จากหลานถึงน้า จากปั้นจั่น ปรมะ ถึงอ้อย กาญจนา ผู้เป็นแรงบันดาลใจ
จากหลานถึงน้า จากปั้นจั่น ปรมะ ถึงอ้อย กาญจนา ผู้เป็นแรงบันดาลใจ
ปั้นจั่น ปรมะ อิ่มอโนทัย ไปร่วมในพิธีศพของ อ้อย กาญจนา จินดาวัฒน์ ด้วยความโศกเศร้า โดยเขาบอกว่า แม้จะพยายามทำใจมาตลอด แต่เมื่อต้องสูญเสียน้าสาวเข้าจริงๆ ก็อดเสียใจไม่ได้
“คุณแม่ผมเป็นพี่สาวน้าอ้อย ตอนเด็กๆ น้าอ้อยก็เลี้ยงผมมาด้วย” ปั้นจั่นเล่า
เรื่องการเจ็บป่วยเขาก็พอทราบ
“แต่อย่างที่เพลง (ภตภร สีบุญเรือง ลูกสาวกาญจนา จินดาวัฒน์) บอก ว่าน้าอ้อยไม่อยากให้คนในวงการทราบว่าเป็นมะเร็ง ตามที่ผมเข้าใจ น้ายังอยากทำงานอยู่ รายการล่าสุดที่เพิ่งไปถ่ายมา ที่จริงตอนนั้นอาการหนักแล้ว แต่ยังฝืนไป เพราะอยากทำงาน”
“ตอนที่น้าอ้อยเสีย เป็นทั้งมะเร็งและหัวใจด้วย การให้ยามันคอนฟลิกต์กัน ถ้าจะให้ยามะเร็งก็มีผลต่อหัวใจ ถ้าให้ยาหัวใจมันก็มีผลต่อมะเร็ง ก็เลยทรุดหนักไปเรื่อยๆ”
อย่างไรก็ดี ไม่คิดเลยว่าจะจากไปเร็วขนาดนี้
ปั้นจั่นยังเล่าอีกว่า ตอนเด็กๆ เขาชอบไปหาน้า เพราะน้าจะซื้อของเล่นให้ ขณะเดียวกันก็ยังไปเที่ยวต่างจังหวัดด้วยกันบ่อยๆ
“แต่ก่อนเวลาไปไหนกับน้า จะมีแต่คนถ่ายรูปน้า ส่วนหนึ่งในการที่เราอยากเป็นนักแสดง อยากทำงานในวงการ ก็ซึมซับมาจากตรงนั้นด้วย”
อย่างไรก็ดี เหตุที่ก่อนหน้านี้ไม่ค่อยมีคนรู้เกี่ยวกับความสัมพันธ์นี้ ทั้งๆ ที่หากบอกไปก็อาจช่วยส่งผลดีกับเขาในเรื่องงาน นั่นเป็นเพราะ “น้าเคยพูดอย่างหนึ่ง ว่าสิ่งที่เราทำได้ด้วยตัวเองได้ โดยที่น้าไม่ได้ช่วยเหลือ ถ้าปั้นจั่นก้าวด้วยขาปั้นจั่นเองได้ มันก็เป็นเรื่องที่ดี แล้วเราก็ทำแบบนั้นมาตลอด ก็ถ้าเกิดว่าคนถาม เราจะบอก ถ้าใครไม่รู้ เราก็ไม่ได้บอก ว่าเป็นหลานน้าอ้อย”
ปั้นจั่นบอกอีกว่า อันที่จริงในความรู้สึกเขาน้าก็เป็นเหมือนกับแม่ของเขาอีกคนเพราะตอนเด็กๆ ก็เลี้ยงเขาไม่ต่างจากลูก ไปไหนก็ไปเป็นกลุ่ม
“บางทีน้าอ้อยไม่ว่าง แม่ก็ไปรับน้องเพลง บางทีแม่ไม่ว่าง น้าอ้อยก็มารับผมที่โรงเรียน ภาพความทรงจำก็เป็นแบบนั้น ครอบครัวเราใกล้ชิดกันมาก มีแค่ระยะหลัง อาจจะด้วยเรื่องของเวลาทำให้เราห่างกัน”
ครั้นเมื่อถามว่าถ้าบอกอะไรถึงน้าได้ เขาจะบอกอะไร?
“ที่จริงผมบอกน้าอ้อยไปแล้ว แต่ไม่รู้ได้ยินหรือเปล่า” ปั้นจั่นบอก
“ให้น้าอ้อยหลับให้สบายนะครับ ไปอยู่บนสวรรค์อย่างมีความสุข ส่วนน้องๆ ลูกๆ หลานๆ ก็จะช่วยดูแลกันเอง ไม่ต้องห่วง ปั้นจั่นกับเพลงโตพอที่จะดูแลครอบครัวแล้ว เดี๋ยวเราช่วยกันดูแล เพราะเอาจริงๆ ก็มีกันอยู่แค่นี้ ที่เราต้องดูแลกัน”