[อ่านฟรีวันละตอน] สองแฝดตระกูลซีกับระบบศิราณีสุดอ๊อง

ข้อมูลเบื้องต้น

เจนภพ ตำแหน่งพิธีกร ไลฟ์โค้ชและศิราณีประจำช่องชาแนลมีทูป พาทีมงานไปฉลองความสำเร็จ ชวนกันกิน ดื่ีม เที่ยว แอ๋วผู้ชาย กับทริปเรือสำราญสุดหรู แต่เจนภพเมามากไปหน่อยเลยตกจากดาดฟ้าเรือ เสียชีวิต ยังไม่ทันที่จะได้ทำอะไร ก็ทะลุมิติมาในยุคสมัยจีนโบราณ กลายเป็นสาวน้อยซีเยว่ แฝดพี่อายุ 5 ขวบ ที่พ่อ ซีเฉาหยาง ไม่รัก อาศัยอยู่กับมารดา เว่ยเฉินลี่ และน้องชาย ซีหยวน ที่บ้านบรรพบุรุษอันห่างไกล กะอีแค่ต้องทำชีวิตให้ดีขึ้นนะ ไม่คณามือศิราณีชื่อดังเป็นแน่

“โอ เอ็ม จี ชาตินี้ฉันมีกีด้วย”

แต่ที่มันแย่สุด ๆ ก็คงเป็นชาตินี้ชีวิตดันมีระบบสุดอ๊องมอบภารกิจที่ต้องทำให้สำเร็จภายในสามปี ไม่เช่นนั้นตนเองก็ต้องตายจริง ๆ น้องชายก็คาดว่าจะได้กลายเป็นจอมมารที่ใต้หล้าต้องจารึกและสาปแช่ง เพื่อสวัสดิภาพความเป็นอยู่ของตนเองและครอบครัว ภารกิจฮา ๆ จึงบังเกิด

ติดตามรับฟังนิยายเสียงบทนำได้ที่นี่

สารจากโปรเจคสหายจันทรา

สวัสดีค่ะคุณรี้ดที่น่ารักทุกคน วันนี้พวกเราสหายจันทรา ก็มีนิยายเกี่ยวกับระบบมาฝาก เป็นครั้งแรกที่เขียนแนวนี้ พวกเราหวังว่าคุณรี้ดจะเอ็นจอยกับเรื่องราวของซีเยว่นะเจ้าค่ะ

เช่นเคยพวกเราจะทำการติดเหรียญล่วงหน้า จำนวนตอนละ 2 เหรียญ แล้วเปิดให้อ่านฟรีวันละตอนจนจบ หลังจากนั้นก็ทำการติดเหรียญถาวรให้ใกล้เคียงกับราคาอีบุ๊ก คุณรี้ดสะดวกทางไหน เชิญเลือกตามสบายเลยน้า จะสายอ่านฟรี สายอีบุ๊ก หรือว่าสายอ่านล่วงหน้า พวกเราก็ไม่ว่ากันคร้า

โปรดทราบว่าการปลดล๊อคเหรียญล่วงหน้า เมื่อกลับมาติดเหรียญถาวร คุณรี้ดต้องทำการจ่ายเงินอีกครั้งนะคะ หากนิยายเรื่องนี้มีความผิดพลาดประการใด สหายจันทราขออภัยมาณ ที่นี่ด้วย

ปูลู แต่งสดยังไม่ได้ตรวจคำผิด จะทำการพิสูจน์อักษรเมื่อทำอีบุ๊กคร้าบ

Happy Reading

โปรเจคสหายจันทรา

ทะลุมิติ

ในช่วงชีวิตแสนสั้น มนุษย์คนหนึ่งจะประสบพบเจอ ‘ปาฏิหาริย์’ ได้สักกี่หน

หากไม่นับวิถีทางแห่งศาสตร์ตัวเลขบนกระดาษสี่เหลี่ยมผืนผ้าใบเล็กซึ่งต้องใช้ทั้งแป้งเด็ก ทั้งหัวหมูในการอ้อนวอนเพื่อขอเลขท้ายสองสามตัวจากสิ่งศักดิ์สิทธิ์แล้ว เจนภพ คิดว่าคงไม่มีอะไรอะเมซิ่งไปกว่าการค้นพบว่าเกย์หนุ่มยุคสองพันยี่สิบกว่า ๆ กลายเป็นเด็กตัวเท่าเมี่ยงหลังจากประสบอุบัติเหตุไม่คาดฝัน

