พบทวดแมววิเชียรมาศอายุ 34 ปีที่จันทบุรี

จันทบุรี 25 มี.ค.- ชาวบ้านจันทบุรีฮือฮา พบทวดแมว “วิเชียรมาศ” แมวพันธ์ุไทยแท้โบราณ อายุ 34 ปี เจ้าของเผยเทียบคนอายุกว่า 160 ปี คาดอาจเป็นแมวอายุยืนที่สุดในโลก

วันที่ 25 มี.ค. 64 เวลา 10.20 น. ผู้สื่อข่าวได้เดินทางไปยังบ้านเลขที่ 163/1 หมู่ 1 ตำบลบางกะจะ อำเภอเมือง จังหวัดจันทบุรี เพื่อพิสูจน์ข้อเท็จจริง หลังมีชาวบ้านลือกันว่า ที่บ้านหลังดังกล่าวมี นางวรรณา โกศการิกา หรือ ป้าไพ อายุ 57 ปี เจ้าของบ้านเลี้ยงแมว “วิเชียรมาศ” แมวสายพันธ์ไทยแท้โบราณ ที่มีอายุยืนถึง 34 ปี ซึ่งหากเป็นเรื่องจริงอาจเชื่อได้ว่าเป็นแมวที่มีอายุมากกว่า แมวอายุยืนมากที่สุดในโลกที่มีการลงบันทึกในกินเนสส์บุ๊ก เวิลด์เร็กคอร์ด เมื่อเดินทางไปพบ นางวรรณา เจ้าของแมว พร้อมพาไปชมเจ้า “ศรีสวาท” หรือ “ยายหวาด” ที่ชาวบ้านรู้จักกันว่า “ทวดหวาด” แมวไทย “วิเชียรมาศ” เพศเมีย สีน้ำตาล น้ำหนักประมาณกว่า 2 กิโลกรัม ที่กำลังกินอาหารอยู่บริเวณข้างบ้าน จากการสังเกตพบว่า “ทวดหวาด” ยังคงมีสุขภาพแข็งแรงขนปุกปุยเต็มตัวเหมือนกับแมวอายุปกติทั่วไป

จากการสอบถามนางวรรณาเจ้าของแมวบอกว่า ปัจจุบันครอบครัวประกอบอาชีพทำสวนผลไม้ และเลี้ยงแมวและสุนัขไว้ในบ้านโดยเลี้ยงแมวไว้ทั้งหมด 8 ตัว เป็นแมวพันธุ์เปอร์เซีย 7 ตัว ส่วนอีกตัวคือ “ทวดหวาด” แมวพันธุ์วิเชียรมาศ ปัจจุบันมีอายุ 34 ปี หากเทียบกับอายุคนแล้วก็อายุประมาณ 160 ปี ซึ่งถือว่าหายากมากที่จะมีแมวอายุยืนยาวได้ถึงขนาดนี้

นางวรรณา หรือ ป้าไพ เล่าประวัติของ “ทวดหวาด” ให้ผู้สื่อฟังว่าเมื่อราวปี 2539 ได้มีแมววิเชียรมาศซึ่งเป็นแมวจรจัด พลัดหลงมาบริเวณหน้าบ้าน จึงตัดสินใจเลี้ยงไว้จนกระทั่งอีก 1 ปีต่อมาปี 2540 แมวตัวดังกล่าวคลอดลูกมา 2 ตัว โดยมียายหวาด หรือ “ทวดหวาด”  เป็นหนึ่งในนั้น ส่วนอีกตัวตายจึงเลี้ยง “ทวดหวาด” ไว้พร้อมกับแมวเปอร์เซียตัวอื่น 

จวบจนปัจจุบัน “ทวดหวาด” ก็มีอายุถึง 34 ปี  ซึ่งน้อยกว่าอายุลูกสาวคนเล็กเพียง 3 ปีเท่านั้น สมัยที่ยายหวาดหรือ “ทวดหวาด” เป็นสาวๆ มีความสามารถพิเศษในการจับสัตว์เล็กสัตว์น้อยในสวนผลไม้เก่งมาก แถมขี้อ้อน ขี้เล่น แต่ไม่ทิ้งนิสัยดุร้าย หากถูกคุกคามจากสัตว์อื่น ซึ่งที่ผ่านมาเคยถูกสุนัขกัดที่ขาหลังถึง 2 ครั้ง จนมีปัญหาเรื่องของกระดูกมาจนถึงทุกวันนี้ แต่โชคดีที่ยังสามารถเดินได้ 

แม้จะอายุถึง 34 ปี แล้วแต่ยายหวาดเคยมีลูกมาแค่ครอกเดียว และมีเพียงจำนวน 4 ตัวเท่านั้น เป็นสีน้ำตาลเหมือนกันหมด ต่อมายังมีหลานอีก 5-6 ตัว และรวมไปถึงเหลนอีก 2-3 ครอก ปัจจุบันนี้ ลูก-หลาน-เหลน ของยายหวาดไม่อยู่รอดเลยซักตัว ซึ่งด้วยอายุที่มากขนาดนี้ยายหวาดไม่เคยป่วยย้อนหลังมาแล้ว 3-4 ปี แต่จะมีอาการเรื่องของความชรา ทั้งการเคลื่อนไหว และอาการหลงลืมเช่นเดียวกับคน 

ส่วนเรื่องของอาหารการกิน สมัยก่อนชอบกินของสด เช่น หัวปลา, ปลาคลุกข้าว จนกระทั่งกินอาหารเม็ดเป็น แต่ทุกวันนี้เป็นเปลี่ยนอาหารกระป๋องแทน เนื่องจากภาวะของฟันที่ไม่เอื้อต่อการบดเคี้ยว นอกจากนี้ นางวรรณา หรือป้าไพ ยังบอกว่ายายหวาดถูกเลี้ยงมาแบบปล่อยคือ เลี้ยงแบบบ้านๆ มีอิสระ นอกจากนี้ทางครอบครัวป้าไพพึ่งเปิดช่องทางสื่อโซเชียล ทั้งเฟซบุ๊ก, ยูทูบ ไว้พูดคุยแลกเปลี่ยน สำหรับคนที่รักแมวด้วยกันโดยใช้ชื่อว่า ยายหวาด siamese cat 1987 ไว้อีกด้วย.-สำนักข่าวไทย