ฉันมาเพื่อเสียเงินอยู่แล้ว! ถ้าพวกเกมเมอร์ไม่เล่นเพราะเกมมันซ้ำ ฉันคงจะดีใจจนน้ำตาปริ่ม!

เผยเชียนเริ่มสร้างเกมของตัวเอง

ถึงเป้าหมายจะวางไว้ให้ขาดทุน ตัวเกมที่สร้างขึ้นก็ต้องดีพอที่จะผ่านการตรวจสอบและได้รับการอนุมัติจาก ERSO เพื่อที่จะได้ออกวางขายได้

ถ้าปล่อยเกมครึ่งๆ กลางๆ ระบบไม่ครบสมบูรณ์ไปแล้ว ERSO ไม่อนุมัติ ระบบอาจตัดสินว่าเผยเชียนทำผิดกฎเอาได้

เพราะเหตุนี้ ไม่ว่าเกมจะห่วยแตกแค่ไหน อย่างน้อยก็ต้องมีระบบครบสมบูรณ์

หลังจากใส่เทมเพลตพื้นฐานและเทมเพลตพื้นหลังเข้าไปในเครื่องมือพัฒนาเกม โครงร่างของเกมก็เสร็จสมบูรณ์

เมื่อเข้าเกม ผู้เล่นจะเริ่มออกตัวบนถนนทะเลทราย

แต่จะให้ทรัพยากรที่ซื้อมาสูญเปล่าไม่ได้

เผยเชียนเพิ่มระบบวิทยุในรถเพื่อให้ผู้เล่นเปิดเพลงฟังได้ระหว่างขับรถ

เพลงที่เปิดได้ล้วนเป็นเพลงธรรมดาๆ หรือไม่ก็เป็นเพลงเก่าๆ สุดคลาสสิก ระบบนี้ไม่สามารถเปิดเพลงที่กำลังฮิตอยู่ได้เพราะเขาซื้อมาในราคาถูกมาก

และแล้วก็มาถึงปัญหาสุดสำคัญ

แก่นของเกมนี้จะเป็นอะไรดี

เผยเชียนคิดอะไรไม่ออกเลย

เอาเป็นเกมแข่งรถดีไหม

ไม่ ไม่ได้หรอก เขามีเงินไม่พอ

ที่เขาซื้อมาเป็นแค่เทมเพลตพื้นฐานกับรูปรถและพื้นหลังเท่านั้น

ส่วนพวกทางแข่งที่ซับซ้อนและเหล่ารถหน้าตาโฉบเฉี่ยว รวมถึงอัลกอริทึมที่ใช้ในการประมวลการแข่งรถนั้น เขามีเงินไม่พอซื้อ!

จะสร้างรูปแบบการเล่นเหล่านั้นได้อย่างไรถ้าไม่มีเงินพอ

เผยเชียนตบหัวตัวเองเมื่อนึกอะไรออก

แก่นของเกมนี้ก็ง่ายๆ แค่ขับรถเล่น!

ผู้เล่นแค่ขับจากจุดเริ่มต้นไปเส้นชัยก็ถือว่าจบเกม!

แต่แค่นั้นไม่พอ เพราะทุกอย่างที่เขาเอามารวมกันนั้นเป็นทรัพยากรที่ใช้ได้ทั่วไป ไม่มีความสร้างสรรค์แปลกใหม่อะไรใส่ลงไปในระบบการเล่น ถ้าเป็นแบบนั้นเขาคงไม่ผ่านกระบวนการตรวจสอบแน่

เขาต้องใส่อะไรลงไปเพื่อให้มั่นใจว่าจะผ่านการตรวจประเมิน แต่สิ่งที่ใส่เข้าไปก็จะโดดเด่นสะดุดตาไม่ได้ เผยเชียนต้องทำให้มั่นใจด้วยว่าจะไม่มีใครอยากเล่นเกมนี้ เพื่อที่เขาจะได้เสียเงินลงทุนไปเปล่าๆ!

เผยเชียนคิดเรื่องนี้สักพักและตัดสินใจขยายพื้นหลังถนนทะเลทรายออกไปให้ไม่มีที่สิ้นสุด…และขยายเวลาเล่นเกมเป็นแปดชั่วโมง!

ใช่! ผู้เล่นต้องขับรถไปแปดชั่วโมงกว่าจะถึงเส้นชัย! นอกจากนี้ยังมีทางให้เลี้ยวเรื่อยๆ อีกด้วย!

ทำให้ผู้เล่นไม่มีทางเคลียร์เกมได้โดยกดแค่ปุ่มเดียว!

ถ้าปรับแบบนี้ เกมของเขาก็น่าจะผ่านการตรวจประเมินเพราะระบบการเล่นแตกต่างจากเกมจำลองขับรถอื่นๆ ในตลาด

นอกจากนั้น ด้วยระบบเกมเฮงซวยนี้เขาคงจะโดนชาวเกมเมอร์ถล่มเละ ไม่มีทางที่เกมนี้จะทำเงินได้!

เผยเชียนปลาบปลื้มกับความฉลาดปราดเปรื่องของตัวเอง

ในที่สุด เขาก็สร้างหน้าจอจบเกมด้วยวิธีสุดเรียบง่าย มีประโยคเด้งขึ้นมาแค่ประโยคเดียวว่า ‘ขอแสดงความยินดี คุณได้สูญเสียเวลาชีวิตอันมีค่าไปแปดชั่วโมง!’