ร้องไห้ไร้น้ำตา

ชีวิตมันน่าเศร้าเล่าสี่บรรทัดไม่จบ ทั้งที่ดวงซวยเพิ่งถูกหวยกินไปงวดก่อน แผลสดยังไม่ทันหายนึกว่าจะสมานได้ด้วยทริปล่องเรือสำราญกับเหล่าทีมงานเบื้องหลังชาแนลมีทูป ‘ศิราณีไลฟ์โค้ช’ ชวนกันกิน ดื่ม เที่ยว แอ๋วผู้ชาย ปาร์ตี้ให้สาสมกับที่ตรากตรำทำงานหนักเพื่อให้ช่องโด่งดังมีผู้ติดตามเรือนแสน กลับกลายเป็นกรีดย้ำซ้ำแผลเดิมเมื่อเจ้าของตำแหน่งพิธีกร ไลฟ์โค้ชและศิราณีสาวประจำช่องเมาแอ๋อัญเชิญตัวเองกลิ้งโคโล่[1]ผลัดตกจากดาดฟ้าเรือ

หงายป่างหง่าง[2]หัวกระแทกเสาโลหะตุยเย่ท่ามกลางเสียงกรีดร้องของเหล่าทีมงานเพื่อนสาว

“กรี๊ด!!!!!!!!! อีเหี้ย! อีเจนตกเรือ!!”

“อีเจ๊น!!!!”

อุบัติเหตุเฮงซวย รู้ถึงไหนอายไปถึงนั่น

ซอรี่นะคะซิส

ไม่อยากให้ทำให้ลำบากหางานใหม่แต่น้องเกรงว่าถ้ากลับไปเข้ากล้องอาจจะต้องเปลี่ยนหมวดหมู่จากรายการไลฟ์สไตล์ประเภทให้คำปรึกษาปัญหาหัวใจเป็นช่องล่าท้าผีบายผีตัวเป็น ๆ

เหนือธรรมชาติไม่ไหว

คิดน่ะคิดได้แต่ถ้าทำจริงเกรงว่าป้ายหน้าโกฏิจะถูกแป้งเด็กถูไถ ๆ จนสึกไปกับนิ้วมือเข้าสักวัน อย่าดูถูกชาวสยามเมืองยิ้มผู้อินทูไปกับโชคลาง แค่มโนว่าบ้านหลังใหม่จะปูนลอกจนเห็นเหล็กเส้นเจนภพก็ขออนุญาตเซย์กู๊ดบายเหล่าซัพสไครบเบอร์ที่น่ารักด้วยความอาลัยยิ่ง

พับแผนอินฟลูเอนเซอร์ผีสวยลงกรุเงียบ ๆ

เอาล่ะ เรื่องของเรื่องมันไม่ได้อยู่ที่ผีจะทำอะไรหลังจากที่ขิตไปแล้ว และแม้จะขิตได้น่าเวทนาแบบที่กางแข้งกางขาคอหักพร้อมด้วยกลิ่นแอลกอฮอล์ฉุนกึกจนตำรวจไม่ต้องสันนิษฐานหาสาเหตุการตาย ประเด็นสำคัญมันอยู่ตรงที่ว่าเจนภพไปที่ไหนหลังจากนั้น

บอกตรง ๆ ก็นึกว่าตัวเองจะได้ตีตั๋วไปทวงซูชิเซ็ตที่เพิ่งบูชาไปงวดล่าสุดจากสิ่งศักดิ์สิทธิ์

ไม่ได้แค้นเคิ้นอะไรหรอกนะท่าน แต่ไม่รู้ว่ากลายเป็นผีแล้วจะหิวไหม อย่างน้อยมีปลาดิบติดไม้ติดมือไว้สักคำสองคำก็น่าจะดี

น่าเสียดายที่ระหว่างล่องลอยทดสอบวิชาตัวเบาเหนือลำเรือสำราญที่วุ่นวายเพราะมีคนตายไปหนึ่ง เจ้ากรรมนายเวรท่านหนึ่งซึ่งไม่รู้ว่าท่านไหนโหดเหี้ยมอำมหิตปรี่เข้ามาเตะก้านคอผีคอหักจนโลกหมุนคว้าง ตื่นขึ้นมาอีกทีกะว่าจะท้าวสะเอวด่ากรุบให้กลับกรุไม่ถูกกลับถูกใบหน้าซึ่งมีเค้าความหล่อเหลาแต่เด็กหุบปากฉับ

เด็กชายตัวน้อยพูดไปพลางน้ำตาร่วงเผาะ

“ฮึก เจียเจี่ย[3] เจียเจี่ยอย่าทิ้งหยวนเอ๋อร์ หยวนเอ๋อร์ไม่อยากได้ลูกพลับแล้ว”

ลูกพลับ?

