สะดุดอีกครั้ง
Market-think สรกล อดุลยานนท์
สงสารรัฐบาลก็สงสาร
สมน้ำหน้าก็สมน้ำหน้า
เพราะหลังจากคุมโควิด-19 ระลอกสองมาได้พักหนึ่ง
กำลังวางแผนจะเทกออฟประเทศไทยเรื่องการท่องเที่ยวในเดือนกรกฎาคม เริ่มจากที่ภูเก็ต
รัฐบาลกระจายวัคซีนส่วนหนึ่งไปฉีดให้ชาวภูเก็ต
และจะเริ่มปล่อยให้นักท่องเที่ยวต่างชาติเข้ามา
“แสงไฟ” ที่ปลายอุโมงค์ของธุรกิจการท่องเที่ยวกำลังเริ่มส่องสว่าง
ในขณะเดียวกันวันสงกรานต์ซึ่งเป็นเทศกาลท่องเที่ยวใหญ่ประจำปี แม้จะยังคุมเรื่องการสาดน้ำ หรือการจัดงานสงกรานต์ในจังหวัดต่าง ๆ
แต่รัฐบาลก็เปิดให้คนเดินทางกลับบ้านหรือไปเที่ยวได้
หวังจะกระจายรายได้สู่ธุรกิจท่องเที่ยวในจังหวัดต่าง ๆ
โรงแรม ร้านอาหาร สถานบันเทิงต่างมีความหวังกับวันสงกรานต์มาก
เป็นช่วงกอบโกยที่แท้จริง
หลังจากซึมเซามายาวนาน
ตอนปีใหม่ก็มีความหวังมาครั้งหนึ่งแล้ว
แต่ก็สะดุดเพราะการระบาดโควิด-19 ระลอกที่ 2
อยู่ดี ๆ ก็โผล่ขึ้นมาก่อนปีใหม่ไม่กี่วัน
ครั้งนั้นถือว่าหนักหนาสาหัสมาก
เพราะร้านอาหารจ่ายเงินสต๊อกอาหารไว้ขายช่วงปีใหม่
เป็นเงิน “ก๊อกสุดท้าย” ของพ่อค้าหลายคน
ครั้งนั้น อารมณ์ความรู้สึกของพ่อค้าแม่ค้าหลายคนจึงค่อนข้างโกรธ
แต่สถานการณ์ในครั้งนี้ไม่หนักเท่า
เพราะการระบาดเกิดขึ้นก่อนสงกรานต์หลายวัน
แต่ทุกคนก็เสียดาย “โอกาส”
อย่าแปลกใจที่อารมณ์ความรู้สึกของสังคมจากการระบาดระลอก 3 ค่อนข้างแรงมาก
ส่วนหนึ่ง เพราะการแพร่ระบาดมาจากคลัสเตอร์ “ทองหล่อ”
จากสถานบันเทิงของกลุ่มที่มีกำลังซื้อสูง
ไม่ใช่แค่ผับ แต่ยังรวมถึงค็อกเทลเลานจ์ด้วย
ความรู้สึกในมุมของ “ความเหลื่อมล้ำ” แรงมาก
เพราะนี่คือ ปัญหาที่ถูกกดทับอยู่ของสังคมไทย
ส่วนหนึ่ง มาจากความไม่พอใจเรื่องการบริหารวัคซีนของรัฐบาล
ตอนไม่ระบาด คนก็รู้สึกอยู่แล้ว
แต่พอระบาดระลอก 3 ความรู้สึกที่กดอยู่ก็ระเบิดออกมา
ช่วงนี้ในเฟซบุ๊กมีคนพูดเรื่องนี้เยอะมาก
มีการนำตัวเลขการฉีดวัคซีนของแต่ละประเทศมาเทียบเคียงกัน
ประเทศไทยต่ำมาก
ในอาเซียน เราอยู่อันดับท้าย ๆ
และส่วนใหญ่จะตั้งประเด็นไปที่กระทรวงสาธารณสุขว่าทำไมไม่ปล่อยให้เอกชนนำเข้า
และไม่ควรจำกัดวัคซีนไว้แค่ 2-3 ตัว
สถานการณ์สงครามแบบนี้จะใช้วิธีการปกติไม่ได้
แทนที่จะยืนเฉย ๆ แล้วบอกว่าบริษัทไม่ยอมยื่นขออนุญาต
เราต่างหากที่ควรจะเดินไปหาให้ขอให้เขามาขออนุญาต
และดึงมือให้เข้ามาเร็ว ๆ
นอกจากนั้นยังต้องเปิดประตูกว้าง ๆ ลดขั้นตอนเพื่อให้เอกชนนำเข้าให้เร็วที่สุด
เท่าที่รู้มีบริษัทเอกชนแห่งหนึ่ง อ้างว่าได้สิทธินำเข้าวัคซีน “ซิโนแวก” จำนวนมาก
แต่ตอนนี้ยังติดปัญหาอะไรก็ไม่รู้
อย่างที่ผมเตือนแล้วว่าถ้ากระทรวงสาธารณสุขบริหารเรื่องนี้ไม่ดี
จะกลายเป็น “หมู่บ้านกระสุนตก”
เพราะ “วัคซีน” คือ “ความหวัง” ในการหยุดยั้งโควิด-19
บริหารวัคซีนว่ายากแล้ว
บริหารอารมณ์คนไทยยากยิ่งกว่า
และยิ่งเจอเชื้อโควิดสายพันธุ์ใหม่ เป็นสายพันธ์ุอังกฤษที่แพร่กระจายเร็วมาก
การรับมือยิ่งยากกว่าเดิม
มีเพื่อนผมคนหนึ่งบอกว่าการแพร่ระบาดครั้งนี้ทำให้รู้เลยว่าสายพันธุ์อังกฤษร้ายแรงจริง ๆ
ไม่ใช่ร้ายแรงเพราะอาการของโรค
แต่ร้ายแรงเพราะต้องแจ้ง “ไทม์ไลน์”
บาดเจ็บก่อนป่วยกันหลายคนเลย