วิธีแก้อาการเอาแต่ใจ - ดังตฤณ

THINK TODAY เผยแพร่ 10 พ.ย. 2562 เวลา 01.29 น. • ดังตฤณ

เมื่อเอาแต่ใจตนเองถึงจุดหนึ่ง

ทุกคนจะรู้ตัวว่า

การเอาแต่ใจตนเองไม่ใช่เรื่องน่าพิสมัย

เพราะต่อให้ได้อย่างใจขึ้นมา

ใจก็อาจมีสภาพเสียหายยับเยิน

รู้ได้แก่ใจตน ต้องทนรับสภาพนั้นอยู่คนเดียว

บอกคนอื่นไม่ถูก ให้ใครมาช่วยรับสภาพไม่ได้

.

ใจที่มีสภาพเสียหาย 

จากการเอาแต่ใจมาก ๆ นั้น 

ฟ้องได้ด้วยความรู้สึกแย่กับตัวเอง 

คล้ายอวัยวะที่มองไม่เห็น

ถูกทุบทำลายบุบบี้

หรืออยู่ดี ๆ ไม่มีเรื่องอะไร

ก็เกิดอยากร้องไห้เสียใจ

อยากไว้อาลัยให้ชีวิตพัง ๆ ของตัวเอง

.

เพื่อจะแก้ความอยากเอาแต่ใจ

ก่อนอื่นคุณต้องเข้าใจว่าอาการพรรค์นี้

เกิดจากมูล คือ โลภจัด และแค้นแรง

.

โลภจัด คือ สภาพทางใจเหมือนแม่เหล็กที่ดูดแรง 

เมื่อดูดไม่ติด หรือทำท่าจะดูดไม่ได้

ก็เกิดความแสบเสียวหัวใจ

แล้วตามมาด้วยความแค้นแรง

เพราะรู้สึกราวกับถูกรังแก ถูกทำให้เจ็บปวด

ทั้งที่บุคคลหรือเหตุการณ์ตรงหน้า

อาจไม่ได้จงใจกลั่นแกล้งแม้แต่น้อย

.

คุณแก้ความโลภจัดทันทีทันใดไม่ได้

เพราะสั่งสมมานาน

แล้วก็ไม่สามารถบังคับให้ตัวเองเลิกแค้นแรงดังใจ

เพราะมักมีอาการเกร็งแน่นทางกายประกอบด้วย

.

สิ่งที่ทำได้ คือ เห็นอาการทางกายทางใจให้ชัดว่า

อาการดูดโลกอย่างแรง เป็นอย่างไร

ความแสบร้อนคันคะเยอไปทั้งหัวใจนั้น

อยู่ได้นานแค่ไหนในแต่ละครั้งที่เกิดขึ้น

.

ทุกครั้งที่คุณเกิดสติพอจะเห็น 

คือทุกครั้งที่คุณจะค่อย ๆ สะสมการเรียนรู้ว่า 

มันมีแค่ความเจ็บปวด ที่หายไปได้ 

มันมีแค่ความรู้สึกไปเอง ที่เกิดได้ ดับได้ 

มันมีแค่จิตที่หลงยึด ที่เหนียวเหนอะได้ ก็แห้งได้ 

และไม่จำเป็นต้องมีตัวตนของคุณ 

เสียบติดอยู่ตรงนั้นนานเลย 

.

ถ้าเห็นสิบครั้งยังไม่หาย

รอเห็นถึงร้อยครั้ง แล้วจะรู้ว่า

คุณเลิกเอาแต่ใจตัวเองได้ ไม่สายไป

ขอแค่เต็มใจดูให้จริง

และไม่อยากตายแบบเอามันติดตัวไปด้วย!

.

.