“..อึก”

ใจอยากจะเอ่ยปลอบหยวนเอ๋อร์สักครึ่งคำ เสียแต่จนปัญญา ลำคอแห้งผาก ศีรษะปวดหนึบ ไม่ทันได้พินิจพิเคราะห์สภาพสิ่งแวดล้อมและตนเองภาพความทรงจำเหลือล้นของเด็กหญิงวัยห้าขวบปีกลับปรากฏขึ้นราวกับบ่อน้ำผุด

ซีเยว่ บุตรีฝาแฝดหงส์มังกรคนพี่ ลูกไม่รักของคหบดีตระกูลซีแห่งเมืองหูโจวซึ่งกำเนิดแก่ภรรยาเอกสกุลเว่ย เว่ยเฉินลี่ มีน้องชายคลานตามกันออกมาเพียงไม่กี่อึดใจนาม ซีหยวน เด็กน้อยทั้งสองรูปลักษณ์งามเลิศประหนึ่งเทพสุริยันจันทรา องค์แม่หนี่วารวบความดีงามบนใบหน้าพ่อแม่มาปั้นแต่งไว้อย่างลงตัว ถือกำเนิดในช่วงเวลาซึ่งเต็มไปด้วยสิ่งมงคล สามประการอันได้แก่ ปลาหลี่อำนวยพร รุ้งทรงกลดเหนือเมฆา และสายพิรุณโปรย

ควรค่าแก่การเป็นดาวนำโชคโดยแท้

มันคงจะดีมากโขหากไม่ใช่เพราะขณะกำลังหัวเราะเอิ้กอ้ากทำตาใสแจ๋วอยู่ในอกพ่อ เทพอัสนีเกิดนึกอยากอวยชัย ฟาดสายฟ้าเปรี้ยงลงมาเป็นหลุมบ่อกลางบ้านผู้อื่นเสียอย่างนั้น อกสั่นขวัญแขวนไปทั่ว แม้กระทั่งเทพด้วยกันยังแทบจะยกคัมภีร์ฟาดศีรษะเข้าให้

มงคลประการที่สี่ไม่ดีต่อใจแม้แต่น้อย

นับประสาอะไรกับมนุษย์ ฮูหยินผู้เฒ่าตระกูลซีใจไม่อยู่กับเนื้อกับตัว เชื้อเชิญนักพรตจอมปลอม เห็นว่าเครายาวแต่งตัวดีสักหน่อยก็ขอให้ทำนายทายทัก พูดดีก็ว่าไปแต่คนกลับให้ร้ายกล่าวว่าเด็กแฝดหญิงชายหงส์มังกรเป็นภัย

บิดาไม่เชื่อมารดาไม่เชื่อ

ทว่าฮูหยินผู้เฒ่ากลับปักใจเชื่อเป็นตุเป็นตะ

โยนหลานใส่ตะกร้าทิ้งน้ำก็แล้ว ข่มขู่ให้บุตรชายหย่าขาดภรรยาก็แล้ว ซ้ำร้ายถึงกับลักตัวเด็กเอาไปทิ้งไว้ในอารามร้างก็แล้ว เว่ยเฉินลี่ร้องไห้แทบขาดใจ ลูกของนางถูกพรากออกจากอกซ้ำแล้วซ้ำเล่า ทว่าคนเป็นพ่อนอกจากจะไม่สามารถปกป้องบุตรของตนเองยังเรียกร้องความเป็นธรรมให้ไม่ได้แม้แต่น้อย กระทั่งยามที่นางจะเรียกร้องความเป็นธรรมให้แก่บุตรด้วยตนเองเขากลับเข้ามาขวางหน้า

โอบกอดแล้วบอกให้นางลืมเรื่องนี้ไปเสีย อภัยให้มารดาของเขาที่จ้องจะสังหารบุตรของนางทุกลมหายใจ

ช่างกตัญญู!

[1] กลิ้งโคโล่ ภาษาเหนือหมายถึง กลิ้งหลุน ๆ

[2] หงายป่างหง่าง ภาษาเหนือหมายถึง ล้มหงายท้อง

[3] เจียเจี่ย [ 姐姐, Jiejie ] หมายถึง พี่สาว

เจ้าแต้ม

รอยปริร้าวเล็ก ๆ ในความสัมพันธ์เริ่มต้นและขยับขยายออกกว้าง

ไม่นานนักฮูหยินผู้เฒ่าส่งเสริมบีบบังคับให้บุตรชายรับอนุงามมากหน้าหลายตา บ้านที่เคยเงียบสงบรุ่มร้อนวุ่นวาย ผู้เฒ่าไม่หลักปักขี้ควายแยกคู่นกยวนยางคนละทิศ ยิ่งคหบดีหนุ่มมีเวลาให้ฮูหยินเอกน้อยเท่าไหร่ความห่างเหินยิ่งมากขึ้นเท่านั้น

กระทั่งวันหนึ่งฮูหยินผู้เฒ่าถูกวางยา มีพยานบุคคลเพียงน้อยนิด ท่านคหบดีถึงกับไม่พูดไม่จา สั่งเชิญฮูหยินเอกเว่ยเฉินลี่และบุตรฝาแฝดไปพำนักยังเรือนบรรพบุรุษห่างไกล

