Sexual Aversion Disorder ความรังเกียจหรือกลัวที่จะมีเซ็กซ์กับคนรัก ภาวะที่อาจเกิดขึ้นได้จากความเจ็บปวดทางใจ
ผู้เชี่ยวชาญแห่งมหาวิทยาลัยเท็กซัส ออสติน ให้คำนิยามเอาไว้ว่า Sexual Aversion Disorder หมายถึงความแขยงกลัวที่มีต่อกิจกรรมทางเพศกับคู่ของตัวเอง ซึ่งจะมีระดับความรุนแรงที่ต่างกันไป เช่นบางคนอาจสามารถกอดหรือหอมแก้มกันได้ แต่จะปฏิเสธทันทีเมื่อจะนำไปสู่การมีเซ็กซ์ หรือระดับที่ต้องการหลีกเลี่ยงการแตะเนื้อต้องตัวใดๆ ก็ตาม แม้แต่การจับมือ เพราะกลัวว่าจะนำไปสู่การมีเซ็กซ์ได้
แม้ปัจจุบันจะยังมีข้อมูลเกี่ยวกับ Sexual Aversion Disorder ไม่มากนัก (จนทำให้ถูกถอดออกจาก DSM-5 หรือคู่มือการวินิจฉัยความผิดปกติทางจิต จากที่ก่อนหน้านี้เข้ามาอยู่ในลิสต์เมื่อปี 1987) แต่ไม่ได้หมายความว่านี่เป็นภาวะที่พบได้ยาก หรือจะไม่เกิดขึ้น ในทางกลับกัน หลายคนอาจกำลังเผชิญภาวะนี้อยู่โดยไม่รู้ว่าตัวเองเป็นอะไรกันแน่ แต่ที่แน่ๆ คือภาวะนี้ย่อมส่งผลต่อความสัมพันธ์หรือกระทั่งความรู้สึกต่อตัวเองไม่ทางใดก็ทางหนึ่ง
เท่าที่มีการเก็บข้อมูล พบว่าคนที่เข้าข่ายว่าเป็น Sexual Aversion Disorder จะมีภาวะวิตกกังวลอย่างมาก หรือกระทั่งเกิดแพนิก แอทแท็กต์ หากอยู่ในสถานการณ์ที่มีแนวโน้มจะนำไปสู่การมีเซ็กซ์ บางคนอาจเกลียดหรือกลัวการมีเซ็กซ์ หรือบางคนไม่ได้รังเกียจการสอดใส่ แต่รังเกียจน้ำหล่อลื่นในอวัยวะเพศหญิง หรืออสุจิจากอวัยวะเพศชาย จึงไม่ต้องการทำกิจกรรมที่จะทำให้ต้องเห็นหรือสัมผัสกับสิ่งนั้นๆ
คนที่ประสบกับภาวะนี้อาจเป็นผู้หญิงที่เคยถูกข่มขืนหรือถูกล่วงละเมิดทางเพศมาก่อน ซึ่งภาวะนี้อาจอยู่กับพวกเธอไปตลอดชีวิต แต่สำหรับบางคนแม้จะไม่เคยถูกล่วงละเมิด ก็อาจเกิดภาวะนี้ขึ้นในบางช่วงเวลาของชีวิตเช่นช่วงที่เครียดหนักๆ จนส่งผลต่อฮอร์โมนในร่างกาย หรือบางคนอาจเกิดแค่ในบางความสัมพันธ์ นั่นคือ หากเปลี่ยนเป็นคนอื่นที่ไม่ใช่คู่คนเดิมของตัวเอง ก็อาจจะกลับมามีเซ็กซ์ตามปกติได้ ซึ่งก็อาจเกิดขึ้นจากความตึงเครียดรูปแบบต่างๆ รวมถึงความรุนแรงในความสัมพันธ์นั้นๆ ที่เคยเกิดขึ้น
ที่น่ากังวลก็คือ Sexual Aversion Disorder สามารถเป็นต้นเหตุของปัญหาใหญ่ในความสัมพันธ์
เช่นเมื่ออีกฝ่ายไม่สามารถหาเหตุผลได้ว่าทำไมคนรักถึงไม่ยอมมีเซ็กซ์กับตน ก็อาจนำไปสู่การทะเลาะด้วยเหตุผลที่ตีความไปเอง ไม่ว่าจะเป็นการคิดเองว่าอีกฝ่ายเบื่อ หรือคิดว่าเซ็กซ์ของตัวเองไม่ดีพอ ฯลฯ ร้ายแรงกว่านั้นคือการใช้ความรุนแรง หรือกระทั่งการบังคับขืนใจ เมื่อไม่สามารถมีเซ็กซ์ได้อย่างที่ใจต้องการและไม่ได้เคารพความไม่ต้องการของคู่ตัวเองมากพอ หรือบางกรณีก็อาจนำไปสู่การนอกใจจากไม่ฝ่ายใดก็ฝ่ายหนึ่ง ซึ่งก็ไม่ได้ดีไปกว่ากรณีอื่นๆ ก่อนหน้าเลย
ดังนั้นแล้ว หากใครที่พบว่าตัวเองหรือคนรักอาจเข้าข่ายภาวะนี้ การสื่อสารกันอย่างเปิดใจนั้นน่าจะดีที่สุด เพราะมันคือภาวะที่สามารถเกิดขึ้นได้จริงและควบคุมไม่ได้ อีกข้อสำคัญคือการปรึกษาผู้เชี่ยวชาญ ไม่ว่าจะเป็น นักบำบัดชีวิตคู่ นักจิตวิทยาครอบครัว หรือนักเพศวิทยา ฯลฯ เพราะในทางการแพทย์ยังมีวิธีเยียวยาในรูปแบบเดียวกับภาวะ Anxiety และอาจใช้การคอนซัลต์จากผู้เชี่ยวชาญที่อาจจะช่วยหาทางออกร่วมกันได้ มากกว่าการจมอยู่ในความทุกข์กันเองและพยายามตีความกันเอง เพราะภาวะ Sexual Aversion Disorder อาจไม่ได้แปลว่ารักหรือไม่รักกันแล้วเสมอไป มันอาจเป็นคนละเรื่องกันโดยสิ้นเชิง
อ้างอิง
https://labs.la.utexas.edu/mestonlab/sexual-aversion-disorder/
https://www.verywellmind.com/what-is-sexual-aversion-disorder-5199765
อ่านบทความที่เกี่ยวข้อง
- Sexual Aversion Disorder ความรังเกียจหรือกลัวที่จะมีเซ็กซ์กับคนรัก ภาวะที่อาจเกิดขึ้นได้จากความเจ็บปวดทางใจ
- “การถูกนอกใจ ไม่ใช่ความผิดของคุณ” บทเรียนจากความสัมพันธ์ของ Hunter Schafer ที่จบลงด้วยการถูกนอกใจ และการกลับมาเห็นคุณค่าในตัวเองอีกครั้ง
- September Scaries อาการ ‘นอย’ ช่วงใกล้สิ้นปี จากความรู้สึกว่าหนึ่งปีกำลังจะผ่านไป แต่ทำอะไรไม่ทันสักอย่าง
ตามบทความก่อนใครได้ที่
- Website : Mirror Thailand.com