ถึงจะมีคนเล่นจนจบเกม เผยเชียนก็ต้องทำให้มั่นใจว่าเกมเมอร์พวกนั้นจะเดือดจัดจนไม่อยากเล่นเกมจากบริษัทเขาอีก!

เพื่อไม่ให้ระบบจัดอันดับที่ซื้อมาสูญเปล่า เขาได้สร้าง ‘อันดับคนเอาเวลามาเขวี้ยงทิ้ง’ และนับ ‘จำนวนครั้งที่เล่นจบ’ รวมถึง ‘เวลาที่ดีที่สุดที่ทำได้’ ของผู้เล่นแต่ละคนขึ้นมา

นี่คือระบบจัดอันดับแสนไร้ประโยชน์ที่ใส่เข้ามาเพียงเพราะว่าเสียเงินซื้อไปแล้ว

ไม่นาน เขาก็สร้างเกมเสร็จ

ระบบการเล่นทั้งหมดเป็นระบบพื้นฐานของเครื่องมือพัฒนาเกม ที่ต้องทำมีแค่ลากนั่นนี่ง่ายๆ และเปลี่ยนค่าต่างๆ ใครที่มีมือก็สามารถทำได้

เผยเชียนใช้เวลาไม่ถึงสองชั่วโมงในการเรียนรู้การใช้งานเครื่องมือพัฒนาเกมด้วยตัวเอง ซื้อทรัพยากรต่างๆ และสร้างเกม

“เกมกากๆ นี่จะต้องทำให้ฉันขาดทุน!”

หลังจากสร้างเกมเสร็จ เผยเชียนก็ทดสอบเกมบนโน้ตบุ๊ก

ผ่านไปห้านาที เขาก็กดออกเกม แทบจะอ้วกแตก

สิ่งเดียวที่เขาทำคือขับรถ ขับรถ แล้วก็ขับรถ! น่าเบื่อสุดๆ!

เมื่อพึงพอใจกับผลงานตัวเอง เผยเชียนก็ปล่อยตัวเกมทันที

ชื่อเกม: <โดดเดี่ยวเดียวดายกลางทะเลทราย>

คำอธิบายเกม: การขับรถคนเดียวบนทางเปลี่ยวกลางทะเลทรายไปสักสองสามชั่วโมงจะทำให้คุณตรึกตรองถึงชีวิต

เผยเชียนนึกลังเลตอนเขียนคำอธิบายเกม

ควรจะโม้ไปดีไหม ไม่เหมาะ เกิดออกไปเป็นเหมือนคลิกเบตแล้วสะดุดตาคนอื่นเข้าคงจะขาดทุนน้อยลง

หรือจะเขียนให้ดูเป็นเกมกากๆ ดี ไม่ได้ เดี๋ยวจะชัดเจนเกินไป นอกจากระบบจะถือเป็นการละเมิดกฎแล้ว พวกเกมเมอร์อาจคิดว่าเป็นจิตวิทยาย้อนกลับก็ได้ เกิดยิ่งเขียนให้ดูห่วย คนยิ่งอยากเล่นขึ้นมาจะทำอย่างไร

ดังนั้นเขาจึงเลือกเขียนคำอธิบายไปแบบเถรตรงสุดๆ ให้เกมเมอร์ไม่นึกสนใจเลยสักนิดหลังจากอ่านดู!

ต่อไปคือการตั้งราคา

เผยเชียนตั้งราคาที่หนึ่งหยวน

เขาไม่อยากตั้งราคาสูงเกินไปเพราะกลัวจะมีพวกโง่มาซื้อเข้าจริงๆ ถ้าเป็นอย่างนั้น เขาจะขาดทุนน้อยลง!

เมื่อตั้งราคาไว้ต่ำๆ เผยเชียนก็มั่นใจได้ว่าจะไม่ส่งผลต่อการขาดทุนแม้จะมีคนสักสิบยี่สิบคนซื้อไปก็ตาม

หลังจากจัดการทุกอย่างเสร็จ เผยเชียนก็อัปโหลดเกม เมื่อผ่านกระบวนการตรวจสอบ เกมก็จะไปปรากฏบนแพลตฟอร์มเกมทางการอัตโนมัติ

กระบวนการทั้งหมดส่วนใหญ่จะใช้เวลาประมาณไม่กี่ชั่วโมงไปจนถึงสองสามวัน

แพลตฟอร์มนี้ใช้ระบบแนะนำอัตโนมัติ เกมใหม่ที่ออกพร้อมๆ กันจะขึ้นแนะนำตามการเปลี่ยนแปลงของข้อมูล และถ้าเกิดไม่มีการจงใจปรับแต่งอันดับ แอดมินก็จะไม่เข้ามายุ่ง

เผยเชียนปราศจากความกังวล

เกมขยะแบบนี้จะต้องหายไปจากสายตาปวงชนไม่นานหลังวางขาย พอผ่านไปสองสัปดาห์ เงินห้าหมื่นหยวนก็จะกลายเป็นของเขา! ยอดเยี่ยมที่สุด!

เผยเชียนปิดโน้ตบุ๊ก รู้สึกผ่อนคลาย ในใจอัดแน่นไปด้วยความสุขล้น!

อ่านต่อนิยายเรื่องนี้