ซีเยว่และซีหยวนเพิ่งสามขวบ พูดไม่ชัดแต่กลับจดจำใบหน้าบิดาผู้ทอดทิ้งตนเองได้อย่างแจ่มแจ้ง

อิพ่อเวร

ส่งมาอยู่ไกลทั้งทีแทนที่จะส่งเงินมาด้วย ล่าสุดซีเยว่ร่วงต้นไม้หัวกระแทกสู่ขิตเพราะอยากจะเก็บลูกพลับให้น้องน้อยทาน สงสารแต่ซีหยวนเห็นพี่สาวหล่นลงมาเลือดอาบต่อหน้าแต่ทำอะไรไม่ได้ ยิ่งมารดาเว่ยเฉินลี่ยิ่งแล้วใหญ่นางแทบล้มทั้งยืน กระนั้นหญิงสาวกลับต้องกัดฟันทำหน้าที่หัวหน้าครอบครัวเมื่อไม่มีที่พึ่งพิง ทุ่มอีแปะน้อยนิดที่ได้รับจากการรับจ้างปักผ้าเรียกหมอชาวบ้านมาจัดเทียบยาและพันแผลบนศีรษะให้ลูกน้อย

พร่ำโทษตนเองที่ไม่สามารถดูแลบุตรสาวได้ดีกว่านี้

ไลฟ์โค้ชหัวจะปวด

บางทีคุณหญิงย่าควรแยกแยะให้ออกระหว่างความเชื่อกับความงมงาย

เด็กแฝดนำโชคกับคุณแม่คนสวยออกมาแล้วก็ไม่รู้ว่าที่บ้านนั้นจะฉิบหายบรรลัยวายวอดขนาดไหน คนทางนี้ก็ได้แต่พรูลมหายใจ อดีตผ่านมาแล้วผ่านเลยไป ทำอะไรไม่ได้นอกจากจดจำหนี้หนักนี้ไว้ หากได้ฤกษ์ไปงานส่งศพลงโลงเมื่อไหร่นางจะยิ้มสวย ๆ ให้คุณหญิงย่าสักหนึ่งที

ซีเยว่ปรือตา ลูบศีรษะปลอบประโลมเจ้าก้อนเทพบุตรที่กำลังน้ำตาซึมกระซิกกระซี้อยู่ข้างตั่งเตียง

“ยะ…หยวนเอ๋อร์..” จะพูดแต่ละคำลำคอก็แห้งผากเป็นผุยผง

“เจียเจี่ย! เจียเจี่ยตื่นแล้ว!”

ซีหยวนเด้งตัวเหมือนติดสปริงไว้กับหลัง ยิ้มกว้างทั้งที่ตาแดงจมูกแดงไปหมด

แอบหยุมแก้มนิ่มไปที “เจียเจี่ยหิวน้ำจังเลย”

“ได้ ได้ เจียเจี่ยรอหยวนเอ๋อร์นะ” ซีหยวนน้อยพยักหน้าหงึกหงัก ตบฟูกนอน ‘ปั่บ ๆ’ ให้พี่สาวรอตรงนี้แล้วรีบวิ่งไปรินน้ำเปล่าเย็นชืดจากป้านชาเก่า

น้ำตาคล้ายจะหยดลงมาอีกแหมะ “เจียเจี่ย ฮึก! น้ำไม่อุ่นแล้ว”

เจนภพในร่างซีเยว่ใจเหลวเป๋ว นึกอยากถอดวิญญาณไปเข้าฝันจิกหัวเพื่อนสาวให้ว่ายน้ำกลับฝั่งไปซื้อลูกพลับเกรดนอกใส่พานถวายให้ตาหนูซีหยวนใส่กระเป๋าไปอวดเพื่อนที่โรงเรียนอนุบาลลูกหมีนุบนิบ น้องจะทานสักกี่ลูกก็ได้ มีทั้งแบบแห้ง แบบเชื่อม

“โอ้! ตี้ตี[1] รู้ใจเจียเจี่ย เจียเจี่ยชอบดื่มน้ำเย็น”

ประเทศบ้านเกิดเมืองสยามร้อนตับแลบ เอาอะไรไปดื่มน้ำอุ่น!?

ซีเยว่ลุกขึ้นมาปลุกปลอบน้องชาย หมดนิทานหลอกเด็กไปก็หลายเรื่อง ไม่นานท่านแม่ผู้งดงามประหนึ่งเทพธิดาผู้ถูกโอบอุ้มลงมาประดิษฐานบนฐานดอกบัวอ่อนนุ่มพร้อมป้ายห้ามแตะห้ามทัชห้ามล่วงเกินก็กลับมาพร้อมตะกร้าที่เต็มไปด้วยผ้าสำหรับปักและสมุนไพร

“เยว่เอ๋อร์ลูกแม่” ท่านแม่ผู้บอบบางร่ำไห้เสียงหวาน ทั้งเปราะบางและสวยงามราวดอกสาลี่ต้องหยาดฝน[2]

ซีเยว่ยิ้มหวาน “กลับมาแล้วหรือเจ้าคะท่านแม่”

รางวัลกิ้งก่าทองคำต้องเข้าแล้วปะ!

ปรับอารมณ์สองแม่ลูกเว่ยเฉินลี่กับซีหยวน ครอบครัวซึ่งจิตตกชอกช้ำหลังจากผ่านเหตุการณ์ร้ายแรงเกือบสูญเสียลูกสาวและพี่สาวเพียงหนึ่งเดียวนานสองนาน โน้มน้าวพักใหญ่กว่าซีเยว่จะได้รับอนุมัติให้นอนนิ่ง ๆ ห่างสายตา

เด็กสาวต้องการเวลาให้ตัวเองทบทวนชีวิตบ้าง

ยังไม่ทันตั้งตัวเลยก็มีกีซะแล้ว

ตีดิ้ง!

น่าเสียดายที่เสียงใสกระดิ่งแก้วกับกรอบสีเหลี่ยมลายดอกไม้สีลูกกวาดกระแทกตาไม่ยินดีทำตามความปรารถนานั้น มาไม่มาเปล่า หอบหิ้วภาระมาด้วยกองมหึมา

[ ดาวน์โหลดข้อมูลเสร็จสิ้น ]

[ ระบบคืนความสุขแก่คู่ยวนยางยินดีรับใช้โฮสต์ที่รัก กรุณาทำภารกิจแรกเพื่อเปิดระบบอย่างเป็นทางการ! ]

[ ภารกิจแรก ตั้งชื่อระบบด้วยความรักจากก้นบึ้งของหัวใจ ]

อ่อ

ซีเยว่กระพริบตาปริบ “…”

หรือนี่คือดรรชนีทองคำ[3]?

[ … ]

“…”

[ โฮสต์ที่รักกรุณาทำภารกิจแรกเพื่อเปิดระบบอย่างเป็นทางการ ]

“รางวัลล่ะ?”

[ รางวัลคือการเปิดระบบอย่างเป็นทางการ! ]

เด็กหญิงตัวน้อยพยักหน้าหงึกหงัก ดึงผ้าห่มถึงคอ พลิกตัวหันหลังให้หน้าจอสีสันสดใสอย่างไร้เยื่อใย นอกจากจะให้ทำงานไม่ได้เงินแล้วงานที่ว่ายังแถมบรรพบุรุษมาส่งเสียงสั่งให้ทำนู่นนี่นั่นทั้งวันซีเยว่ขอบาย

ระบบผู้รับรู้ความคิดของโฮสต์ที่รักร้องไห้ [ โฮสต์ที่รักกรุณาทำภารกิจแรกเพื่อเปิดระบบอย่างเป็นทางการ ]

[ ระบบจะมอบลูกพลับเพลิงสวรรค์เก้าผลเพื่อแสดงความยินดีต่อโฮสต์ที่รัก! ]

โอ้! ค่อยคุยกันได้หน่อย

“ดีมากเจ้าแต้ม” ซีเยว่ยิ้มยินดี ผุดลุกแบมือรอลูกพลับร่วงลงมาจากอากาศ

[ โฮสต์ที่รักกรุณาทำภารกิจแรกเพื่อเปิดระบบอย่างเป็นทางการ ]

“เจ้าแต้ม”

[ โฮสต์ที่รักกรุณาทำภารกิจแรกเพื่อเปิดระบบอย่างเป็นทางการ ]

“เจ้าแต้ม”

[ โฮสต์- ]

“ชื่อนี้ล่ะ ไม่งั้นชื่อต่อไปไม่ไอ้ด่างก็ไอ้ตูบ”

ปุ ปุ ปุ ปุ..

ลูกพลับผลกลมสีส้มเหลืองเปล่งประกายโชกช่วงชัชวาลเก้าลูกหล่นกราวบนผ้าห่มผืนหยาบพร้อมกับเสียงสะอื้นประกาศความสำเร็จของภารกิจแรกจากระบบผู้ไม่รู้ตัวว่าจากผู้นำภารกิจจะต้องกลายเป็นผู้ตามเบื้องหลังของโฮสต์เพราะชื่อสุดแสนมงคล

[ ยืนยันชื่อ เจ้าแต้ม ]

[ ขอแสดงความยินดีกับโฮสต์ที่รัก เปิดระบบคืนความสุขแก่คู่ยวนยางอย่างเป็นทางการ ]

[1] ตี้ตี [ 弟弟, Didi ] หมายถึง น้องชาย

[2] ดอกสาลี่ต้องหยาดฝน สำนวนจีนหมายถึง หญิงสาวที่แม้จะร้องไห้แต่ยังงดงาม

[3] ดรรชนีทองคำ หรือ ดัชนีทองคำ หรือ นิ้วทองคำ สำนวนจีนหมายถึง สูตรโกง

สิ่งมงคลที่ไม่น่าไว้ใจ

ตั้งแต่อดีตกาลลูกพลับจัดเป็นผลไม้มงคลชนิดหนึ่งซึ่งมีความหมายสื่อถึงความยั่งยืน ความมั่นคง ความหนักแน่น และการฝ่าฟันอุปสรรคอย่างราบรื่น โดยทั่วไปมีผลกลมกลึง เมื่อสุกแล้วมีผิวมันวาวสีเหลืองทอง รสชาติหวานละมุน ในแง่ของโภชนาการยังเต็มไปด้วยคุณประโยชน์ ทั้งแคลอรีต่ำ ไขมันต่ำ อุดมไปด้วยเส้นใยอาหาร ต่อต้านอนุมูลอิสระ และช่วยลดโอกาสการเกิดโรคมะเร็ง

นับเป็นของดีที่นิยมมอบให้แก่กันในโอกาสมงคล

อืม มงคล

ประเด็นคือซีเยว่พินิจพิจารณาลูกพลับเพลิงสวรรค์ที่กองเกลื่อนบนผ้านวมแล้วไม่ค่อยมั่นใจสักเท่าไหร่ว่าการตอบรับระบบเจ้าแต้มจะเป็นโอกาสมงคล สถานการณ์ที่ไม่รู้จักในสถานที่ที่ไม่รู้จัก อดีตไลฟ์โค้ชไม่ปฏิเสธว่าการกำขี้ดีกว่ากำตด อย่างน้อยมีระบบก็ไม่เคว้งคว้างไร้จุดหมาย เรื่องของเรื่องคือกลัวว่าไป ๆ มา ๆ จะกลายเป็นการเชิญเทพมาง่ายแต่ส่งกลับไปแสนยาก[1]

ประเมินแค่ความสดใสเกินจำเป็นก็เหมือนจะไม่อยู่กับร่องกับรอย..

[ โฮสต์ที่รัก! ]

[ ระบบคืนความสุขแก่คู่ยวนยางเป็นระบบที่มีความมงคลเป็นอย่างยิ่ง! ]

[ อย่ามู่ลี่[2]ระบบ ถ้ามีระบบโฮสต์ที่รักและครอบครัวจะรุ่งเรือง! ]

ระบบผู้ถูกวิพากษ์วิจารณ์ยับเยินเด้งหน้าจอระเบิดดอกไม้กระจัดกระจาย

ซีเยว่ผินใบหน้าขาวราวไข่ปอกหลบสะเก็ดกลีบดอกไม้ซ้ายขวา

ด้วยความเป็นห่วงอย่างสุดซึ้งเจ้าแต้มยิ่งแก้ตัวยิ่งเหมือนมิจฉาชีพมือใหม่ที่เผอิญโทรติดสายตำรวจ พฤติกรรมยัดเยียดตัวเองเพื่อเกาะติดผู้อื่นอย่างกระตือรือร้นมองมุมไหนก็มีปัญหา เด็กหญิงพูดได้เต็มปากเต็มคำเลยว่าดรรชนีทองคำที่เพิ่งจะประกาศกร้าวว่าตัวเองเป็นสิ่งมงคลไม่น่าไว้วางใจ

มองปากซีเยว่นะคะ ไม่น่าไว้วางใจ

วิญญาณหลงร่างพรูลมหายใจแผ่ว ใช้ดวงตาสีน้ำตาลทองหางเชิดจับจ้องหน้าต่างระบบจนดอกไม้ที่จองหองพองขนตัวแฟบ

[ โฮสต์ที่รัก อย่าจ้องมองระบบด้วยความเร่าร้อน ระบบน่ารักมากแต่เรารักกันไม่ได้ ]

เพื่อนระบบด้วยกันเคยบอกไหมว่าไม่ควรวอนมือวอนตีนกับโฮสต์

ซีเยว่สูดออกซิเจนเข้าปอดลึกเท่าที่จะลึกได้ โตเป็นผู้ใหญ่แล้วต้องใจเย็นเปี่ยมวุฒิภาวะ ไม่ถือสาระบบบ้าไม่ว่าระบบเมา ทำใจให้นิ่งแล้วเอ่ยเสียงเบาเกริ่นเปิดบทสนทนา

“เจ้าแต้มเราต้องคุยกัน”

[ ระบบพร้อมคุยกับโฮสต์ที่รักเสมอขอรับ! ]

[ โฮสต์ที่รักเป็นมือใหม่ ระบบยินดีตอบทุกข้อสงสัยของโฮสต์ที่รักอย่างเต็มใจ! ]

“ดีมาก” หงส์น้อยพยักหน้าชื่นชม

มือขาวนุ่มนิ่มหยิบผลไม้ลูกกลมเกลี้ยงเกลาสีเปลวเพลิงสว่างไสวแลดูฉ่ำน้ำขึ้นมาหนึ่งผล เอียงศีรษะถามด้วยรอยยิ้มพิมพ์ใจ “นี่คืออะไร”

เจ้าหน้าต่างสีสดใสกระวีกระวาดตอบ [ แจ้งโฮสต์ที่รัก นั่นคือลูกพลับเพลิงสวรรค์! ]

[ ผลไม้แดนเซียนที่เต็มเปี่ยมด้วยพลังหยางจำนวนมหาศาลมากเป็นอันดับต้น ๆ ในหมู่ผลไม้แดนเซียน มีกลิ่นหอมเป็นเลิศ รสชาติไม่มีที่ติ เซียนสุรานิยมนำไปหมักบ่มเป็นเครื่องดื่มเมามายชั้นเลิศชื่อว่า เหล้า
หยางหยาง[3] หรือที่เหล่าเซียนเรียกติดปากว่าสุราแกะน้อย[4] เมื่อครบหนึ่งร้อยปีจะถูกนำออกมาแจกจ่ายให้เหล่าเซียนสงครามในวันขึ้นปีใหม่ หากผู้บ่มเพาะได้รับประทานเชื่อกันว่าจะส่งเสริมร่างกายให้เหมาะแก่การบรรลุเป็นเซียนในอนาคต! ]

[ เป็นของขวัญแสดงความยินดีจากระบบเพื่อโฮสต์ที่รักโดยเฉพาะ! ]

โอะ! ของดี

“แล้วยังไงต่อ?” ไม่ได้อยากจะช็อตฟีล แต่นั่นสิ ให้มาแล้วยังไงต่อ

น้อง ๆ หนู ๆ ควรจำไว้ว่านอกจากความรักโดยไม่มีเงื่อนไขของพ่อแม่ ของฟรีไม่มีในโลก

จุดประสงค์ของระบบคืออะไร?

ไม่ต้องอ้าปากถามให้เปลืองน้ำลาย ระบบแสนรู้ตอบทันที [ แจ้งโฮสต์ที่รัก จุดประสงค์ของระบบคืนความสุขแก่คู่ยวนยางคือปฏิบัติหน้าที่มอบภารกิจและรางวัลให้โฮสต์ที่รักเพื่อคืนความสุขแก่คู่ยวนยาง กรุณาปฏิบัติภารกิจอย่างขยันขันแข็งเพื่อความสงบสุขของเจ็ดแคว้น! ]

“…”

ก็ควรจะรู้แต่แรกว่าคุยกันดี ๆ ไม่น่ารู้เรื่อง

เด็กหญิงตัวน้อยใช้เวลาครู่ใหญ่เพื่อรีดเอาข้อมูลมาจากระบบที่มีชื่อยาวเป็นวา กว่าจะได้ความครบถ้วนซีเยว่จำไม่ได้แล้วว่าข่มขู่ประทุษร้ายทางวาจาใส่เจ้าแต้มไปกี่ครั้ง ทว่าเมื่อผ่านการย่อยจากสมองแล้วสรุปอย่างรวบรัดเลยคือเจนภพถูกสิ่งศักดิ์สิทธิ์ที่ตนเองหมายมั่นปั้นมือจะตีตั๋วไปหาประทานกีให้เพื่อตอบแทนค่าซูชิเซต

อ่านไม่ผิด สิ่งศักดิ์สิทธิ์ที่เคารพจ่ายค่าซูชิเซตเป็นมดลูก

ถามว่าใช้ตรรกะไหน บอกตามตรงได้คำเดียวว่าไม่รู้

น่าเศร้ายิ่งกว่าคือข้าวปั้นหน้าปลาดิบคุณภาพเกรดพรีเมียม 49 คำไม่เพียงพอที่จะส่งเกย์หนุ่มวัยทำงานไปอยู่ในร่างของเจ้าหญิงแสนงามหรือบุตรสาวแม่ทัพผู้มีชะตาชีวิตรักแสนโรแมนติก

แต่เพื่อตอบสนองความต้องการแรงกล้าที่จะตามหาร่างที่คู่ควรให้กับวิญญาณสาวกผู้จงรักภัคดี ดังนั้นแล้วสิ่งศักดิ์สิทธิ์ที่เคารพจึงปฏิบัติการพลิกหน้าสมุดบัญชีชะตาอายุอานามกว่าสามพันปีอย่างขมีขมัน คราวเคราะห์ที่โชคมาตกเอาที่ฝาแฝดหงส์มังกรคนพี่ของตระกูลคหบดีแห่งเมืองหูโจว

ชะตาชีวิตเก่ากึกตรวจสอบแล้วจัดว่าดีจัดว่าเลิศ

ปัญหาคือสมุดบันทึกรุ่นทวดของทวดจกตา

จะกล่าวว่าความที่ไม่เคยส่งสมุดอัพเดทเลยหลายศตวรรษทำพิษก็ไม่ผิด สิ่งศักดิ์สิทธิ์ผู้เฒ่ามารู้ว่าอยู่หลัง
เขาก็เป็นตอนที่เห็นเส้นชะตาชีวิตของฝาแฝดที่ควรราบรื่นโรยด้วยกลีบกุหลาบขมวดพันกันยุ่งเหยิง สาเหตุมาจากปัจจัยไม่คาดฝันที่พยายามเท่าไหร่ก็ง้างปากระบบคืนความสุขแก่คู่ยวนยางให้สำรอกความจริงออกมาไม่ได้ ซึ่งในกรณีดังกล่าวโดยปรกติจะต้องเป็นสิ่งศักดิ์สิทธิ์สักองค์อวตารลงมาแก้ไขเพื่อไม่ก่อให้เกิดปรากฎการณ์ผีเสื้อขยับปีก[5]พัดชะตาชีวิตคนทั้งเจ็ดแคว้นล่มไปทั้งยวง

แย่หน่อยที่เปลี่ยนเอาที่หน้างานไม่ทัน..

วิญญาณเจ้าของร่างตัวจริงชิ่งหนีไปเกิดใหม่ ในขณะวิญญาณของเจนภพผสานเข้ากับร่างของซีเยว่เป็นเนื้อเดียวกัน

แนบสนิทชนิดที่ว่าเหมือนอาศัยอยู่ในร่างนี้มาตั้งแต่เกิดเลยล่ะ

ด้วยเหตุประการฉะนี้เจ้าแต้มจึงถูกส่งมาเพื่อเป็นไกด์แนะแนวทางการแก้ปมเส้นด้ายเล็ก ๆ ที่จะพัฒนาเป็นหายนะใหญ่โต

ไม่ทำได้ไหม

ได้

ระบบคืนความสุขแก่คู่ยวนยางมีขั้นตอนการมอบภารกิจและมอบรางวัลเท่านั้น ไม่เชื่อก็ต้องเชื่อว่าเจ้าแต้มไม่มีมาตรการการลงโทษ จุดประสงค์หลักคือการสานสัมพันธ์รัก รักษารอยแผลระหว่างซีเฉาหยางและเว่ยเฉินลี่ บิดาและมารดาของฝาแฝดหงส์มังกร มีระยะเวลาปฏิบัติการยาวนานสามปี หากทำสำเร็จเจนภพจะสามารถใช้ชีวิตอยู่ในร่างซีเยว่ได้อย่างสมบูรณ์

ครอบครัวเป็นสุขจบแฮปปี้

ในทางตรงกันข้ามหากทำไม่สำเร็จหรือเพิกเฉยจนครบกำหนดเวลาวิญญาณของเจนภพจะถูกดึงออกจากร่างของซีเยว่ ร่างที่ไร้วิญญาณจะไร้ลมหายใจ ในอนาคตมารดาจะประสบเคราะห์กรรมถึงแก่ชีวิต บิดาตรอมใจตายธุรกิจล่มจม น้องชายซีหยวนผู้น่ารักมีเกณฑ์เทิร์นดาร์กกลายเป็นประมุขวังมารสร้างความโกลาหลให้เจ็ดแว่นแคว้นถึงคราวตกต่ำ

ฉิบหายวายป่วงกันทั้งบาง

นอกจากนี้ถ้าละเลยยังมีเกณฑ์ที่จะถูกสิ่งศักดิ์สิทธิ์เหม็นหน้าแรงมาก ชาติหน้าชาติไหนไม่ต้องหวังถูกกันแล้วหงหวย

มีทางเดียวคือตั้งใจทำภารกิจและรีดไถระบบให้แห้ง “อย่างนั้นภารกิจแรกคืออะไร?”

[1] เชิญเทพมาง่ายแต่ส่งกลับไปแสนยาก สำนวนจีนหมายถึง การเชิญบุคคลมาช่วยแก้ปัญหา แต่กลายเป็นการเพิ่มปัญหาใหม่มาแทน

[2] มู่ลี่ คำสแลงหมายถึง บูลลี่ ; มีความหมายในเชิงหยอกล้อ

[3] หยาง [ 阳 ; Yang ] หมายถึง ดวงอาทิตย์ หรือพลังบวก

[4] หยาง [ 羊 ; Yang ] หมายถึง แพะหรือแกะ

[5] ปรากฎการณ์ผีเสื้อขยับปีก [ Butterfly Effect ] หมายถึง เหตุการณ์เพียงเล็กน้อยเหตุการณ์หนึ่ง สามารถส่งผลกระทบอันซับซ้อนหรือสร้างปรากฎการณ์ใหญ่อีกอย่างขึ้นมาได้

อ่านต่อนิยายเรื่องนี้